Nie widujemy się w weekendy - czy ja przesadzam? - Netkobiety.pl

Zrezygnować, bo ona zrezygnowała. Pisałam o tym już. To, że "wygadali" sobie powrót oznacza, że rezygnacja została tylko rozciągnięta w czasie. Nie ma tu testów, a zwykła rezygnacja z czegoś do czego szczególnie przywiązana nie była...

Jedyne czego mogła być i czego nadal jest pewna, to to, że to nie to i postąpiła zgodnie z tym. To, ze potem powrót został wygadany, wyjęczany, wytłumaczony, i inne wy... to juz inna rzecz. A to, że Jacenty nie jest w stanie zrezygnować, to już widać po reakcji na sms. Cichy z tego będzie jak nic...

Do końca roku to na pewno będzie ok. Może być tak przez najbliższe miesiące.

tylko po co?
jaki masz cel?

jaki jest cel tego zwiazku?

A ona dobrze się czuje w Warszawie? "Zaprzyjaźniła się" z nią? Ma ulubione miejsca w których lubi być? Knajpki, parki, kluby, itp. coś co ogólnie dobrze odbiera (właściwe tylko dla Warszawy)?
Jeśli nie mieszka tu zbyt długo to może ją to miasto; mentalność ludzi, tempo życia itp. męczy? I szuka spokoju wyjeżdżając z niego jak najczęściej się da, "ładując baterie" w innych miejscach, bardziej jej odpowiadających, zwłaszcza jeżeli kojarzy je z beztroską lub dobrą zabawą?
Dodać do tego ewentualny stres w pracy, rozterki o których była mowa, lub jeszcze jakieś inne.
Przy Tobie pewnie odpoczywa, ale przy okazji może widzieć Cię jednocześnie jako część świata którego do końca nie trawi, takie uosobienie Warszawy która wyciąga do niej swoje łapy.

Nie rozumiem dlaczego wszyscy tu zebrani wmawiają chłopakowi, że z tego nic nie będzie, że ona sobie owija go wokół palca itp itd.

Ludzie, przecież nikt z nas nie siedzi ani w skórze jego ani jej.
Nie wiemy co im siedzi w głowach i co czują - słowa to jedno a myśli i czyny to drugie.
Od całej sytuacji minęło już trochę czasu i jak widać na razie idzie po myśli autora.

a na podstawie jednego suchego smsa powstały teorie spiskowe niczym z 11 września ;P

Bardzo dobrze, blisko doba razem, wpadłem wczoraj o 19, spodziewałem się wyjścia lekko po północy, wyszedłem przed 15, nareszcie poznałem drugą współlokatorkę z którą są blisko. Ona teraz jest w kinie z kumpelą, a ja przygotowuje imprezę, jak nie padnie po powrocie, to może jeszcze wieczorem wpadnie na imprezę.

Jacenty ma dziewczynę...moje serce krwawi </3 ;D Nie no tak serio, to z jednej strony mi się właśnie podoba to, że Ona ma swoje własne życie, przyjaciół, pasje- często gęsto dziewczyny wyrzekają się tego wszystkiego na rzecz swojego chłopaka jednocześnie stając się o wiele mniej atrakcyjne, więc tu jest dla niej plus, ale z drugiej strony jakbym miała wybrać sobotni wieczór z przyjaciółką, czy chłopakiem to raczej ona by zrozumiała, że wolę go spędzić z nim...to trochę dziwne, że zazwyczaj stawia Cię wtedy na drugim miejscu...Jednak jak sama Ci mówiła, wolno się angażuje i mogła się może przestraszyć? Ale ta wiadomość to już przegięcie pały...jeszcze, żeby takie coś NAPISAĆ, a nie powiedzieć prosto w twarz to jest kompletny brak szacunku do Twojej osoby...i to wytłumaczenie w stylu "Piszę Ci to bo i tak pewnie nie będziesz chciał się ze mną spotkać" ŻAŁOSNE! Jedyne co ją może tłumaczyć to niedojrzałość emocjonalna i brak doświadczenia w związkach. Uważam, że Ona może być wartościową kobietą skoro się nią zainteresowałeś , a przecież każdy popełnia błędy;) Ona popełniła pisząc tą straszną wiadomość, a Ty popełniłeś błąd biegnąc do niej po tym wszystkim...wiec jesteście kwita. Nie wiem jak to się zakończy bo wróżką nie jestem, ale życzę Ci Jacenty wszystkiego najlepszego :*

Znakzapytania7 Bardzo Ci dziękuje za analizę i życzenia.
Cichy to dobrze, że nie wkleiłeś, bo to jednak inna sytuscja.
No to daje kolejny meldunek z frontu.
Wczoraj się widzieliśmy wieczorem, oczywiście tak jak się spodziewałem ostatni piątek był pierwszym i ostatnim dniem weekendu, który w grudniu spędzimy razem. W najbliższy przyjeżdża siostra, tydzień później Białystok (bo chce ich zobaczyć przed świętami), potem są święta. Sylwester mamy wstępnie obgadany. Kupiłem jej prezent na mikołajki i chciałem dać, ale jednak dogadaliśmy się, że jeszcze dzisiaj się zobaczymy. Ja puściłem z ogranicznikiem spotkań, ale i nie jestem ich pomysłodawcą. Rozmawialiśmy o przeszłości trochę i dowiedziałem się, że to co robi wynika ze schematu, który powstał na studiach (wtedy był piątek na wyjścia z dziewczynami, w sobotę miała pracę i kilka innych rzeczy, a w niedzielę i w tygodniu spotykała się z chłopakami), teraz to poprostu powiela.
Nadal nie wiem jak odnieść się do sytuacji, że nie poznaje praktycznie Jej znajomych. Minął 3 miesiąc związku i znam 3 osoby (wszystkie poznane dość przypadkowo) z których tak naprawdę z żadną się nie spotyka i nie wychodzi aktualnie (2 to wspollokatorki, 1 to kumpela, ktora jest w Anglii). Wprawdzie trochę rozumiem, że to żeńskie towarzystwo i wychodzą same, ale jestem ciekaw czy ich faceci też kompletnie nie znają towarzystwa.

No właśnie chce o tym dzisiaj porozmawiać też. Z tego co zrozumiałem to chyba za wcześnie, tyle że nie bardzo właściwie wie dlaczego. Ogólnie jest zaangażowana i to coraz bardziej, ale te dwie sprawy są niepokojące (weekendy teraz mniej zobaczymy co będzie dalej, ale szczególnie znajomi kuleje).
Nie, to nie tak. Wczoraj czy dzisiaj spotkaliśmy, spotkamy się bez żadnych kompromisów, mało tego dzisiejsze spotkanie wyszło spontanicznie wczoraj. Spotkania (poza piątkiem i sobotą) nigdy nie są jakoś przegadane, czasami umawiamy się kilka dni wcześniej, a bywało nawet że tego samego dnia w czasie pracy.

dzięki Ci, kobieto, za te słowa.
Tak się wszyscy upierają na te kompromisy, że związek to muszą być kompromisy i docieranie się.
A figa! nie muszą.

Nie do końca się zgadzam. W przypadku spotkań w tygodniu to ja nic nie przegrałem, bo to była tylko kwestia rezygnacji ze schematu, który mi został po ostatnim porzuceniu, podświadomie bałem się, że zbyt wiele czasu spędzonego wspólnie znowu spowoduje taki sam skutek. Co do weekendów masz trochę rację oboje poszliśmy na kompromis.
Ona bo jednak czasem będzie jakiś dla mnie, a ja bo nie będę miał nic przeciwko jej samotnym weekendom. Zobaczymy jak dalej będzie w tych kwestiach. Mnie teraz bardziej nurtuje kwestia poznawania koleżanek, jak to było u Was, czy 3 miesiące związku i 5 spotykania to rzeczywiście za wcześnie na jakiekolwiek poznawanie? U mnie było zazwyczaj tak, że dziewczyna wchodząc ze mną w związek już znała większość mojego grona znajomych, u niej z tego co mowiła dokładnie tak samo, więc dla Nas obojga to sytuacja nowa, jak się w niej zachować? Czekać na jej inicjatywę czy coś sugerować czy może mówić wprost?

Mamidełko, to co napisałaś o kompromisach to jedna z wazniejszych rzeczy, jakie wyniosę sobie z tego forum, dziękuję.

A w samym temacie: Jacenty, czy taki absolutny brak spontaniczności i roztrząsanie relacji w tak szczegółowy sposób nie jest dla Ciebie męczące? Co ile spotkania, po jakim czasie co powinno nastąpić... jesteś pewien, ze takie podejście do relacji daje Ci więcej niz pochłania?

Jacenty, żyjesz w dwóch równoległych światach: w tym rzeczywistym i w tym wyobrażanym sobie. Masz z tego sporo korzyści, bo inaczej byś z tego zrezygnował. Pomyśl jednak nad tym, czy korzyści nie są mniejsze od ponoszonych przez Ciebie kosztów.

Proszę.
Na temat świata rzeczywistego pisać, chyba, nie muszę. Do świata wyobrażonego zaliczam wszystko to, co tworzysz sobie na podstawie faktów. To wszystkie Twe interpretacje, dopisywanie ideologii, wyobrażanie sobie, co (w tym wypadku) ona zrobi, jak się zachowa i co myśli (bo przecież to wiesz, bez jej zapytania), to dopisywanie znaczeń i podtekstów.

Ok. Jest inaczej niż z poprzednimi kobietami. I co z tego?
Ok. Jest inaczej niż sobie wyobraziłeś. I co z tego?
Ok. Jest inaczej, bo jesteś bardziej zaangażowany niż ona. I co z tego?

Problemem jest to, że usiłujesz waszą relację wsadzić w ramkę, a jeśli coś się w nią nie mieści, coś z niej wystaje, to LARUM! Nie tak powinno być! Tymczasem relacje między ludźmi, wybacz truizm, są różne, różni ludzie różnie reagują i żyją w swoim tempie. Według Ciebie jest tylko jeden sposób zachowań, jeden sposób reakcji, i jedno tempo. Jeden, czyli Twój.

Stąd me pytanie o Twe korzyści i koszty; pytanie, na które sam sobie udziel odpowiedzi, albo je... zignoruj.

Twoja decyzja?

Nie uważasz, że uzasadnienie jest dziwne?

Nie. Nie uważam jej uzasadnienia za dziwne.

Jaka sekta?

Pochlebiasz mi.

Co ma tłumaczyć? To nie o tłumaczenie chodzi tylko o odpowiedzi na spodziewane (a zna je dobrze) pytania typu "Co jest między wami', 'Kim on jest dla Ciebie'. Dla dziewczyny za wcześnie jeszcze na takie wyznania, pewnie sama nie jest pewna czy i co z tej relacji wyniknie, więc woli nie stwarzać pretekstów do zadania tych pytań.

Chce się spotkać, tylko zmienia miejsce. Co w tym dziwnego?

Edycja:
To oczywiście moje "wyobrażanie sobie", uczyniłam to na wyraźną prośbę. Dla mnie sytuacja jest prosta: dziewczyna chce się spotkać, proponuje zmianę miejsca, więc szybko myślę, czy to mi odpowiada, jeśli chcę się spotkać, odpowiadam "Do zobaczenia u mnie."
                                                                  THE END

A ona nie chce dawać pretekstu do zadawania dalszych pytań.

Edycja:
A kysz! Dałam się wciągnąć w tę wymyślankę. Apage satanas!
Chcę się spotkać, to się spotykam. Nie chcę się spotkać, to się nie spotykam.

Uff myślałem że już to ja zwariowałem. Cieszę się że ktoś myśli podobnie jak ja.

Nie do końca myślimy tak samo.

Ja myślę, że ta dziewczyna jest w związku jedną nogą - i że nie zmieni tego żadna ilość dogadywania się i kompromisów . Zmienić to może wyłącznie ona i jej refleksja, że jednak chce być w związku na 100%. Ale do tego najpierw potrzebne jest zrozumienie, co i dlaczego ją blokuje i zmierzenie się z tymi faktami. Tymczasem ona zatrzymała się na stwierdzeniu, że ona chce ten związek rozwijać stopniowo, powoli i w swoim tempie. I wszystko byłoby cudnie, tyle że Tobie to tempo nie odpowiada. Ale zamiast postawić sprawę jasno - wóz albo przewóz, albo jesteśmy w związku i nie mamy się z czego tłumaczyć współlokatorkom, albo mamy jakąś pseudozwiązkową gimnastykę i musimy się zastanawiać, czy aby spotkanie 2 dni pod rząd nie wzbudzi zainteresowania koleżanek - Ty czekasz na gwiazdkę z nieba i jakąś cudowną poprawę sytuacji.

Ja dałem sobie kilka dni temu czas mniej więcej do końca roku  do obserwowania sytuacji i do tego czasu nie będę raczej podejmował żadnych konkretnych kroków.

ruda102, chapeau bas!

Jacuś, tu nie ma co czekać, tu działać trzeba

Dla mnie to wygląda na zwyczajne podchody partyzanckie. Wybadanie terenu "wroga" i na ile ten "wróg" będzie skłonny "zejść mi z drogi (czyt. mam to w d*pie i rób co chcesz)" lub "daj mi jasny sygnał, że to moje i nie ruszaj (czyt. wykaż się człowieku teraz ty)".

Sesemesa ja rozumiem tak:

"Dzisiaj nie przyjeżdżaj, bo nie chce mi się sprzątać" - nie wierzę w to, że ma taki syf w pokoju... toż to kobieta

"dziewczyny już za bardzo o Ciebie wypytują" - coś w stylu, "jaki on jest", "czy to ten", "z nim będziesz mieć dzieci" itp itd... A ją to zaczyna drażnić bo sama nie wie. Jakby wiedziała to by opowiadała 24h na dobę o tym, że koleżanki same by tym rzygały.

"bo często się u mnie widzimy" - O, tu jest pies pogrzebany. Więc może by tak zmienić scenerię? Jak nie u ciebie to może np odpisać "jadłaś już coś? Bo mi kiszki marsza grają, pizza na mieście?" - albo kabanosy, co kto tam lubi.

"a nie chce im nic tłumaczyć, trochę wiedzą i to powinno wystarczyć" - słowo klucz: NIC. Trochę się pałętam po tej ziemi i u kobiet nie ma "nic". Zawsze jest coś. Coś do pogadania, obgadania, obsmarowania, powspominania, pofantazjowania. "Nic" w ustach kobiety to zło. A co wiedzą? A no to, że nic nie wiedzą bo "wybranka" smaczki zachowuje dla siebie... albo smaczków w ogóle nie ma to i o czym gadać nie ma

"więc albo u Ciebie albo w niedzielę" - dzisiaj mamy wtorek... wiesz ile jest do niedzieli? Zestarzeć się idzie No chyba nie ma co opisywać co o tym myślę

Jacuś, więc jeżeli będziesz "czekał i nic nie robił tylko obserwował" - to padnie. Jeżeli zadziałasz i "potrząśniesz" (nie piszę tu o rękoczynach, żeby mnie kto nie posądził o jakieś damskobokserstwo, tfu!) kobietą - może wygrasz. Ona czeka na twój ruch. Zdecydowany ruch. Męski ruch, który ją porwie od tych koleżanek

Jak to, nic nie je? Olaboga... głodzi się No wee nakarm ją, przygotuj jakąś kolację albo coś - to tak żartem ... ale z kolacją to nie

Powiedz mi ty jedną rzecz... o 20 lub 21 godzinie spotkać się na "godzinkę" jest wam tak trudno?

Spotykać się... nawet codziennie jest wam tak trudno? Bo, co? Za dużo? Musicie "to" sobie dawkować?

A co będzie jak zamieszkacie razem i będziecie się widzieć CODZIENNIE po pracy... to wam tak trudno?

Widzisz... ja tu widzę jeden problem. Ani Ona ani Ty nie "popłynęliście". I to tak trochę na siłę jest. Przekalkulowane, przekombinowane, przemyślane, przeksięgowane. Nie ma tego "flow"... tylko się teraz zastanawiam... kto zabił "flow"

No właśnie poza emocjami, życiem uczuciowym jest bardzo konkretna, a tu często odwrotnie i tak podobno zawsze miała.

uwielbiam ten wątek

czyta się jak powieść szpiegowska

Taaak, zgadza się. Twierdzi, że z dziewczynami to było tak półżartem, półserio i zbyt poważnie do tego podszedłem. Ze sprzątaniem jest tak, że ona dosyć pedantcznie podchodzi do wszystkich wizyt. Generalnie chodziło jej o spotkanie u mnie.

I wyszlo na moje

Jacus, skoro problemem sa dojazdy bo to strata czasu... to nie uwazasz, by po 4 miesiacach zwiazku "zaprosic" dziewczyne na noc? (Edit: do siebie)

Zabierasz sie jak pies do jeza majac oczywiste sygnaly - a mianowicie "wez ze przejmij inicjatywe, bo mnie zaraz cos strzeli" ... pomyslala twoja luba