Trudna relacja - Netkobiety.pl

Ok... a inne rady?

Oczekujesz innej odpowiedzi ?
Po co Ci ktos taki ? Chory, zaburzony ?
Moze i mu sie podobasz, ale co dalej ? Nawet gdyby cos z tego wyszlo, wpakowalabys sie w toksyka.

Nie wiem co to jest za choroba. Może depresja... może coś jeszcze gorszego tzn, schizofrenia lub depresja dwubiegunowa. Nie jestem psychiatrą, ale co nieco znam się na medycynie.
Nie wie czy nadal jest chory. Takie choroby, a raczej objawy mogą pojawić się skokami, albo już w ogóle się nie pojawić Mówią że może być to teraz kolejny rzut, ale widać że jak już to łagodny.
Nie chcę nikogo dyskwalifikować za chorobę. pracowałam na praktykach z osobami dorosłymi chorymi  psychicznie w Domu Dziennej Opieki. Te osoby są odizolowane od społeczeństwa (mimo że nie są groźne), ich rodziny nie odwiedzają ich, rodzice się wyrzekli...
Nie chcę być z nim bo jest mi go szkoda, ale żeby pokazać że jest taki sam jak inni. W więzieniu nie był, nikogo nie skrzywdził, z nikim się nie bił nigdy, jest inteligentny pracuje w zawodzie, ma skończone studia wyższe, a wcześniej pracował na budowie, więc na każdej dziedzinie sobie radzi. Zdał też testy psychologiczne. i ma przyjaciół... To mi daje do myślenia, choć to nie jest pewnik że on agresji nie pokaże...

Chciałabym to popchnąć do przodu, choć wiem że i tak mimo wszystko może się zdarzyć że to będzie toksyczne wszystko... Rodziny nie planuje założyć jeszcze więc,,,

Ale rozumiem Was, Wasze rady. Może ja też jestem chora że chcę się w to pchać, ale chcąc czy nie chcąc ryzyko jest...

I Ty nic dziwnego w tym nie widzisz???

Chyba sama w swoich oczach chcesz wyglądać na altruistkę i "uratować" biedaka.

Jeśli już musisz, to dowiedz się na pewno, co mu było lub jest, bo to ważne.

Ktoś jeszcze pomoże?
Przepraszam, że tak męczę, ale chciałabym wiedzieć jak wg Was wygląda to wszystko (poza jego chorobą), czy to z jego strony zabawa czy może coś być więcej. Mam świadomość że może być bardzo źle. Na to chwilę nie mam nić w sumie w życiu. Próbuję dzień po dniu sobie wszystko układać w całość, ustatkować się...

  No wlasnie.To powinnas przemyslec.
Dlaczego sama na wlasne zyczenie chcesz sie wpakowac w toksyka.
Tutaj powinnas pomyslec przede wszystkim o sobie.

Tylko tak.. W zasadzie macie rację. Źle podeszłym do tego. Powinnam uczyć ew.tolerancji, bo co by nie miał jest duże prawdopodobieństwo że już do końca życia będzie to miał. Rzadko jest agresywny choć to nic nie oznacza.
Problem w tym że chyba z mojej strony to coś więcej niż przyjaźń nie wiem jak z jego. Niestety też macie rację że skoro jest zaburzony ciężko będzie nawet teraz określić to co on czuje. 

Niestety też to prawda że wszystko bierze za serio, drobne żarty i dlatego od razu pomyślałam o schizofrenii.

Myślę, że dwie sprawy są kluczowe: po pierwsze co to za choroba?
Wiem od znajomej, że dorośli z autyzmem - o ile byli dobrze "prowadzeni" - mimo, że wydają się nieco "inni" w dorosłym życiu potrafią sobie dobrze radzić, zakładają rodziny itd
Jeśli jednak to choroba dużo poważniejsza, np. schizofrenia to ja bym w taką relację nie wchodziła.

ale jest odchyleniem od pewnej ogólnie przyjętej "normy"... i myślę, że kwestia czy jest chorobą czy nie jest jest drugorzędna, sens powinien być jasny

Oj, wydaje mi się że w pierwszej kolejności powinnaś powiedzieć dlaczego szukasz chłopaka z problemami, skoro dziewczynie tak łatwo poznać następnego. Przecież od początku widziałaś jego dziwne zachowanie.

To źle wyczuwasz. Mój tata zmarł na raka trzustki jak byłam mała. Nie pil bardzo źle się czuł po wypiciu 3 kieliszków wódki bo miał problemy z układem trawiennym odkąd wiem. Miał przerzuty do węzłów wątrobowych dlatego nie udało się go uratować. Zmarł przez palenie tytoniu i pracę przy wielkim piecu..przez 20 lat...miał inne wykształcenie ale za pracę w złych warunkach więcej pieniędzy zarabia, ale był narkomanem jeżeli można tak to nazwać. Odkąd się dowiedział na co umrze, czyli przez 3 miesiące był wyłącznie na morfinie. Gdyby nie miał przerzutów to operacja usunięcia trzustki, która była w planach udałaby się, a tata skończył by na długim odwyku.. Trzustka strasznie boli ..zresztą każdy rak boli.

moja mama jak wypije pół puszki piwa tygodniowo to jej wystarcza więc...

najlepiej oceniać i wymyślać bzdury...
Nie widzę by coś robił kiedykolwiek w moją stronę więc dla mnie temat powoli się zamyka...z dnia na dzień przestaje wierzyć że cokolwiek by bylo

Nie mam komu wskakiwać w ramiona. On widać nie jest zainteresowany.
W poprzednim poście napisałam jedynie że nie jestem DDA, nie wiem skąd te oburzenie. Myślę nad tym, czy bym chciała i co bym chciała. Raczej bym chciała ale chyba może na moje szczęście to bez znaczenia. Jak się jest zauroczonym też dużo rzeczy się nie widzi. Nie widzę szczerze mówiąc niebezpieczeństwa ale jak napisałam to bez znaczenia. Zacznę się martwić jak on zacznie działać, co nie nastąpi . Sama już mam dość jego zachowania...