Zwykła facynacja czy coś więcej? - Netkobiety.pl

Nie wiem czyją fascynację masz na myśli, bo jego zachowanie o fascynacji raczej nie świadczy, a Ty sama chyba wiesz najlepiej co czujesz.

Jeśli nie jesteś pewna jego uczuć do Ciebie, to dlaczego mu dajesz, to chyba nie ta kolejność?
Znacie się niedługo, Ty zaczynasz się wkręcać, a on wygląda na obojętnego. Uaktywnia się, jak podejrzewam, gdy widzi szanse na bzykanie i tyle.
Nie szanujesz się i nie oczekuj szacunku od chłopaka gdy jesteś łatwa. Będzie spotykał się z Tobą na bzykanko, ale na  poważny związek poszuka sobie tzw. "porządnej dziewczyny".
Po za tym opowiadanie o innych chłopakach w celu wzbudzenia zazdrości jest niepoważne.

Szczerze z nim pogadaj i to wszystko. Rozmowa to podstawa.

Szczerze mówiąc zawsze czułam do niego coś więcej, wspierałam go gdy miał problemy, lubiłam i nadal lubię z nim przebywać, jest mi bliski no i podoba mi się też jako płeć przeciwna, ale nie jestem pewna czy to już zakochanie, ja również nie jestem mu obojętna nie tylko dlatego że mu się podobam, z tym że oboje jesteśmy jakby tu powiedzieć z innych światów, i na co dzień każde z nas żyje swoim życiem, i w nk. sprawach się czasem nie rozumiemy, było już tak że kontakt się urywał raz nawet na parę miesięcy ale póżniej znów się odnawiał. Ogólnie mówiąc sama już w tym wszystkim się pogubiłam a próbowałam szukać kogoś innego by zapomnieć jednak nie jest to łatwe.

Myślałam już od jakiegoś czasu by poruszyć ten temat jednak boje się że on mnie odtrąci i będe się czuła upokorzona, ale z drugiej strony boję się że dalej będzie to wszystko stało w miejscu a on w końcu pozna kogoś nowego.

Też w ten w sposób o tym myślałam i to jednak boli, może gdybym się aż tak nie zaangażowała nie byłoby teraz to takie trudne. Najgorsze to cały czas mieć jakąś nadzieję ale ja nie potrafiłam inaczej.

To co feniks napisał zmienia postać rzeczy. Tu nie ma o czym rozmawiać, olej go, bo za jakiś czas  będziesz bardzo żałowała straconego czasu.

Ale co przekreślić? Macie ślub dzieci, psa, kota? Byliscie ze sobą? Bo ja widzę tylko luźna znajomość o nieokreślonym charakterze z zapewne paroma całusami przytulasami itp za to bez ani jednego konkretnego słowa z jego strony ze chciałaby z Tobą być, ze widzi w Tobie kogoś więcej niż atrakcyjna koleżankę z ktora fajnie sie spędza czas. Dramatyzyjesz jakbyście mieszkali w jednym domu a nie mieście. Chcieć to moc. Odetnij sie, nie szukaj pretekstów do kontaktu i nie rozpamiętuj... Totalny odwyk jest najlepszy. Będzie bolało jak to odstawienie a potem mgła z oczu opadnie.

Jeśli wybierasz dalsze marnowanie życia to Twój wybór, tylko bądź ze sobą szczera i nie wmawiaj sobie, że z jego strony jest szansa na coś poważniejszego. Ot zwykłe czekanie na to, aż on pozna kogoś na poważnie i zdecyduje za Ciebie o końcu.

Sorry ale taka postawa udowadniasz mi bynajmniej ze nie zamierzasz nic zmieniac bo z gory wiesz ze Ci nie przejdzie ze nie mi ie. Tobie poprostu tak jest dobrze bo gdyby nie bylo to powiedzialabys: dosc!! ogarniam sie, koniec tego marazmu i probowalabys chociaz wcielic to postanowienie w zycie. Tobie nie szkoda zycia na smecenie sie za tym gosciem bezcelowo, mi natomiast szkoda mojego czasu na radzenie komus kto nie zamierza nic zrobic tylko se pogadac. Takze see yaa i powodzenia w czekaniu na cud ;-)