Zdradził,chce wrocic ... - Netkobiety.pl

Dzień dobry Autorko. Nie jestem.pewna czy powinnam tu się udzielać bo nie jestem jeszcze niczyja żona więc mam zerowe doświadczenie jestl chodzi o małżeństwo. Ale wiem od ludzi ze wybaczenie jest możliwe. Zwłaszcza po.wielu latach takie rzeczy się ludziom zdarzają. Choć nigdy nie powinny. Zawsze mówi się wtedy ze potrzebny jest czas.. I można wybaczyć ale ze spokojem. Masz.prawo czuć żal.itp. Ta terapia to bardzo dobry pomysł. Ja wierzę że może Ci się udać  z mezem. Choć współczuję bo na pewno jest Ci bardzo ciężko. Ale dasz radę. My kobiety jesteśmy silne

Dokładnie taki mam plan. Juz odkąd zdecydowałam, ze pozwolę mu wprowadzić sie do domu podjęłam decyzje, ze powrót do mnie nie będzie łatwy. Przede wszystkim z tego względu, ze ja nie potrafię sobie nawet wyobrazic, ze mogłabym teraz z nim pójść do łóżka
Cały czas analizuje sobie nasze życie i wiem, ze powrót musi byc na moich warunkach. Nawet zapisuje sobie na kartce jakie mam oczekiwania wobec niego. Zaczynam mu wierzyć, ze on tego żałuje i zrozumiał, ze popełnił błąd. Ale mimo to chce mu uświadomić, ze mimo to nie jestem idiotka, która mu wszystko wybaczy. Wiem, ze teraz wazy sie moje życie.
Najłatwiej sie rozwieść, wiem to. Mamy małe dziecko i wspólną dobrą historie, dlatego daje mu tą szanse.
Poza tym wychodzę z koleżankami cześciej - czego wcześniej nie było. Zmieniłam fryzurę diametralnie robię dla siebie jak najwiecej.
Jeśli chodzi o niego, to nie miał kucharki, bo to on robił zakupy i gotował dla nas a sprzątaczkę to i owszem teraz mam zamiar wprowadzić podział obowiązków. Ja tez pracuje ! Zobaczymy czy mąż podoła zmianom. Napewno nie będzie juz tak jak było i powiedziałam mu juz o tym. Myśle, ze nie wierzy, ale życie mu pokaże, ze to co zrobił mnie zmieniło, a mi z kolei życie pokaze i zweryfikuje czy on na prawdę żałuje i wie, ze to był błąd.
Pozostaje tylko kwestia bliskości. Zupełnie sobie tego nie wyobrażam.... A bez tego nie ma małżeństwa

Dziękuje za te słowa

Mimo tego, ze ja jakoś sobie to w głowie układam, to jednak nie potrafię sobie wyobrazic jak to mogło sie stać ?

Biorąc pod uwagę jego tłumaczenie o tym, ze nowa osoba i poczucie wolności przysłoniły mu rzeczywistość .... No jak to mogło sie stać. Rozumiem gdyby to był jednorazowy skok w bok... Ale co ?przez cały miesiąc miał klapki na oczach ? Odwiedzajac mnie i wracając do niej nie miał takich myśli, ze kocha mnie ... Jak to możliwe, żeby tak sie człowiekowi pokręciło w głowie. I czy to w ogóle możliwe

Zanim mnie to spotkało, to uważałam, ze zdrady sie nie wybacza, a teraz podjęłam sama decyzje, żeby dać mu tą jedyna szanse. No i sobie w pewnym sensie tez.
Tak właśnie mi powiedział dokładnie, ze seks zawrócił mu w głowie i szedł w to jak w dym, nie patrząc na nic.
Mam takie obawy, ze skoro raz to zrobił, będzie to powtarzał, tylko juz mądrzej- nie odejdzie z domu, nie powie mi o wszystkim tylko będzie kłamał. A jak sie okazało potrafił mnie okłamać
Wydaje mi sie, ze oprócz tego, ze wszystko sie zmieni i powrót musi byc na moich warunkach, to dojdzie do tego moja zmiana. Chyba musimy wypracować coś na nowo w seksie, skoro mu coś nie grało. nie wiem sama co o tym sądzić.

Zawsze miałam go za takiego porządnego. Zawsze sie o mnie wyrażał ciepło i z uczuciem - co słyszałam od naszych znajomych, którzy mówili mi, ze trudno uwierzyć, ze ode mnie odszedł, bo był zawsze tak bardzo za mną.

Boje sie spotkania z nim. Bo wyznał mi tą szokująca prawdę jak juz wyjechał. Dotychczas tylko rozmawiamy. Co tez przychodzi mi z trudem mam ogromny żal.

Niestety, ale w życiu przychodzi czas, że trzeba przełknąć gorzką pigułkę i świadomie zaakceptować, że zdrada może się pojawić również w naszym małżeństwie. Mało tego! Same możemy się też jej dopuścić. Nic nie jest pewne. Ale nie oznacza to, że po takim czymś należy wszystko wyburzać, zaprzepaszczać, usuwać. Nie sądzę. Zdrada to taka błyskotka, odskocznia, zastrzyk nowego życia i dopaminy. To taki smaczny narkotyk, po którym wiadomo, że i tak za chwilę wrócimy do szarej rzeczywistości . Powodzenia autorko!

Czy ja dobrze rozumiem? Chłop zdradził, bo mu czegoś brakowało w seksie i Autorka zapobiegliwie postanowi wprowadzić udogodnienia w pozyciu, by mąż juz nie musiał szukać na boku?
"musimy wypracować coś nowego w seksie"
Kochana, Twój mąż juz wypracował. Ale nie z Tobą. Rozumiem ze zgadzasz się na układ, gdzie za każdym razem gdy nie zaspokoisz meza to on może sobie bezkarnie skorzystać z innej kobiety. A potem zniknąć za granicą a Ty będziesz zachodziła w głowę jak możesz "wypracować" lepszy seks.
Pozwól, że Cię wprowadze w umysł zdradzacza. Jemu nie chodzi o lepszą "dziurę", jemu chodzi o inną.
On Cię bez skrupułów porzucił na miesiąc, kiedy to zabawial się z inna a Ty chcesz coś w seksie wypracowywac. Przecież Ty go tym samym nagradzasz. Słów mi brak...

Witaj Myszko,
Podobnie jak Ty, jestem zdradzoną żoną, która zdecydowała się dać szansę zdrajcy, sobie i naszemu związkowi. Dzisiaj, a od momentu "wykrycia" zdrady minęły dobrze ponad dwa lata, jesteśmy nadal razem.
Dobrze znam wszystkie emocje i wahania, które opisujesz, chociaż dzisiaj już mi one nie towarzyszą. Tak samo znajome jest dla mnie to, co z Twoich wypowiedzi zacytowałam powyżej. To jest zupełnie normalne, bo gdy myślimy o potencjalnej zdradzie, to zawężamy i ograniczamy nasze postrzeganie to tego konkretnego zdarzenia, a gdy mamy do czynienia z rzeczywistym wydarzeniem, to okazuje się, że są jeszcze inne aspekty, które nie istniały, gdy "hipotetyzowaliśmy".
Z dzisiejszej perspektywy mogę Tobie napisać, że związek z "moim zdrajcą" jest częścią mnie, mojej tożsamości, mojego życia. Nie przeliczam zranień i bólu w nim, tak samo jak nie sumuję drobnych radości i wielkich satysfakcji. Dzisiaj daję i dostaję miłość, bliskość, zrozumienie, szacunek i wdzięczność. Droga do tego miejsca, w którym jestem(śmy) teraz nie była prosta i łatwa, ale warto było przez nią przejść, aby być tu i teraz.
Myszko przed Tobą jeszcze wiele trudnych chwil, pełnych zwątpień i emocji, które będą chciały pochłonąć Ciebie. Pisz tutaj jeśli masz ochotę - ja na forum znalazłam wiele zrozumienia i dobrych ludzi (chociaż teafiają się "różne" osoby). Pamiętaj, że każda emocja przemija a każde uczucie jest wynikiem interpretacji.
Nie wiem, czy Twoje małżeństwo przetrwa. Bardzo wiele zaleźy od Twojej postawy i chęci oraz od postawy i czynów Twojego męża. Życzę Tobie, abyś wyszła z tego zakrętu życiowego mocniejsza i spokojna o swoją teraźniejszość i przyszłość, zostawiając przeszłość za sobą. Pozdrawiam

Masz dopiero 25 lat. Twoje poglądy są szlachetne i słodkie, ale zobaczysz że życie zabije w Tobie kiedyś ten idealizm.
I nie wykrzykuj "nie, nigdy! zawsze będę taki!", bo w Twoim wieku praktycznie każdy mówił to samo co Ty.

Absolutnie nie mam zamiaru go nagradzać ! To błędne myślenie wg mnie. Za zdradę zazwyczaj odpowiadają obie strony. Ta zdradzona zazwyczaj jednak mniej. Ja tylko patrzę na nasz związek i widzę co mogło byc przyczyna. Moim celem jest ratowanie małżeństwa i to oboje musimy coś w sobie zmienić. Nie tylko on ale ja tez. I jestem na to gotowa.
A poza tym nie mam zamiaru robić z sie je męczennicy. Jeśli on ponownie dopuści sie takiego czegoś, to będę wiedziała, ze dalej trwać razem nie ma sensu...

Pytasz Myszko jak postępował mój mąź?
Robił i nadal robi dosłownie wszystko, abym czuła się komfortowo. Komfortowo nie tyle z nim, ile sama z sobą. Widziałam i czułam, że on wie, jak bardzo mnie skrzywdził, że żałuje tego, co zrobił i że chce (naprawdę, a nie tylko na poziomie deklaratywnym) odbudować to, co zniszczył.
Jak ja reagowałam?
Od początkowej nienawiści, złości, żalu do niego, do losu, do siebie. Poprzez litość do niego, gdy uświadamiałam sobie, jak on sam koncertowo zniszczył sobie życie, aż do współczucia, gdy zaczęłam rozumieć, jakie były nieuświadomione przyczyny i cały mechanizm zdrady.
Na początku, gdy próbowaliśmy ułożyć - ogólnie mówiąc - relację między nami, stałe towarzyszył mi brak zaufania. Podejrzewałam męża o różne niecne powody, dla których nie chce zrezygnować z walki o nasze małżeństwo. Posądzałam go np. o wygodę, bo przecież wszystko ułożone, wiadome, pewne i przewidywalne. Przypisywałam jego zachowaniu strach przed opinią rodziny, przyjaciół i dalszych znajomych, albo pobudki finansowe, bo, co prawda o nie może narzekać na swoje zarobki, ale to ja wrzucałem więcej do domowego budżetu. Był także taki okres, kiedy zastanawiałam się, czy on nie jest jakimś psychopatą, bo przecież nikt "normalny" nie robi TAKICH rzeczy bliskim osobom. Tak, że jak widzisz, było bardzo dużo z mojej strony wątpliwości i lęków, ale także okresów rezygnacji, niewiary w to, źe cokolwiek wartościowego jeszcze będzie między nami, źe uda się zbudować miedzy nami więź, którą on zniszczył swoją zdradą. Ale - co chyba ważne - nigdy nie zauważyłam obaw, wahania, czy też zwątpienia u mojego męża i za każdym razem, gdy one mnie dopadały, on starał się je ode mnie odgonić.
Dużo w tym czasie rozmawialiśmy o tym, co się wydarzyło, o relacji między nami, o naszych zaniedbaniach i zagubieniu. To były bardzo trudne rozmowy, często pełne emocji, okraszone płaczem, zdarzały się i moje krzyki, i niewybredne epitety. Wszystko znosił, chociaż ja niejednokrotnie prowokowałam go, pragnąc, aby puściły mu nerwy i zrezygnował.
Potem, gdy emocje już nieco ostygły, z mojej strony pojawiła się świadoma decyzja o podjęciu próby zbudowania naszej relacji, naszego związku od nowa. Nie próbowaliśmy naprawiać tego, co było, ale właśnie podjęliśmy się próby zbudowania nowego związku. Od podstaw, bo skoro w związku pojawiła się zdrada to oznaczało, że fundamenty były za słabe, więc nie było sensu trwania przy tamtych podwalinach. To wymagało przebaczenia.
Wg mnie przebaczenie to WYBÓR. To świadoma decyzja, że nie chcę pielęgnować w sobie żalu i bólu, nie chcę tkwić w roli ofiary i nie chcę stać się katem.
Zbudowanie związku wymaga zaufania, bo nie jest się gotowym na żaden związek, jeśli nie potrafi się zaufać. Po prostu trzeba wybrać albo zaufanie, albo brak zaufania. I to jest największe wyzwanie i ryzyko, którego trzeba się podjąć. Bo zaufanie w związku po zdradzie nie przychodzi tak naturalnie i bezwiednie, jak w przypadku związku bez przeszłości. Trudno zaufać komuś, kto już raz Ciebie oszukał, więc albo podejmujesz to ryzyko, wierząc, że Twoje ryzyko się opłaci, albo nie inwestujesz własnego zaangażowania, bo nie wierzysz w zwrot inwestycji lub masz zbyt mało przesłanek, by podjąć to ryzyko i zaufać.
Podsumowując, daj sobie trochę czasu na podjęcie decyzji, czy chcesz dać szansę swojemu mężowi i spróbować zbudować Wasz związek na nowo. Ja zanim zdecydowałam się na ten świadomy krok, potrzebowałam uprzednio zrozumieć, dlaczego zdradził. Nie dlatego, aby go usprawiedliwić, ale aby wyjaśnić krzywdę, której doznałam, aby stała się ona wytłumaczalna na poziomie logicznego ciągu zdarzeń. Jeśli czyjeś postępowanie jest niewyjaśnialne i nielogiczne, to traci sens wspólne życie z kimś, kto tak postępuje. Ale z lektury forum wiem, że niektórzy uznają, że zdrada jest niewytłumaczalna lub przyjmują ogólne wyjaśnienie, że ktoś zdradził, bo chciał, nie docierając do tego, co się kryje pod powierzchownym wyjaśnieniem CHĘCI I WYBORU i także układają swoje związki ze zdrajcami na nowo. Zatem nie ma jednej właściwej drogi, aby wyjść z mega kryzysu, którym jest zdrada.
To, co chcę Tobie przekazać, Myszko to, to, że jest możliwe zbudowanie związku na nowo po zdradzie, ale droga nie jest oczywista i prosta a od tych, którzy się zdecydują nią podążać będzie wymagała zaangażowania i pokonania wielu różnorakich trudności, których Ty stojąc na początku tej drogi jeszcze nie znasz. Ale wierzę, ze na końcu drogi, gdy ją przejdziesz w pojedynkę, czy we dwoje, czeka Ciebie satysfakcjonująca nagroda. Powodzenia

Odpowiedz sobie na pytanie czy dasz rade być z kims dla którego łóżko i jego potrzeby są ważniejsze od ciebie. To że poużywał sobie jak chciał, potraktował inna kobiete jak zabawkę (swoja droga jeśli ona swiadomie zgodzila się być kochanka to o niej świadczy). A na koniec wrócił do ciebie i chce żeby było jak dawniej.

Lepiej naprawiać i ratować niz wymieniać na nowe. No nie wiem.... Mój były, który mnie notorycznie zdradzal tez tak powiadal.

Ja mam na to taka alegorie- kupujesz buty. Piękne, skórzane. Mają Ci służyć wiele lat. nadchodzi deszczowa jesień. Starasz się omijać kałuże, ale i tak w jakąś wpadasz. Wracasz do domu a Twoje piękne skórzane buty zaczynają się rozklejac. Okazało się, że wcale nie były skórzane. To tylko błyszcząca skaja. A przecież miały wytrzymać do zimy! Tak Ci obiecywał sprzedawca a tymczasem przy pierwszym załamaniu pogody taki klaps. I co? Naprawiasz za wszelką cenę towar, który jest wadliwy? Czy jednak zadasz zwrotu pieniędzy i kupujesz inny towar?

Weźmy pod uwagę jakie motywy kierowały mężem Autorki. On Jej nie zdradził po pijaku, jednorazowo. On Ją zostawił na miesiąc dla innej kobiety. I to z powodu seksu. On się nie zakochał, nie zauroczyl. Jemu chodziło wyłącznie o uciechy cielesne. Jest właśnie taka skaja udająca wysokogatunkowy towar. Jak takiemu zaufać? To pytanie do Autorki.
Ja swoje sciochrane buty wywalilam i zostawiłam miejsce na bardzej wartosciowa inwestycje

Moim zdaniem przyrównanie zycia do wyrzucenia butów nie jest zbyt szczęśliwym porównaniem.

Jedno mnie zastanawia, po 12 latach dobrego małżeństwa, w ciągu miesiąca podjął tak drastyczną decyzję, jak zniszczenie rodziny.
Po czym po kolejnym miesiącu nagle doznał olśnienia, że jednak popełnił błąd???
Najpierw kocha, potem już nie, a teraz znowu kocha???
Może za chwilę znowu zmieni zdanie? Facet jest niepoważny, jak wierzyć takiemu, jak zaufać?
Czy on w ogóle zdaje sobie sprawę z tego co czułaś gdy Cię porzucał, że zrujnował Wasze małżeństwo, czy naprawdę wydaje mu się, że na pstryknięcie palcem można wszystko naprawić, bo on zmienił zdanie.
W żadnym wypadku nie namawiam Cię do kopnięcia go w zad (przynajmniej teraz), ale nie ułatwiaj mu, nie wpuszczaj go zbyt szybko do swojego życia z powrotem.
Zdzira, to problem drugorzędny, Twój mąż jest głównym problemem. Zastanów się też, czy faktycznie chcesz wiedzieć wszystko.

Nie wiesz po co wraca, ja na Twoim miejscu zastanowiłabym się nad wpuszczeniem go do domu. No i zabezpiecz się finansowo, nie podejmuj z nim żadnych zobowiązań.

Nie jestem debilką. Skoro ona wyznała mu miłość i mówiła o pięknych chwilach... Oznacza to, ze dał jej powód do tego. Mi powiedział, ze zrobił to w jednym celu ... Pewne jest, ze skoro to działo sie tak błyskawicznie, to ona dała mu sygnał, ze ma szanse. Wiem i to pewnik, ze to zwykła kuuuurwa. Wielu ją miała. Ma około 40 lat i jest sama. Cos to znaczy. Ale akurat jej los i jej osoba nie jest dla mnie istotna.

Chodzi mi o mnie !

Kobiety, które to przeszły i przeżyły i żyją ze zdrajca. Jak ? Jak pozbyć sie myśli jak żyć z tym jak naprawić te relacje z mężem ? Jak wam sie to udało. Co robiliście ? Co on robił ?

On z daleka - jest spokojny, miły i zapewniający o uczuciach do mnie.

Raczej nie męczył się z tą panią jeśli:

Problem polega na tym, że facet ot tak, na pstryknięcie palcem puścił z dymem 12-letnie małżeństwo, dla jakiejś pindy....i nagle, po kilku tygodniach doznał olśnienia., że jednak "to nie to".
A teraz wydaje mu się, że wystarczy "przepraszam" i miłe rozmowy z żoną, żeby przygotować sobie miękkie lądowanie. Nie przewidział, że może pozostały już zgliszcza.
Myszka2Miki chce dać szansę, słusznie, nich zrobi to dla siebie. Życie zweryfikuje, na ile będzie w stanie poradzić sobie ze świadomością tego z kim żyje.
Przyszłość mądrze radzi:

A ciebie to cieszy? Sorry ale to straszny prymityw ten twój.

Ta wypowiedz to istne potwierdzenie poziomu wypowiadającej sie osoby. Żałuje, ze napisałam na forum o swoim problemie. Tylko kilka wypowiedzi były sensownych. Taka jak ta jest dnem i obraza mnie !!! Najgorsze jest to, ze na poważne tematy wypowiadaja sie ludzie bez absolutnie żadnej wiedzy.
Napisałam na początku wątku, ze pragnę poznać opinie ludzi, którzy przezyli cos takiego. A nie oceny tego, ze mój mezus jest niewinny, winna jest kochanka a ja jestem kretynka, która szkoli sie z zakresu seksu ! Szok i niedowierzanie. Autorze tych podłych słów, nagranym razem zastanów sie nad tym czy warto sie wypowiadać nie mając pojęcia o temacie. Szlak mnie trafia jak łatwo sie kogoś ocenia i obraza !

A w którym momencie napisałam , ze mnie to cieszy ?!!!!

Źle świadczy o nim. Dlatego trudny jest to temat i niezwykle trudno to zrozumieć. Szczególnie, ze zanim do tego doszło, nie miałam takich podejrzeć ani powodów do zazdrości - nigdy. Stało sie ! Pozostały zgliszcza. Mam nadzieje, ze terapia pomoże nam to rozwiązać.

Ale się zdenerwowaliśmy :-).
Czujesz się obrażona moją wypowiedzią? A tym jak cię potraktował mąż nie czujesz się obrażona? Bo moim zdaniem nie skoro z taką męską ścierą w ogóle chcesz cokolwiek naprawiać.
Swoje też przeżyłam (mam 45 lat), więc coś tam wiem. Mnie osobiście spotkały zdrady a i naokoło wśród znajomych niemało ich widziałam. Tak więc "absolutnie żadnej wiedzy" to nie do mnie. Jakieś pojęcie o temacie mam :-). A że chamska jestem? Kiedyś głaskałam po główkach ale dla takich egzemplarzy jak twój niuniuś nie mam już ani krzty głasków. A co za tym idzie dla ich żon, które tylko utwierdzają, że można tak się zachować a potem wrócić na łono  rodziny bez jakichkolwiek konsekwencji.
Ty się lepiej zastanów dlaczego tak naprawdę aż tak cię zdenerwowała moja wypowiedź.

Zdenerwowała, ponieważ szukałam tu wsparcia a nie oskarżania mnie, ze jestem kretynka, która szkoli sie w zakresie seksu w nagrodę dla zdrajcy.