Brak zaufania do partnera, blokada własnych uczuć - Netkobiety.pl

Oj, widzę nieco ostrą wypowiedź. Ale ok, przemyślę sobie wszystko
Odpowiadając - pytał mnie na samym starcie czy mam ochotę pojechać z nim, a jak stwierdziłam, że nie mogę sobie na to pozwolić, zapytał czy na pewno nie będę miała nic przeciwko, żeby tam pojechał, choć jeszcze nie wiedział, z kim. Dużo czasu poświęciliśmy na rozmowy o tym wyjeździe, on mnie zapewniał o swoich uczuciach wręcz czasem bardzo wylewnie, a ja coraz bardziej jestem zblokowana swoimi lękami. Nie o to, czy mnie zostawi, bo jeśli zostawi, to po sprawie i dam radę.
Ale chyba bardziej o to, czy będę potrafiła mu ponownie zaufać, czy będziemy potrafili być w szczerym związku.
Mimo swoich przeżyć, lubię czuć, że nie ograniczam nikogo i może robić, co mu się podoba. Jeśli nie chce być ze mną, droga wolna i nie trzymam się kurczowo, i też mu to powiedziałam, jak dowiedziałam się o tym portalu. Jestem atrakcyjną dziewczyną i nie mam problemu z płcią przeciwną. Ale nie o tym.
Jednak bardziej zależy mi na zmianie swojego podejścia do sprawy. Na rozwoju własnym w tej całej sytuacji.
Każda z tych dziewczyn, z którymi pojechał, ma partnera życiowego i raczej nie są zainteresowane "łowami", a to, czy się sobie spodobają czy nie, mogłoby równie dobrze zdarzyć się w osiedlowym warzywniaku.
Zatem nie, nie trzymam się kurczowo relacji. Raczej zastanawiam się, na ile mogłabym ze swojej strony poprawić swoje samopoczucie, niezależnie od zachowania partnera.
Jest generalnie kochanym facetem i portal randkowy był jedynym jakimś dziwnym ekscesem w czasie naszego półtorarocznego związku.

Jednak mam po prostu problem z ufnością generalnie wobec facetów, z zaborczością, itp, co osłabia moje emocje i uczucia, staję się oziębła, zablokowana, smutna.

Przyjęłaś takie wytłumaczenie i nie drążyłaś tego dalej? Ciekawości CZEGO?

Garance_30 nie twierdze, że jest chodzącym bogiem, bo sporo zawinił i przemaglowaliśmy temat, jak tylko się dało. On obiecał, że takich rzeczy nie będzie robić i chciał, żebym mu zaufała. Nie chcę też rozpisywać elaboratów, bo sporo już między sobą gadaliśmy na ten temat.
Skoro ludzie dają szansę po zdradzie, chcą budować związki na nowo, naprawiać, to uważacie taki incydent za bardzo klarowny sygnał, że nic z tego?
Już sama nie wiem, co mogę zrobić w tej sytuacji. Trochę mnie kopneliście w tyłek. Może to i dobrze...
Tylko jak go zweryfikować?
Ciężko mi go tak po prostu zostawić.
Serio widzicie w tym tylko rozwiązanie w postaci zostawienia gościa? Żadnej szansy? Żadnej możliwości naprawy, rozwoju, etc?
Hm...

Dobra, rozpiszmy fakty:

1. Męczy cię brak zaufania do niego i nie satysfakcjonuje cię taki związek.
2. Rozstać się nie chcesz i szukasz sposobu jak tu zagłuszyć swoją intuicję (dla misiaczka, w imię..... [tu wpisz odpowiednie]).
3. Nie szanujesz własnych potrzeb, nie opiekujesz się sobą, wystawiasz się po raz kolejny na coś, co może cię zniszczyć.
4. Nic tak naprawdę nie chcesz z tym robić, stoisz w miejscu, bo się boisz. Dlatego tyle tych jego usprawiedliwień i mamienia siebie samej jakimiś standardowymi podejściami (on się zmieni/ja się zmienię - ogólnie "ch....., ale stabilnie").

Cóż radzić....? .

1. Zacznij myśleć głową i ucz się na błędach.

półtora roku jesteśmy razem, przez pół roku zaglądał na portal randkowy ponoć nie udzielając się w żaden sposób.
trochę mnie zmroziłaś Garance_30 jesteś psychologiem? jak wyglądają Twoje doświadczenia życiowe? to, że mnie oceniasz jako ofiarę jest na podstawie jakiejś Twojej wiedzy psychologicznej, czy po prostu lubisz oceniać ludzi?
pytam całkiem pokojowo, bo być może powinnam solidnie popracować nad swoją psychiką i rzeczywiście faceta kopnąć w tyłek.
mieliśmy ze sobą bardzo fajną relację, dopóki nie okazało się, co się okazało.
szlag mnie zaczyna trafiać, że trafiam na takich partnerów i daję sobą manipulować...

Jestem ciekawa, czy ktoś na forum twierdzi, że w takiej sytuacji można jednak wybaczyć, spróbować być cierpliwym i zaufać ponownie.
Jakie jest Wasze zdanie na ten temat?

edit: ups, nie zauważyłam kolejnej odpowiedzi.

Dziękuję za odzew, także tym krytykującym.
Problem w tym, że ten czas już trochę trwa i jestem w zawieszeniu... Nie chcę podejmować pochopnie decyzji, której mogłabym żałować. Z tego, co mówi i jak mnie traktuje, mogę wnioskować, że na pewno nie jestem jego chwilową rozrywką. Jest przede wszystkim typem długodystansowca i nie miał zbyt wiele dziewczyn na swoim koncie.
Chciałabym popracować nad tym, spróbować dać mu szansę, ale nie bardzo wiem, co może przynieść mi ulgę, męczę się tak na prawdę sama ze sobą, z własnym wewnętrznym krytykiem i podejrzeniami. Sprawdzenie przy nim maili? A co, jeśli miał, a kasował? A co, jeśli to były tylko logowania się bez udzielania?
Możliwości multum a w głowie totalny chaos.
Jutro mamy się spotkać po jego przyjeździe, a ja czuję lekkie zmęczenie materiału przez to całe rozmyślanie...

Nie muszę decydować natychmiast, ale ostatnio przed wyjazdem nawet nie miałam ochoty na żadne czułości i czuję, że przez moje zachowanie oboje zaczynamy się bardzo męczyć. Jestem w zawieszeniu, nie potrafię nadać temu kierunku.
Chciałabym wiedzieć, czym mogę sobie pomóc. Czy poprosić go o jakąkolwiek weryfikację jego słów - np. poprzez jakiekolwiek wiadomości na jego fb, telefonie, czy mailu, czy po prostu spróbować zaufać?
On twierdzi, że może mi dać do tego wszystkiego dostęp, jeśli będę chciała, ale że tak nie zbuduję do niego zaufania.
Tylko, że w inny sposób nie będę miała możliwości go zweryfikować i mogę tak sobie "wierzyć"...

Wchodzenie na takie portale moze miec wiecej niz jeden cel?

Bo to niewygodny temat jest.

Oczywiście, że temat był poruszony na wiele sposobów. Dla mnie związek bez szczerości to związek bez sensu i przyszłości. Traktuję to jako jedną jedyną szansę, i on to wie.
Odpowiadając - tłumaczył się tym, że lubi inwigilować ludzi i wchodził tam m.in. na profile osób, które zna jako znajomi i te, które poznał kiedyś zanim poznał mnie na tym portalu. Twierdzi, że dla niego była to nic nie znacząca rozrywka. Poza tym jego praca polega na poznawaniu potrzeb społeczeństwa i sporo czasu spędza na internecie. Sam był kiedyś zdradzany i wybaczał wielokrotne zdrady. Wie, jak to boli i nie jest skłonny, by robić takie rzeczy.
Albo jestem naiwna, tak też może być
Po całym tym zdarzeniu bardzo się stara i martwi, że temat mnie dręczy.
Nie trzymamy się siebie kurczowo, ale jesteśmy zdania, że najłatwiej zerwać relację po byle kryzysie, a nie ma idealnych ludzi. Dlatego chcemy spróbować przez to przejść.
Nic na siłę, jednak uważamy się wzajemnie za dobrych ludzi. On przyznaje, że popełnił duży błąd, którego żałuje, tym bardziej, że byłam już niemal przekonana, że chcę się z nim rozstać, ale przemaglowaliśmy to i stwierdziliśmy, że chcemy próbować.
Tyle, że męczą mnie własne myśli, wyobraźnia. Jego postępowanie po całym zdarzeniu jest bez zarzutu.

Wiem, że bardzo łatwo jest oceniać kogoś, kogo się nie zna. A ja go znam już trochę, dlatego stwierdziłam, że warto. Być może się mylę, czas pokaże.

Bardzo dziękuję za wszelkie odpowiedzi. Na pewno głęboko sobie przemyślę wszystko, co od Was poczytałam. Być może jest kłamcą idealnym, a być może był to wybryk, który więcej się nie powtórzy. Czas pokaże.
Chyba warto się teraz trochę zdystansować.
Jeszcze raz dzięki i dobrej nocy!

Jeśli macie ochotę się udzielać jeszcze w temacie, chętnie poczytam inne zdania na ten temat.

Wiesz, przeczytałam cały wątek i od razu wiedziałam, że znajomosć funta kłaków jest niewarta, ale myslę sobie "ok. dziewczyna chce dać szansę, podobno każdemu nalezy się jedna sznsa, nie bedę więc krakała, bo tylko jej w głowie namieszam, ale pomyslałam sobie, że nim kur zapieje ona znowu będzie zszokowana" aż tu bach czytam ostatni twój post o tym, że zaglądał na inne stronki, bo szukał seksu i że jednak pogoniłaś tego gościa- no cóż, nawet na centymetr nie jestem zaskoczona tym, że dokopałaś się jeszcze większego gofna. Tak to po prostu jest z facetami jego pokroju. Z jednej strony niewinna minka, przemawianie w tonie kaznodziei, a z drugiej strony gęba oszusta. Dobrze podpowiadała ci intuicja i organizm wysyłał ci odpowiednie informacje- stąd ta blokada. Nie wiem czy wiesz o tym, że nasz organizm potrafi dokonywać naprawdę dziwnych rzeczy i ostrzega nas przed różnymi zagrożeniami wysyłając nam rózne sygnały (robi nam się zimno, mamy mdłości, czujemy jakis dziwny niepokój, dreszcze, kołatanie serca i inne takie, w skrajnych wypadkach możemy nawet się rozchorować, łatwo podłapiemy jakiegos wirusa)- ty czułaś się źle i miałaś blokade, nie tylko w sferze psychicznej i emocjonalnej, ale też na poziomie fizycznym. Dobrze, że dalej drązyłaś ten temat, bo gdybyś zamiotła tę sprawę pod dywan, to nauczyłabyś tego faceta, że cienki z ciebie bolek, że łatwo robic cię w trąbę. On i tak pewnie tak o tobie myslał, skoro pół roku polował na portalach randkowych i jako wyjaśnienie sprzedał ci taką ściemę, że ja aż parsknęłam śmiechem i byłam ciekawa czy uwierzysz wto, co on gada. Okazało się, że owszem uwierzyłaś (twój przedostatni post) i wtedy własnie stwierdziłam, że ja do ciebie nie napiszę, bo daleka droga przed tobą. Nie wracaj do lowelasa, bo wiesz doskonale jak kończą się związki z takimi facetami.
Współczuję ci, ale co zrobić? Pełno jest tego dziadostwa na każdym kroku, a kobiety maja dzisiaj taką łatwość z wyskakiwania z majtek, że lowelasy mają wielkie uzywanie. Nie zmienisz tego. Unikaj po prostu takich facetów.

Od rzemyczka do koniczka- dzisiaj ogląda sobie laseczki, jutro z nimi sobie gawędzi, pojutrze spotyka się za twoimi plecami i zanim się obejrzysz znowu po uszy utkwisz w szambie. Lepiej nie ryzykowac- jesli jakimś fuksem udało ci się namierzyć kłamstwo i to trwające pół roku, to nie lekceważ sygnałów, które, być może, wysyła do ciebie opatrzność.
Facet kłamie i to w żywe oczy. Jak mozna sprzedać taki kit, że on siedział na portalu randkowym, bo prowadził sobie badania socjologiczne, obserwował ludzi- no proszę cię.
Nie pisz do niego, niczego nie odkręcaj- jakiś czas pocierpisz sobie, pomęczysz się, pozłościsz, ale potem odzyskasz spokój i nie bedziesz taplała się w dziadostwie. Kto ma miekkie serce, ten musi miec twardą doopę- on niech napisze do którejś z internetu, a zresztą niech robi, co chce. Widzisz jak pozory lubią mylić? Miałaś szczęście, że szybko odkryłaś w jaki sposób zabawi sie pan za twoimi plecami.