zwiazek na odleglosc - Netkobiety.pl

Ja to przezylam maz za granica ja tu sama przyjezdza pare razy do roku oddalenie odzywaczejenie brak mi wspacia dobrego slowa i zrozumienia.Dobra materialne sa dla niego priorytetem a ja poglebiam sie w smutku mam wszystkiego dosc.Prosilam zeby pracowal w Polsce ale skad za nic nie chce sie zgodzic ciagnie go tam i tyle jak go przekonac ze odleglosc niszczy nasz zwiazek?.

nie dziwie Ci sie. Niby masz tego męza a nie masz. Zwiazki na odleglosc zawsze osłabiają więzy i oddalają ludzi. Bliskość buduje sie każdego dnia.

Sama jestem w związku na odległość i nie narzekam. Wiadomo, że nie widujemy się często, bo co najwyżej raz w miesiącu, ale podoba mi się taki związek. Z moim wcześniejszym partnerem spotykałam się dzień w dzień. Już po miesiącu nasz związek był monotonny. Z moim obecnym partnerem spotykamy się raz na miesiąc i jest idealnie. Wykorzystujemy ten czas na maksa. Wypady do kin, na kręgle, mecze itd. Zawsze się coś dzieje. Fajnie jest się zobaczyć po tylu tygodniach rozłąki i w końcu do siebie przytulić, pocałować czy spędzić czas w jakiś inny sposób. Wiadomo, że później rozstania są tragiczne, bo łzy się leją strumieniami. Jednak od razu zaczynamy myśleć o następnym spotkaniu

Zaznaczam, że dzieli nas 2000 km

Ja nie pisałabym się na taki związek. Wiem, że za bardzo bym tęskniła za mężem...Jak już mąż ma jakieś szkolenie dwudniowe to nie mogę znaleźć sobie miejsca w domu. Całe szczęście, że dziecko potrafi mi znaleźć zajęcie

nieadag jest ciężko , odległość rozlużnia związki  a już po tylu latach nie wierzę by istniała miłość  ,  no bo jak ? wtedy gdy Go potrzeba  nie ma go
                                                                                                                                                                     urodziny, imprezy          nie ma go
                                                                                                                                                                     zepsuło się auto             nie ma go
                                                                                                                                                                      potrzeba bliskości          nie ma go
                                                                                                                                                                       boję się                       nie ma go
                                                                                                                                                                       dzieci ,szkoła               nie ma go
                                                                                                                                                                       itd, itd       można wyliczać
  gdy jest; to krótko , po kilku dniach kłótnie , nie ma oczym gadać , sexu bliskości brak , a potem dochodzi obca baba  , która to zawsze pocieszy bidulka  ale On zawsze święty , przecież pracuje by zapewnić lepszy byt ....

"wspólnych latach" a nie oddzielnych  latach , to jest przyzwyczajenie za dużo wszystkiego by to niszczyć ( domy, auta , dacze , dzieci , konta ) i tak człowiek w tym tkwi sami siebie okłamujem że jest cacy , a wewnętrznie usycha się --miłość do dotyk , spojrzenie, motyle, razem , sex ,smak , zapach tu i teraz ,już  !
ta najpiękniejsza to chyba w tedy gdy na starość nikt nam się już nie ostał tylko mój partner  , no bo gdzie  ma się podziać