Witam,
Nigdy nie rejestrowałam się na tego typu forach ale mam dosyć poważny problem i nie wiem co robić. Z moim partnerem jesteśmy razem około roku czasu. Ja mam 30 lat , a on 32 lata. Jestem po rozwodzie i mam 5 letniego syna, natomiast on jest kawalerem, bez dzieci . Mam stałą pracę on również ma stałą pracę jednak jego praca wymaga od niego pracy w różnych miejscowosciach przez kilka lat. Później będzie mógł ubiegać się o stałe miejsce pracy w naszej miejscowości. Na dzień dzisiejszy mój partner pracuje około 100 km ode mnie, widujemy się w każdy weekend. Ale istnieje prawdopodobieństwo, że od września mogą go przenieść do innego odziału firmy o wiele dalej niż obecnie i nie będziemy się widywali w każdy weekend tak jak teraz. Związek układa nam się dosyć dobrze. Na początku mój partner miał problem żeby zaakceptować mojego syna , ale powoli zaczyna sobie z tym radzić . Moje wątpliwości dotyczą tego , że od jakichś 2 miesięcy prawie ma każdym spotkaniu powtarza że bardzo chciałby mieć swoje dziecko, wziąść ślub. Że ma już 32 lata i nie wyobraża sobie zwlekać dłużej z podjęciem decyzji o założeniu rodziny. Jednak nie mowi mi wprost , że wiaze swoje plany ze mna. Powtarza drugiej, że jeszcze nie wie czy jestem tą jedyną kobieta, czy mamy wspólna przyszłość , nie wie czy sobie poradzi gdy kiedyś zamieszkamy wspólnie z moim synem, boi się tego. Mówi, że z powodu swojej pracy w zasadzie nic nie może zaplanować , żadnej stabilizacji. Wczoraj zapytał mnie czy mogę sobie wyobrazić ze mamy dziecko, ale spotykamy się tylko w weekendy. Dodam , że wszystkie tego typu rozmowy wychodzą od niego : ja nigdy nie zapytałam się go co myśli o wspólnej przyszłości. Czy waszym zdaniem on myśli o mnie poważnie, czy ma plan założenia rodziny ze mną? Czy powinnam mu jakoś dać do zrozumienia że też pragnę za jakiś czas założyć z nim rodzinę? Jak dotąd powtarzałam mu że mi się do tego nie spieszy .
Podobne tematy
Myślę ,że tak. Nie każdy jest od razu pewien swoich uczuć. Stara się akceptować Twojego synka ,a wcale by nie musiał. Koniecznie powinniście porozmawiać o wspólnej przyszłości, może tego właśnie potrzebujecie by być na 100% pewni
Powodzenia ![]()
Ja bym to nazwala inaczej.Rozwaza wasza wspolna przyszlosc.
A Ty ?Chcialabys byc w takim zwiazku ? Weekendowy tatus ? Sama z dziecmi, chorobami, kolkami...
Do porodu tez sama, chyba ze termin wypadnie w weekend ?
Na początku mój partner miał problem żeby zaakceptować mojego syna , ale powoli zaczyna sobie z tym radzić .
[...]
nie wie czy sobie poradzi gdy kiedyś zamieszkamy wspólnie z moim synem, boi się tego.
Dla mnie bardzo niepokojąca jest postawa Twojego partnera wobec syna. Nie wygląda na to, że naprawdę go zaakceptował i obdarzył cieplejszymi uczuciami. O ile w przypadku weekendowych spotkań nie jest to rażący problem, o tyle w przypadku wspólnego zamieszkania i dłuższego przebywania razem może się nim stać (oczywiście może tez wtedy dopiero zaangażować się, ale na razie nic na to nie wskazuje). Pomyśl o potrzebach swojego syna, zastanów się jaki wpływ na niego mogłoby wywrzeć zamieszkanie z mężczyzną, który go nie akceptuje. Relacja między Twoim dzieckiem a partnerem jest chyba pierwszą rzeczą, jaką powinnaś się mocniej zainteresować.
od jakichś 2 miesięcy prawie ma każdym spotkaniu powtarza że bardzo chciałby mieć swoje dziecko, wziąść ślub. Że ma już 32 lata i nie wyobraża sobie zwlekać dłużej z podjęciem decyzji o założeniu rodziny. Jednak nie mowi mi wprost , że wiaze swoje plany ze mna
Takie stawianie sprawy budzi wątpliwości, które tylko Ty znając go będziesz w stanie rozwiać. Z jednej strony można to rozumieć jako sugestię, zagajanie tematu, w taki sposób, żeby Cię nie spłoszyć, wybadać co o tym sądzisz. Z drugie strony można to zrozumieć w ten sposób, że uważa iż latka lecą, warto by się ustatkować, bo inni już pewnie mają to za sobą, więc i on też chce. W tym przypadku zadowoli się Tobą, skoro już jesteście od jakiegoś czasu razem, ale nie ma tu większego porywu uczuć, ani zdecydowania.
O ile zależy Ci na własnym szczęściu warto byłoby jak najszybciej zorientować się o którą opcję chodzi.
Dodam , że wszystkie tego typu rozmowy wychodzą od niego : ja nigdy nie zapytałam się go co myśli o wspólnej przyszłości.
A uważam, że powinnaś. Wtedy miałabyś mniejsze wątpliwości, być może nie szukałabyś porad na forum, bo wyjaśniłabyś je z partnerem. Zastanów się sama nad swoimi oczekiwaniami, nad tym jak chciałabyś, aby wyglądał Twój związek z nim, co jesteś w stanie mu zaoferować, czy będziecie mogli zbudować związek na silnych podstawach, jeżeli w przyszłości wasze kontakty nadal będą tylko weekendowe itd. Kiedy już sama będziesz znała odpowiedzi na te i wiele innych pytań porozmawiaj z partnerem.