Zdrada emocjonalna- mniej boli? - Netkobiety.pl

Cynicznahipo
Dzieki za szczere slowa...
Ta chec posiadania drugiego dziecka byla tak silna, silniejsza ode mnie, potegowana jeszcze przez strate innych dzieci.... Ja mu tez mowie, skoro nie chciales dziecka mogles nie zgadzac sie i odejsc.....

On nie ma kasy, a Ty tak... i to wykorzystywałaś i wykorzystujesz. A on jest z Tobą tylko i wyłącznie z tego powodu. Bo go utrzymujesz. Przecież to wiesz. Dlatego wymusiłaś na nim zgodę na drugie dziecko, nie licząc się absolutnie z jego zdaniem. Dlatego teraz piszesz: "skoro nie chciales dziecka mogles nie zgadzac sie i odejsc"... bo wiesz, że nie odszedłby, bo za co by żył?? masz go w garści.
Tzn. pozornie, miałaś go w garści. Bo on Ci się wymknął.

A w ogóle jak czytam Twoją historię to mi się robi słabo. Takich jazd jak w Waszym związku to się chyba często nie spotyka... albo ja żyję na innej planecie...
Sama przeszłam piekło, ale to, w porównaniu z Twoim życiem...... no, nie da się porównać...

Dziurawsercu, doskonale Cię rozumiem..
Niestety ale kobiety "sukcesu zawodowego" często mają mylne spojrzenie na swój związek, bo wydaje się nam, ze jak zarabiamy pieniądze, pracujemy na dwa etaty i jeszcze kontrolujemy wszystko w domu - to jest ok.
Twój maż jest z Tobą dlatego, ze mu tak wygodnie. Pracować mu się nie chce, ale chce być kochany , zrozumiany, traktowany jak przysłowiowy maczo, tylko niestety nie swoim kosztem..
W jego odczuciu to Ty powinnaś go szanować, okazywać mu czułość i uznać jego władzę..

Dziewczyno, dałaś mu szanse raz, powtórz sobie raz i więcej jej nie dawaj.
Ty sobie poradzisz ze sobą i z waszymi dziećmi - on nie!
Walcz o siebie, bo choć dziś zabrzmi to trywialnie, ale to Ty masz przewagę i nie pozwól sobie wmówić że to Twoja wina, bo chciałaś być matką..
Ty tą matką będziesz - on ojcem niekoniecznie..

Czytałyśmy te same posty? Chyba nie...
Autorka potraktowała męża jak dawcę spermy, nie wspierała go, myślała tylko o ciąży.
Totalny egoizm po prostu.
Nic dziwnego, że facet nie wytrzymał - każdy ma swoje granice.

Autorko, rozstańcie się. Wasza relacja jest toksyczna i Wasze dzieci na tym ucierpią, jeśli jeszcze nie ucierpiały.

Żądaj od niego prawdy na terapii. Ja niestety nie mówiłam jej i nic nie szło do przodu. Poza tym nie pokazuj już ze Ci zależy. Niech on się stara. Przeciągnij go za kudły po ziemii. Jak wytrzyma to dobrze jak nie sam będzie uciekał gdzie pieprz rośnie

zdrada emocjonalna zawsze boli kobietę najbardziej, tak już mamy, że łatwiej zniesiemy fakt, iż nasz facet prześpi się z jakąś piczą, bo go zaswędziało w kroku, a nazajutrz nawet nie będzie pamiętał jej twarzy, niż jak poświęci jej swoją uwagę, myśli i emocje.
U facetów jest odwrotnie, zdrada fizyczna ich bardziej boli natomiast emocjonalna mniej i dużo łatwiej im przychodzi jej wybaczenie, gdy do niczego nie doszło.
Mają chyba bardziej rozwiniętą cechę posiadania, kobietę traktują w kategorii swojej własności, której nikt poza nimi nie ma prawa tknąć.

Ja wlasnie sie mocno zastanawiam, oczywiscie tylko sama ze soba, nie mowie tego ani jemu ani psychologowi.... Ale my kiedy rozmawialismy kiedys tam na temat zdrady, on zawsze mi wpajal, ze zdrada jest w lozku, emocjonalna nie istnieje (upraszczam to) i nie wiem, czy ja w to uwierzylam, czy chce w to wierzyc? Czy mialam juz tak przed ta jego zdrada, czy wyszlo to dopiero jak sie dowiedzialam o wszystkim, ale na pewno, gdyby byl z nia w lozku, od razu walizka bylaby przed drzwiami- albo teraz tak tylko mowie.... Albo on mi wmawia/ skutecznie wmowil, ze to tylko slowa, ktore pisal w mailach (ktore mam i ktorymi sie katuje czytajac je codziennie) ze pisal jej ze ja kocha, bo ona mu to pisala.... Pokrecilam troche chyba....

Ja też bym była oziębła, jakby mnie żona szantażowała i zmuszała do kolejnego dziecka.
Nie, nie byłabym, bo bym odeszła.

Fajnie, że to maglujecie na terapii, może jest dla Was nadzieja, jeśli oboje zmienicie sposób myślenia i się postaracie.

Przeczytałam tylko pierwszy post, odpowiedzi nie.

Autorko, zrobiłaś mnóstwo błędów pod rząd i przyczyniłaś się do rozpadu Waszego związku.
Zmusiłaś go do dziecka. Straszne i niewybaczalne.
Nie wsparłaś go gdy zmarł jego tata. Ginekolog kazał Ci się nie denerwować, ale i tak wewnątrz się denerwowałaś, jednak uparcie omijałaś ten temat z mężem. Także straszne i niewybaczalne.
A potem Twoja mamuśka która zamieszkała z Wami i nastawiła Cię przeciw niemu, a Ty na to pozwoliłaś. Równie straszne i niewybaczalne.

Podsumowując - mamincóreczka, tupiąca nogą gdy czegoś chce, szantażystka, w której nie ma oparcia gdy świat się wali (śmierć rodzica).

Bardzo przepraszam za to co napiszę, ale to cud że tak długo z Tobą wytrzymał.

Cyniczna,
Madoja

Ja nie postrzegam tego tak jak wy, ze zmusilam go do dziecka..... Przed slubem on chcial miec "gromadke" i to przysiegal mi przed oltarzem - obrazowo powiedziawszy

Cyniczna
Tak mogl odejsc nie chcac dzieck! Bo ja wiedzialam ze bede je miec.... Ja go nie zgwalcilam na sile...wiedzial czym grozi sex bez zabezpieczen i w momencie kiedy lecze sie w klinice na bezplodnosc! I biore zastrzyki "na ciaze" wiec mogl odejsc....

Mysle ze to nie jest watek przewodni mojego postu, mimo ze sie stal...

Ja teraz zastanawiam sie czy uda nam sie znow byc razem a mi z tego wygrzebac....jeszcze nie przespalam ani jednej nocy od kiedy o tym wiem..

I oczywiscie dzieki za szczere opinie....

Madoja
Po smierci ojca wspieralam go, na tyle na ile moglam, nede w moim stanie...natomiast z jego strony wsparcia mialam zero...
Nie zrzucam wszystko na niego, ale wina jest w moim mniemaniu po jego stronie, bo ja nie poszlam robic bokow.....
Po tym co mi tu piszecie, powinnam sie ukrzyzowac, i przepraszac go. I dziekowac, ze nie poszedl z nia do lozka, "tylko" sie zakochal....

Chce uciekac, dziekuje za Twoj post, tak taka jest prawda, czuje sie i jestem na te  chwile mala dziewczynka... Ktora zabladzila gdzies w lesie , nie wiem jak z tego wyjsc
Jesli chodzi o moja "wyzszosc" przedstawilam to w pierwszym poscie, nie wyzszosc, tylko opis sytuacji, zeby, zostala lepiej zrozumiana, daleko mi od jakiegokolwiek wywyzszania, uwierz mi
Wiem ze powinnM zaczac od siebie... Ale to wszystko co on mi zrobil boli na tyle, ze nie jestemw. Stanie skuoic sie na niczym....dlaczego on mi to zrobil...

Jak czytam ten wątek i wpisy młodych dziewcząt, które nigdy nie przeżyły zdrady męża, to mogę stwierdzić że rozmowa Dziurywsercu z Cynicznąhipo, to jak rozmowa głuchego ze ślepym..

Związek to partnerstwo, a maż Dziurywsercu zachowuje się jak Piotruś Pan. Związał się z kobietą, która zabezpieczała mu byt, opierunek i drogie wakacje. I to było ok. Pan maż po ślubie zmienił zdanie i stwierdził, że dzieci nie chce, bo po co, a żona w ciąży to ograniczenie zarówno seksualne jak i materialne. Nie mniej jednak Pan mąż wyraził tylko zdanie, że nie chce dzieci, co nie powstrzymało go przed współżyciem z żoną bez zabezpieczeń skoro wiedział, że ona chce zajść w ciążę i leczy się.
Czyja wina żony, bo nie uszanowała zdania męża i nie zabezpieczyła  - kpina..

Dziurawsercu teraz nie rób nic. Nie rozpatruj tego w kategorii czy się z nią przespał czy nie, bo dla sprawy nie ma już to znaczenia.
W mojej ocenie, on teraz błaga szantażuje i robi wszystko aby tylko nie umknął mu ten wróbel, którego ma w garści ..
Kontynuuj terapię i obserwuj swój związek. Oby wam się udało, ale ucz się też umieć żyć bez niego, bo kolejnej szansy mieć nie powinien.
I pamiętaj - jego romans to nie Twoja wina, a na oddalenie w małżeństwie zapracowaliście obydwoje..

Mój odbiór sytuacji jest dokładnie taki sam na podstawie tego co przedstawiła Autorka.

Dziewczyny
Dla mnie wasza opinia to troszkę hipokryzja..
Odwódźcie sytuacje gdyby to Dziurawsercu była facetem..
Jest stereotyp w naszej mentalności, że to kobieta dba o ognisko domowe i stabilizację w związku a mężczyzna zarabia pieniądze ..
Gdy wtedy zdradza kobieta, to nie ma na tym forum żadnej akceptacji dla jej postępowania a ocena jej sprowadza się do tego, że w dupie jej się poprzewracało z dobrobytu i z nudów.
Jednak jeśli facet się tak zachował to jest tłumaczenie, ze widocznie żona go zaniedbała.. - trochę nie fair

Moim zdaniem mąż Dziurywsercu dokładnie wiedział w jaką relacje wchodzi i jaką żonę sobie wybiera. Godził się na to latami i nagle zmienił zdanie..
Dziurawsercu też miała oczekiwania co do swojego partnera, tolerowała jego nieudolność zawodową bo dawał jej motywację do dalszego działania.
A prawda jest taka, że każda kobieta nawet ta która jest głównym żywicielem rodziny i chce robić karierę potrzebuje w domu skały i opoki w walce w świecie zawodowym zdominowanym przez mężczyzn.

Moim zdanie autorka nie została z mężem dlatego że ma nad nim przewagę i władzę, została z nim bo mąż był tym człowiekiem, który przed długi okres czasu dawał jej to czego od niego oczekiwała i na co się umówili wchodząc w związek..

Ale czy ty czytałaś jaka ona jest? Jak postępowała i jakie są jej motywacje?
Równie dobrze można odwrócić sytuację i to mąż by dużo więcej zarabiał i zmuszał żonę do ciąży. A potem z domu wywalał.
To nie chodzi o płeć.
I nie jest prawdą to co piszesz, że oni wiedzieli w jaką relację wchodzą i co razem tworzą.
Z opisu bije jak po prostu ich schemat podświadomości działa.
On zależny - ona dominująca.
To zawsze kończy się toksycznym związkiem.

Nie, on jest winny zdrady emocjonalnej.

Ale w porównaniu do tego, co zrobiła Autorka, to jest dla mnie małe piwo - powtarzam - dla mnie.
Ktoś inny może uważać inaczej, ma prawo.

--------------------------------------

Czyli on właściwie był sam z pracą i dzieckiem. Nie przyszło Ci do głowy, że mógł nie chcieć drugiego dziecka, bo bał się, że sytuacja się powtórzy?

Podjęłaś decyzję o drugim dziecku bez niego. Miałaś w nosie jego uczucia, liczyło się jedynie ''Twoje parcie na dziecko''. Do tego szantaż emocjonalny - poniżej wszelkiej krytyki. I jeszcze pretensje, że jego ciąża nie cieszy... Jak ma cieszyć, skoro jej nie chciał?

Po raz kolejny zostawiasz go samego z problemem.

Tak to jest, jak się człowieka traktuje jak rzecz. Co to znaczy ''wypuszczam go''? Nie jesteś jego właścicielką, tylko żoną.
I gdzie miłość do męża, bo ja jej nie widzę? Otwarcie piszesz, że ''masz gdzieś'' i ważniejsza była ciąża. Przecież ten facet Ci był potrzebny na pełen etat jako gosposia i dawca nasienia - sorry, takie wnioski same się narzucają po przeczytaniu i analizie tego, co piszesz.

Tak naprawdę, to samo zmieniłaś sobie macierzyństwo w koszmar, bo zaplanowałaś je samodzielnie. Nie liczyłaś się z jego zdaniem.
Co się tyczy tej zdrady emocjonalnej - oczywiście, to ohydne, co zrobił.
Ale w tej kwestii uważam, że nie ma dymu bez ognia.
Próby samobójczej w ogóle nie komentuję, bo musiałabym napisać, że na matkę również się nie nadajesz - jak można mieć dwójkę dzieci, w tym jedno dopiero co narodzone - i chcieć umierać.. Nie pomyślałaś, co by się stało z dziećmi, gdyby Ci się udało? On by się zajął? Przecież tak naprawdę ich nie chciał...

Terapia Ci nic nie daje, bo się skupiłaś na jego winie. Bo myślisz dalej tylko o sobie.
Odpowiedz, tylko szczerze, na pytanie. Czy Ty go w ogóle kochasz/kochałaś?

Bo to wygląda na układ - nie związek.
A skoro owy układ już nie przynosi żadnych profitów - po co się męczyć.
Chyba, że potrzebujesz opiekunki dla dzieci, no to tkwij w tym, czemu nie...

Sorry, może brutalnie, ale straszne jest to, że Ty nie masz przemyśleń tego typu. Ile złego się stało w Waszym związku, również z Twojej winy.

Jasne, zdrada jest okropna, czy fizyczna, czy inna. Ale cała reszta, gdy czytam Twój pierwszy post - wydaje mi się straszniejsza i według mnie jest przyczyną...

Dziurowsercu. Współczuję Ci bowiem jesteś linczowana tutaj. Twoja wina była chęć posiadania dzieci za wszelką cenę. I tyle albo aż tyle. Jestem z Tobą.

Mogę tu napisać tylko tyle, że jak się spotyka dwoje ludzie i każde z nich traktuje drugie przedmiotowo, to związek między nimi nie jest więzią, ale układem, z którego każde pragnie czerpać jak najwięcej dla siebie kosztem drugiego.
Związek i tak był/jest skazany na porażkę, a że pojawiła się zdrada to tylko świadczy o braku lojalności I klasy faceta. Ale autorka też nie specjalnie była lojalna wobec niego tylko inaczej to wyrażała.

Jak trochę dojrzejesz, nabierzesz świadomości i przestaniesz patrzeć na świat z pozycji ofiary, to dostrzeżesz, że osoby tutaj piszące chcą tobie pomóc. Bo pomoc to nie tylko głaskanie po główce, ale czasami porządny kop, abyś zobaczyła rzeczy takimi jakimi są i nie zapadała się głębiej w swój czas psychologiczny.

Ja piernicze.... takiej egoistki dawno nie czytalam.  Omijalam jakps ten watek, a jak teraz przeczytalam, to mi niedobrze...

Ja, ja , ja.... Ja chce, ja pragne... JA! Zawsze JA.

Nawet wlasne dzieci sa dla ciebie mniej wazne niz ty sama.  5 poronien majac juz jedno dziecko?

Cinicznahipo Autorka  nie pisała, że chciała się zabić, napisała. : płacz , łzy,  i JEGO próba samobójcza. A Ty piszesz, że autorka na matkę się nie nadaje, bo jak można mieć dwójkę dzieci w tym jedno dopiero co narodzone i chcieć umierać, itd...Wydaje mi się Cinicznahipo, że jesteś tak wrogo nastawiona, do autorki , że  obojętnie co by nie napisała, to całe zło przypisujesz jej. A to mąż ją zdradzał, a później grając na jej uczuciach, próbował próbą samobójczą , zmusić ją do zostania z nim. Więc postąpił podobnie jak jego żona, Ona strasząc go, że od niego odejdzie jeśli On nie będzie chciał drugiego dziecka, a On samobójstwem, chciał zmusić ją do tego aby z nim została. Ale jego nikt nie krytykuje. A autorka, jest taką złom osobą bo chciała mieć drugie dziecko, dla mnie to chore, tak ją obwiniać, przecież Ona nie kręciła, nie oszukiwała męża.  Postawiła sprawę jasno, że chce mieć drugie dziecko, jeśli on nie chce to od niego odejdzie, i może by tak zrobiła, co złego jest w tym, że kobieta chce mieć dziecko? Ale tu jest traktowana jak by popełniła straszne przestępstwo.  A mąż bidulek, nie dość, że pracować mu się nie chciało, wygodnie w domu mu się siedziało, bo przez cały czas miał sponsora,  to jeszcze taka krzywda mu się stała, bo żona w ciąże zaszła, że aż pociechy na boku musiał szukać.  I jakie to straszne było, że opiekował się swoim dzieckiem kiedy żona popadła w depresję, i tu jeszcze takiego dupka żałować, no ręce opadają.  A to niby do czego on autorce ma być potrzebny.  Kiedy żona była w ciąży i go potrzebowała, to on w inną był wpatrzony, nic go nie interesowało, że ciąża była zagrożona, że jego kobieta jest z tym wszystkim sama, że potrzebuje wsparcia, ale nie panuś przecież dziecka nie chciał, a jak żona chciała to ma niech się sama teraz meczy, bo jego to nie interesuje.  Przecież jemu tylko na wygodnym życiu zależy. Dziurawsercu moje zdanie jest takie, że on nic nie jest wart.  Nie mogłaś na niego liczyć w momencie kiedy najbardziej go potrzebowałaś, gdyby naprawdę Cię kochał, to w czasie ciąży by Cię wspierał, a on miał Cię gdzieś, a kiedy odkryłaś, że Cię zdradza to nagle zaczął mówić, że Cię kocha trochę to dziwne, nie uważasz? Jesteś silną kobietą, i nie daj sobie wmówić, że jesteś zła bo chciałaś dziecko, mąż nie. Każda kobieta była by załamana będąc w Twojej sytuacji.

Cynicznahipo, nie napisałaś zła, może źle się wyraziłam, chodzi mi o to, że czytając Twoje wypowiedzi, mam wrażenie jak byś usprawiedliwiała, zachowanie męża autorki, a ją obwiniała za to co on zrobił.  Wiem masz prawo pisać tak jak myślisz, ja po prostu mam inne zdanie.  Szkoda mi dziurywsercu, próbowałam postawić się w jej sytuacji, to bardzo przykre co ją spotkało, dziewczyna przeżywa to wszystko, jest załamana, od męża nie miała wsparcia. Ja widzę to tak. Ona zachodzi w ciążę, on tego od początku nie chce, musi sama przez to przechodzić, ciąża przebiega z problemami, chyba każda kobieta, chciała by mieć wtedy wsparcie w swoim partnerze, a on ma to gdzieś, i kiedy Ona się męczy, on dobrze bawi się z inną, kiedy prawda wychodzi na jaw on cały czas się wypiera, dopiero kiedy przed nos dostaje dowody, nagle dostaje olśnienia, i stwierdza, że kocha żonę.  Mnie jest po prostu bardzo żal autorki, niewiem czy potrafiła bym się odnaleźć będąc w podobnej sytuacji.
Pytałaś czy gdyby autorka w domu siedziała a mąż pracował to tez bym napisała, że sponsora sobie znalazła i tak jej wygodnie. Niewiem, co bym napisała, wiem, że są ciężkie czasy i z pracą też ciężko, rozumiem też jeśli człowiek jest chory, i nie może pracować, to w końcu po to się ma tą drugą osobę aby w takich chwilach nam pomogła. Jednak nie rozumiem jeśli zdrowy facet w sile wieku siedzi w domu i pozwala swojej kobiecie się utrzymywać przez całe lata. Dla mnie to cwaniak i nierób.  Ale to tylko moje zdanie i nikt nie musi się z nim zgodzić.

To jak szwagier zacznie kuzynkę walić w rogi, to powiedz wtedy kuzynce, że jak sobie narobiła dzieci i nie umiała męża docenić, to ma to na co sobie zasłużyła.. bo jest egoistką..

To chyba historia Zmeczona777 , trochę zmienione niektóre rzeczy, ale ten sam styl pisania i temat dodany dzień później po Zmeczona777....