Zwiazek, czy to jest normalne?

Dokładnie tak jak mówi Verdad... Co zrobisz, jeśli nadejdzie dzień, w którym poczujesz powiedzmy chemię do innej kobiety? Co wtedy? Będziesz nadal tkwił w tym nieszczęsnym układzie?

Rozumiem, że zdajesz sobie sprawę z tego, że brnąc dalej tylko ranisz tę kobietę? I na nic tlumaczenie, że dajesz jej do zrozumienia czego nie czujesz. Ona słowami: nie wiesz, ze nie kochasz, wypiera prawdę, bo... Bo jest zakochana prawdopodobnie.

Boisz się, że kończąc w tej chwili te relacje zadasz jej ogrom bólu... Tym gorzej dla Was obojga. Katastrofa jest nieunikniona. Nie da się na dłużej tak egzystować. Argumenty oparte na tym, ze inni tak potrafią mają się nijak do zycia. Zapytaj tych, którzy z rozsądku postanowili połączyć sie w pary. Czy jeśli uslyszysz, ze tak da się żyć, będzie to prawdą...

I jedno jeszcze... Czy czasem nie jest tak, że jest Tobie wygodnie? Czy Ty oby nie uciekasz w ten sposób przed samotnią? Jej się nie bój, bo jakby na to nie spojrzeć, to też jakaś towarzyszka. I kiedyś odejdzie, gdy przyjdzie jej pora...

Kiedyś spora cześć małżeństw była aranżowana, przyszli małżonkowie albo do dnia ślubu nie znali się wcale, albo niewiele. Tworzyli różne stadła, i udane, i nieudane. Znam taki zawarty bez miłości z jednej strony, przez lata oboje stworzyli bardzo dobry związek, dziś mogę stwierdzić, że był on jednym z bardziej udanych, które znałam: wzajemnej miłości, przyjaźni i szacunku było w nim wiele.

Trwając w związku pokazujesz swą decyzję (bo decyzje poznajemy po zachowaniach, nie po słowach): jestem z Tobą; zaręczając się dajesz słowo: będę z Tobą. Tymczasem w Twej głowie kiepsko pracujący kalkulator, ciągle liczysz: opłaca mi się czy nie opłaca się. I to przeliczanie korzyści i strat trwa piaty rok. Sporo.

Problemem jest nie Twój, jak określasz, a sam znasz się najlepiej, brak miłości, tylko przerzucanie odpowiedzialności na swoją narzeczoną.
Jeszcze większym problemem jest Twoja litość. Bo o ile związek oparty na przyjaźni (ale naprawdę jesteś jej przyjacielem?) może się sprawdzić, to na litości i poświęcaniu się będzie przekleństwem dla obojga. Gdzie ta litość i poświęcanie się? W tych Twoich słowach:

Podejmij wreszcie decyzję. Albo o swoim zaangażowaniu, o budowaniu związku, albo o swym odejściu. Zacznij być osobą odpowiedzialną.

Nie czekaj na to, co spadnie Ci z nieba.

Nie chcialbym zeby moje malzenstwo bylo ukladem, nigdy nie chcialem, jedyne dlaczego do tej pory zgodzilem sie czekac, bylo to ze mialem nadzieje, w zasadzie ona przekonala mnie, ze moje uczucia do niej sie zmienia, jednak nic takiego nie nastapilo. Myslicie ze malzenstwo moze to zmienic, dzieci, kolejne kilka lat razem? Zna ktos takie przypadki zeby to moglo szczesliwie skonczyc sie?
Daty slubu nie wyznaczylismy jeszcze, mialem we wakacje jechac do jej rodzinnych okolic, poznac rodzine, jednak juz zrezygnowalem az do podjecia ostatecznej decyzji bo wydaje mi sie ze bylby to kolejny krok wiazacy., kolejne utrudnienie na wypadek rozstania.
Wiem ze jest zakochana bo powtarza mi to milion razy dziennie a ja wrecz czuje sie z tym niezrecznie.
Nie znam wlasnie osob zyjacych w takich zwiazkach wiec trudno mi kogokolwiek zapytac jak im sie zyje, jakie maja doswiadczenia. Powiem wam rowniez ze w zasadzie nigdy o tym z nikim nie rozmawialem bo nie mam takich bliskich przyjaciol, w zasadzie to jest pierwsza moja taka rozmowa z kimkolwiek.
Czy mi taka sytuacja pasuje? wogole nie pasuje. gdybym wiedzial ze w sferze uczuciowej nic sie we mnie do niej nie zmieni, to teraz wzialbym telefon do reki i do niej zadzwonil. Ja tylko zyje nadzieja ze cos moze byc inaczej.
Nie jestesmy 5 lat razem, znamy sie tyle, wtedy poznalismy sie , zostali przyjaciolmi, a dla niej to najwazniejszy argument bo mowi ze to jest najlepsze gdy przy milosci jest rowniez przyjazn. Chociaz ja mam wrazenie ze ona od poczatku chciala czegos wiecej niz tylko przyjazni i to nie jest tak ze po jakims czasie zakochala sie.
Kobiety, jest to mozliwe zeby ktoras z Was chciala ot tylko z facetem zaprzyjaznic sie, a pozniej tak nagle zakochala sie bo zobaczyla ze swietnie razem wszystko uklada sie? Czy to nie jest zbyt wyrachowane?

Moze zle sie wyrazilem, bardziej mialem na mysli pytanie, czy jezeli kobieta mowi ze chce tylko przyjazni, czy naprawde chce tylko przyjazni, a moze czegos wiecej, ale o tym nie wspomina. To w sumie jest tylko niewazny szczegol

To Ty ponosisz odpowiedzialność za tę sytuację. Nie postawiłeś zawczasu granic i na własne życzenie doprowadziłeś Wasz związek do stanu aktualnego - zaręczyn, których żałujesz "Przemoglem sie i podarowalem jej pierscionek zareczynowy." okropne!

Być może Twoja przyjaciółka należy do osób zakłamujących rzeczywistość, ale Ty nie wysyłałeś jasnych sygnałów - np. uprawiałeś z nią seks, ale nie całowałeś? Dla Ciebie było mechanicznie, a dla niej być może romantycznie.

"Ona przychodzila sie przytulac, zaczela pytac czy ja kocham, na co nie mialem serca jej powiedziec ze nie, tylko ja zbywalem i nic nie odpowiadalem i tak sytuacja trwala az do tamtego roku."

Uważam, że z premedytacją, dla własnej wygody oszukiwałeś ją i w pewnym sensie wykorzystałeś, a teraz kombinujesz "czas ucieka, jestesmy starsi, co zreszta ona tez podkreslala wiec wypadalo miec rodzine, dzieci."

"Czuje sie z tym bardzo podle bo mam wrazenie ze kobieta zaufala mi a ja niszcze jej zycie..." ciepło, ciepło...

Ty nieuczciwy, ona zdesperowana, szkoda że straciliście (szczególnie ona) tyle lat na bezproduktywne podchody.

i niech ktos jeszcze napisze, ze to kobiety szukaja chemii, tego czegos, emocjii...
i ze kobiety sa zaklamane, co inego mowia, co innego robia, co innego czuja...

Ona wyżebrała związek, ty jesteś w nim dla wygody i strachu.
Jak już teraz sobie przyszłości nie wyobrażasz - nie ważne kto jak bardzo zawinił - weź się w garść i jej zapobiegnij.

...albo do końca życia będzie uprawiał mechaniczny seks, bez całowania, cierpiał i patrzył na swoją nieatrakcyjną (dla niego) żonę, lub w pewnym momencie pojawi się w jego życiu inna kobieta dla której "oszaleje" i... zakończenia można się domyśleć.
Zastanawiające jest to, dlaczego w ciągu tych 5 lat nie pojawiła się w życiu autora kobieta, która spełniłaby jego marzenia pod każdym względem.

Oświadczyłeś się bo wypadało, byłeś choć nie wiesz po co, a teraz pytasz co powinieneś zrobić. Weź się w ryzy, bądź szczery, powiedz jak to widzisz.

Dokładnie, myślę tak samo.Powiesiliście "psy" na tym facecie, a ja uważam, że ona nim manipuluje.Z jakiegoś powodu nie może znaleźć sobie faceta, więc  uwiesiła się na nim,choć miała powiedziane od razu, że nic z jego strony nie ma.Ale są kobitki, które twierdzą, że lepiej być rozwódką niż starą panną.I jeszcze mu wmawia, że on ją kocha.Chłopie, masz dobre serce, ale radzę ci wiej póki czas. Manipulatorka na 100 procent. Nie wierzę, że wam się uda, a kto wie co jeszcze będzie próbowała ci wmówić.Żałosne co ta kobieta wyprawia, zero szacunku do samej siebie.I do ciebie.

Pytanie:

Odpowiedź:

I wcześniej:

... i tak dalej, i tak dalej...

A może bardziej adekwatnym pytaniem byłoby "Co ona na takiej Twej postawie straciła?"

Taaaak... Twój ostatni post, chociaż nie tylko ostatni, dobitnie pokazuje jakim jesteś człowiekiem i jaki jest Twój system wartości.

Edit:
Nie podoba Ci się słowo 'wykorzystanie'? Można je zastąpić innymi: oszukiwanie, okłamywanie, nabieranie, dawanie złudnych nadziei, mydlenie oczu, it.d..

Chyba za bardzo szczegolowo opisalem ta historie co spowodowalo ze glowny watek zostal zmarginalizowany. Nie zalezalo mi na ocenie tego kto tutaj jest winny czy niewinny, czyj blad, kto jak sie zachowal, a bardziej na perspektywach naszej przyszlosci.
Chcialbym to jeszcze raz w skrocie przedstawic/sprostowac, co jest zrodlem moich dylematow, bo moze gdzies niewlasciwie sie wyrazilem, przedstawilem cala ta sytuacje
Nie czuje do mojej partnerki pociagu seksualnego, nie jest ona zupelnie w moim typie. Nie mam wogole checi do kontaktu fizycznego z nia.
A co do strefy emocjonalnej, zalezy mi na szczesciu partnerki, troszcze sie o nia, dobrze spedza nam sie wspolnie czas, dobrze rozmawia, czy to wystarczy zeby byla milosc? Czy to wogole mozna nazwac miloscia, czy tylko przyjacielstwem lub przyzwyczajeniem? Bo ona twierdzi ze to milosc. Dlatego ja sam nie wiem jak to nazwac. Czy to wystarczy do szczesliwego zwiazku, malzenstwa? Czy jednak ta strona fizyczna wczesniej lub pozniej moze dac o sobie znac.

Słuchaj, nikt za ciebie tutaj takiej decyzji nie podejmie. Seks to nie wszystko, i możecie zbudować udane małżeństwo na lata. Ale to ty musisz podjąć decyzję czy z tego rezygnujesz, czy jednak nie i idziesz dalej.

Wiesz, miłość to taki stan spokoju i równowagi. Do pełni na pewno jest potrzebna namiętność, pociąg seksualny, ale ludzie tworzą małżeństwa i bez tego (albo po czasie przestaje mieć to dla nich znaczenie).

Ale myślę, że będą problemy. Czy ona tak samo jak ty w stosunku do niej, nie ma w twoim kierunku pożądania? A jeśli ma, to jak ją przez lata będziesz zaspokajał? Czy ty w ogóle zasmakowałeś kiedyś dobrego seksu?

W każdym bądź razie już najwyższy czas abyś podjął decyzję i określił się względem siebie najpierw, a następnie względem narzeczonej.

Off top - wielokropek, co znaczy ten skrót TŻ ? spotykam się z tym często, a nie wiem jak to  przetłumaczyć?

O dzięki

Nie uważam, że autor wątki jest niewinny, ale też nie uważam aby zasługiwał na tak ostre słowa, jak niektórzy mu tutaj serwują. W mojej ocenie to ona sobie coś ubzdurała, a on się po prostu dał w to uwikłać i w porę nie powiedział stop, jednocześnie sam się trochę pogubił. Na początku znajomości powiedział jej, że nic z tego nie będzie, ale cóż, jak to w życiu bywa poszli do łóżka. Czy to jest powód do tego aby rozpowiadać znajomym, że są parą? Jak dla mnie to z tą kobietą jest coś nie tak skoro faceta, który nie daje jej choćby minimum czułości (nigdy się nie całowali !!) uważa za swojego mężczyzne. Nie wiem co siedzi w głowie tej dziewczyny, że przy takich ochłapach i jakiejś namiastce prawdziwego związku ona się tak na nim uwiesza jakby był jedynym facetem na ziemii. Jeśli on rzeczywiscie lubi ją na takim gruncie koleżeńskim, w jakiś sposób się do niej przywiązał, a do tego ma słaby charakter to jestem sobie w stanie wyobrazić, że komuś może być ciężko przerwać taki układ,. Oczywiście to go nie usprawiedliwia, bo na pewno wiązały się z tym jeszcze inne egoistyczne pobudki jak np jego połechtane ego. Rzecz jasna z tymi oświadczynami to było totalne przegięcie. Co Ty sobie chłopie myślałeś? Chyba siłą Cię nie zaciągnęła do sklepu z obrączkami.
Jeśli wypowiadasz się o niej w taki (okropny) sposób to wg mnie powinieneś dasz jej szansę na to aby poznała kogoś kto ją szczerze pokocha (i także sobie szanse na normalny związek), wziąc się w garść, zerwać zaręczyny i zerwać wszyskie kontakty. Nie można mieć ciastka i zjeśc ciastka. Nie wiem czy wyznawałabym jej "całą prawdę". Kompletnie nie zgadzam się z Beyondblackiem, bo jeśli odrzucić wariant, że ona jest jakąś manipulatorką, która zdaje sobie sprawe z sytuacji, ale "lepiej być rozwódką niż starą panną" i rzeczywiście jest w Tobie zakochana po uszy to taka szczerość i wyznawanie jej, że tak naprawdę wręcz odpycha cie seksualnie i nigdy nie żywiłeś do niej cieplejszych uczuć, mogłaby ją wręcz okaleczyć

Szkoda tylko, że Autor nagle milczy i nie odpisuje na poszczególne, niewygodne posty.