Najdziwniejsza książka jaką w życiu czytałyście/czytaliście

Może nie wszystkie te emocje ale na pewno porządne zdziwienie wywołała u mnie książka " Opowieść podręcznej" Margaret Atwood

Część współczesnych powieści wywołuje we mnie przerażenie, że można napisać książkę z błędami stylistycznymi, z fabułą pełną oklepanych wątków i sytuacji, z drętwymi dialogami, zdziwienie, że ktoś to wydał i zawstydzenie, że uwierzyłam recenzji na obwolucie, że tę książkę koniecznie trzeba przeczytać

W "Podręcznej" zdziwiło mnie kilka rzeczy. Między innymi to, że ktoś coś takiego mógł wymyślić, taką fabułę.

Polecam. I jeśli przeczytasz to opisz swoje wrażenia tutaj. Chętnie przeczytam.

Jako raczkujący czytelnik skupiam się raczej na fantastyce - a więc mowa o prostych (pod względem fabuły) dziełach. Bohater w magicznym świecie zabija orki i ratuje świat, ot i historia.

Przeczytałem jednak książkę pod tytułem: "Koniec Świata i Hard-boiled Wonderland" i przyznam, że nie wiem co o niej myśleć. Po przeczytaniu ostatniej kartki sprawdziłem, czy nikt mi stron przypadkiem nie wyrwał. Historia nie wydaje się skomplikowana, przesłanie niby też oczywiste, ale jednak czuję, że czegoś w niej zabrakło.

"Podręczna" jest świetna. Lubię antyutopie, więc mnie nie dziwią takie książki.

Nie wiem czy określiłabym jako najdziwniejszą, ale chyba najbardziej mnie zniesmaczyła (?) książka "Auschwitz" Gustavo Nielsena.

Najdziwniejsza? "Tonąca dziewczyna". Zdecydowanie polecam wielbicielom tajników ludzkiej nieświadomości.
I Kathe Koja, ma fantastyczny styl.

Obejrzyj włoską ekranizację tej książki, ta jest dopiero dziwna... albo obrzydliwa, co kto woli...

Też czytałam "Justynę...", ale mialam dokładnie odwrotnie niż Ty. Najpierw opisy nie wzbudzały u mnie żadnych emocji, książka na dobranoc i do obiadu, a wmiarę upływu historii było coraz ciężej (bo i tortury coraz cięższe) i przy ostatniej scenie (uwaga spoiler: zszywanie) potrzebowałam krótkiej przerwy i kilku głębszych oddechow niemniej książka bardzo mi się podobała a argumentacja de Sada wbiła w ziemię, wspaniała.

A najdziwniejszymi książkami jakie czytałam są dzieła Franza Kafki: Przemiana i Proces.

Chyba "Sklepy cynamonowe", ale jest to dziwność pozytywna. Myślę, że długo zapamiętam specyficzny klimat tej książki.
I "Sto lat samotności", które swoją drogą muszę doczytać.

Chyba właśnie coś Borisa Viana, surrealisty, od którego zresztą pochodzi mój nick.

Stulecie chirurgów.  Dokument o przeprowadzaniu operacji kiedy nie znano narkozy. Tez musialem odkladac żeby zaczerpnac powietrza:)

I jak? Przeczytałaś?

Co do Joyce'a, to chyba jego córka czy syn miała/miał schizofrenię. Być może on sam też? Zauważyłam że schizofrenicy często mają jakieś zaskakujące, dziwne skojarzenia, łączą różne rzeczy w bardzo nietypowy, ciekawy sposób. Nie czytałam jeszcze "Ulisessa", ale słyszałam że książka jest językowo cudaczna, więc może choroba pomogła autorowi w jej napisaniu? (jeśli założyć że był chory)

Do tematu : "Zabicie ciotki"

"Dziewiąte Życie Louisa Draksa" Liz Jensen. Podobała mi się, ale była dość dziwna właśnie. Ale patrząc po okładce ciężko się czegoś "normalnego" spodziewać.