Dać mężowi drugą szansę?

Z całym szacunkiem, Darkness, ale nie! Romanse czasami mijają błyskawicznie, gdy ten, kto sie tego dopuścił uprzytomnił sobie, co przez to niszczy, co traci. Romanse mijają, ale u tych, którzy mają uczucia i wrażliwość. Autorka opisuje męża jako przykładnego ojca i wzorowego partnera zyciowego. Chocby z tych własnie przyczyn ten człowiek zasługuje na szansę, tym bardziej, ze zdał sobie sprawę z tego, co zniszczył i sie stara. Z tych względów właśnie zasługuje - moim zdaniem - na przychylność zony.
Wybacz, Darkness, ale takimi słowami możesz wpłynąć (nieświadomie) na zniszczenie jakiegoś dobrego związku, który (jak czasem większość) zachwiał sie w posadach, ale oboje starają się go jednak podtrzymać... On - zrywając/kończąc tamto, starając sie teraz jeszcze bardziej; Ona (Autorka) mając dylematy i wątpliwości (świadectwem tego niniejszy wątek).
Owszem, zadra często potem wraca, związek jest już "skażony", ale to da sie naprawić i odratować - pod warunkiem, że obie strony wykazują na to gotowość i chęć. Oni tego jednak chcą. I myślę, że mają szanse (i to duże) na dalsze szczęśliwe życie...

Autorko, moim zdaniem ten człowiek, Twój mąż, zasługuje jednak na szansę z Twojej strony. Każdy jest tylko człowiekiem i czasami potrafi mocno pobłądzić. Jednak jeśli "się zagubi" i ma tego świadomość, uprzytomnił to sobie, że poszedł w złą stronę i ZAWRACA - zasługuje na szansę...

Czasami mam wrażenie,  że źle robię dając mu szansę,  a czasami na odwrót.
Mąż ostatnio coraz częściej u nas bywa,  potrafi spędzać z nami każdą wolną chwile,  a ja nie potrafię go odrzucić. Jest dla mnie ogromnym oparciem,  często wieczorami jestem taka zmęczona,  że poprostu pozwalam mu zostać na noc.  Nasza córeczka jest jeszcze mała,  nie rozumie , czemu tata nie mieszka z mamą...

Gdy wracając z pracy widzę,  że mąż czeka pod naszą bramką z zakupami z kwiatami widzę jak mu zależy. Po zdradzie miałam bardzo niską samoopinie o sobie,  teraz ten sam człowiek,  przez którego to się stało sprawia,  że nawet w dresowych spodniach,  podkrazonych oczach czuję się piękna,  potrzebna... kochana.

Czasem mam ochote się do niego przytulić,  poczuć jego bliskość,  zapomnieć o tym co było...

Z tego co wiem sam ją zostawił.

A więc jeśli czujesz się na siłach to spróbuj ale... najpierw powinniście wszystko dokładnie omówić. Wg mojej opinii tamtego małżeństwa już nie ma, nie wiem czy Ty też tak czujesz, w każdym bądź razie teraz musicie zbudować to wszystko od nowa, na nowych fundamentach i zasadach. Jeśli dasz tą szansę zaznacz stanowczo, że to jest jego pierwsza i ostatnia szansa na odbudowę, poza tym uprzedź, że możesz mimo wszystko nie podołać temu wszystkiemu psychicznie i nie będziesz chciała kontynuować, żeby miał tego świadomość. Powodzenia...

Jeszcze przed chwilą powiedziałabym:zdradziłeś-won!
Po tym co napisał kosmiczny -już nie jestem tego taka pewna!
Całe szczęście,że to nie ja muszę podejmować tą decyzję.
jetaime40-życzę Ci,aby wszystko dobrze się skończylo.

ja bym nie dała drugiej szansy,  z prostego powodu kto raz zdradził zdradzi i drugi i 3 raz. bo przecież "partner/ka wybaczyła tak mnie kocha, moge zdradzać do woli, a on/a i tak mi wybaczy"

pisze na podstawie własnych doświadczeń i doświadczeń znajomych mi osób. Zawsze była druga zdrada

I KAPOTA... Nie znasz bowiem WSZYSTKICH zdrad, które zdarzyły się od zarania świata zatem wprowadzasz w błąd...

Nie sztuka jest "wyrzucić do kosza" - sztuka jest spróbować naprawić. Bo to nie jest jakiś bubel ale świetne onegdaj małżeństwo. Baaaa - RODZINA więc więcej "elementów" niż TYLKO Ona i ON... Jesteście to winni swoim córkom i sobie. By NIE MIEĆ sobie nic do zarzucenia, a konkretnie TEGO, że zrobiliście WSZYSTKO co w Waszej mocy. OCZYWIŚCIE związek nie będzie już nigdy taki jak PRZEDTEM> Dlatego trzeba go "zredefiniować" - nakreślić NOWE warunki funkcjonowania i nieprzekraczalne granice. Może przy pomocy fachowca? ŻEBY NIE BYŁO wątpliwości (które przytoczyła Nirwanka), że TEN numer WIĘCEJ NIE PRZEJDZIE!
Da się. TO dla odmiany JA widziałam. I podziwiałam
Jetaime40 - Ty poniesiesz konsekwencje decyzji, więc wypróbuj wszelkie opcje ZANIM przekreślisz wszystko nieodwracalnie.
Może WARTO dać sobie czas i POOBSERWOWAĆ rozwój wydarzeń by BYĆ pewną na 100%?

jetaime40 kilka miesiecy to bardzo krotko. Gdzies tu na forum jest i moj watek. Maz mnie zdradzil nagle i niespodziewanie, mimo ze zawsze czolam sie kochana, mimo ze niczego nam nie brakowalo, mimo ze bylismy dobrymi i kumplami i kochankami... A jednak... stalo sie, glupio, dla mnie niezrozumiale. To nawet nie byl romans a moj maz nie potrafi mi wytlumaczyc co sie stalo. Mysle ze do konca zycia tego nie zrozumiem, a jednak ... dalam sznse. Trzy lata zajelo mi staniecie spowrotem na nogach. Przez pierwszy rok absolutnie nic nie czulam. Ani slonca, ani deszczu, ani wiatru, ani milosci, ani nienawisci... Przez kolejne dwa bylam zla i wsciekla, przepelniona nienawiscia. A moj maz byl przy mnie, znosil moje nastroje, znosil moje obelgi i wyrzuty, znosil moja obojetnosc. Po trzech latach po raz pierwszy przyszla mi do glowy mysl, ze moze jeszcze go kocham, ze moze jeszcze raz moge go pokochac, ze moze moge oddzielic przeszlosc od przyszlosci, ze moze jeszcze cos da sie uratowac z naszego zwiazku. Zapewne wielu zapyta po co zostalam z mezem, skoro nic nie czulam? Chyba sama nie moglam uwierzyc, ze tak wielka milosc jak moja, mogla ot tak po prostu zniknac, jak za zdmuchnieciem swieczki. Za wszelka cene chcialam ja odzyskac, nie dla niego, dla siebie samej. Nasz zwiazek rzeczywiscie nie jest juz taki sam. Jest inny, ja jestem inna i moj maz jest inny. Oboje wynieslismy z tego doswiadczenia bezcenna nauke dla siebie. I na tej nauce budujemy nasz nowy zwiazek. Moj maz juz wie, jak cienka jest granica mojej tolerancji, a jednoczenie jak bardzo jestem wielkoduszna. Ja natomiast potrafie bardzo dokladnie rozroznic milosc do meza i milosc do siebie samej. Po woli zaczynam na nowo byc szczesliwa. Nawet przez chwile nie zalowalam swojej decyzji. Druga zdrada? Chce wierzyc, ze nauka wyciagnieta z pierwszej wystarczy, zeby nie popelninc drugi raz tego bledu.

jetaime40 jesli wierzysz, ze jeszcze go mozesz kochac i wybaczyc, jesli mialas naprawde dobry zwiazek, jesli on zrozumial i sie stara, to nie wachaj sie, daj druga sznse. Zawsze jest czas, zeby odejsc. Nie zniechecaj sie chustawkami nastrojow, bo tak naprawde im glebsze uczucie, tym wiekszy uraz i dluzszy czas wychodzenia z traumy. Zycze ci wiele sily i powodzenia

Ja bym Ci,jetaime40, chciała przede wszystkim pogratulować wyrzucenia męża z domu. To była bardzo zdrowa i sensowna reakcja. Kocham, ktoś mnie strasznie zawodzi, wściekam się i go wykopuje z domu. Twoja reakcja była spójna i stanowcza, co według mnie świadczy, że jesteś bardzo konkretną i dojrzałą osobą. 

Ja nie jestem i nie byłam niczyją żoną, ale dla mnie przy decyzji powrotu kluczowe byłoby zaangażowanie męża i domniemane przyczyny zdrady,bo na ich podstawie można oszacować prawdopodobieństwo ponownej zdrady. Zdrada jest objawem choroby związku, pytanie tylko jak poważna jest ta choroba. Związek może "mieć chwilową nieoczekiwaną niestrawność(jednorazowy skok w bok),anemię(nuda, rutyna) lub gruźlicę(wieloletni i poważny kryzys).

Jeśli mąż się stara, a jego chwilowe zauroczenie można zwalić wyłącznie na kryzys wieku średniego to uważam, że warto mu dać drugą szansę Bo jeśli chodziło mu o "emocje" to jak go wywaliłaś z domu, to mu dostarczyłaś takiego ładunku emocji, że mu starczy na wiele lat, więc nie oczekiwałabym "nawrotów". 

Jeśli on się stara, a ty czujesz, że jeszcze was coś razem dobrego czeka to daj mu tą szansę.

jetaime40,
sama zaczelas watek, ale przeciez odpowiedz juz znasz. Ty chcesz mu dac ta szanse, ale szukasz gdzies na forum potwierdzenia. Ok nie chcesz popelnic jakiegos bledu, chcesz rad bardziej doswiadczonych. Temat na ktory mozna miesiacami smedzic, a im wiecej uczestmikow tym wiecej zdan. Na pewno masz powody by dac mu szanse, i rozterki by nie dawac zadnej szansy. Ciekawe jak to wyglada z jego strony. Chce on tej szansy wogole.
Jedni pisza tu rzeczowo a inni mniej, wez sito i przesiej.
Dlaczego chcialabys zeby bylo jak dawniej? Mysle ze musialo byc dosc dobrze, a jak bylo tak dosc dobrze no to skad ten skok w bok?
Ale to juz inna historia, nie chodzi Tobie o jakies zrozumienie czy vivisekcje zdrady, ale pytanie jest czy dac druga szanse.
Prawdopodobnie maz dostanie ta druga szanse.
Nie jest latwe jednak do takiej sytuacji doprowadzic, on mieszka przeciez oddzielnie, i co jak przyjdzie po coreczki powiesz: dostajesz druga szanse, wprowadzaj sie?, Tu chyba trzeba troche porozmawiac.

Animus,
swietny jestes, jak ja lubie przyklady z motoryzacji!!!! Ciekawe czy TY zdales prawo jazdy za pierwszym razem? I co jeszcze w zyciu stluczki nie miales? A moze tak od razu po stluczce odbierac do konca zycia. Chodzacy ideal chyba jestes, w szkole/na studiach/ nie zdales egzaminu, to siup, drugiej szansy nie ma, W pracy popelniles blad.. siup drugiej szansy nie ma. Opowiadasz glupoty siup zbanowany. Pomijajac fakt ze ani prawa jazdy ani egzaminow w malzenstwie nie ma / wlsciwie troche szkoda/ ;-)))

Oczywiscie biore Twoj post jako inteligentna odpowiesz na pisanie ANII34, chociaz w pierwszym momencie zlapalame sie za glowe!

Więc jak?
"świetny jesteś"? czy "Oczywiscie biore Twoj post jako inteligentna odpowiesz"?

TEO50
Z czym do nas przyszedłeś?

czy jestem?
nie rozumie Twojego pytania, napisalem cos do jetaime40, i wypowiedzialem sie na temat kogos kto przedemna zabral glos.
moze roznimy sie tym wlasnie ze ja nie wszystko rozumie co Ty w mig lapiesz. Ja wyczulem u Animusa mega sarkazumus, ale dopiero po przemysleniu ze jego odpowiedz jest dla Anki. Potraktowal ja jak powinien. A Ty pewno tez z tych co drugiej szansy nie daja. Wiec co daja? jak wogole cos daja.

czy jestem?
tak to byla prowokacja jak ja sie poczulem sprowokowany.
Na pewno chcesz wiedziec dlaczego tu jestem?
to dluga i osobista odpowiedz, ale na razie taka:
ucze sie kobiet, ciagle wciaz na nowo. i to nie takich co cukierkowo jest....

Czyli rozumiem iż ty byś dał swojej wybrance szansę bo ja nie.
Teo50 Tylko po co ci ta wiedza mam nadzieję że nie po to by zdradzać
mam do ciebie osobiste pytanie wyślij mi wiadomość na PW bym mógł ci je zadać

jetaime40
Ja bym proponowała, żebyś zapomniała na chwilę, że to twój mąż  i zachowywała się tak jakby to po prostu był facet, który się o ciebie stara. Okaż mu więcej zainteresowanie niż zwykle ,bądź dla niego miła, zaproponuj wspólne fajne spędzenie weekendu z młodszą córką itp. i poczekaj, aż to on podejmie temat. Jeśli jemu naprawdę zależy to on tylko czeka na jakiś znak, że byłbyś skłonna mu wybaczyć. Poza tym faceci bardziej patrzą na zachowanie, niż słowa. Przypomnij sobie jak to jest być kobietą, o którą zabiega mężczyzna  i bądź tą kobietą.  Niech inicjatywa rozpoczęcia takiej rozmowy będzie jego.
Zresztą na pewno możesz przypomnieć sobie jak to się robi.. .

To jedna ewentualność, a druga,mniej ekscytująca a bardziej wprost, to po prostu taka, że jak będziesz go widziała, to nawiąż do jakieś waszej rozmowy kiedy on cię prosił o powrót. Powiedz, że ostatnio długo o tym myślałaś i......

Według mnie i tak pokazałaś twojemu mężowi, że nie dasz sobie w kasze dmuchać, jesteś niezależną osobą, z którą trzeba się liczyć, nieważne jak zaczniesz tą rozmowę, i tak ty jesteś osobą, która rozdaje tu karty.

Jeśli pozwolisz mu wrócić o dlatego, że czujesz, że to małżeństwo ma jeszcze szansę, a nie dlatego, że "bez niego się rozpadniesz na 1000 kawałów".Nie rozpadłaś się i nie rozpadniesz, on już o tym wie.

Wakacje całą rodziną są super pomysłem. Możesz powiedzieć mu,że  pomimo pewnych wątpliwości postanowiłaś się zgodzić.

Ja wierzę, że twój mąż na nowo się w tobie zauroczył. Bo przestał widzieć w tobie "starą żonę", przewidywalną jak znoszony kapeć,tylko fajną babkę z charakterem, o którą warto się starać. Może ta cała sytuacja będzie dla was szansą, żeby po latach odkryć się na nowo. To dobrze że nadal jesteście dla siebie atrakcyjni. Że nie chodzi o dzieci, kredyt, czy uzależnienie emocjonalne, tylko o chęć bycia razem. Według mnie to właśnie tak powinno wyglądać.

nic dodac nic ujac, madrzy ludzie Ci pisza.
A jak mu powiedziec? uroczyscie bo okazja ku temu wielka i wiadomosc dla niego niezwykla, Zrezta mozesz dac sie porwac na kolacje

Uważam, że jesteś trollom
Swoje twierdzenie opieram na sposobie prowadzenia wątku.
Sobie zostawię powody, dla których tak sądzę, bo nie mam ochoty Cię edukować.

Uh, to, co napisałaś jest dramatycznie, jesli nie krzywdzące jeśli nie masz racji to nietaktowne nawet jeśli masz.
Najpierw kogoś oskarżasz bądź co bądź publicznie, a potem stwierdzasz, że powodów nie masz zamiaru podawać bo ci się nie chce.
A to właśnie na tym powinno polegać, oskarżam - uzasadniam. Właśnie dlatego gardzimy politykami.

Przeczytałem ten wątek jeszcze raz z czystej ciekawości, same jej posty.

Przez chwilę mi się wydawało, że trochę szybko zmieniła ton, ale potem zrozumiałem.
Zwróć uwagę, że pierwszy post jest miesiące po właściwej zdradzie.
Po co pisać akurat teraz?

Ona juz podjęła decyzję zanim tu napisała. Swiadomie lub nie.
Wydaje mi się, że ten temat jest pewną formą upewnienia się, może usprawiedliwienia dla samej siebie.
I dla wsparcia.

Marghul,
To nie oskarżenie to mój osąd.
Jako taki w mojej opini też wymagałby jakiegokolwiek uzasadnienienia.
Celowo nie podawałam powodów swojego osądu, bo jeśli autor/ka jest trollom to nie chcę aby szkoliła się w swoim "fachu".
A forum jest publiczne, każdy ma prawo do swojego osądu.
Ja odbieram historię jako hmmm....nieprawdziwą i mam swoje powody aby tak twierdzić.
Ty możesz mieć swoje zdanie i ja nie będę miała żadnych obiekcji, jeśli będzie odmienne od mojego.
Pozdrawiam słonecznie w niedzielne popołudnie.

Każdy musi sam przeżyć swoje życie.
Rad warto słuchać, ale trzeba pokierować się swoimi emocjami, rozumem. Nie ma reguły. U jednych górę biorą na "dzień dobry" emocje, u innych rozum od razu wkracza do akcji.

Ja dałam drugą szansę 7 lat temu. Czy słusznie postąpiłam? Patrząc z perspektywy czasu... nie. Teraz musiałabym dać trzecią .
Czy żałuję? Może byłabym teraz w zupełnie innym miejscu w życiu, może w lepszym, nie wiem. Może żałowałabym, gdybym wtedy te 7 lat temu tej szansy nie dała. Może żyłabym z odczuciem, że byłoby fajnie. Dałam szansę i okazało się, że fajnie było do... następnego razu

To bardzo skomplikowane tematy. Z boku wszyscy jesteśmy bardzo mądrzy, ale kiedy znajdujemy się w centrum wydarzeń naprawdę ciężko na obiektywne spojrzenie.

A czy ta historia prawdziwa czy też nie, poniekąd nieistotne. Inni też czytają komentarze i może coś dla siebie z nich wyciągną