Otóż, poznałam bardzo fajnego chłopaka, pracowaliśmy razem przez 2 tygodnie( praktyki), wiem od innych że ja mu się podobałam, zresztą sama to widziałam, po drugie on powiedział mi że jestem ładna, byliśmy podczas tych dwóch tygodni razem na imprezie, można powiedziec, że lubiliśmy spędzac ze sobą czas. Jednakże ja mam zawsze pecha co do facetów, bo to już 3 facet z którym udało mi się nawiązac fajną relacje, ale obcokrajowiec. On wyjechał już z Polski i sytuacja jest taka, że ciężko się spotkac na żywo, raczej jest to mało możliwe przez najbliższy czas bo on nie ma pieniędzy żeby do mnie przyjechac, a ja jeszcze studiuję i nie mogę pojechac do niego teraz, najwyżej w wakacje, ale to jest rok, co mnie ogromnie przeraża. Nie wiem czy uda mi się szybciej. Pisaliśmy trochę na fb ale wiadomo, to nie to samo, rozmowa przez fb się nie kleiła zupełnie, on zapytał czy mnie jeszcze kiedyś zobaczy, a jak powiedziałam, zakładając optymistyczną wersję, że tak, że pojadę na praktyki do Stanów, to on odpisał "let's plan". Tak jakby chciał żebym tam pojechała już teraz. Jednak wiadomo to nie jest takie łatwe. Napisałam mu tylko że za nim tęsknie, on odpisał że również tęskni. Myślałam, że zapomnę o nim, jakoś życie wróci na normalny tor, ale problemem jest to że od jakiegoś czasu wciąż o nim myślę i nie mogę spac po nocach bo tak bardzo chciałabym go zobaczyc, pogadac, przez te 2 tygodnie zupełnie nie mieliśmy czasu się dobrze poznac. Myślicie, że jak pojadę tam za te 9 miesięcy to to będzie miało jakiś sens? A może postarac się o wyjazd podczas świąt? Czy lepiej założyc, że jak on by chciał to by tu przyjechał? Chciałam napisac mu że go kocham, ale koleżanki odradziły mi tę opcję, mówiąc że go odstraszę od siebie i wyjdę na psychopatkę, ale czy wyrażanie uczuc jest złe i chore? Chyba wolałabym to wyrzucic z siebie. Niektórzy mówią, że to zauroczenie, ale czy zauroczenie nie może przerodzic się w miłośc? Wiem, że gdyby nie dzieliły nas kilometry to mógłby z tego byc związek, bo po raz pierwszy od dłuższego czasu wiedziałam, że to ja się jemu podobam i nie musiałabym zabiegac o względy mężczyzny, to on mnie pierwszy zagadywał nie ja jego. Pamiętam raz byłam strasznie zmęczona i wyglądałam na smutną, wtedy on jako jedyny spytał się co mi jest. Proszę o wasze rady co byście zrobiły na moim miejscu, bo szczerze to ja już jestem zmęczona szukaniem faceta, on zaimponował mi tym że jako pierwszy zagadał, wiem że się mu podobałam i że mnie lubił, a przecież teraz to się tak rzadko zdarza.
Podobne tematy
- troublemaker
- Przyjaciółka Forum
- Nieaktywny
Słuchaj przede wszystkim nie pisałabym mu na Twoim miejscu, że go kochasz. Bo to najprawdopodobniej jest to co mówią Ci znajomi - zauroczyłaś się i tyle. I nawet wiem czemu Ci teraz tak trudno bez niego - nie miałaś szansy tak naprawdę go poznać i po jego wyjeździe pewnie troszkę go idealizujesz. Myślisz "jakby tu był, bylibyśmy parą" , a prawda jest taka, że niekoniecznie, mogłoby się okazać po bliższym poznaniu, że facet w ogóle nie jest dla Ciebie. Poza tym wiesz jak to jest z miłościami wakacyjnymi, nie? No ale myślisz jak myślisz, czujesz jak czujesz i nic z tym nie zrobisz.
Nie możesz też zakładać, że jakby chciał to by tu przyjechał. Gadać to sobie tak można jak mieszkacie w jakiejś rozsądnej odległości od siebie. Niestety przelot ze Stanów do Polski to nie bułka z masłem.
Słuchaj co będzie za 9 miesięcy jak tam do niego pojedziesz to Ci nie powiem, różnie bywa. Powiedz tylko po co się nad tym zastanawiać już teraz. Może się okazać, że za tydzień poznasz miłość swojego życia, więc te rozważania są bez sensu. Jak mówią "co ma być to będzie", czy też "myślał indyk o niedzieli a w sobotę mu łeb ucięli"....
a i wysoce niepokojącym jest dla mnie, a powinno również (jeśli nie przede wszystkim) dla Ciebie, że zaimponował Ci tylko tym, że pierwszy do Ciebie zagadał. Idąc tym tokiem rozumowania, imponować Ci powinien każdy robotnik drogowy, który na Twój widok rzuca tekstem "mała jesteś świetna".