netkobietyWszystkie działy
Miłość, związki, partnerstwo

Pogubiłam się sama ze sobą...

24 odpowiedzi4 448 wyświetleńzałożony przez malgal67, 24.09.2012

Napisz odpowiedź
Dołącz do Forum Kobiet Netkobiety.pl! To miejsce zostało stworzone dla pełnoletnich, aktywnych i wyjątkowych kobiet, właśnie takich jak Ty! Otrzymasz tutaj wsparcie oraz porady użytkowniczek forum! Zobacz jak wiele nas łączy ...

Szukasz darmowej porady, wsparcia ? Nie zwlekaj zarejestruj się !!!


Forum Kobiet » MIŁOŚĆ , ZWIĄZKI , PARTNERSTWO » Pogubiłam się sama ze sobą...

Strony 1

Zaloguj się lub zarejestruj by napisać odpowiedź

Posty [ 25 ]

1 Ostatnio edytowany przez malgal67 (2012-09-24 16:18:42)

Temat: Pogubiłam się sama ze sobą...

Witajcie.Piszę bo pogubiłam się sama w swoich odczuciach.Żeby było smieszniej nie jestem małolatą , mam 40 lat, rozwiedziona, dziecko.Taka sytuacja przytrafiła mi się pierwszy raz w życiu i proszę o opinię z zewnątrz-sama nie jestem w stanie spojrzeć na nią obiektywnie.
Poznałam mężczyznę-mnóstwo godzin na Skypie, gg, telefonów-pierwsze spotkanie i wrażenie,że znamy się od zawsze.Motyle w brzuchu i zawirowanie w głowie.Drugie spotkanie tylko pogłebiło pierwsze wrazenie.Świetne rozmowy, porozumienie, feromony-cóż więcej pisać.Problem-odległość i brak czasu z jego strony.Podjełam decyzję,że to bedzie znajomośc koleżeńska-bez odwiedzin-ot pogadamy od czasu do czasu i tyle.W międzyczasie poznałam kogoś zupełnie odmiennego-stabilnego, spokojnego, dającego poczucie bezpieczeństwa, solidnego.Zaczęły sie spotkania, wyjazdy,wspólne popołudnia.Spotykamy się od 4 miesięcy regularnie.Ale...nie ma tego "czegoś"-z mojej strony.Z jego-nie wiem...Jest zwolennikiem teorii,że uczucia rodzą się powoli.A ja...cóż , rozmawiam z byłym znajomym na gg i Skypie,tęsknię za jego obecnością....Nie potrafię definitywnie zakonczyć tej nawet na chwilę obecną wirtualnej znajomości.Czy ze mną jest coś nie tak???

2

Odp: Pogubiłam się sama ze sobą...

Wszystko z Tobą "tak". Po prostu serce nie sługa.
Nie ma nic złego w kontynuowaniu wirtualnej znajomości, jednak na Twoim miejscu skupiłabym się na tym co bardziej namacalne i pewne.

3

Odp: Pogubiłam się sama ze sobą...

Dziękuję za zrozumienie.Tak właśnie robię-skupiam się na tym co namacalne i w miarę pewne.Aczkolwiek mam wrażenie,że podtrzymywanie wirtualnej znajomości jest nie fair w stosunku do mężczyzny . z którym się spotykam.

4

Odp: Pogubiłam się sama ze sobą...

No wiesz, zależy jak ta znajomość wygląda. Bo jeśli to tylko rozmowy typu "co słychać? Jaka pogoda u Ciebie?" to nie ma w tym nic złego wink

5

Odp: Pogubiłam się sama ze sobą...

Wszystko z Tobą jak najbardziej tak, ale na Twoim miejscu zajęłabym się czymś co jest pewne ; )
może uczucie przyjdzie powoli.

6

Odp: Pogubiłam się sama ze sobą...

I odwieczny problem : z miłości czy jednak z rozsądku.  A mnie się wydaje, że jednak warto tak do końca doprowadzić kwestię, że tak powiem "motylkową".  No wiesz za wszystko inne możesz zapłacić kartą Master ..  ale "motyle" są bezcenne. Oczywiście to kwestia osobistego wyboru. Mówię za siebie ponieważ akurat dla mnie rzeczywiście takie sprawy są bezcenne  - bo końcu przeżyć życie tylko dla bezpieczeństwa ...???? - dla mnie nie do przyjęcia.  No ale wracając do wątku - musisz (a może lepiej MUSICIE) rozstrzygnąć, czy jest realna szansa na zmianę sytuacji tzn. możliwości częstszego przebywania sobą, czy nawet zamieszkania razem. Jeżeli jest taka perspektywa należałoby dać sobie na to czas, wyznaczyć jakieś graniczne daty i jak się nie uda to zakończyć na dobre. Według mnie to wirtualne GG czy SKYPE (przy spotykaniu się z innym)trąci jakąś hipokryzją - ale może to tylko moje wrażenie (nie wierzę w przyjaźnie damsko męskie).  Z drugiej strony druga alternatywa też wbrew pozorom nie jest aż taka pewna - bo pomyśl sama : tylko tyle, że jest dobrze... stabilnie ... to tak trochę jak żyć na 60 - 70%.   Natomiast uczucie, które polega na tym, że "znamy się od zawsze" daje ogromną szansę na prawdziwe bezpieczeństwo jakie daje bratnia dusza. To odruchowe zrozumienie i czucie się nawzajem jest najważniejsza przesłanką do powodzenia związku - po latach niemal tylko to pozostaje.  No ale nic - pozdrawiam i życzę własnych dobrych wyborów.

7

Odp: Pogubiłam się sama ze sobą...

Dziękuję za odpowiedzi.
Problem w tym,że to nie są tylko rozmowy typu "co u Ciebie", to rozmowy o nas-o tym,że ja nie chcę decydować się na związek na odległość,o tym,że gdy jesteśmy obok to "moglibyśmy siedzieć tak razem do emerytury".Problem też w tym,że ten człowiek duzo mówi ale mało robi-a ja to widzę.80 km to dla Niego odległość, którą można przebyć raz na 2, 3 tygodnie.Problemem są ewentualne koszty dojazdów-a to już nie brzmi tak romantycznie, prawda??Staram się wszystko zobaczyć i podejśc do tego bez emocji-dla mnie 80 km nie byłoby przeszkodą żadną.
Dlatego podjełam decyzję o nieangażowaniu się w taki związek.Rozpatrzyłam wszystkie "za" i "przeciw"-tym bardziej,że mam już doświadczenia z osobami, które pieknie mówią.Racjonalnie mam wszystko przetłumaczone-pozostają nieszczęsne emocje.
A budowanie czegoś bez wielkiego zachwytu ale spokojnie i bezpiecznie może okaże się trafną decyzją??Zawsze towarzyszyły mi burze, teraz chyba chcę po prostu spokoju...
I dlatego odmówilam dziś spotkania w realu z panem"emocjonującym"=pomomo próś i nalegań z jego strony.Mam nadzieję,że słusznie??

8

Odp: Pogubiłam się sama ze sobą...
malgal67 napisał/a:

Racjonalnie mam wszystko przetłumaczone-pozostają nieszczęsne emocje.

Poradzisz sobie z nimi. Mądra babka jesteś. Trzymam kciuki wink

9

Odp: Pogubiłam się sama ze sobą...

Dziekuję Obiektywna.Ilekroć bedę miała chwile zwatpienia zerknę na Twoje odpowiedzi.:)

10

Odp: Pogubiłam się sama ze sobą...
malgal67 napisał/a:

Dziękuję za odpowiedzi.
człowiek duzo mówi ale mało robi-a ja to widzę.80 km to dla Niego odległość, którą można przebyć raz na 2, 3 tygodnie.Problemem są ewentualne koszty dojazdów-a to już nie brzmi tak romantycznie, prawda??I dlatego odmówilam dziś spotkania w realu z panem"emocjonującym"=pomomo próś i nalegań z jego strony.Mam nadzieję,że słusznie??

Malgal - 80km to pestka, wiem co mówię, mój chłopak (lat ponad 30) jeździ 350km co weekend od roku w jedną stronę.Co weekend więc przejeżdża 700km. Z maleńkimi wyjątkami kiedy to ja jadę do niego. I nie jest on szalonym rycerzem emocjonującym i nieokiełznanym.
Jest racjonalnym, spokojnym  , odpowiedzialnym facetem, który po prostu chce być z tym kimś z kim się dogaduje. Chce powiedzieć ,że nie trzeba szaleńca by chciał spędzić z Tobą chwilę lub dwie. Dla dorosłego faceta to do ogarnięcia.
Jeśli Cię to pocieszy to początki też miałam mizerne, rozmowy raz się kleiły raz nie, ja wygadana ,on cichy, ja ogień, on woda a teraz .... jedyne czego chcę to żeby dalej było tak świetnie jak jest.
Są tacy ludzie którzy może nie rozpalają fajerwerków, ale zawsze mają coś mądrego do powiedzenia i silne ramię do wsparcia, może pan stabilny zdobędzie Twoje serce po prostu tym,że w odpowiedniej chwili pokaże że jest facetem na jakiego czekałaś. A może pojawi się ktoś jeszcze ... życie jest pełne niespodzianek smile Nie wyrzucaj sobie rezygnacji w topienie się w rozmowach z gościem od Skyp'a - skoro już na starcie więcej mówi niż robi to szkoda tracić czas.

11

Odp: Pogubiłam się sama ze sobą...

Anecznik serdecznie dziękuję za mądre słowa.Własnie takich słów mi potrzeba bo miotam się strasznie.Racjonalnie wiem co dla mnie i mego dziecka dobre-emocjonalnie jestem w rozterce.Pocieszyłaś mnie opisem poczatku Waszej znajomości-u nas też czasami są chwile ciszy ale łaczy nas wiele współnych zainteresowań.Pan, z którym się spotykam mieszka niedaleko, zawsze ma czas, jest solidny i odpowiedzialny.Pan emocjonalny gra na moich emocjach-wczoraj znów prosił o spotkanie, dokładnie teraz na gg robi to samo-prosi.Już wiem,że kolejny raz odmówię-nie chcę burz i zawirowań i nie chcę nikogo krzywdzić.I mam nadzieję,że moja racjonalna znajomość rozwinie się w taki sam sposób jak Twoja.Kilometry , które pokonuje Twój partner zrobiły na mnie wrażenie i dodatkowo pomniejszyły obraz człowieka, dla którego 80 km było odległością nie do przebycia.
Pozdrawiam i jeszcze raz dziekuję za wsparcie.:)

12

Odp: Pogubiłam się sama ze sobą...

Jeszcze jeden przykład - przyjaciółka ,samotna mama, też spotykała się z takim "panem niespodzianką" - zmarnowała pół roku, bo on nie dojrzał do tego czego konkretnie chce. Był emocjonujący, zaskakujący, ale jak miała zły dzień to nie mógł przejechać 100km by ją wesprzeć.
Teraz poznała faceta po rozwodzie, starszego od siebie, solidnego, jeździ do niej co drugi dzień zaraz po pracy i też ten dojazd zamuje mu ponad godzinę.Nie była do niego przekonana (bo 9lat starszy, bo rozwodnik, mało emocjonujący etc),ale dala mu szanse i teraz jest doceniona, pochwalona,  potrzebna i kochana.
Może Twój pan solidny pokaże jeszcze nutkę szaleństwa smile Mój poważny chłopak dopiero po kilku miesiącach pokazal na co go stać, wyluzował się, nauczył,że moze ze mną żartować i nie będzie ośmieszony i teraz jest pięknie :)Może do kabaretu się on nie nadaje, ale życie to nie kabaret.
Bardzo Ci życzę by Twój pan solidny okazał się diamencikiem smile
Daj sobie szanse, zdystansuj się do "pana niespodzianki" ,i pomyśl jak masz fajnie - masz wybór smile miłe bo wiele osób jest niezauwazonych przez płeć przeciwną ,a Ty masz aż nadmiar smile
Miłość może się wykluć w najmniej spodziewanym momencie - powodzenia !

13

Odp: Pogubiłam się sama ze sobą...

Cześć.

Jestem trochę młodsza, bo mam 25 lat, ale problem zdaje się być podobny. I też nie umiem sobie z nim poradzić. Zdecydować się na bycie z kimś, kto jest dla Ciebie dobry, czujesz się z nim bezpiecznie, gwarantuje Ci stabilizację czy posłuchać serca i pognać w nieznane za czymś co kiedyś było, za mężczyzną który rozpalał motyle w brzuchu i inne ćmy, nie wiedząc jak to się skończy. Ja nie wiem- póki co. Nie umiem Ci doradzić, pewnie jest tu wielu mądrzejszych ode mnie, ale chciałabym, żebyś wiedziała, ze z tym problemem nie jesteś sama.

Zadaj sobie jedno, może podstawowe pytanie. Potrafiłabyś zrezygnować z kontaktów z panem z internetu? Z drugiej strony, jakie masz szanse, czy to może się udać? Jesteście skłonni pójść w przyszłości na jakieś kompromisy?

Ściskam Cię ciepło, M.

14

Odp: Pogubiłam się sama ze sobą...
NieznosnaLekkoscBytu napisał/a:

Cześć.

Jestem trochę młodsza, bo mam 25 lat, ale problem zdaje się być podobny. I też nie umiem sobie z nim poradzić. Zdecydować się na bycie z kimś, kto jest dla Ciebie dobry, czujesz się z nim bezpiecznie, gwarantuje Ci stabilizację czy posłuchać serca i pognać w nieznane za czymś co kiedyś było, za mężczyzną który rozpalał motyle w brzuchu i inne ćmy, nie wiedząc jak to się skończy. Ja nie wiem- póki co. Nie umiem Ci doradzić, pewnie jest tu wielu mądrzejszych ode mnie, ale chciałabym, żebyś wiedziała, ze z tym problemem nie jesteś sama.

Zadaj sobie jedno, może podstawowe pytanie. Potrafiłabyś zrezygnować z kontaktów z panem z internetu? Z drugiej strony, jakie masz szanse, czy to może się udać? Jesteście skłonni pójść w przyszłości na jakieś kompromisy?

Ściskam Cię ciepło, M.

nieznosna.. masz 25 lat,, o ile nie jest to zakochany w tobie zonkis.. to chwytaj dzień...
a ty malgal - przeciez wiesz, że on ścdiemnia, nie?
80km?? to jest pikus
pociag kosztuje 14 zł...

15

Odp: Pogubiłam się sama ze sobą...
End_aluzja napisał/a:

nieznosna.. masz 25 lat,, o ile nie jest to zakochany w tobie zonkis.. to chwytaj dzień...
a ty malgal - przeciez wiesz, że on ścdiemnia, nie?
80km?? to jest pikus
pociag kosztuje 14 zł...

to samo  chcialm napisac ...
Nieznosna,  rozwijaj sie romantycznie smile jesli on nie jest wlasnie zonaty i nie szuka odskoku  od rodziyny  u ciebie ...

Malgal 80 km  to nic ani odleglosc i pewnie zadne pieniadze ... wkoncu nie chodzi oto  by jezdzil codziennie .... chesz sobie  z nim pogruchac  to  pogruchaj ale  swiadomie wink  chcesz sobie zycie ulozyc to raczej nie znim - znaczy  pewnie mozna  i  z nim ale   to  zalezy jak,  sobie chcesz to zycie ulozyc wink ..

16

Odp: Pogubiłam się sama ze sobą...

Witajcie:)
Jak dobrze z samego rana poczytać mądre słowa:).
Dziekuję Wam wszystkim za otwarcie oczu..14 zł za pociąg-nie wiedziałam i dobrze,ze juz wiem.Wczoraj Pan emocjonalny dorzucił w rozmowie na gg kolejny kamyczek do "ogródka"-że moje zachowanie było egoistyczne, gdyż nie potrafiłam zrozumieć jego braku czasu.I ,że mogłam też ze swojej strony coś zrobic, np.przyjechać na weekend w jego strony ( nie , nie do niego, to miejscowośc wypoczynkowa, miałam nad jeziorko przyjechać ).Jak widać , dopiero teraz chyba zaczynam go poznawać.
.Historia Anecznik i jej znajomej to dla mnie dowód na to,że warto czekać aż to "coś" sie rozbudzi.Zwłaszcza ,że moj Pan Stabilny sam o sobie mówi,iż ma problemy z okazywaniem emocji.
Nieznośna 25latko-w Twoim wieku gnaj za motylami:), na rozsądek przyjdzie czas później-o ile motyle nie pofruną tak wysoko jakbyś chciała.:)

17

Odp: Pogubiłam się sama ze sobą...

Niestety głupawe romantyczne komedie karmią nas historiami jak z bajki,a my potem naiwnie myślimy,że nam też się to przytrafi. Szukamy fascynującej znajomości, a zwykłego porządnego faceta mamy za nic.
Realia są inne, ludzie nieodpowiedzialni, wielu "ekscytujących" jest potem funta kłaków nie wartych.

Bardzo mnie rozbawiłaś big_smile jesteś taaką egoistką bo oczekiwałaś, że mężczyzna się do Ciebie pofatyguje big_smile wink a propozycja wyjazdu do jego miejscowości ... nawet nie do niego! Z siebei nie chce wiele dać ,ale Ty masz jeździć ! No nie ! Dobrze, że on nie jest egoistą ...A z tego co pisałaś masz dziecko więc napewno trudniej Ci się przemieszczać lub znaleźć mu opiekę.
Moja przyjaciółka od dziecka też teraz jeździła do swojego "pana solidnego" bo zaprosił ją i jej synka na jakieś karuzele i takie tam.

Ja na początku wogóle uważałam,że jak facet chce się widywac to niech jeździ,a co !Dopiero potem do mnei dotarło,ile czasu on do mnie jedzie...i że przecież nie jestem jedyna na świecie ...no ,ale tak jak pisałam mój chłopak nie rzuca się szczególnie w oczy, trochę nieśmiały, jeździ starym autkiem, jak się poznaliśmy to nigdy nie widziałam takich szmat na facecie - teraz po kilku wypadach w miasto razem ładnie się ubiera i dla mnie to największe ciacho świata.
Piszę na wypadek jakby któraś z Was też zaczęła się spotykać z "cichym, spokojnym gapciem" który zupełnie nie zna się na tym jak powinien wyglądać smile
Trzeba czasem dać szansę komuś niepozornemu ....bo pozory moga mylić .... smile

18

Odp: Pogubiłam się sama ze sobą...

Tak Anecznik, taka ze mnie egoistka:), chciałam,żeby mężczyzna jeździł:).
Przykład Twojej znajomości to coś co każda kobieta powinna przeczytać.:)
Przyznam też ,że masz wiele racji pisząc ,że nie docenimy porządnych, spokojnych ludzi-może to faktycznie efekt mrzonek o Wielkiej Miłości napedxanych ogladanymi w dzieciństwie romansidłami:).
A życie to zycie a nie bajka-choć...Twoja historia jakąś bajkową częśc posiada:).

19

Odp: Pogubiłam się sama ze sobą...

Pan niespodzianka tylko gada i jest niedorozwinięty emocjonalnie. Szuka mamusi, nie Kobiety. Pan stabilny jest opoką. Dobry, czuły. Co by tu wybrać?

Gdybym chciała syneczka, to bym sobie urodziła.

I ja miałam kiedyś wybór. Byłam bardzo młoda. Źle wybrałam. Po przeszło 20 latach znów. I tym razem wybrałam dobrze. Pana stabilnego oczywiście. Przyglądałam mu się długo, gotowa w każdej chwili uprzejmie się pożegnać. Aż pokochałam. Są motylki. Choć przyznam, że to inny rodzaj motylków niż ćwierć wieku temu. Przyjemniejsze, duuużo przyjemniejsze.

20

Odp: Pogubiłam się sama ze sobą...

malgal, byłam z chłopakiem który mieszkał 600km odemnie. Żeby do mnie dotrzeć musiał wsiąść w samochód aby dojechać na pociąg. Pociągiem do stolicy, a ze stolicy jeszcze busem. DOtarcie do mnie zajmowało mu kilka ładnych godzin i kupe kasiorki a mimo to jeżdził okrągły rok 2 razy w miesącu co 2weekend. Czemu co 2? A bo studiował zaocznie i tylko co 2 miał wolny. Jak to głosi stare polskie porzekadło: Jak ktoś chce, znajdzie sposób, jak nie chce znajdzie powód". 

A te kamyczki to czasem nie ukamienowały jeszcze tych motylków?;p

21 Ostatnio edytowany przez malgal67 (2012-09-26 16:11:30)

Odp: Pogubiłam się sama ze sobą...

Artemido-Twoja odpowiedź to dla mnie kolejny post utwierdzający w przekonaniu,że najlepszym wyjściem było to co zrobiłam-niedopuszczenie do kontaktów z Emocjonalnym.
Szaramyszko-ukamienowały całkowicie, Twoj post to kamienisko a nie kamyczek:).
Dziekuję Wam Wszystkim-bo dzieki Waszym postom nie zrobiłam kolejnego nieroztropnego kroku w życiu .:)

22

Odp: Pogubiłam się sama ze sobą...

malgal, mam nadzieję że motylki w związku z tym statecznym i poukładanym też się pojawią. Może zaszczepisz w nim nutkę szaleństwa, wszak kto z kim przystaje, taki się staje;p Bardzo prawdopodobne, że przy Tobie troszkę się rozluźni,

Dobrej spokojnej nocki;)

23

Odp: Pogubiłam się sama ze sobą...

80km? To jest pikus moja droga autorko posta!
Prawie 300km dzielilo mnie od mojego przyszlego meza a pomimo nauki, pracy takze w weekendy, potrafilismy spotykac sie praktycznie co tydzien!

24

Odp: Pogubiłam się sama ze sobą...

Czasami pewne rzeczy wydają się oczywiste ale my ich nie widzimy albo nie chcemy widzieć-tak jak ja miałam klapki przysłowiowe na oczach w sprawie Emocjonalnego.Dlatego dobrze,że sa takie Fora jak to gdzie mozna opisać swoje rozterki:).
Wiadomo,że z zewnatrz wszystko wygląda inaczej.
A Pan Stabilny..cóż..okaże się co z tego wyniknie.
Mam nadzieję,że to nie będzie kolejna pomyłka...

Posty [ 25 ]

Strony 1

Zaloguj się lub zarejestruj by napisać odpowiedź

Forum Kobiet » MIŁOŚĆ , ZWIĄZKI , PARTNERSTWO » Pogubiłam się sama ze sobą...

Twoja odpowiedź

Masz podobne doświadczenia? Zaloguj się albo załóż darmowe konto, żeby odpowiedzieć. Po drugiej stronie jest prawdziwa osoba.

DołączZaloguj się


Mapa strony - Archiwum | O forum | Poradnik | Prawdziwe historie | Kontakt | Regulamin | Polityka Prywatności



© www.netkobiety.pl 2007-2026