Moje małżeństwo się rozpada....2 m-ce po Ślubie...

Dziekuje Margolinka za odpowiedź.Ja jestem naprawde załamana tym,ze moj mąż sie tak zmienił.Ma pracę dobrze płatną,ma bardzo dobre auto.Faktycznie zaplanowaliśmy,ze zbudujemy domek,a do tego wiem-potrzebne sa duze pieniądze.Ja jemu tłumaczę-prosze Cie znajdz troche czasu dla mnie-bo niewiem czy widzisz,ale nasze małżeństwo się rozpada,a on do mnie-ze tylko ciężka praca moze sprawić,ze będzie nam sie dobrze żyło.Aczkolwiek ja uważam,że źle się nie żyje.Co roku wyjeźdzamy na wakacje za granicę,tak też miało być w tym roku.Niewiem czy bedzie.Mąż bardzo chce,ale ja nie...Jesli chodzi o naprawę związku to tylko ja sie staram,tylko ja próbuje to naprawic,a mój mąż twierdzi,ze wszystko jest w porządku.wraca z pracy,siada przed komputerem i tak jest do 23.kladzie się do łóżka i zasypia...I on uważa,ze jest dobrze?A gdzie jest czas dla mnie?Ja jego bardzo potrzebuję...Kiedyś zwracał na mnie uwagę,wodził za mną wzrokiem jak byłam w bieliźnie,a teraz nic...Dodam,ze jestem kobietą bardzo atrakcyjną,tylko szkoda,ze nie dla niego.Teraz jak jemu nie powiem-czesc,stoje w bieliźnie to nawet nie zauważy:(
Nie umiem z nim żyć:(Rani mnie na każdym kroku...Brakuje mi jego bliskości i czułości.Już mam dosc tego,ciągle tylko ja do niego sie przytulam,ja go całuję na dzień dobry,ja przypominam o pocałunku na dobranoc.a on nie daje nic z siebie...

Tak,powiedziałam jemu,że niech ten dom buduje się nawet o 10 lat dłużej,ale my musimy spędzać ze sobą czas,bo jeśli teraz tego nie wypielęgnujemy,nic nam nie wyrośnie,a on na to:TO NAJLEPIEJ JAK JA BYM RZUCIŁ PRACE I CAŁY DZIEŃ Z TOBĄ SIEDZIAŁ TAK?
Naprawdę nie umiem z nim teraz już rozmawiać.

Zastanów się od kiedy mąż się zmienił. Czy to od ślubu czy może coś jeszcze się w tym czasie zdarzyło, np. nowa praca. Jego zachowanie nie jest normalne i nie rozumiem forumowiczek, które Cię uspokajają. Czerwona lampka się zapaliła i trzeba coś zrobić. Jak wyglądają sprawy seksu w porównaniu z okresem wcześniejszym? To może dużo powiedzieć o stanie faceta. Nie wierzę w wymówki o ciężkiej pracy. Mnie nigdy się nie zdarzyło odmówić choć byłem zmęczony. Walcz o niego bo obudzisz się z ręką w nocniku.

Zgadzam się z Ojcem Piotrem. To wygląda trochę podejrzanie. Być może tylko nadmiar pracy, a może nie.
Zgadzam się, że nagły brak seksu, brak reakcji na atrakcyjną żonę w samej bieliźnie nie jest naturalny. Rozumiałabym gdyby miał tak męczącą prace, że po powrocie zaraz by "padał". Ale z tego co piszesz to jeszcze ma czas i chęci by siedzieć przy komputerze. Przyznam, że ja w takiej sytuacji pomyślałabym, że jest ktoś trzeci.

Nie myśl jeszcze o rozwodzie, bo na to jest czas. Nawet jeżeli nie chcial rozmawiać to najwyższa pora aby go do tego przymusić. Jast okres letni, a jeżeli w weekendy mąż nie pracuje to może krótki wspólny wyjazd, zresztą pisałaś, że planowaliście zagraniczny wyjazd, to dobra okazja by porozmawiać w neutralnym miejscu.

Powtórzę, moim zdaniem bez poważnej rozmowy się nie obejdzie. Ale na spokojnie, bez wylewania żalów, tylko z przedstawieniem swojego punktu widzenia.

P.S.
Niezależnie od powyższego: cały dzień siedzisz w domu? To może warto by się czymś zająć?

A może Ty po prostu potrzebujesz ze strony męża ciągłej, nieustającej uwagi? Może chcesz jej zwyczajnie za dużo i za bardzo naciskasz, a w ten sposób wywołujesz wręcz podręcznikową zasadę przekory? Piszesz, że mąż nie okazuje Ci uczuć, a zaraz potem, że zawsze czule się do Ciebie zwraca, że seks jest wspaniały, że razem spędzacie wszystkie weekendy, że chciałby, abyście wspólnie wyjechali na wakacje, więc ja pokusiłabym się o wnioski, że on uważa, że skoro się z Tobą ożenił, to oczywiste jest, że Cię kocha i jesteś dla niego atrakcyjna, dlatego nie widzi powodu, aby wciąż to głośno powtarzać, ani tym bardziej udowadniać. Widzę również bardzo wyraźnie, że Ty masz na wszystko gotowy scenariusz - teraz powinien zrobić lub powiedzieć dokładnie to i to, a kiedy on tego nie robi, to masz żal i czujesz się nieszczęśliwa. Nad tym - moim zdaniem - powinnaś solidnie popracować.

Na moje oko, to jednak dopiero jedna strona medalu, bo druga jest taka, że z kolei on tak bardzo poczuł się odpowiedzialny za tę rodzinę, którą właśnie założył, że zapomniał o najważniejszym - o pielęgnowaniu uczucia. Jego być może ta nowa sytuacja, w której właśnie się znalazł, zwyczajnie przytłoczyła (u mężczyzn zdarza się to dosyć często), a jeśli do tego dodać Twoje ciągłe wyrzuty i ogromne oczekiwania, to masz gotową odpowiedź dlaczego mąż ucieka w pracę.

Olinka to bardzo dobrze podsumowała.

Jeżeli nie ma w Waszym związku symptomów mogących świadczyc, że pojawił się ktoś trzeci ( po Twoim pierwszym wpisie mozna tak było sądzić, ale już w kolejnych rzuciłaś więcej światła) to wygląda na to, że dopadła Was proza życia codziennego.
Mój mąż też nie jest z gatunku tych, którzy ciągle powtarzają słowa o miłości. Powiedział mi to może kilka razy, a jesteśmy już długo małżeństwem. Ale ja to czuję w jego zachowaniu, w tym jak na mnie patrzy, jak mnie wyręcza w pracach, których nie znosimy oboje, jak troszczy się o dom i dzieci etc. Prawi mi komplementy (Ty tak jak każda z nas, tego potrzebujesz), ale nie bez przerwy (zresztą wtedy chyba by spowszedniały). Bo tak naprawdę to nie słowa się liczą ale czyny. Co mi po mężu, który codziennie mówi, że kocha ale tego nie widać.

Piszesz, że Ty nie czujesz się kochana, ale może rzeczywiście jesteś przeczulona. Przecież piszesz, że spędzacie wspólnie weekendy, seks jest wspaniały, chodzicie na spacery itd.

Jesteście razem od 10 lat, ale po ślubie dopiero 2 miesiące. Nie wiem czy wcześniej razem mieszkaliście, a jeżeli nie, to wspólne życie pod jednym dachem wygląda trochę niż związek nawet wieloletni, ale nie łączący się ze wspólnym mieszkaniem.

Oczywiście, że masz prawo oczekiwać zainteresowania męża, ale nie non stop.

Tak jak już pisałam wcześniej: porozmawiajcie na spokojnie (rozmowa nie monolog). Im szybciej nauczycie się rozmawiać o tym co Was boli, tym lepiej, bo jeszcze nie jeden problem przed Wami. Może praca Twojego męża zbyt go pochłonęła, to możesz mu to na spokojnie  powiedzieć. Może on myśli, że zapewniając Ci dostatnie życie w ten sposób okazuje Ci swoją miłość. Jeżeli tego nie potrzebujesz, to mu to powiedz.

No cóż, może poznał kogoś, bo 2 miesiące po ślubie i się tak zmienił!?

Ależ tu rada jest bardzo prosta: pani Robaczek powinna ruszyć tyłek do roboty i wtedy szybko pojmie co to jest zmęczenie, co to jest chęć pobycia przez choćby chwilę w samotności itd. itp.

Z tego co piszesz dla mnie wynika, że przed ślubem, mimo 10 lat związku, nie mieszkaliście razem. Tak? Jeśli tak, to być może problemem sa Twoje oczekiwania. Otóż często jest tak, że na podstawie temperatury spotkań, planujemy temperaturę pożycia. Skoro na randkach był romantyczny to jak zamieszkamy razem będzie jeszcze bardziej romantyczny. A tu zonk. A to dlatego, że randki mają w sobie coś z niedzieli, święta, nie są stanem normalnym, lecz wielkim staraniem. Z obu stron. A nie da sie tak starać przez 24 godziny na dobę mieszkając wspólnie. Zastanów się, czy to nie Twoje oczekiwania, którym mąż nie może sprostać i ciesz się tym co masz!

Właśnie dziewczyny chyba macie rację-za bardzo kocham:)Chcę być dobrą żoną.I to mi wychodzi.Dawno się nie odzywałam do Was.Przepraszam.Była poważna rozmowa z mężem,która przyniosła niespodziewaną pozytywną reakcję,a tym samym"wrzuciłam"troszkę na luz.Mąż sam zauważył,że jakoś dziwnie sie zachowuje,przestałam sie do niego przytulać,mało z nim rozmawiałam.I stało się super-sam mnie przytulił,sam mnie pocałował,zapytał co jest nie tak.Mąż powiedział,że muszę jemu głośno mówić czego potrzebuję bo On nie wie oco mi chodzi jak jestem naburmuszona.I tak też robię.Jest między nami dobrze:)Z czego oboje jesteśmy zadowoleni.Zupełnie inaczej nam się chodzi do pracy. I co chciałabym Wam jeszcze oświadczyć to jestem w 7 tyg ciąży:):)Jesteśmy przeszczęśliwi,że będziemy rodzicami.....:)W czwartek wylatujemy na 9 dni na urlop do Tunezji.