cześć dziewczyny.jestem tutaj pierwszy raz, szukałam miejsca gdzie mogę z kimś porozmawiać i trafiłam na to forum.
mieszkam ze swoim partnerem od roku, i do tej pory nasze życie łóżkowe było wręcz idealne, ale ostatni miesiąc wszystko zmienił. mój narzeczony zrobił się brutalny, zachowuje się jakby zupełnie nie interesowało go to co ja czuję, a przecież nigdy tak nie było.
może pies pogrzebany jest w tym, że jakis czas temu próbowaliśmy naprawdę ostrego sexu i nie wiem teraz czy jemu się tak spodobało, czy może myśli, że ja też ciągle tego oczekuje. nie wiem co z tym zrobić. coraz mniej podoba mi się schemat - wracam z pracy, podają mi jedzenie, posprzątają, kładę się do łóżka, poużywam sobie, bo w końcu ta kobieta do czegoś się przyda, i idę spać.
nie czuję się z tym najlepiej. w dodatku przeglądałam historię przeglądarki i mój ukochany siedzi nocami i ogląda inne kobiety.
sama nie wiem co mam robić.. niby taka bzdura, a jakoś nic mnie nie cieszy. kiedyś na samą myśl o naszych nocach przechodziły mnie dreszcze podniecenia, a teraz na myśl o tym moje ciało jakby się broniło. to okropne.
Podobne tematy
- Zeref
- Net-Facet
- Nieaktywny
Skoro ten temat powstał, to pewnie rozmowa na ten temat z mężem niewiele dała. Proponuje nie spać z nim w jednym łóżku, to powinno częściowo rozwiązać ten problem. Jeżeli jednak nie zrozumie iż nie jesteś zainteresowana tego rodzaju seksem, to proponuje wizytę u psychologa dla pani męża.
- JustynaPiatkowska
- 100% Netkobieta
- Nieaktywny
Mrsrockett,
wspominasz, że sytuacja, o której piszesz, ma miejsce od miesiąca.
Czy kiedykolwiek wcześniej cokolwiek innego budziło w Waszym związku (Waszej seksualności, ale również w innych sferach) Twoje wątpliwości, obawy, lęk, niepokój?
niestety, osobne sypianie nie wchodzi w grę, mamy kawalerkę i niestety tylko jedno łóżko. rozważałam przeniesienie się do rodziców na jakiś czas, ale sama nie wiem. to chyba uciekanie od problemu.
pani Justyno - nic wcześniej nie budziło moich obaw. co prawda zaczęliśmy wspólne życie stosunkowo niedawno, ponieważ rok to nie jest nie wiadomo jaki okres czasu, aczkolwiek boję się, że może się znudził, już mu się nie podobam.. brakuje chyba spontaniczności, zaczęły się typowe, przeciętne problemy, pieniądze, czynsz, rachunki a kiedyś potrafiliśmy w środku nocy pojechać 50 km na wyspę sobieszewską, żeby zobaczyć wschód słońca. teraz nikomu nie przyszłoby to do głowy. boję się, bo jesteśmy jeszcze naprawdę młodzi i nie wiem co będzie za kilka lat.
proponuje, pożyczenie materaca, położenie go koło łóżka, i albo kazać mu tam spać, albo samej tam 2,3 noce kimnąć.I powiedzieć wprost "mam dość" musisz mu powiedzieć o tym co czujesz, co Ci nie pasuje, musisz ustawić się twardo, nie żeby Tobą pomiatał !Rozumiem że wasz seks był cudowny, zanim nie przyszły mu do głowy dziwne pomysły, powinnaś mu powiedzieć że nie odpowiada Ci to i przez to nie masz ochoty się z nim kochać.Jeśli wasz związek jest dojrzały, i szanujecie siebie nawzajem, to powinien to bez problemu zrozumieć, bo na tym polega miłość ! I oczywiście wypomnieć mu to czemu ogląda inne kobiety w sieci ? Spytaj się wprost czy mu się znudziłaś czy nie !
Tak mężczyzna nie traktuje kobiety ! Jeżeli próbujecie nowych rzeczy w sypialni, to dobrze, ale jeżeli tobie nowe wymysły partnera nie odpowiadają, trzeba mu powiedzieć wprost, a jeżeli on nie bedzie tego rozumiał, tzn że gra na Twoich uczuciach, i po prostu wykorzystuje Cię ! Co jak co ale jesteście razem, i przypuszczam że bardzo go kochasz, lecz momentami zastanawiasz się co ja z tym człowiekiem tutaj robię. Powinnaś go jakoś ustabilizować, wyznaczyć warunki, granice, których normalny związek ma się trzymać !
słonik, jakbyś czytała w moich myślach.
spróbuję coś wymyślić z tym osobnym spaniem dzisiaj, lub też jak wróci z pracy jakoś porozmawiać. chciałabym to jakoś za wczasu ogarnąć, bo niedługo zje mnie niepokój a nie chcę też bawić się w gestapo i obsesyjnie przeglądać jego telefon, laptop i tak dalej. mam nadzieję, że to jakoś pomoże, chociaż nie wiem jak zacząć to rozmowę, bo już od bardzo dawna nie rozmawialiśmy na intymne, ba, jakiekolwiek tematy, nie związane z tym "jak minął dzień, co jest do jedzenia i do kiedy jest rachunek za prąd". okropność.
słonik, jakbyś czytała w moich myślach.
spróbuję coś wymyślić z tym osobnym spaniem dzisiaj, lub też jak wróci z pracy jakoś porozmawiać. chciałabym to jakoś za wczasu ogarnąć, bo niedługo zje mnie niepokój a nie chcę też bawić się w gestapo i obsesyjnie przeglądać jego telefon, laptop i tak dalej. mam nadzieję, że to jakoś pomoże, chociaż nie wiem jak zacząć to rozmowę, bo już od bardzo dawna nie rozmawialiśmy na intymne, ba, jakiekolwiek tematy, nie związane z tym "jak minął dzień, co jest do jedzenia i do kiedy jest rachunek za prąd". okropność.
Jak zacząć rozmowę ? Po prostu usiąść powiedzieć musimy porozmawiać, na samym początku powiedz że go kochasz, ale bez żadnych wstępnych iluminacji, żadnego rozczulania się itp. Mówisz wprost, WPROST nie pozwalaj sobie przerywać, powiedz że brakuje Ci jego miłości, i zrozumienia, i WSZYSTKO CO CIE TRAPI WSZYSTKO MU WYPOMNIJ nie podnoś głosu, i powiedz że od dzisiaj śpisz osobno, nie tłumacz dlaczego tylko "od dzisiaj śpimy oddzielnie, ja na łóżku ty na materacu (lub odwrotnie)"
Wiem co czujesz bo MIAŁAM tak samo, wzięłam sprawy w swoje ręce, i teraz jest całkowicie na odwrót, on ciągle się stara i okazuje mi miłość 
Też się czasami zastanawiam "boże, czemu ja z nim jestem" Może moje uczucie nie jest tak gorące jak na początku, ale nadal czuje do niego miłość i przywiązanie i przede wszystkim bezpieczeństwo i zaufanie i stabilność, a on Tobie to powinien zapewnić (bo w związku nie ma cały czas wielkiej miłości, przede wszystkim jeżeli chcecie być ze sobą całe życie, powinniście się szanować, kochać, być sobie przyjaciółmi, i kochankami)
mój facet tez miał taki okres był schematyczny zreo gry wstepnej szybki seks moze nie był brutalny ale mało było w tym uczucia zaczełam się stawiać mówiłam że nie chce się z nim kochać ale jednocześnie sie podstepnie uśmiechałam, wodziłam go na pokuszenie i uciekałam to spwodowało że chciał sptróbować mnie zdobywać był delikatny i wtedy mu pozwalałm nacieszyć się sobą dłużej a jak mi się coś nie podobało uciekałam tak zrozumiał o co mi chodzi ale też i zachęciłam go do zabawy ze mną, przypomniałąm mu jak było cudownie wcześniej i teraz już nie musz etgo robić
no ale porozmawiać z nim musisz, b to ważne żeby rozmawiać ze sobą o takich sprawach
- babie lato
- Przyjaciółka Forum
- Nieaktywny
Znam tę historię... Pewnie aż ZA bardzo. Różnica polega na tym, że ja ze swoim partnerem nie mieszkamy razem. Ale w wakacje i tym podobne wyjeżdżamy razem. Także prawie za każdym razem jak się widzimy współżyjemy ze sobą.
W moim przypadku przeszło to już wszelkie granice. Ty sobie na to nie pozwól, bo stracisz do siebie szacunek. Tak jak ja straciłam do siebie...