innych ludzi. Drogie e-mamy chciałabym poruszyć pewien temat. Ostatnio byłam u kuzynki która ma prawie 4 - letnią córeczkę. Mała jest strasznie ciekawa wszystkiego i ja to rozumiem, nie mam pretensji o to do dziecka. Ale jak gdzieś z małą wychodziłyśmy to były setki pytań w sklepie, na ulicy, a najgorsze to było jak jeździłyśmy z nią autobusem czy tramwajem. Buzia jej się nie zamykała i ciągle pytała i zadawała pytania... Kuzynka całą drogę musiała jej odpowiadać. Tak sobie myślę że dobrze że ja sama nie musiałam z nią nigdzie jechać bo bym się chyba spaliła ze wstydu. Chodzi mi o to że jak dziecko jest ze mną same to ok, mogłabym z nią rozmawiać, odpowiadać na wszystkie pytania ale byłoby mi głupio przed innymi ludźmi wiedząc że współpasażerowie wszystko słyszą. Jak Wy do tego podchodzicie? Też czujecie na sobie wzrok innych ludzi gdy musicie dzieciom odpowiadać na niekończące się pytania czy nie widzicie w tym problemu?
Podobne tematy
Co jest dziwnego i wstydliwego w tym, że deszcz pada?
Co jest dziwnego i wstydliwego w tym, że świeci słońce?
Co jest dziwnego i wstydliwego w tym, że dziecko zadaje pytania?
To normalne, naturalne zjawiska. Wszystkie.
Dzieci zadają pytania, bo w ten właśnie sposób (są też inne) poznają świat. Dzieci zadają pytania zawsze wówczas, gdy są czegoś ciekawe. Chyba, że ktoś z dorosłych zarazi ich swoją niepewnością, zarazi tzw. dobrym wychowaniem, zarazi swoimi lękami, zarazi swoimi obawami.
- Roskalinda
- 100% Netkobieta
- Nieaktywny
Ja mam 5-letniego synka, który zadaje mnóstwo pytań w różnych sytuacjach i ja to kocham. Nie jest to dla mnie ani krępujące ani męczące, jestem wręcz szczęśliwa że moje dziecko wyłapuje tyle spraw i nie boi się o nic zapytać. W końcu po to są również rodzice, aby odpowiadać na pytania.
- Karolcia_20
- Woman In Red
- Nieaktywny
Czyli, że wstydzisz się innych ludzi??
Zacznij mniej się tym przejmować, że ktoś coś usłyszy a niech sobie słyszą przecież wszyscy rozmawiają, tym bardziej z takim małym dzieckiem to można o głupotach gadać;)
Ciesz się, że przynajmniej masz coś do powiedzenia..
Ja ostatnio byłam u koleżanki i byłyśmy z jej synkiem na placu zabaw i ten mały się pyta mamy a co to jest? Mama odp.-Chłopczyk. A gdzie chłopczyk ma oko? 
Może jesteś z jakiejś małej wioski i nie przyzwyczajona do ludzi??
Żaden problem ani wstyd 
I to taki miły akcent nudnej podróży komunikacją miejską gdy się słyszy zabawne dialogi córeczki/synka z mamą/tatą polegający głównie na "co to jest?" Wyluzuj, ludzie raczej nie patrzą na takie sytuacje jako na coś wstydliwego Pozdrawiam.
6 2011-07-28 02:22:05 Ostatnio edytowany przez Mylfia (2011-07-28 02:24:50)
A czy to nie jest tak, że po prostu przeszkadzała Ci dociekliwość małej w rozmowie z kuzynką ? ;)
Moim zdaniem wstyd jest wtedy, kiedy 4 - letnie dziecko : odprawia histerię na środku autobusu, kopie po nogach współpasażera siedzącego na przeciwko, kiedy zziajana Matka biegnie przez pół miasta, bo jej pociecha właśnie chce sobie pouciekać - po prostu kiedy zachowuje się źle, a rodzic/opiekun (niepotrzebne skreślić) nie potrafi nad tym zapanować.
W zachowaniu córeczki Twojej kuzynki nie widzę nic niestosownego. Dziecko jest dzieckiem i zabierając małą na miasto powinnyście liczyć się z tym, że to nie będzie typowo babski wypad we dwie.
ja również nie widzę w tym nic wstydliwego
mój synek zsypuje mnie pytaniami ( i nie tylko mnie) od samego rana do wieczora:) bez względu na to gdzie jesteśmy: czy to w sklepie,czy w autobusie,czy idąc na spacer:)
takie właśnie są dzieci:) ciekawe,dociekliwe i w ten sposób poznają świat a my im w tym pomagamy:D
i tak jak napisała
Mylfia
wstydem mogło by być złe lub bardzo rażące zachowanie dziecka..
a takie pytania są normalne:)
Ale to przecież całkiem normalne, że dziecko chce wiedzieć! Ja jestem dumna z moich maluchów kiedy zadają pytania. Fajnie potem usłyszeć jak nagle mówią coś bardzo mądrego. Kiedyś np. jak powiedziałam, że serce mi stanęło (myślałam o tym, że ze zdenerwowania). Moja córcia - 3 latka - powiedziała - To idź do pani doktor i cię zbada ;