nie kocha

Z(a)gubiona- odreagowywanie zakończonego związku tak czasem przebiega właśnie, że prawdziwa fala żalu i uczucia pustki przychodzi nie bezpośrednio po rozstaniu a po jakimś czasie. Może się w tedy wydawać, że zamiast polepszenia jest coraz gorzej. Przeżywasz żałobę i na tym właśnie przeżycie żałoby polega, aby przetrawić w sobie wszystkie powracające wspomnienia i trudne emocje z nimi związane. Nikt nie powie Ci ile to jeszcze potrwa bo to sprawa bardzo indywidualna, ale z całą pewnością to mija.
Szczerze mówiąc wyjątkowo drażni mnie powiedzenie, że kocha się tylko raz. Może to jakaś wewnętrzna ludzka tęsknota za idealnym obrazem miłości, za istnieniem gdzieś na świecie jednej jedynej połówki powoduje, że utarło się takie przekonanie, ale jest ono dla mnie zupełnie niezrozumiałe. Miłość, którą obdarzasz człowieka ma źródło w Tobie, w Twojej wrażliwości. To, że kogoś prawdziwie kochałaś nie znaczy, że ma on był jakimś zesłanym przez niebiosa darem jedynym, wraz z którym przepadła szansa na prawdziwą miłość tylko świadczy o tym, że stać Cię na wyższe uczucia względem innych istot i z całą pewnością będziesz w stanie pokochać kogoś innego równie prawdziwie
Pierwsza miłość to często i pierwszy zawód z nią związany, człowiek wtedy uczy się pewnych rzeczy, poznaje siebie w nowej sytuacji, zmierza się z wcześniej nieznanymi odczuciami. Jest to trudna lekcja, ale można z niej wiele wynieść. Z czasem na pewno poczujesz się lepiej, wpomnienia nie będą już bolały a kiedy najtrudniejsze momenty miną będziesz wiedziała, że i z taką sytuacją można sobie poradzić a potem poczuć szczęścię i pełnię życia na nowo Powodzenia !

Nie wiem w czy ktoś jeszcze mi odpisze... ale mam nadzieje, że tak. Może to i głupie, ale przyznam, że starając się układać wszystko na nowo i przyzwyczajająć się do obecnej sytuacji gdzieś w środku czuję, że nie powinnam tego robić Mam wrażenie, że nie mogę być szczęśliwa bez niego,a raczej nie powinnam, czemu jest? Kiedy nadszedł lepszy dzień (zaczęłam coś wkońcu trenować i coś robić) to miałam takie myśli że tak nie powinno być. Dziś jest łądna pogoda, która na ogół sprawia, że myśli sie pozytywnie itp. a ja zaczynam sie znowu dołować, bo myślę sobie że najlepiej byłoby czekać aż może wkońcu on zatęskni, pokocha... nie wiem na co ja czekam, pewnie to nie ma sensu... Ogólnie wszsytko bez sensu...

nie przejmuj się, czas leczy rany....

Jeśli chodzi o pytanie dotyczące Waszych wspólnych miejsc to u mnie te nasze miejsca wywołują tylko ból (a minął już rok od rozstania). Nigdy nie będę go wspominać z uśmiechem na twarzy bo bardzo mnie zranił i jeśli nawet zwiążę się z kimś innym On będzie moim bolesnym wspomnieniem. Oddałam mu całe serce, był dla mnie wszystkim, zawsze był na pierwszym miejscu, a On po 5latach tak łatwo potrafił mnie odtrącić dla innej. W życiu nie spodziewałam się niektórych słów po nim, jak można nie mieć sentymentu po takim czasie, jak można umieć odciąć się w tak krótkim czasie. Unikam naszych wspólnych miejsc jak ognia, bo powracają wtedy wspomnienia i ból (może dla mnie to jeszcze zbyt świeże). Boję się, że On zawsze będzie na pierwszym miejscu, że zawsze będę wszystkich porównywać do niego. Wydaje mi się, że myślałam tylko, że jest takim ideałem i że kochałam go za wyidealizowany obraz, jednak okazał się kimś innym. Najgorzej jest przetłumaczyć sobie, że kochało się kogoś za to, że tylko myślało się że jest tym ideałem, a tak naprawdę jest całkiem inny:( Widzimy to co chcemy widzieć, a faceci to doskonali kłamcy i egoiści, niektórzy naprawdę nie mają sumienia i w ogóle nie myślą co ta druga osoba będzie czuła.

Dziękuję Wam dziewczyny za wszystkie odpowiedzi. Bardzo pomagają mi takie słowa wsparcia z Waszej strony
Muszę postarać się pozbyć tych wyrzutów sumienia, spowodowanych tym, że mam troche lepszy dzień (mimo że Go nie ma). Tylko jak? Bo obiektywnie patrząc to troche bez sensu, ale mimo to i tak gdzieś w środku to we mnie siedzi... Mam nadzieję, że będzie tak jak mówisz Median, bardzo bym chciała móc napisać za jakiś czas, że mi przeszło i już o nim nie myślę.
Póki co (od tych kilku dni od których nadzieja no to, że się mylił minęła) nie utrzymujemy kontaktów. Myślę, że wszelkie spotkania, rozmowy budziłyby we mnie nowe nadzieję, gdy pewnego dnia On postanowiłby poznać mnie z nową dziewczyną. Nie przyżyłabym tego... wszystko zaczynałabym od nowa... A kiedy Wasze związki kończyły się utrzymywałyście z Byłymi stosunki koleżeńskie/ przyjacielskie? Myślę, że u mnie rozwiązanie "zostańmy przyjaciółmi" nie sprawdziłoby się. Może w dalekiej przyszłości, ale nie teraz...

jestes mloda, ale kuta na 4 lapy Wiesz doskonale, co jest dla Ciebie dobre i nie popelniasz bledu, ktory popelnia tak wiele kobiet - nie utrzymujesz z nim kontaktu. I prawidlowo. Kazdy kontakt z nim powodowalby nadzieje, wzmacnial bol itd. Oczywiscie tylko w Tobie.
Ja "od malego" nie kontaktuje sie z zadnym z eks. Taka mam zasade (z bardzo wielu powodow, ale jest go glownie moj dupochron). I chociaz czasem pojawiala sie zlosc, ze eks sie nie odzywa, a ego doprowadzalo do szalenstwa, to jednak kazdy z moich eks dzieki milczeniu mnie uratowal. A i ja sobie jestem wdzieczna, za instynkt samozachowawczy

Ale Ty rozkminiasz Ja nie pamietam swojego pierwszego pocalunku, to bylo 1000000 lat temu I nikomu nie powiedzialam, ze go kocham, co bulwersuje czasem ludzi. Kochalam tylko raz. A przed nim bylo paru facetow, nawet nie pamietam ilu choc po kazdym cierpialam prawie tak samo. A widzisz, nawet nie moge sie ich doliczyc po tylu latach i przezyciach. Sa wspomnieniem i to tez nie wszyscy, jak widac Nie zapieraj sie przy tej nieszczesnej pierwszej milosci. Sa ludzie, ktorzy nigdy nie kochali i nie byli kochani, wiesz o tym? Wiec pierniczenie farmazonow o pierwszych pocalunkach i pierwszej milosci wsadz miedzy bajki. Pozyjesz, poczujesz zycie i zobaczysz, ze to nie jest wszystko takie czarno-biale (wrrr..znowu te cholerne kolory) Pierwszego pocalunku nie pamietam, drugiego tez nie, ale dalabym sie pociac za pocalunki z J., bo byly najpiekniejsze i najnamietniejsze...

Tak, wszystko to czas, a czas to zbieranie doswiadczen
Mam do Ciebie slabosc, podobasz mi sie, bo drążysz, ale nie histeryzujesz. A Twoje rozsterki to hmm... tak, jakbym czytala siebie w okresach zwatpienia. Te same pytania sobie zadawalam Zycie caly czas sie zmienia, zmieniaja sie ludzie... Wiec nie obawiaj sie - Twoj obecny stan nie bedzie trwac wiecznie

W takim razie trzymam Cie za slowo

Musisz byc cierpliwa, bo to nie stanie sie z dnia na dzien. To bedzie kazdego dnia coraz mniej, ale tej roznicy nie odczujesz szybko. I nie miej do siebie pretensji o to, ze to wolno idzie. Tak, jak napisalam wczesniej - kazdy ma inny "metabolizm"

I wybacz brak ladu i skladu w moich wypowiedziach, ale ostatnio mam problem z przelewaniem mysli na klawiature Najwazniejsze, ze sens pojmujesz

Buahahaha... ale tam wyzej bylo cos o Tobie Moja Droga Poza tym to Ciebie bede niebawem sciskac, kokietowac i puszczac oczka (oczywisice pod warunkiem, ze Cie glowa nie bedzie bolec... ), wiec bez wyrzutow mi tu prosze

Swoja droga, to zmienilas kontekst wypowiedzi Cwaniaro

Dzieki...zaczynam czytac wyrazy wycinajac literki "a", szukajac drugiego dna

Zdecydowanie, nawet mój socjopatyczny jeszczemąż tego nie zmieni

Chciałabym, żeby się udało I cieszę się że tak mówicie i że nadal jesteście hetero też hehe

Zabije na pewno Nie może być inaczej. Mam nadzieję, że do tej właściwej osoby. Życie jest bardzo zaskakujące i nigdy nie wiadomo czego możemy spodziewać się po nowym dniu.

Ale niech Cię to tak nie deprymuje Median bo mi odbierasz nadzieję na podryw w moim wymarzonym "Domu Trzeciej Młodości" i chęć do walki z przeciwnościami codzienności przypominam, że są tu starsze jednostki ludzkie i też by chciały jeszcze zaznać ciepłych uczuć
Ostatnio przeczytałam, że w Krakowie tramwaj potrącił 55 letnią STARUSZKĘ!!! Zatkało mnie!

Nie pocieszy Cie to może, ale u mnie w pracy są 2 sztuki starsze od Ciebie o 7-8 lat. Z wyglądu i wykształcenia, poziomu zycia nic im nie brakuje.
Kurczę - rozejrzyj się jak będziesz w tym Krakowie, to takie duuuże miasto Nie jeden trębacz z wieży mariackiej przecie tam mieszka

Nie, absolutnie mnie to nie pociesza, malo tego - powoduje, ze obawiam sie jeszcze bardziej
I nie wiem cos sie tak uparla na ten Krakow..przeciez Wawa jest wieksza a pusto...
I szkoda, ze w sny nie wierze, a snilo mi sie pare dni temu, ze w Krakowie na Kazimierzu, siadzac z Niekochana i delektujac sie drinolami, poznalam bogatego, przystojnego rosjanina bahahahaha

Loona dokladnie tak - nie mam gdzie poznawac, juz z reszta nie raz o tym pisalam i nie chce sie powtarzac

Temu się uparłam na ten Kraków
Bo we Warszawce tylko praca, dom, praca, dom... to gdzie masz kogoś poznać? W domu? Popsujesz coś i będziesz wzywać po kolei naprawiaczy?

No nie da sie, bo u mnie w domu ojciec wszystko naprawia
Plany na Krakow rzeczywiscie ambitne tylko ze z moim "cudnym" pyszczkiem i nadwaga raczej awykonalny. Chyba, ze Niekochana bedzie naganiac hehehe

Ale faktem Anhedonio jest to, ze w przypadku zmiany otoczenia czlowiek zaczyna byc bardziej wyluzowany, to fakt... tylko ze to tak strasznie krotko bedzie

Median,

są jeszcze portale randkowe , choc ja nie próbowałam i jakoś chyba nie mam odwagi i chęci by spróbować.

Dzięki za te miłe słowa, ale weź kochana pod uwagę, żem ja Ci o prawie dyszkę starsza. Jeszcze jedna dyszka i będę "staruszką" z tej gazety.

Widzisz z(a)gubiona - trzeba tylko chcieć, wychodzić do ludzi, poznawać nowych... bez względu na wiek. Życie toczy się dalej. Na pewno jeszcze wiele nas w nim spotka i zadziwi
Wy młodziaki tego nie pamiętacie, ale Irena Jarocka śpiewała:
"Kocha się raz, potem drugi i trzeci i znów,
bo drzemie w nas tyle celów i pragnień i snów.
Kocha się raz, wierzy w gwiazdy, kabały i sny,
słońce się rodzi nad naszą nadzieją, że teraz to właśnie ty."
On się bawi - Ty też się baw, nie myśl o nim. Myśl o sobie
Wyjedź sobie gdzieś... niekoniecznie do Krakowa

Na początku też tak czułam, potem, z czasem, przywykłam do tej sytuacji i chyba serce w końcu w większości odpuściło samo, choć zawsze będzie gdzieś tam na dnie:(...nie chcę tego:( Oddałabym wszystko, żeby zapomnieć o nim, żeby wymazać go z pamięci, żeby cofnąć czas.
Dawno już nie płakałam, wylałam tyle łez, że w końcu nie miałam już czym płakać. Eh..dziś usłyszałam bardzo wzruszającą piosenkę i poryczałam się jak bóbr:(

Bo??? Bo nie wypada? Bo sie wstydzisz? Bo lubisz sie nad soba uzalac? Bo lubisz sie zadreczac? Bo.... ? Jakies inne pomysly?
Naprawde nie szkoda Ci kolejnego dnia na rozmyslaniu o nim? A przepraszam, czy on zginal smiercia tragiczna, ze jestes pochlonieta zaloba, ktora nie pozwala Ci na to, aby czerpac radosc w zyciu? W jakis sposob Cie wykorzystal i zostawil, malo tego - wykorzystuje Cie nadal, bo zamiast wziac sie w garsc i isc na spacer, spotkac sie ze znajomymi, obejrzec jakas komedie, spedzic czas z przyjaciolka Ty siedzisz i rozkminiasz, myslisz o tym, jakby to bylo mile gdybyscie razem spedzali czas itd. Tego juz nie ma, nie wroci i dni, ktore marnujesz na rozmyslaniu tez juz nie wroca. Stan w jakim jestes w niczym Ci nie pomaga, a kto jak nie Ty sama wlasnie ma Ci pomoc? Tracisz energie na czlowieka, ktory na to nie zasluguje!

Niekochana, moja mama "stauszka" wyglada lepiej ode mnie, wystarczy?

Bo mi na nim ciągle zależy i o nim myślę. Postaram sie przestać tak myśleć, nawet na przekór sobie. Będę oglądać filmy, wychodzić z domu i czytać, bo ostatnio mało czytałam mimo że to uwielbiam Z początku pewnie będę to robić trochę z przymusu czy coś, ale z czasem może to pomoże? Nie chcę tak zupełnie marnować tego czasu tak jak mówisz i nie chce uzalać się nad sobą... A może Wy polecicie mi jakąś dobrą książkę, film lub cokolwiek?

Ja mam czasami tak, że dosłownie wszystko mnie wzrusza, ale nie skupiałam się nad tym i nie pomyślałam, że może jestem zbyt delikatna... Bo to zależy właściwie od tego, jaki mam dzień... A z Tobą zawsze tak było, czy może to że wzrusza Cie tak wiele rzeczy ma swoją przyczynę?

Median, Ty w myślach mi czytasz?
Z(a)gubiona pomyśl - owszem, on się teraz DOBRZE gdzieś z kimś bawi - DLATEGO nie masz żadnego, najmniejszego powodu aby nie bawić się analogicznie dobrze. NIE wypada??? Tobie nie wypada a jemu owszem, wypada. A to czemu?

Macie rację Ja tam wcześniej chyba nawet pisałam, że wiem że takie myslenie jest bez sensu, ale te myśli pojawiają się jakby same z siebie i tkwią gdzieś w środku skąd nie mogę ich wyrzucić. A kiedy będę robić różne, ciekawe rzeczy i to na nich się skupię, może właśnie w ten sposób zacznę te mysli kontrolować?

Nie myślę, że jak tym sie zadręczam to jestem szlachetna w swoim cierpieniu. Przynajmniej nie robie nic takiego świadomie, ale świadomie staram sie pozbyć takich myśli.

Hm jesli uważasz, że to Ci przeszkadza ważne, że zdajesz sobie sprawę z tego, że to właśnie o to chodzi. Może ta świadomość pomoże Ci z tym jakos walczyć albo ograniczyć ten problem? Jeśli bedziesz chciała to zrobić. Może nie jest tak źle, jak z pozoru mogłoby sie wydawać?

  A tym czasem ja zaczynam swoją walkę z tymi "wyrzutami". Bo obiektywnie patrząc macie rację. Postanowiłam wkońcu wyjść i też skorzystać z soboty... Idę szykować się do wyjścia z przyjaciółką. Co będzie to bedzie, ale trzeba stopniowo zacząć usuwać te myśli...   Także do usłyszenia   Kożystajmy z weekendu, a czasami chociaż próbujmy

Już jestem Hm, było w porządku. Dziś też wyszłam 'do ludzi'. Nie skupiłam się szczególnie na tych wyrzutach, ale bardzo mi go brakuje. Robi się ciepło dookoła pełno par, a mi przykro z tego powodu, ze nam się nie ułożyło. Gdyby wszystko inaczej się potoczyło może siedziałabym sobie gdzieś (właściwie myślę,że wiem gdzie) teraz z nim szczęśliwa i spędzilibyśmy razem to niedzielne popołudnie. Zimą kiedy jeszcze wszystko było ok, nie mogłam doczekać sie, aż nadejdzie wiosna, w przekonaniu, że wtedy bedzie nam cudownie razem. Niestety stało się zupełnie inaczej. Nie spodziewałabym się takiego scenariusza, ale co robić..

Nie kontaktuj sie z nim. To takie hmm...niehonorowe. Gdyby potrzebowal kontaktu z Toba to by sie odezwal. Skoro milczy tzn, ze go nie potrzebuje, wiec po co masz sie plaszczyc? Serio, zostaw to za soba.

a czego od niego oczekujesz? albo czego oczekujesz po kontakcie z nim?

ps. moj 1000 post, ale bez fajerwerkow