Odebranie praw rodzicielskich. Czy to był gwałt?

O kurde ciężka sprawa, byś musiała chyba iść do prawnika się poradzić, albo do sądu złożyc wniosek o odebranie praw rodzicielskich, wydaje mi się że powinno sie udać skoro nie płaci alimentów, nie widuje się z córeczką.
Bym musiała zapytać się dokłanie znajomego, jak czegoś się dowiem to się odeze

Napewno ciężko po tylu latach będzie go oskarżyć o gwałt, nie masz żadnych świadków ani dowodów, a on raczej się do tego nie przyzna. A skoro Ty wtedy byłaś pijana więc mogą Ci powiedzieć, że mogłaś wtedy chcieć, a jak sama mówisz nie pamietasz i tak naprawde nie wiesz, czy chciałaś uprawiać z nim sex czy to on zrobił sam gdy spałas?
Oczywiście możesz go postraszyć, może to wystarczy żeby na niego wpłynąć, a może zaproponuj mu że jeśli on zrzeknie sie praw do dziecka to Ty zrezygnujesz z alimentów, jeśli oczywiście Ciebie by to satysfakcjonowało.

Droga pati,
po pierwsze kwestia domniemanego gwałtu. Jeśli rzeczywiście doszło wówczas do przestępstwa, to kodeksowo karalność jego jeszcze się nie przedawniła, więc teoretycznie mogłabyś zgłosić sprawę na policję lub do prokuratury. Problem polega jednak na kwestii poruszonej już przez koleżankę wyżej: brak dowodów jakichkolwiek, Twój wówczas stan nietrzeźwości, to, że właściwie nie pamiętasz co zaszło...Wszystko to nie wróży ewentualnemu śledztwu (jeśli zostanie wszczęte i nie umorzone) raczej żadnych sukcesów. Ale nie będę Tobie tu doradzać w żadną stronę, gdyż to powinna być tylko Twoja osobista decyzja. Prawo zgłosić przestępstwo jak najbardziej masz.
Kwestia pozbawienia władzy rodzicielskiej. Bez względu na to, w jaki sposób córka została poczęta, w takim postępowaniu dla sądu ma znaczenie, jak wykonywana jest owa władza. Jeśli ojciec małej nie kontaktuje się z nią, nie interesuje, zaniedbuje wówczas wykonywanie swych praw rodzicielskich. Owszem, jeśli oboje rodzice sprawują władzę rodzicielską nad dzieckiem, wówczas w ważnych kwestiach decyzje muszą podejmować wspólnie. Mało tego, każde z nich, a więc Twój były również może samodzielnie działać jako przedstawiciel ustawowy dziecka. Tak więc uważam, że powinnaś uporządkować tę sprawę. Złóż wniosek do sądu rejonowego wydział rodzinny i nieletnich, właściwego ze względu na miejsce zamieszkania dziecka. Opisz w uzasadnieniu w jaki sposób ojciec zaniedbuje kontakt z małą. Nie sądzę by były problemy, chyba że ojciec dziecka się obudzi i jednak zechce zawalczyć o swe prawa. Wówczas dla dobra dziecka warto się porozumieć.
Jest jeszcze jeden problem - nie wiesz, gdzie on teraz mieszka, a we wniosku musisz podać jakiś adres do doręczenia mu pisma. Dopisz więc do wniosku o pozbawienie wniosek o ustanowienie kuratora dla osoby nieznanej z miejsca pobytu. Kurator podejmie próbę ustalenia miejsca pobytu, a jeśli się to nie uda będzie reprezentował go przed sądem. We wniosku o pozbawienie napisz ostatni znany Ci jego adres z adnotacją, że już tam nie przebywa.
To, że pozostaje on nieznany z miejsca pobytu musisz uprawdopodobnić - najlepiej złóż drogą pocztową wniosek do Departamentu Spraw Obywatelskich MSWiA (formularz wniosku dostępny na ich stronie) o udzielenie Ci informacji o ego zameldowaniu i pobycie. Pismo, które od nich dostaniesz dołącz do wniosku o pozbawienie i o kuratora. Opłata przy wniosku o pozbawienie władzy rodzicielskiej to 40zł, informacje z MSWiA - również około 40zł.
Nazwisko córce możesz zmienić na własne drogą administracyjną (ustawa o zmianie imienia i nazwiska w brzmieniu od 2009 roku), ale tylko za zgodą ojca póki ma on władzę rodzicielską. Po pozbawieniu - samodzielnie.
Zakazać spotkań sąd może na osobny wniosek Twój (pozbawienie władzy rodzicielskiej nie rodzi z mocy prawa zakazu spotkań), ale tylko w szczególnych przypadkach przemocy fizycznej lub psychicznej wobec dziecka lub takiego zagrożenia.
Pamiętaj, że wszystko co twierdzisz we wniosku o pozbawienie musisz udowodnić (najlepiej za pomocą świadków).

Moja córka ma juz tate kocha go a on ja, wiec nie sadze żeby mi miała za złe że pozbawiłam tamtego praw do niej.Dawał mi do zrozumienia od samego początku ze ona go nie interesuje tylko ja tego nie dostrzegałam. Najpierw nie przyjechał do szpitala gdy sie urodziła, potem nie był na chrzcie. I jak sie pozniej okazało nie przez to że nie mógł tylko dlatego że nie chciał. Sytuacja była taka miesiac wczesniej mu podałam date chrztu był wtedy w szpitalu i powiedział ze przyjedzie jesli go wypuszcza, tydzien przed chrztem pojechałam do niego i powiedziałam ze podjade pod szpital a potem go odrazu odwioze, powiedziałam ze nawet porozmawiam z lekarzem to on na to ze jego mama rozmawiała i ze to by było zagraza jego zyciu jesli by pojechał, jego mama to potwierdziła. Chrzciny były 27 maja jak sie dowiedziałam pózniej to po tygodniu został wypisany do domu,wiec zadnego zagrozenia jego zycia nie było w tym zeby przejsc pare metrów posiedziec godzine w ławce i wrócic i jakby chciał to by przyjechał.
Gdy miała ok. roku proponowałam mu pare razy że mu ja przywioze albo ze przyjade po niego pod dom i go do niej zabiore, zawsze odmawiał mowił ze tam gdzie mieszka nie ma warunków na to zeby ja przyjac a do mnie do domu nie chciał jechac. Co jakis czas ponawiałam moje pytanie i pewnego razu mi powiedział ze niedaleko jego domu jest bar i żebym ja tam przywiozła a on tam przyjdzie, zapytałam jak on sobie to wyobraza i co ja zrobie jak np. zrobi kupke, gdzie ja przebiore? On wtedy sie rozłaczył, potem nie odzywał sie prawie rok ja tez do niego nie dzwoniłam , po czym zadzwonił ze jest z nim zle i chce ja zobaczyc i zebym ja przywiozła do szpitala ,wiec pojechałysmy.O dziwo nie lezał na sali tylko był w kawiarni na dole szpitala. Troche porozmawialismy zapropomowałam znowu zeby sie zrzekł praw a ja nie chce od niego alimentów ,ale powiedział ze nie chce o tym słyszec. Gdy wychodziłysmy spytałam czy chce ja przytulic ,odpowiedział; nie. Po pół roku zadzwonił ze chce przyjechac wiec sie zgodziłam przyjechał jakos 2 razy po czym przyjechał bez zapowiedzi i spotkał mojego chłopaka. Wsumie mówił ze do córki przyjezdza wiec siedział z nia w pokoju a ja z chłopakiem w pokoju na przeciwko tak zebym widziała co robi z mała, od tamtej pory nie dzwoni i nie odbiera telefonu, nie pisze i nie przyjezdza.  Ale faktycznie moge sie mylic i może miec mi to za złe.
Ale wydaje mi sie że starałam sie mu umozliwic bycie jej ojcem on poprostu nie chciał. A po tym wszystkim co mi zrobił nie wyobrazam sobie zeby do niego wrócic a on chyba tego własnie chciał a jak zobaczył ze nie da rady to mała juz go nie obchodzi.Wiec jak ja mam sie z nim dogadac...?

pati
1. Tak, to mógłby być dowód, ale o tym jaką będzie miał wagę zdecyduje prokurator, a potem sąd.
2. Możesz napisać, że ukrywa przed Tobą informację o swoim aktualnym miejscu zamieszkania czy pobytu.
3. Prawo do spotkań jego z córką sąd może na Twój wniosek ograniczyć, czyli na przykład pozwolić tylko na kontakt telefoniczny, lub wprowadzić inne ograniczenia, ale tylko w przypadku kiedy spotkania zagrażają lub mogłyby zagrażać dobru dziecka. Musiałabyś we wniosku wskazać takie zagrożenia i dowody na nie. Nie wiem jakiego kuratora masz na myśli. Jeśli Ty i dziecko macie kuratora ustanowionego przez sąd do nadzoru nad rodziną, to możesz się do niego zwrócić z takim pytaniem, ale wątpię by to było możliwe, gdyż byłoby to również jakieś ograniczenie dla ojca w kontaktach z dzieckiem, o czym może decydować tylko sąd.
Reszta, jak napisałam powyżej. Złóż wniosek, wszystko się okaże.

Sąd może zdecydować o tym, że spotkania z dzieckiem mogą się odbywać tylko w obecności wyznaczonego kuratora. Ale tak jak mówiłam jest to jedno z ograniczeń, jakie sąd może wprowadzić do spotkań, jeśli ma to chronić dobro dziecka. Możesz wnosić o takiego kuratora, ale musisz wykazać w jaki sposób swobodne kontakty ojca z dzieckiem mogłyby mu zaszkodzić, a sąd może, ale nie musi przychylić się do wniosku.
Póki oboje macie władzę rodzicielską, decydujecie o małej oboje. A spotkania przysługują ojcu z racji bycia ojcem, nie musi mieć do tego ustalonych wizyt.
Ale-jeśli uważasz, że nie dogadacie się samodzielnie i z uzasadnionych przyczyn boisz się puścić dziecko z ojcem, którego mało zna, konieczne jest sądowne ustalenie spotkań.
Teoretycznie jeśli zabronisz mu zabrać małą np. na spacer, on może stwierdzić, że utrudniasz kontakty. Ale sąd weźmie pod uwagę wszystkie okoliczności, również to, jak wyglądały kontakty z dzieckiem do tej pory. Pamiętaj by działać na rzecz dobra dziecka, nie kieruj się osobistą urazą do byłego, bo sędzia to zauważy i weźmie pod uwagę.