Opieka naprzemienna - Netkobiety.pl

Dla ciebie...
Kompletnie inaczej wygląda to u dzieci.
Które maja o wiele większe możliwości adaptacyjne, niż dorośli.
Ja nie znalazłem ani jednego badania, na temat szkodliwości opieki naprzemiennej, jest za to wiele o jej pozytywach.
Jeżeli ty znasz jakieś badanie o tym, że negatywnie wpływa to na dziecko, to proszę przedstaw je.

Nic nie zastąpi wychowania przez tatę i mamę.
Ale, skoro tata i mama nie mogą dalej ze sobą byc (z jakichkolwiek powodów) to trzeba zrobić wszystko, aby dziecko miała wzorce wychowania, zarówno z jednej, jak i drugiej strony.

Opieka naprzemienna powinna byc obligatoryjna.
Przy każdym rozwodzie, (o ile oczywiście nie dochodziło do przemocy, i zdrowie zarówno fizyczne jak i psychiczne mogło by być zagrożone) powinna byc opieka naprzemienna.
I zdanie rodziców, nie powinno miec tutaj znaczenia.
Bo dobrze wszyscy wiemy jak to wygląda w matriarchalnej Polsce.
Facet odejdzie od kobiety potwora, która niszczyła go psychicznie, a i tak to ona dostanie opiekę, i bezkarnie będzie ograniczała kontakt z dzieckiem.
I nic jej nie można zrobić, mimo że juz dawno powinna siedzieć za kratami, a wychowaniem powinien zając sie ojciec.

A dzięki temu, nie będzie miała nic do powiedzenia, i nie będzie krzywdzić dziecka  ramach zemsty na byłym
A dziecko bedie miało szanse na prawidłowy rozówj.

Ja bym pociągnął kwestie opieki naprzemiennej jeszcze dalej.
Żeby dziecko mogło chodzić do dwóch szkoł jednoczenie.
W czasach dzienników elektronicznych jest to śmiesznie proste do załatwienia.
I odległość pomiędzy rodzicami, tez przestała by miec znaczenie.

Ja juz kiedys pisałam - moim zdaniem opieka naprzemienna najlepiej wyglądałaby gdyby dziecko miało jeden, stały dom, a to rodzice zmienialiby się co 2 tygodnie mieszkania z dzieckiem.

Dziecko poza umiejętnością adaptacji ma ogromną potrzebę posiadania własnego miejsca, a dwa domu skutecznie mu to odbierają. Dziecko w dwóch szkołach to 100% gwarancji na problemy w kontaktach z rówieśnikami, bo nigdy nie nawiąze takiej więzi, jaką miałby będąc w jednym miejscu cały czas.

Osobiście uważam, że Ela ma rację - opieka naprzemienna robi dziecku krzywdę. Dziecko powinno mieć jeden dom, a w nim jeden pokój, stałe grono koleżanek i kolegów, jedną szkołę. Na samą myśl pomieszkiwania trochę z mamą, trochę z tatą, co generuje ciągłe zmiany i przeprowadzki, mam ciarki. To musi zaburzać poczucie bezpieczestwa, dlatego nikt mi nie wmówi, że kontakt z obojgiem rodziców jest lepszy od robienia takiej nieustannej rozpierduchy dziecku w jego życiu.

ci mężczyźni nie gardłowali byt tak, gdyby kobiety nie łamały praw ojców i nie krzywdziły dzieci, zabierając im ów kontakt z tata.
Można wybrać: albo model opieki naprzemiennej.
Albo wsadzanie do wiezień kobiet, które krzywdzą dzieci, uniemożliwiając im kontakt z ojcem.

Nic chyba gorszego nie ma dla dziecka jak rozwód rodziców, jak dochodzi szarpanina o dziecko to tragedia.
Prawda jest, że kobiety często utrudniają kontakt ojca z dzieckiem, ale też dużo ojców olewa dziecko, jak założy nowa rodzinę i ma drugie dzieci. Co do opieki naprzemiennej to też nie wszyscy ojcowie chcą i mogą taką opiekę sprawować.
Problem jest więc skomplikowany... ja jestem za opieką naprzemienną, choć nieobligatoryjną, przynajmniej ojciec wie co to jest wychowanie dzieci i ma z nimi lepszy kontakt.
To bardziej zaprocentuje w przyszłości niż ograniczaniu ojcu kontaktu z dzieckiem, jak już i tak jest ograniczony.

Bo widzę więcej zalet w tej opiece niż wad.
I tak, uważam, że powinna byc obligatoryjna.
Zdecydowałeś sie na dziecko, to dbaj o nie.
A nie to że tatuś rzuci kilka stów alimentów i wszystko spada na kobietę.
Albo kobieta odgrywa sie na ojcu dzieci.

Oczywiście, ten model powinien byc natychmiast przerwany, gdy jeden z rodziców zaniedbuje swój obowiązek.
I oczywiście odpowiednio do zaniedbań ukarany.

Niestety miałem okazję w moim otoczeniu kilka razy obserwować jak wygląda opieka naprzemienna w praktyce.

Ponieważ rodzice mieszkają na przeciwnych końcach miasta, dzieci chodzą do szkoły mniej więcej w połowie drogi, skutkiem czego codziennie muszą być do tej szkoły wożone, co zajmuje godzinę w jedną stronę.  Mieszkają tak daleko od szkoły, że nie ma mowy, żeby koleżanki i koledzy z klasy ich kiedykolwiek odwiedzili.

Przez dwa tygodnie matka wychowuje dzieci po swojemu, narzuca im swoją wizję świata.  Potem przez dwa tygodnie ojciec tłumaczy dzieciom że ich matka jest idiotką i skutecznie wybija im z głowy wszystko czego się od niej nauczyły, zniechęca do zajęć na które ich zapisała, wprowadza swoje porządku.  Potem matka przez kolejne dwa tygodnie odkręca wszystko co "ten kretyn" ojciec im nakładł do głowy i wychowuje dzieci po swojemu.  I tak dalej.

Dzieci są tak psychicznie wykończone, że będą potem potrzebowały długiej terapii.

Sporo.

Jedyne krzywe akcje jakie znam w takich układach wynikają z działań eks-partnerek, które nie patrząc na dobrostan dziecka, chcą jedynie dojebać byłemu za wszelką cenę.

Opieka naprzemienna wyklucza korzystne dla rodziców opodatkowanie podatkowe.

Czy powinna być obligatoryjna? Myślę, że jednak nie, bo ludzie muszą mieć wybór, dzieci także.
Czy może być dobra dla rodziców?
Zależy jak na to spojrzeć. Dobra może być w tym sensie, że zarówno matka, jak i ojciec mogą regularnie odpocząć od dzieci i nawet łatwiej im jest realizować swoje życie osobiste.
Odpoczynek od kieratu związanego z trzymaniem dziecka pod swoim dachem jest bardzo ważny. Dzieci to nie tylko radość, ale przede wszystkim ciężka codzienna harówka.
Dlaczego tylko jeden rodzic miałby się męczyć, a drugi cieszyć się wolnością?
Przepisy przepisami, ale wiadomo, że ludzie bywają różni. Trafi się np matka furiatka albo ojciec damski bokser lub zwykły ćpun czy pijak - trzeba to na siłę zmuszać dzieci, żeby ci dwa tygodnie przeprowadzaly się w koszmarne miejsce.
Próbuje to sobie wyobrazić - oto jestem dzieckiem i co dwa tygodnie ktoś pakuje mi walizkę, bo znowu muszę jechać do rodzica, którego wręcz nie znoszę albo Sue boję.
U mamy mam swój kawałek podłogi, czysta pościel, smaczne jedzonko, na bieżąco prane rzeczy i idę do ojca, który trzyma mnie w syfie, tak jak i sam siebie trzyma w syfie.
Całe szczęście, że przynajmniej mama ma zwyczaj szykować ojcu torbę wałówki dla mnie i komplet czystych ubrań na każdy dzień.
Nie do wytrzymania po prostu.
Tylko liczyłabym dni do końca tego przymusowego zesłania.
Opieka naprzemienna jest, moim skromnym zdaniem, jednym z głupszych pomysłów nowego porządku świata.

Jak się ma tak głupich rodziców, to żaden rodzaj opieki nie zda egzaminu.

Zaden sędzia, któremu by kazano w ten
Sposób zyć, by tego .nie zaklepał.
Ludzie wysiadają z pracy w takim trybie.
Sąsiedzi mieli gniazdowanie, tak ich to wymęczyło, że teraz jest tylko matka I wszyscy się wreszcie do siebie uśmiechają..ojciec do matki też, gdy przychodzi na weekendy

Admin idiota ustawił limit czasowy po którym Cię wylogowuje.
Więc jak długo piszesz posta, czyli zawiera on dużo tresći, to go nie opublikujesz.
Dlatego nie warto pisać długich postów.

Szeptuch, ja rozumiem o czym Ty do mnie piszesz, ale kurcze bądź bardziej życiowy.
Przecież przynajmniej jeden z rodziców nie mógłby żyć spokojnie, tylko co chwilę latać po sądach i wnosić zażalenia, bo końca nie byłoby udowadniania, czasem bzdetow wydumanych z palca.
Chcąc zostać choćby nawet i spawaczem, tokarzem albo innym fachowcem musisz zrobić przynajmniej trzymiesięczny kurs.
Tymczasem nie ma żadnych kursów przygotowujących ludzi do rodzicielstwa.
Wystarczy bzyknac i już jest jakieś dziecko.
Nawet największy kretyn albo potwór może naprodukowac potomstwa, ile wlezie.
A potem wiadomo czym się to kończy.
I weź tu człowieku wprowadź obligatoryjny obowiązek czy tam przywilej opieki naprzemiennej, jak czasem kobieta musiała ciemna nocą będąc w koszuli nocnej chwytać dzieci i spierdzielac z domu przed wariatem.
A potem miałaby być przyznana opieka naprzemienna?
Wieka, pewnie że dziecko powinno pójść z plecakiem, ale niestety w życiu raczej nic nie wygląda idealnie, tylko wprost przeciwnie.
Znałam przypadek takiego degenerata, który już nawet nie miał za co kupić sobie żarcia, bo tak chlal, ale zawsze pod koniec tygodnia kłapał dziobem, że chce dzieci na kilka godzin.
Wiadomo o co mu chodziło. O żarcie, bo była żona wiedziała, że dzieci będą musiały głodować. Pakowała więc wałówkę, a cudowny ojciec miał wyżerkę przynajmniej na dwa kolejne dni.

Z resztą jak się okazuje mało komu się  chce się czytać takie ściany tekstu,
ludziska się męczą strasznie jak przeczytają więcej niż 5 zdań

Trochę odleciałeś ziomuś.
Mam 8letniego synka. Jego przyjaznie nie odbywają sie przez internet, bo on jest jezzcze na to za mały. Wiele dzieci jest przywiazanych do miejsca i bardzo trudno adaptują się do nowego otoczenia i osób. Do tej grupy nalezy moj syn. Ma przyjaciol ale te przyjaznie te efekt wielomiesiecznych wspolnych zabaw w szkole i na boisku.
Do czego jednak zmierzam,: ja i moj były mąz jestesmy w trakcie "sporu", ktory model opieki mamy wybrać. Jestesmy juz 4 lata po rozwodzie. Na poczatku nie było mowy o opiece naprzemiennej bo synek mial tylko 4 lata. Teraz mąz tego chce, ja mocno sie waham. Zgodzilam sie na od srody do piniedzialku co 2 weekend. Ale tydzien tu, tydzien tam wydaje mi sie szalonym pomyslem. Wiem ze narazi to na stres synka ale nie chce tez zamykac sie totalnie na ten pomysł. Jestem sceptyczna, uwazam ze powinno to byc bardzo indywidualnie rozpatrywane. W zadnym wypadku nie obligatoryjnie... a pomysl o dwoch szkolach az mrozi mi krew w zylach. Tylko facet mogl wpasc na taki pomysl. Dziecko to nie lalka, ma emocje. Serio koleś , jestem na nie.

Ciekawe ile w tym "skończyłby się matriarchat" faktycznie troski o dobro dziecka...

Fakt, obecna sytuacja jest patologiczna, ale zastępowanie jej na siłę inną patologią to nic dobrego.
Opisałem już jak w praktyce wygląda opieka naprzemienna.  Liczenie na to że rodzice będą się dobrze dogadywali i "grali do jednej bramki" to naiwność, niestety często dzieci się w takiej sytuacji stają jedynie narzędziem do mszczenia się na byłym partnerze/partnerce.

Ela, z całym szacunkiem ale się nie zgodzę, bo nie mogę!! Dzieci z opieki naprzemiennej gdy rodzice żyją ze sobą w zgodzie i się nie szarpią o byle g...no, doskonale się rozwijają. Psycholodzy zajmujący się problematyką pieczy naprzemiennej są zgodni, że należy stosować opiekę naprzemienną tylko przy zgodnej współpracy rodziców w aspektach wychowawczych. Nie powinno się jej stosować, gdy dziecko jest uwikłane w konflikt lojalnościowy. W takim przypadku orzeczenie przez sąd opieki naprzemiennej byłoby sprzeczne z dobrem dziecka. W ramach pieczy naprzemiennej dziecko przebywa na przemian u każdego z rodziców.  Gdy rodzice są w tym temacie jednomyślni, miejsce przebywania dziecka nie musi być ustalane z mocy ustawy ani orzeczeniem sądu. Dotyczy to rownież sytuacji, gdy toczy się sprawa rozwodowa lub opiekuńcza. Jedynym warunkiem, jaki musi zaistnieć w takim przypadku, jest wspólne wykonywanie władzy rodzicielskiej przez oboje rodziców. Co oznacza oczywiście, że dziecko nie musi jak w zegarku mieszkać 2 tygodnie u jednego z rodziców, a następne 2 u drugiego. W praktyce opieka naprzemienna w Polsce jest możliwa tylko wówczas, gdy rodzice tak wspólnie postanowią i będą w stanie osiągnąć porozumienie w tej sprawie, a sąd po przeanalizowaniu zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego nie sprzeciwi się takim ustaleniom. Moim zdaniem takie rozwiązanie to maximum korzyści dla dziecka, bo to świadczy o dobrej komunikacji między rodzicami i o ich chęci zrobienia wszystkiego, aby ich dzieci wychowywały się w atmosferze zrozumienia i szacunku. Niestety, takie rozwiązanie dotyczy tylko rodziców na pewnym poziomie i niech to sobie kto tłumaczy jak chce.

Opieka naprzemienna sprawia, że dziecko niby ma 2 domy, a tak naprawdę nigdy nie jest w pełni "u siebie". To takie ciągłe życie na walizkach, pakowanie ubrań, książek, zabawek, zastanawianie się, czy wszystko się zabrało, ciagłe uczenie się od nowa, w której szafce w kuchni są kubki, a w której herbata. Nie wierzę, że dziecko może mieć w takiej sytuacji poczucie bezpieczeństwa, stabilności.
Tak samo w kontekście relacji z rówieśnikami - więzi tworzą się przez wspólne spędzanie czasu, dzielenie przeżyć. Cykliczne zmiany otoczenia na pewno temu nie sprzyjają.

Polowe rzeczy mozna zostawic u matki, a druga polowe u ojca np czesc ubran u matki,czesc u ojca,. Podobnie zabawki i inne rzeczy. Moim zdaniem wieksza sie krzywde robi dziecku,gdy widuje ojca raz na rok,niz wtedy gdy mieszka u niego co drugi tydzien.

Podsumuję dość krótko Polska mentalność w Szwecji większość rodzin rozstaje się w przyjaźni. Owszem anielicy amerykanie i kilka innych państw ma podobnie (ale nie jest taż tak tragicznie jak u nas). mieszkając 4 lata w Sztokholmie myślałem że tylko ja miałem szczęście do takich fajnych ludzi teraz widzę iż generalnie Szwedzi wyłączając migrantów)  rozstają się bardzo pokojowo. Zauważyłem także  iż w Niemczech oraz Szwecji bardzo fajnie rozstają się Albańczycy. Tu szczególne podziękowania dla pary Dodaj-ów co rozstała się po 10 latach i zostali w przyjaźni. Polaków dam na równi z Rosjanami oraz Węgrami. Bija się kopią o byle co.  A w sądach wyciągają wszelakie brudy.

Osoba z zewnątrz, nawet bliski znajomy, nie wie jak rozstaje się dana para.
Może być bardzo grzecznie i układanie na zewnątrz, a w środku wiele napięć, których się nie zdradza znajomym.
O moim rozstaniu z ex mezem wiele osób nie wiedzialo nawet i się nie domyslalo, jakie było piekło.Bo się z tym nie obnosilismy na zewnątrz.

Od zawsze mieszkałam w wielkich miastach i jestem przyzwyczajona do tego, że Polacy generalnie wyglądają nieźle, są dość dobrze ubrani, no widać, że to ludność zadbana i raczej na poziomie.
Od prawie ośmiu lat mieszkałam w małym zapyziałym miasteczku na terenie Galicji, teraz to nawet gorzej, bo wręcz na wiosce, tyle tylko, że bardzo dużej.
I wiecie co?
Nie chce nikogo urazić, ale uwierzcie mi ludzie, których widuję na ulicach tego miasteczka, oględnie mówiąc zgodnie z poprawnością polityczną, nie wyglądają fajnie. Powiedziałabym nawet, że okropnie ( to akurat nie jest poprawne politycznie).
Teraz już mniej mnie to razi, ale na początku ciężko mi było przyzwyczaić się do tego.
Nawet nie chce mi się ich szerzej opisywać, bo chyba każdy domyśla się, w jakim kierunku zdążam.
Tak więc czasem myślę sobie " nie patrz na nich z góry, przecież to też są wyborcy'

A teraz przejdźmy do opieki naprzemiennej - strach się bać.

Tyle mam do powiedzenia.

Grasse wiesz jak mało mężczyzn chce kontaktu ze swoim dzieckiem. Gdy już znajdzie nową partnerkę. Powinien być przepis obligujący taką osobę by w razie zerwania kontaktu dodatkowo płaciła na opiekę psychologiczną. Mam przykład we władnej rodzinie gdzie facet po swojej zdradzie i rozwodzie interesował się dzieckiem 4 lata a później nagle zerwał kontakt. Gdy ona nie dała za wygraną i znalazła jego nowy telefon to on wykrzyczał spie@@@@@@ mam już nową rodzinę. Znajdź sobie jakiegoś faceta albo opiekunkę z resztą ten dzieciak zawsze mnie wkurzał. Powiedział to przez telefon gdy akurat obok był 10 letni Bartek.

No to nie jest opieka naprzemienną.
Twoja córka Julia ma uporządkowane życie, bo w powszednie dni jest z Tobą, a ojciec weekendowy.
To nie to samo.
To jest zdrowsze, ona ma stały rytm.
Czyli wie co będzie robić we wtorek, itd

To nie jest opieka naprzemienna. Opieka naprzemienna zakłada, że dziecko spędza tyle samo czasu z jednym i drugim rodzicem.

Moze i tak  jednak moj ex nadal zabiera corke na weekendy,a jak ma urlop to corka rowniez spedza z nim dni w tygodniu,wiec nie jest to.opieka naprzemienna, ale za to jest to cos zblizonego do niej i  naprawde nikt nigdy nie mial takich rozterek, ze u.mnie dziecko bawi sie innymi zabawkami, a u ex tez ma inne zabawki-no bez jaj,zeby dziecko nie mialo kontaktu z ojcem,bo tam sa inne zabawki

Tez jestem takiego zdania. Tatus,ktory bedzie wolal imprezowac i korzystac z zycia nigdy nie zgodzi sie na opieke naprzemienna albo jakakolwiek,by miec obowiazki przy dziecku. Predzej rzuci jakis ochlap dla dziecka niz sie nim zajmie. Ja nienawidze jak facet ma 100% wolnosc od obowiazkow nad dzieckiem, ktore sam zrobil. Zadnymi alimentami sie tak nie przejmuje jak faktem,ze to ja bym.musiala sie zajechac robota przy dziecku a on by sie moze bawil swietnie gdzies na urlopie o to napewno nie-niedoczekanie jego.Niech sobie nie placi alimentow, ale kuzwa przy dziecku tez ma zapieprzac chociaz weekendy I tak mu poszlam na reke,bo ma taka prace, gdzie w tygodniu ciezko by mu sie bylo corka zajac

Moja corka sie zaadoptowala dawno temu i dosc szybko. Wiele dzieci pewnie tez. Tylko zaborcze mamusie trzymaja dzieci na sile przy sobie,zeby pozniej narzekac, ze sa urobione po same uszy robota, podczas gdy pan i wladca buja sie autem po imprezkach i oprocz przelania alimentow o ktore de fakto mozna osiwiec zanim sie wywalczy nic wiecej go nie interesuje. Rozwody/rozstania sie zdarzaja niestety coraz czysciej, ale to nie znaczy,ze po rozstaniu wszystkie obowiazki zwiazane z dzieckiem maja spasc na kobiete, a facet korzysta z wolnosci

O przemiennej dowiedziałam się dopiero wtedy, gdy na dobre już funkcjonowała.
Pomyślałam sobie " co to za czort, o co chodzi w tej naprzemiennej.
Poczytałam sobie i stwierdziłam, że coraz glupsi ludzie rządzą tym światem.
O co tu tak naprawdę chodzi?
Czy o miganie się od alimentów?
A może państwo ma korzyść z tego, że rodzice nie mają ulg podatkowych?
No musiało przecież chodzić o kasę, bo na pewno nie o dobro dziecka, które niczego więcej się nie uczy, jak tylko lawirowania między dorosłymi i czerpania korzyści.

Doprawdy jesteś uroczym człowiekiem. Musiałaś być wspaniałą zoną, a jaką matką jesteś, to wolę nie zgadywać.
Milusio, że uważasz, że ty możesz eksowi pozwalać lub nie pozwalać na jakieś tam życie, ale prawda jest taka, że gdyby chłop się jutro zawinął z walizkami i wyprowadził do USA, bo - uwaga, to może być szok, wolno mu to zrobić i żaden sąd go od tego nie powstrzyma - ty po prostu zostaniesz sama z tym waszym biednym dzieckiem. I będziesz sama przy nim "robić", a pewnie też sama na nie zarabiać, bo trudno ściąga się alimenty z kogoś siedzącego na innym kontynencie. Tak więc to, że macie opiekę naprzemienną (choć weekendy z tatą de facto nie są opieką naprzemienną) jest tylko wolą i chęcią ojca, a nie twoim nakazem, wymaganiem poczuwania się czy co tam jeszcze wymyślisz.

Wlasnie przez takie wredne osoby jak ty kobiety maja gorzej w zyciu,bo zamiast pomyslec mozgiem, ze skoro facet zrobil dziecko to ma taki sam obowiazek sie nim zajmowac co kobieta, to plujesz jadem i sugerujesz  ze jestem zla matka tylko dlatego, ze osmielilam sie wymagac od ojca corki tego co jest rowniez jego zasranym obowiazkiem. Nie moj ex nie ma zamiaru wyjezdzac za granice  bo kontakt z corka maja bardzo dobry,wiec nie widze powodow  by mial ja opuszczac