Idealne życie, ale... - Netkobiety.pl

Wiem, że nikt nam nie odda wspólnej codzienności. Z tym się pogodziłam i tak jak pisałam, jak to są 3 tygodniowe wyjazdy to ja sobie z tym wszystkim naprawdę radzę. Gorzej jak dochodzi do 6 tygodniowej nieobecności, a taka jest głównie w przypadku Danii. A W Danii świetnie płacą. Mój mąż zafiksował się, żeby jak najwięcej odłożyć i mimo dużej ilości pracy w Polsce nie chce robić za te stawki mając w świadomości fakt, że kilkaset kilometrów dostanie za to 2-3 razy tyle. Mówi, że to czasowe- na max 3 lata. Tyle wystarczy by spełnić marzenia podróżnicze. PRawda jest taka, że zarabia na moje marzenia- to ja byłam zainteresowana podróżami, nie on. Nie zarabiam źle, ale nie byłoby mnie stać na USA albo odkładałabym długo, a tak on zarabia na moje marzenia. Pomysl wyjazdów pojawił się z mojej strony widząc frustrację męża ze stawek w Polsce a odpowiedzialności zawodowej. Podchwycił temat i tak poszło. Więc boje się rozmowy, bo będzie, że to ja wymyśliłam a teraz znowu wymyślam i każe mu wracać. Wiem, że on rozsądnie podchodzi do tematu- odłożyć na wkład własny, zwiedzać, żyć jak pączki w maśle. Ale jakim kosztem........

Kasja, boje się mieszkać i zyć w innym kraju. Mój mąż jest odważny i nie wiele potrzebuje do szczęścia, ale ja? potrzebuję rodziny i znajomych blisko, nie wiem nawet jak to rozwiązać podatkowo- gdzie miałabym się rozliczać i tak dalej. Była ta myśl, by jeździć razem ale ja jestem... stała we wszystkim, nie wyobrażam sobie nie spać w swoim łóżku

Też tak myślę, po co ta pogoń za pieniędzmi?
Tym bardziej jak nie planujecie dzieci, po co wypruwac sobie żyły, zamiast żyć spokojnie.

Chociaż wiem, że są tacy co pieniądze są dla nich najważniejsze w życiu, mąż raczej do nich należy, więc nic nie zrobisz.

Co on na to, że źle się z tym czujesz? Mówisz mu o tym? Jeśli nie, to powiedz.

Nie wierzę w te dwa trzy lata,  bo ten co na dużo kasy, chce więcej, druga sprawa, kupić mieszkanie i wynajmować to nie taki duży zysk w rezultacie.

małżeństwo na odległość, to nie małżeństwo.
Albo szukacie sobie nowego miejsca na ziemi, i np przeprowadzacie sie do Danii.
Albo mówisz swojego mężowi wprost o swoich uczuciach.

Bo może to sie skończyć tak,ze po tym jednym mieszkaniu,twój mąż wpadnie na pomysł aby odłożyć na kolejne,kolejne i kolejne.
I mieszkania będą, ale wasze małżeństwa już nie.
Powolutku staniecie sie dla siebie obcymi ludźmi.

@Locaah...

To takie dziwne...

Z jednej strony twój mąż zarabia 3x więcej niż w Polsce.
Z drugiej strony nie chcesz do niego jechać, aby nie mieszkać z X chłopa.
Z trzeciej strony nie chcesz zrywać kontaktów z rodziną tutaj w Polsce.
Z czwartek strony masz pracę freelancera.
Z piątej piszesz o wynajmowaniu mieszkania.
Z szóstej boisz się jechać do obcego państwa?
Z siódmej chcesz wycieczek po świecie?

I co? Naprawdę taka nierozwiązywalna sprawa?

Przecież to banalne... Jedziesz do męża, wynajmujesz nawet motel na miesiąc i jesteście razem.

Napiszę Tobie na przykładzie Danii bo jest bardzo opłacalna. Mąż teraz za godzinę dostaje 160 koron, to w przeliczeniu na dziś 100,54. Pracuje 50 godzin tygodniowo, to daje 8000 koron tygodniowo, czyli 5027 zł. Jest w Danii 6 tygodni. 5027x6 tygodni... sama widzisz jakie to pieniądze. Ma jednoosobowy pokój, transport do pracy, wolne weekendy (czasem wpadnie jakas sobota, za którą są dodatki do podstawy godzinowej) wiadomo koszty na miejscu, koszty zakwaterowania ale to dalej niemałe pieniądze. I wolne 2 tygodnie gdzie zawsze można skoczyć do Europejskiej stolicy, albo odłożyć na te Stany. Jak jest w Polsce 2 tygodnie to staramy się wykorzystać ten czas na maksa. Skaczemy nad morze, jemy śniadania na mieście, nie wychodzimy z łóżka... Niemcy są problematyczne bo w wiekszosci ogloszen wymagają znajomości niemieckiego Ale Dania, Holandia, Francja zaprasza z angielskim i tam mąż głównie jeździ. Pojawił się nawet taki szalony pomysł by poszukać pracy na bliskim Wschodzie z czystej ciekawości i możliwości pożycia w innej kulturze. Wtedy jechałabym z nim, choć pieniądze tam marniejsze.

Może macie rację, że pieniądze przysłoniły nam to co najważniejsze... rozmowy z mężem się obawiam bo wiem, że lubi zarabiać pieniądze, ma hopla na punkcie drugiego mieszkania. Ale nie! To nie tak, że totalnie boję sie rozmowy z mężem. Ale Gary ma rację, to takie dziwne.... szukam przeszkód zamiast rozwiązań. Jestem z natury bojaźliwa i szczerze nie wyobrażam sobie życia za granicą z dala od rodziny, znajomych a kwestia rozliczenia podatkowego to tylko wymowka. Chciałabym by mąż wrocil do kraju i kontynuował pracę na własny rachunek na terenie Polski. Dziękuję za wasze opinie, wiem że dla większości taki model życia jest nieakceptowalny. Będę z mężem rozmawiać.

I te wakacje, i to mieszkanie nie dla Was, żebyście mieli własny dach nad głową, ale na wynajem, warte jest tego przebywania z daleka od siebie? Co to za związek, co to za życie niby razem, a jednak osobno?

Widzę to tak samo - mieć i męża na miejscu, niczego przy tym samej nie zmieniając, i taki standard życia, jaki daje jego praca.

Jestem po rozmowie z mężem. Powiedziałam wszystko co chciałam, szczerze z ręką na sercu o tęsknocie, brakach jego, samotności. Mój mąż co na to? Nie chce i nie wyobraża sobie życia w Polsce. Chce zamieszkać w Dani. A dla mnie to dramat... rozminęliśmy się i rozmijamy i już w wyobraźni snuję koniec naszego małżeństwa