Czy nie nadaję się do związku - Netkobiety.pl

Jakie masz kontakty że swoim ojcem? Bo Ty się w tym układzie zachowujesz jak jego córeczka A nie partnerka. Dlaczego z nim sypiasz przy córce nie mając  pogadanek ustalonej waszej relacji?.
Masz za zle córce że babci opowiedziała o takiej relacji? Serio?
Ja mam takie wrażenie jakbyś  abdykowala z roli dorosłej kobiety i matki i wszystko ustala ten Pan.

ale autorka zapytać się boi chyba..Zastanawiam się w ogóle czy się w tym związku komfortowo czuje- na co czujesz że masz wpływ autorko?
masz prawo żądać, by konsultował z Tobą na co pozwala córce- bo z automatu jej nie adoptował.
zacznij od wpływania na małe rzeczy- to bez znaczenia- że to jego dom, jego pieniądze- albo zaprasza Cię na poważnie do życia na TAKICH SAMYCH prawach- albo co? Córka Twoja to zabawka i towarzystwo dla jego córki a Ty co?..

Twój wybuch że coś planują poza Tobą był krzykiem rozsądku- ze masz za mało do powiedzenia w tym układzie, że rzeczy dzieją się poza Tobą
. Nie jesteś przewrażliwiona- nie jesteś histeryczką- tam się ulało po prostu... to znak że masz zacząć odzyskiwać kontrolę, a na niego przytomniej patrzeć, jeśli ma wam się udać.

Dobre to porównanie do przewodnika stada. Tylko dlaczego pozostałych członków stadła traktuje jak przygłupich idiotów, tu idiotkę, za którą trzeba podejmować decyzje, broń boziu nie można z nią konsultować codziennych życiowych spraw i wtajemniczać w plany, których jest częścią? :-D
Jak autorce to odpowiada, to ok. Niech tam ludzie sobie żyją jak im to odpowiada. Przecież to może być nawet wygodne. Ale chyba tutaj to autorce nie odpowiada i już przestaje ona trzymać ciśnienie, nie mając bladego pojęcia co sie wokół niej dzieje, wietrzy podstępy i może nawet zagrożenie.

To tylko odbiór z boku. On może wcale nie traktować stada jak przygłupich idiotów (i według mnie nie traktuje, widać na przykładzie dziewczynek, z którymi rozmawia i co załatwia) ani jej jako idiotki. On nie musi mieć złej woli, po prostu jest tak nauczony, zawsze był w pełni decyzyjny i przewodził, przyzwyczaił się do życia samemu na przykład. Nie wiemy. Nie wiem gdzie widzisz  traktowanie jak idiotki A już na pewno on się nie dowie, że ktoś może się tak czuć skoro nie dostaje takich informacji. Ktoś ładnie napisał- autorka zachowuje się jak córka, a nie partnerka. Przecież to dorosła kobieta, może reagować na sytuacje które jej się nie podobają, w których czuje się pomijana a nie sama niejako oddała mu pełen prym i teraz pretensje bo się ulało Skąd on ma wiedzieć, że jej to nie pasuje skoro nie było komunikatu jasnego tak naprawdę. Przecież ona ma wpływ na kształtowanie tego związku, co nie? Także do rozmowy marsz i odzyskania kontroli/równowagi i partnerstwa...

Fakt, może to tak wygląda z boku, ale ja np. swojemu chrześniakowi też daję "kieszonkowe" w tajemnicy przed jego rodzicami Guzik prawda, wspominam jego mamie że mu zasiliłam konto, ale gdy suma jest dość znaczna. Gospodarowania pieniędzmi też go uczyłam, gdy pojechaliśmy razem na wakacje itp, itd. Też czasem mieliśmy swoje małe wspólne tajemnice, choć teraz powoli już z tego wyrasta niestety.

Autorka musi sobie odpowiedzieć, czy jest w związku z tym facetem i tworzą jakąś tam namiastkę rodziny, czy jest to dla niej niezobowiązujący romans i facet ma się trzymać z daleka od jej córki.
W sumie chciałabym wiedzieć, jak wyglądają relacje autorki z jego córką? Przecież temu dziecku też brakuje pewnie matki ale tu ani słowa o tym.

Sprawa nie jest łatwa, więc dobrze się wymienić uwagami, a twoje Magdalena spostrzeżenia są trafne, choć niekoniecznie pokrywają się z moimi chociaźby doświadczeniami. Jednak ja nigdy wspaniałą matką  nie byłam i naprawdę mam szczęśćie, że mam udaną, mądrą córkę, choć to nie w pełni moja zasluga

Salomonko, też tak to widzę. Partner autorki jest teraz lokomotywą w tym układzie bo widzi w tym sens. Wkłada dużo pracy w ten związek. Nie zawsze może też czekać na zdanie partnerki jak na przykład, chce jej zrobić niespodziankę lub jej nie ma. Nie widać też jakiś błędnych jego decyzji. A z tym spaniem to mieli się niby ukrywać, przecież widać, że oboje chcą tworzyć związek. Z kasą widzę podobnie, jak uczył swoją córkę  to przecież w tym układzie musiał potraktować podobnie nową córkę.

Magdaleno, ależ oczywiście, że wolno tak jak i mnie się do niego odnieść z własną interpretacją, czyż nie? Bo jak nie to powiedz, zacznę omijać Twoje posty. A, że sama dopiero co pisałaś, że słowa/ dobór słów mają znaczenie to to jest właśnie moja interpretacja. Bo to brzmiało jak wydana ocena "ON JE TRAKTUJE JAK IDIOTKI" a nie, że np. w Twojej opinii jak ktoś tak postępuje to traktuje innych jak idiotów. Myślę, że autorce której się ulało nie trzeba nakręcać i rozwijać tego ulania w głowie że tą idiotką jest tylko wskazać, że ma to na co sobie sama zapracowała bo nic nie komunikuje i zachowuje się jak bezwolna istota. I tyle. Pass jak co.

No i zgadzam się w 100% z Salomonką i normal1 i Anią

Też pamiętam jak za dzieciaka, dziadkowie albo ciotki wciskały mi pieniądze w tajemnicy przed rodzicami. Raczej nie chodziło w tym o naukę gospodarowania pieniędzmi :-D
Wiesz, tu nie chodzi o pojedyncze sytuacje, ale o ich nagromadzenie, które dają zbiorczo pewien wydźwięk. Przecież autorka nie przytoczyłaby ich, gdyby były dla niej zupełnie normalne i zwyczajne, więc patrzę na to nieco jej oczyma. Jednak trudno wyzbyć się własnej perspektywy ;-)

A jak widać autorka nie czuje się w tej relacji komfortowo i ja to rozumiem, bo też lubię mieć wpływ na sprawy, które mnie dotyczą :-) i ciężko znosiłabym „niewypowiedziane prawdy” ;-), dopytywałabym też, jakie są jego zamiary, bo z tego co mówi, jakieś ma, więc nieco nawet jestem zdziwiona biernością autorki. Ale często mnie zaskakuje, że ludzie pytają obcych ludzi na forum o sprawy związkowe, o których nie potrafią rozmawiać z partnerem.
A dziewczynka chyba jest zachwycona tym, że „ma ojca”. Wydaje mi się, że jest w niego zapatrzona, bo wcześniej brakowało jej ojca i teraz znalazła sobie zastępczego tatę, dlatego bez żadnego sprzeciwu przyjmuje jego polecenia, z którymi ma problem, gdy pochodzą od matki.

Raczej wspólne dzieci i deklaracje co do wspólnego życia, to się z partnerem omawia ;-) Ale co ja tam wiem :-D