Spędzam święta sama, bo on jeździ w odwiedziny po ciotkach... - Netkobiety.pl

A rozmawiałaś z nim na temat spędzenia tegorocznych świąt razem czy nie poruszaliscie tego tematu? Z drugiej strony to rozumiem Twojego chłopaka i jeżeli poruszając temat świąt ty wybuchasz placzem  i odmowiłaś mu wyjazdu do jego rodzicow na zeszloroczne święta to pomyślał że to jest dla Ciebie trudny temat i porostu nie chciał tego znowu poruszać  ale mogliście coś ustalić przed świętami i wtedy nie byłoby niejasności

Kiepsko się zachował, święta z rodziną są ważne ale zostawienie partnerki samej w taki dzień to najgorsze co można zrobić.. ja próbował bym na jego miejscu wszelkimi sposobami wyciągnąć Cię do siebie do domu, a jeżeli by się to nie udało to pół dnia spędził bym z rodziną a drugie pół dnia ze swoją dziewczyną.  Dla mnie sytuacja ciężka do zrozumienia i nigdy bym się tak nie zachował, co innego jak byś była z koleżanką czy innymi znajomymi.

Czyli według Ciebie normalna osoba powinna się w takiej sytuacji zająć sobą i nie wypominać swojemu partnerowi, ze nie przyjechał? Nie rozumiem trochę tego, bo nie uważam się za bluszcza... nie złoszczę o to, ze jest teraz u rodziny tylko siedzę i oglądam filmy i nawet staram się nie pisać z nim cały dzień by nie musiał wiecznie patrzeć w telefon. Potrafię się zajmować swoim życiem tylko po prostu nie rozumiem jak mógł mnie zostawić samą w święta. Rok temu spędzał pół dnia u rodziny, a w nocy przyjeżdżał do mnie. Teraz pewnie pije alkohol i dlatego tez nie przyjedzie, a ja nie mam niestety prawka by pojechać do niego. Jest mi po prostu przykro, ale daje mu wolną rękę i nie zasypuje go smsami, ze tęsknie i jak on może się teraz bawić.

Generalnie, póki ludzie są jeszcze parą to nie widzę powodu, dla którego miąłbym zapraszać kogoś do swojego domu rodzinnego. Akurat Boże Narodzenie i Wigilia jest na tyle rodzinnym świętem, że rzeczywiście RODZINA staje się najważniejsza. Co innego jakieś odwiedziny w innych okresach roku. Mimo to chłopak Ci to zaproponował w zeszłym orku - odmówiłaś z wiadomych powodów, zatem nie miał podstaw oczekiwać, że będzie inaczej, chyba że mu to wyraźnie zakomunikujesz. Bo domyślanie się czyichś intencji, zamiast szczerej rozmowy nie jest dobrym pomysłem na komunikację między ludźmi. Ja na samo słowo "domyślać się", jeśli mówimy o jakimkolwiek porozumieniu między dwojgiem BLISKICH osób, dostaję białej gorączki.
Nie możesz wyciagnać absurdalnych wniosków na podstawie faktu, że w Święta zazwyczaj ludzie spędzają czas z najbliższymi, czyli w tym wypadku z rodziną. Muissz nauczyć się, że partner ma być uzupełnieniem Ciebie i Twojego życia a nie jego podstawą. Kązdy jest osobnym bytem i trzeb amieć swoje życie i swoje zajęcia, poza związkiem. Jeśli w przyszłości partner będzie chciał coś samemu zrobić czy gdzieś wyjechać, to mu zabronisz, bo będziesz czuła się na tyle samotna, że nie będziesz w stanie sobie zoorganizwać czasu i zającia? Czy ludzie już zwczyajnie nie potrafią funkcjonować i być szczęsliwym bez ciągłej obecności kogoś u boku?
Nie mając swoich emocji odpowiednio przepracowanych będziesz każdego potencjalnego partnera powoli osaczać, aż ucieknie gdzie pieprz rośnie.

To, że oglądasz filmy i nie piszesz do niego teraz, nie oznacza, że nie masz do niego pretensji. Zresztą awanturę pełną żali już mu zrobiłaś wcześniej, włącznie z histerycznym płaczem. A prawda jest taka, że gdyby nie Twój ból z dzieciństwa i to, że "nie masz swojej rodziny", to nie stanowiłoby to dla Ciebie żadnego problemu, bo Ty byś pojechała do swojej, on do swojej, i ten czas by Ci szybko zleciał i byś go miło spędziła, może byś nawet widziała plusy tej sytuacji, że możesz się spotkać sam na sam z bliskimi, z którymi dawno się nie widziałaś. Przez to że masz problemy ze sobą, obwiniasz partnera za to, że Cię nie zabrał. Bo obie wiemy, że gdyby przyjechał na godzinę, to i tak byłoby to za mało. Zresztą kilka postów dalej już sama wylałaś konkretne pretensje, że Cię jednak nie zabrał i powinien to zrobić. Otóż nie musiał, bo Ty jeszcze jego rodziną nie jesteś i Twoje żale nie mają uzasadnienia. Nieważne czy jesteście razem 3 lata czy 10, liczy się to jak wygląda sam związek i jaki jest w nim poziom zaangażowania. Z postu wnioskuję, że chyba nawet nie mieszkacie jeszcze razem, więc trudno tu mówić o poważnym związku. Wygogluj sobie termin "kobieta kochająca za bardzo", często na ten syndrom cierpią kobiety, które nie zaznały miłości w domu rodzinnym i przez to patologiczne szukają ciągłych zapewnień od faceta, że są kochane, że są najważniejsze i że facet rzuci dla nich wszystko, bo mają swój kaprys i są takie nieszczęśliwe, że partner powinien zrozumieć i się dla nich poświęcać, by je uleczyć. W głębi ducha sama wiesz, że to w tym jest problem, bo już na starcie wspomniałaś o problemach rodzinnych i WŁAŚNIE TYM TŁUMACZYŁAŚ SWOJE POSTĘPOWANIE I SWOJE OCZEKIWANIA. Ty nie masz rodziny, więc partner powinien "w pewnym stopniu" zrezygnować ze swojej, by okazać Ci w ten sposób dowód miłości, że jesteś ważniejsza. Już Ci się włączyła rywalizacja i chęć bycia zawsze i wszędzie na piedestale, inaczej od razu musi to świadczyć, że partnerowi nie zależy na Tobie, bo się nie poświęcił. A to nie byłby żaden dowód miłości, to byłoby chore, gdyby dla jakiejś tam laski odrzucił rodzinę w te najważniejsze dni i wypiął się na ich potrzeby. I powiem więcej - to Twoje uczucie nie jest zdrowe, bo gdy się kogoś kocha szczerze i prawdziwie, to nie ma w tym interesowności i cieszy się szczęściem tej drugiej osoby, a nie próbuje się wchodzić z butami w czyjeś życie rodzinne i nie rozkazuje się wybierać, kto jest ważniejszy, bo to jest chore. Jego rodzice i cała rodzina to nie jest druga kobieta, z którą powinnaś walczyć o jego względy. Powinniście grać do jednej bramki, powinnaś chcieć stać się kiedyś częścią tej rodziny, a Ty się tak pogardliwie odnosisz w stosunku do nich i z taką wyższością, że to są "jakieś tam ciotki". Zazdrość, zaborczość i jad z tego płynie, bo czujesz się gorsza i mniej ważna od nich, mimo że ta rywalizacja jest śmieszna i sama ją sobie stworzyłaś w swojej głowie.

Agejt, a ja się nie dziwię twojemu poczuciu żalu za wczorajszą godzinkę, której zabrakło, o ile oczywiście jego przyjazd nie stanowiłby dla niego większego problemu.
Czy uzgadnialiście przed świętami ich organizację; jak daleko mieszka i czy taka przejażdżka nie byłaby problemowa; dlaczego nie zaprosił ciebie w tym roku i dlaczego nie skorzystałaś z zaproszenia w poprzednim roku.
Więc tak naprawdę nie wiem, czy twoje pretensje są uzasadnione. Jeśli zapraszał ciebie rok temu, a ty nie chciałaś pojechać, to raczej wtedy nie było tak, że byłaś dla niego nieważna albo mniej ważna od rodziny. Pytanie, dlaczego w tym roku cię nie zaprosił - nie poruszaliście tego tematu, a może dotkliwie odczuwa twoje przewrażliwienie na swiąteczne tematy lub na jego rodzinę, itd.
Na razie odpuść, odpocznij od esemesów i rozmów, wyjaśnicie sobie po świętach. A teraz postaraj się dobrze bawić sama z sobą i nie myśleć o nim.

Napiszę tak.
1. W zeszłym roku odmówiłaś.
2. W tym roku myślałaś, że się domyśli.

Więc tak - ludzie to wróżki, nie czytają w myślach. O swoich oczekiwaniach powinnaś mówić otwarcie i wprost. Wtedy unikniesz rozczarowań.
Ponieważ w zeszłym roku odmówiłaś spędzenia Świąt z jego rodziną, w tym roku miał pełne prawo myśleć, że nie jesteś zainteresowana.

O samotności nic dodać, nic ująć.

Jak dużo problemów by nie powstało, gdyby ludzie rozmawiali ze sobą, gdyby informowali o swych potrzebach/uczuciach/planach, gdyby pytali innych o ich aktualną opinię zamiast liczenia na domyślanie się, wyciągania wniosków ze zdarzeń mających miejsce dawno temu.

Dawno temu Sobiesław Zasada dał kierowcom, także potencjalnym, radę: "Jedź wyraźnie." To uniwersalna rada, także do stosowania w kontaktach międzyludzkich.

Z cyklu "zachowuję się irracjonalnie, nielogicznie, nic nie mówię partnerowi i robię piekło, że się nie domyślił" odcinek 574477

Myślę, że chłopak wykazał się inteligencją emocjonalną i inteligencją w ogóle. Miał świadomość tego, że okres świąteczny to bardzo drażliwy temat.

Mając już odrobine doświadczenia w tej kwestii zrobi to co w tej sytuacji, czyli zachowania autorki, najlepsze. Nie miał żadnej gwarancji, że jak zaproponuje jej spędzenie świat z jego rodziną to ta nie rzuci się na niego z pretensjami i awantura, że mógł się domyślić, że nie spędza świat że swoją rodziną to tym bardziej z nim obca nie chce. Po autorce już z tego tematu widać, że jest niestabilna emocjonalnie i można się spodziewać pretensji i awantury o wszystko. Zagrał najbezpieczniej

Niezaproszenie lubej na święta jest wyznacznikiem inteligencji emocjonalnej?
O ile dla niej drażliwym tematem jest jej własna rodzina, a nie jego i nie dostałby za to talerzem, to zaprosić w tym roku by mógł ponownie. A co dziewczyna zrobiłaby z tym, to inna sprawa. W każdym razie nie straciłby przez to korony.

Na wzmiankę o swojej rodzinie, ewentualnie o czasie świąt jako takim.
Nie wiadomo jak na wzmiankę o jego rodzinie.

Znaki jednak były: rok temu on do niej przyjeżdżał. Gdyby wtedy nie chciała spędzić z nim świąt, to spędzaliby je całkiem osobno, tak jak w tym roku Wigilię.
Chłopak, o ile rok temu nie dostał po łbie za zaproszenie do siebie na święta, to uważam, że mógł, a nawet powinien zaproponować też w tym roku to samo. Bez związku z postawą samej autorki. Chyba że nie chciał teraz spędzać z nią świąt, to wtedy oczywiście nie musiał zapraszać.

Pytanie co prawda nie było do mnie, ale pozwolę sobie na wtrącenie, bo to zdanie chyba jednak przeoczyłeś :