Dom rodzinny, dzieci a praca.. - Netkobiety.pl

A moza Ty zmienisz prace i bedziesz blizej?
Latwo sie mowi co ma zrobic druga strona
Skoro przy Twoich zarobkach ona nie musialaby pracowac to czemu te Twoje zarobki nie mogą pokryc kosztow niani?

Bzdura. Zawsze mozna sie przebranzowic tylko Tobie dobrze tak jak jest ale wymagasz, zeby ona zmieniala swoje zycie.

Dla niej siedzenie calymi dniami w domu z dzieckiem nie bedzie dobre.
Rozumiem ze kierujesz sie dobrem dziecka, ale myslisz cokolwiek o dobru zony?

Każde z was ma pracę, która każdemu sprawia satysfakcję. Żona myśli o zatrudnieniu niani na 4-5 godzin dziennie, Ty zaś o tym, by żona zrezygnowała z pracy. Argumentem jest koszt zatrudnienia niani.

Dlaczego koszt zatrudnienia niani odliczasz od dochodów żony, nie swoich czy wspólnych?
Dlaczego uważasz, że nie opłaca się zonie wykonywać zawodu, który jest jej pasją?
Dlaczego pomijasz konsekwencja, które poniesie żona, gdy zrezygnuje z pracy zawodowej? Kiedy wypracuje staż pracy, w jaki sposób będzie miała swe dochody, kto zapewni jej emeryturę?
Jaka będzie jej pozycja w przypadku ewentualnego rozwodu (na forum co i rusz powstają wątki o zabezpieczeniu się na wypadek rozwodu, którego nigdy wykluczyć nie można)?

Masz pecha, że Twą żoną jest kobieta nie należąca do tej grupy.

Rozgoryczony tym, że żona chce zadbać nie tylko o przyszłość dziecka/dzieci, ale także własną? Dziwna Twa miłość.

Osobiście, gdy widzę słowo "poświęcić się" to mi się niedobrze robi - a tu jeszcze z dodatkiem "fajnie". Komu fajnie? Tobie?

Tyle samo kobiet, które nie chcą pracować, ile takich, które chcą.

Wg mnie Twoje poglądy są mocno konserwatywne i patriarchalne.

Nigdy nie poszłabym na taki układ, że jestem finansowo całkowicie od kogoś zależna, że tracę cenne lata nie gromadząc nowych umiejętności, tracę wartość na rynku pracy i nie zarabiam na przyszłą emeryturę - czyli dosłownie całe życie zależące od kogoś innego a nie ode mnie. Gdyby ten wątek Twoja żona pisała, to z całego serca odradzałabym jej taki układ.

To wygląda tak: Ty sobie robisz co chcesz, jeździsz gdzie chcesz, to ona ma zrezygnować z pracy, którą kocha, to ona ma się poświęcić, to ona byłaby odpowiedzialna za wychowanie kolejnego dziecka, które Ty jej zrobisz, a potem co drugi miesiąc Cię nie będzie. To ona jest na Twojej łasce jeśli chodzi o pieniądze.

Tak dużo zarabiasz i żal Ci na nianię? Dlaczego to żona ma ze swoich pieniędzy nianię opłacać?? Dlatego, że możesz tego użyć jako argumentu przeciwko jej pracy zawodowej?! Czytam i nie wierzę. Jest 21. wiek, a tu jeszcze jakis facet wymaga, by kobieta z pracy odeszła i "się poświęciła" dzieciom i domowi. Obudź się.

Coś mi to pachnie potrzebą kontroli...

Jest.

Słusznie, co to za ojciec, którego miesiąc nie ma w domu.

Autorze, a ja cie rozumiem i widzę, że jesteś człowiekiem niezwykle praktycznym. Nie odniosłam wrażenia, żeby twoim marzeniem i celem było takie zmanipulowanie sytuacja, by w jej efekcie żona przestała pracować i siedziała w domu, bo z domu masz prawo wychodzić tylko ty. Tobie chodzi tylko o rozwiązanie spraw na wypadek, gdyby pojawiło się drugie dziecko, a ścisłej mówiąc gdybyście zdecydowali się na drugie dziecko.
Dopóki macie jedno dziecko żona przecież pracuje, a ty nie masz o to żadnych pretensji, potrafisz wręcz dostrzec że żona kocha swoją pracę. Czasowo jakoś się wyrabiacie, nawet wtedy gdy ona zostaje sama z dzieckiem. Ustalił się jakiś mniej albo bardziej wygodny porządek i rzecz funkcjonuje.
Co jednak, gdy pojawi się drugie dziecko?
Żona broni swojej pracy niczym lwica (popieram ja i rozumiem), ty denerwujesz się, bo faktycznie skąd wziąć czas do zajmowania się dwójka małych dzieci itd. Ona proponuję nianie, ale tobie nie podoba się to, że takiej kobiecie trzeba będzie zapłacić połowę pensji twojej żony.
Uważam pomysł z niania za bardzo dobry, pod warunkiem że nie zatrudnicie jakiejś łajzy, w końcu to tylko cztery razy w tygodniu na jakieś pięć godzin dziennie i zmienisz swoje podejście do spraw płatności za pracę niani. To nie żona ma płacić, tylko razem macie płacić za nianie i Bogu dziękować, że was na to stać. Przez kilka lat trochę się przemeczycie, ale będziecie mieli dwójkę dzieci, a to jest ogromna korzyść.
Na marginesie- jesteś takim młodym człowiekiem, a potrafisz tak mądrze myśleć o życiu. Szacunek. Większość facetów w twoim wieku zakładając rodzinę tak naprawdę przedłuża sobie dzieciństwo.

Napisano już chyba wszystko.
Może zamiast argumentów, znajdź pracę na miejscu, nie za kilkanaście tysięcy? Usprawiedliwiasz się wykształceniem, ale kto Ci broni zdobywać nowe?

Widzisz problem w tym, że żony nie będzie przez kilka godzin w domu, ale może dostrzeż, że Ciebie nie ma przez miesiąc. Myślisz, że jest jej łatwo?
Nic nie piszesz, by ona prosiła Cię o zmianę pracy, a cały post dotyczy zmian, których ona ma dokonać.
To nie jest sprawiedliwe.

A ja mam inne zdanie niż pozostali. Według mnie, są kobiety, dla których opieka nad dzieckiem, wychowanie jest priorytetem. Rezygnują do czasu "odchowania" maluszków -  ze swoich karier, pasji na rzecz macierzyństwa. I to moim zdaniem jest prawidłowe i zdrowe. (Oczywiście to tylko moje zdanie).
Ale są też kobiety, dla których praca, swoje pasje, kariera ( cokolwiek przez to rozumieć) są najważniejsze i nigdy z nich nie zrezygnują dla dziecka, czy też po prostu nie chcą tego robić.
Jak widać żona Twoja należy do tych drugich kobiet. Nie przekonasz jej w żaden sposób, bo to jest temat który trzeba czuć sercem.
Jaki jest sens powiększać rodzinę o kolejne dziecko ? Zeby wychowywała je niania na przemian z dziadkami ?
Jak dla mnie bez sensu.

Przypuszczam, że liczyłeś, że na kobiecym forum ujmiemy się za dziećmi, którym 'dzieje się krzywda', bo matka 'zamiast wszystko pod nie podporządkować, śmie pracować', a tu zonk. Jestem tego same zdania, co większość poprzedników, tym bardziej, że życie jest nieprzewidywalne i najgorsze co można zrobić, to zupełnie z siebie zrezygnować, w pełni uzależniając się od drugiej osoby, która dziś jest, ale jutro może jej nie być.

Zwróć też, proszę, uwagę, że oczekujesz od żony tego, czego sam nie jesteś w stanie zrobić i to tylko dlatego, że czujesz jakąś formę przewagi wynikającą z faktu osiągania większych dochodów. Owszem, pieniądze są ważne, ale praca to coś więcej i Twoje podejście oraz próba narzucania go naprawdę nie jest w porządku.

Czy wziąłeś w ogóle pod uwagę osobistą sytuację żony i to jak będzie wyglądało jej życie, jeśli zamknie się w czterech ścianach, skupiona na opiece nad dziećmi i domem, zaznaczmy, że kobiety, która tego nie chce, bo ma alternatywę w postaci samorozwoju, ma własny dochód (co z tego, że mniejszy od Twojego?), a jej praca jest równocześnie jej pasją? Dlaczego chcesz ją unieszczęśliwić i to tylko dlatego, że Ty masz własną wizję na JEJ życie?

Jedno z drugim można ze sobą pogodzić i to bez szkody dla dziecka. Pamiętajmy też, że dobra mama, to szczęśliwa mama .

Doskonale Twoją żonę rozumiem.
Ja mam męża w mundurowce. Ciągle wyjazdy. Grafik z dnia na dzień, nic nie zaplanuje. Chyba nie muszę tłumaczyć ile mam na głowie. Dziecko, przedszkole, oplaty za przedszkole, nowe buty dla dziecka, zakupy, lekarz, dentysta, sprzatanie, pranie, jedzenie i to wszytsko w biegu po pracy. Rano nerwowka czy zdążymy na godzinę, czy corka bedzie zdrowa, czy znow trzeba bedzie wziąć zwolnienie, czy w pracy kontrola, nowy kurs do zrobienia, spotkania, wyjazdy. Czasem mam dość ale mimo to uwielbiam swoją pracę  i nie potrafilabym żyć inaczej, czyli być kura domowa. Dwa razy maz namawial mnie na 2 dziecko, stanowczo odmowilam bo wiem, ze to ja musiałabym poswiecic siebie i swój rozwój, nie mąż.
Moze opowiem dla przykładu - idziemy na parapetowke do wspólnej koleżanki. Idziemy z para znajomych gdzie ona nie pracuje bo mają 2 dzieci, on pracuje za granicą więc zarabia dobrze, to przeciez ona pracować nie musi. Wchodzimy do sklepu po prezent. Ja mówię wow, to jest super, biorę! Kupuję. Tak po prostu. Moj mąż przytakuje - no fajne, bierz. Niepracujaca kolezanka patrzy na swojego męża i pokazuje prezent w podobnej cenie. Mina jej męża jest wymowna. Ona odwraca wzrok, juz widać, że nie ma szans. On wybiera tańszą rzecz. Ona nie ma nic do gadania. Niby glupota, ale wlasnie na takie sytuacje bym sobie nie pozwoliła. Być może potrzeba posiadania i wychowywania  potomstwa u niektórych kobiet jest tak silna, że nie przeszkadza im nawet takie poświęcenie. Ja tak nie mam, Twoja zona tez. Gdyby ktos zmusil mnie do takiego stanu, to bylabym mega sfrustrowana, niezadowolona i pewnie miałabym dość życia

Patrzysz bardzo krótkowzrocznie na zaistniałą sytuację.
A co by było, gdybyś którego razu nie wrócił?
Z czym wówczas została by twoja żona, po rzuceniu pracy dla dzieci?
Z dwójką dzieciaczków i bez żadnych dochodów. Jak wówczas miała by sobie poradzić?
Nie oszukuj się, Twój zawód nie jest bezpieczny, a praca żony (nawet jeśli to jest tylko hobby) stanowi zabezpieczenie twojej rodziny na wypadek, gdyby coś Ci się stało.