Zdrowe decyzje - Netkobiety.pl

Po pierwsze, odrzucenie wszystkich "powinnam", "muszę", "trzeba".
Po drugie, zastanowienie się nad tym, czego naprawdę chcę, czego potrzebuję.
Po trzecie, podjęcie decyzji o realizacji tego, co powyżej.

Dokładnie. Czasem podejmuje się decyzję o zrobieniu czegoś, czego się wcale nie chce robić - i wtedy sami siebie sabotujemy,bo tego nie chcemy. Albo - jak z dietą - niby chemy schudnąć, ale czujemy, skrycie, że "i tak się nie uda" i podświadomie tak postępujemy, by się właśnie nie udało.

Należy zacząć od zastanowienia sie, czego naprawdę chcemy i potrzebujemy, nie podejmować decyzji na zasadzie "powinnam" - powinnam chcieć, powinnam schudnać, muszę zdobyć... Zaczynać zdanie od "chcę".

Nie gnebic siebie, to najwazniejsze.
Jak chce to robie, jak nie to siebie nie bije.
Chcialam zaczac uprawiac sport znowu, ale nie chce mi sie narazie. Nie zloszcze sie kazdego dnia kiedy tego nie robie, jak zechce to zrobie.
Chcialam rzucic palenie, bo palilam przez rok, wiec rzucilam z miejsca. Bo mi zalezalo.

Najwiekszy problem to jakies nierealistyczne cele.
Wezmy na to sport. Wczesniej cwiczylam codziennie przez godzine i to dosc ciezki trening. Wiesz jak to sie zaczelo? Cwiczylam lekkie cwiczenia przez 5 minut dziennie. Bo gdybym wziela trening meczacy jak diabli i dlugi to juz pozniej by mi sie nie chcialo. A takie 5 minut? To co to tam? I z czasem wiecej mi sie chcialo.

Kiedy przytylam 20 kg i chcialam schudnac to jadlam slodycze nadal, ale rano (do 7 rano). I po prostu jadlam mniej, ale nie glodzac sie. W ciagu 4 miesiecy schudlam te 20 kg. Nie wazylam sie, nie myslalam o tym ile efektow jest, nie liczylam kalorii.

są też decyzje, gdzię intencja sama w sobie jest OK, kończą się jednak tylko na mówieniu, bez przejścia do działania z uwagi na brak "wyobrażenia"

podjęcie decyzji, to też etap uprawomocnienia ZGODY na nią
w dalszym etapie OCHRONY tej zgody
i WYSIŁKU w utrwaleniu

zależy też co "sabotuje" w sensie z jakiej pozycji, czy są to "racjonalizacje" czy "przekonania"