Przygoda dająca do myślenia - Netkobiety.pl

Wydaje mi sie, ze przez ta zabawe w kotka i myszke chciala Ci dac nauczke, i dala, bo inaczej nie pisalbys tutaj o tym. Kto mieczem wojuje, od miecza ginie. Lubimy gierki, dopoki, dopoty w nie wygrywamy. Sam zaczales, a teraz, jak dostales po paluchach, masz pretensje do obu plci. Chyba tak to wyglada.

Zupełnie nie zrozumiałeś mojego wpisu kolego. Chodziło mi o opisanie historii i przytoczenie pewnych typowych zachowań, zarówno męskich jak i damskich. Tylko tyle.
Do nikogo nie mam pretensji. Czasem po prostu głupio robimy - to też część życia. Jednak szczera rozmowa o oczekiwaniach potrafi zdziałać cuda.

Widzisz dostałeś po głowie na własne życzenie a dlaczego? Problemem stanowi Twoja zdrada, powinieneś najpierw odejść od partnerki i wtedy z czystym kątem wejść w nowy związek. I nie byłby tej hecy a tak? mam nadzieję że będziesz stosował własne rady.

Ona chce chyba tylko ze mną rozmawiać. Nic więcej

Napisałem jej, że rozmawiać z nią to tak jak być samobójcą.
Nie chce być koleżką z którym dobrze jej się gadało a teraz będzie "zlewkiem na emocje". Taka rola mnie nie interesuje.
Póki co,  ona nic nie piszę a ja muszę teraz ogarnąć własne życie

No dokładnie - jeśli nie chcesz być tylko jej koleżką, to musisz to uciąć.
A zresztą ja wierzę w Ciebie, że sobie poradzisz, bo obserwując Twoje wypowiedzi w innych wątkach, doszłam do wniosku, że jesteś niegłupi gość

Punkt widzenia zależy od punktu siedzenia

To jeszcze nie koniec przygody. Otóż, spotkaliśmy się już po rozstaniu z moją dziewczyną; najpierw u mnie a później u  niej na 2,5 dnia.
Wszystko było dobrze. Sporo rozmawialiśmy. Powiedziałem, że nie wiem czego ona chce bo ja chce jej po po prostu i że nie będę się domyślał później na odległość co zrobić.
Wtedy mnie do siebie zaprosiła. Było bardzo fajnie - sex, rozmowy, wspólna wycieczka. Pytała dużo o była i powód naszego rozstania. Odpowiadałem.
Pożegnaliśmy się trzymając się za ręce i obiecując kolejne spotkanie za 2 tygodnie.
2 dni później zaczęła mówić żebym się jeszcze zastanowił, że strasznie jej szkoda mojej byłej dziewczyny. Wkurzyłem się i napisałem żeby się określił bo tego typu teksty pozbawiają mnie jakiejkolwiek pewności, że ona tego chce. Rozmowa zakończyła się "nie - nie chce" z jej strony. Dopytywałem dlaczego. Dostałem "Nie wiem czego chce, nie czuje w 100%, że to to"
Stwierdziłem, że za szybko wymogłem deklaracje. Postanowiłem zawalczyć i udało się nam wrócić do rozmowy, na raczej prozaiczne tematy. Bywała w niej dla mnie bardzo niemiła, na co zwracałem uwagę. Po tej rozmowie napisała, że ma ciężki okres, że wszystko ją denerwuje i nie chce się na mnie wyżywać.
Zapytałem czy mam to rozumieć jako zerwanie kontaktu i naszej relacji bo jeśli potrzebuje czasu na ułożenie swoich spraw to jej go dam. Odpowiedzi nie było.
Nie rozumiem jej zachowania. Niech ktoś mi spuści kubeł zimnej wody na łeb!!

Masz racje. I właśnie dlatego będąc u niej, szczegółowo opisałem co było przyczyną rozstania i że zdrada z nią była już tak naprawdę ostatnim aktem tej greckiej tragedii (choć przyznaje, że głupim.)
Ona też dużo mówiła mi o swoich ex i wie, że trudno jej zaufać. Rozmawialiśmy o tym i obiecaliśmy, że będziemy grać w otwarte karty.
Pozwól mi samemu ocenić czy nadaje się do związku i co chce budować. Wiem, że zrobiłem wstręt swojej byłej partnerce i swoje konsekwencje poniosłem. Teraz jestem gotowy

No cóż może ma i to ode mnie zależy co z tym zrobie. Wybaczcie drogie Panie, ale nie macie pojęcia o tym co przeżywałem w moim poprzednim związku.
Zresztą, gdyby był udany, zdrady by nie było a odszedłem "do nikąd" - nie mam pewności, że to się uda i co to wogóle jest - dzieli nas spora odległość.
Nie zapraszam sobie lasek na schadzki do domu. Siedzę sam, pracuje i dużo się nad sobą zastanawiam.
Wydaje mi się, że najłatwiej to wrzucić kogoś do woreczka "szablonowego mężczyzny" - zrobił swojej źle i poszedł do innej - jakże idealnie pasuje, nie?
Faceci są tacy źli....

Bardzo szybko oceniasz QuQu.
Nie jestem typem "zdradzacza". Tamta Kobieta po prostu mnie porwała. Oczywiście, błędem było nie zakończenie mojego związku z ex, ale już dawno sam sobie to uświadomiłem, więc daruj sobie "moralniaka"
Czasami w życiu popełniamy błędy. Ty na pewno też popełniłaś swoje. Nie mnie to oceniać.

Tego typu myślenie nie jest przynależne do płci , ale do pewnego rodzaju ludzi.

Ileż to razy słyszałam , czytałam :
„ moja zdrada uświadomiła mi , że ten związek nie ma przyszłości , pokazała mi jak się w nim dusiłam , dała ma sile do odejścia , żałuje zdrady ale dziękuje za nią „.

To cecha zdradzacza - słabość i tchórzostwo które powodują,  że najpierw szukają „drugiej gałęzi „ i nie maja odwagi po prostu odejsc „od”  i zaryzykować samotności .
To nie cecha płci ale ludzi.

QuQu, nie wiem co napisać.  Jest mi przykro z powodu Twojej sytuacji i tym bardziej rozumiem Twoje poirytowanie i przyrównywanie mojej postawy do "złego, samolubnego, faceta".
Nadal jednak uważam, iż jesteś nie fair, bo przebiegu mojego byłego związku nie znasz, ale to nie przeszkadza Ci wrzucić mnie do kosza tych "co zawsze tak robią i robić będą"
Czy bałem się odejść z poprzedniego z samotności? Na pewno trochę, ale tak naprawdę, to liczyłem, że się jeszcze sklei. Niestety było tylko gorzej.
Czy ja tu szukam usprawiedliwienia? Nie. Szukam ludzi którzy w merytoryczny sposób wypowiedzą się w moim wątku, stroniąc od oceny na tyle na ile się da.
Teraz z grubej rury, ale nie bron boże niegrzecznie - Skąd wiesz, iż Twój mąż był taki szczęśliwy skoro odszedł? A może nie był? Może to nie Ty byłaś powodem, tylko coś w nim samym? Tak jak ja nie byłem już szczęśliwy w swoim byłym związku.
Powtórze raz jeszcze - rozumiem Cię, ale pamiętaj, że perspektywa widzenia zależy od punktu siedzenia. Mam nadzieje, że Ci się wszystko ułoży.
Ja już więcej nie zdradzę - możesz wierzyć lub nie.