Uzależnienie od masturbacji u kobiety - Netkobiety.pl

Jeśli uważasz, że masturbacja działa na Ciebie negatywnie i już podejrzewasz uzależnienie, to można jedynie polecić wizytę u specjalisty od uzależnień, ewentualnie u seksuologa.

Jakoś to przeżyjesz. Jeśli chcesz sobie pomóc, to trzeba wstyd odłożyć na bok.

W sumie masz rację, mam jakiś konflikt w sobie. Bo z jednej strony bardzo nie chcę tego robić i kiedy to następuje czuję się bardzo dziwnie i źle...ale kiedy czuję napięcie to często po prostu muszę się zaspokoić. Chociaż czuję się okropnie to robiąc, czuję że to jest nienaturalne i czasem masturbuję się w pokoju kiedy inni są w domu i czasem wyobrażam sobie ogromny wstyd gdyby ktoś wszedł do pokoju..i nie chciałabym siebie zobaczyć jak się masturbuję.. To jest czego nie chce mieć tego w życiu... Czy to uzależnienie...hm nie robię tego mnóstwo razy dziennie. Jakoś raz na dzień najczęściej jak leżę w łóżku. Nie zaburza to na ogól moich obowiązków, spotkań itd. Ale czasem zwyczajnie chcę się zrelaksować,odpocząć..albo nawet pomyśleć o czymś zmyslowym bez potrzeby dotykania się..  A potem mam poczucie winy i poczucie że coś jest nie tak.Boję się też czasem swoich myśli.. Albo też często wspominam jakieś sytuacje z przeszłości analizuje to i chyba po prostu czuję się bardzo samotna.. I jeszcze wracając do czasów jak byłam w związku.. czymś znaczącym było dla mnie utracenie dziewictwa i spodobał mi się seks. Tylko że uprawiając seks było mi z tym zle ze prócz tego zaspokajam się sama, jakbym miała jakiś sekret.. Mój ówczesny chlopak miał zle zdanie o masturbacji, ze można stracić na siebie ochotę. Oczywiście mu tego nie mowilam ze to tak często robię.. I mimo że było dobrze to jednak nie było to tak samo jak zaspokajałam się sama. I było mi z tym źle ale nadal to robiłam. A kiedy zerwaliśmy to nadal robiłam i miałam jeszcze większy smutek. I to nie tak ze ta czynność zajmuje mi dużo czasu ale o te wszystkie negatywne myśli.. I to jest raczej uzależnienie bo np planowalam nie robić tego przez tydzień a jednak nie udawało mi się to postanowienie. I było też tak, że byłam na wakacjach i nie byłam sama w pokoju i po paru dniach faktycznie czułam wielki przymus masturbowania się. Jakoś to opanowałam ale to było ciężkie, czułam że  mam problem.. I tak, mam psychologa za niecały miesiąc. A znacie może jakieś metody jak skonczyc z nawykiem?
Może zacząć robić coś innego zamiast tego.. Co sobie pomyśleć wtedy..?

Pomyśl o kobietach co nigdy w życiu podczas seksu z facetem nie mają orgazmu jedynie zostaje im masturbacha, nie masz teraz faceta a uwielbiasz orgazm chyba jak kazda kobieta to po co masz sobie odbierać tą przyjemność, zrozum ze to nie jest złe może twój były partner cie tak do tego nastawił niektórych mężczyzn podnieca widok jak jego partnerka się masturbuje. A co do uzależnienia mając faceta kochając się z nim codziennie tez byś nazwała to uzależnieniem, a potem A różnych przyczyn macie dwa dni przerwy i gdy się spotkacie masz ochotę zerwać z niego wszystko moim zdaniem jest to normalne

Wiesz co to są potrzeby fizjologiczne? W sumie lepiej posiadać wysokie libido, niż mieć je raz na tydzień/miesiąc .
Spróbuj jeść raz na dwa dni, pić szklankę wody dziennie, zero słońca... ciekawe co nie? Miałaś jakąkolwiek edukację seksualną? Bo moim zdaniem bardzo marną. Tak samo jak wydzielina z pochwy u każdej kobiety może być większa/mniejsza, tak samo z potrzebami seksualnymi. Masturbacja nie wpływa negatywnie na seks, jeśli partnerzy mają zdrowe podejście do bliskości. Do tego jestem ciekawa, czy Twój były partner co miał takie "ciekawe" poglądy jak na mężczyznę, się nie masturbował. Najciemniej pod latarnią . Natomiast Jego zdanie mogło być wypadkową strachu przed tym, że nie będzie wstanie być lepszym od masturbacji.
Może po prostu znajdź inny sposób na wyładowywanie emocji, zamiast zrzucać swoje złe przyzwyczajenia na masturbację. Nikt nie nauczył Ciebie, jak w zdrowy sposób radzić Sobie z negatywnymi emocjami.

Czytałam Wasze opinie i doszłam do wniosku że może faktycznie wygląda to tak, jakbym się nakręcała. Ale głównie problemem u mnie jest to, w jakiej atmosferze to wszystko się odbywa. Kiedyś miałam taki kryzys w swoim życiu, trochę z powodów niezależnych ode mnie, w którym hmm trochę czasu siedziałam w domu, byłam samotna.. (nie chcę o tym za dużo pisać, bo to już bym na inny temat weszła) ale wtedy będąc sama, zaspokajając się w atmosferze takiego smutku i wtedy obrzydzenia do siebie.  Dlatego kojarzy mi się to tak negatywnie.. Piszecie, że to naturalne i ja też tak wcześniej sądziłam przynajmniej w teorii ale.. Robiąc to właśnie przy takich negatywnych emocjach, zaczęłam się czuć beznadziejnie...dlatego seks z człowiekiem kojarzy mi się z czymś zdrowym i normalnym a zaspokajanie się w samotności z czymś złym. Przynajmniej odnosząc to do siebie. Bo np alkohol też nie jest zły sam w sobie ale jak ktoś pije w atmosferze smutku i poczucia beznadziei to już problem jest.. Tak jak jest ze mną..

Ojej, ktoś jest wtedy w domu? Straszne. Wszedłby i zobaczyłby! Kurcze żyjesz gdzieś, gdzie ludzie nie są świadomi, że dziewczyny się dużo masturbują?
Wiesz co, tak... Wychowalam się w bardzo konserwatywnej rodzinie, seks to temat tabu był, pełno hipokryzji, np moi rodzice nadal uważają ze seks przed ślubem to grzech, a mieszkanie razem to już w ogóle... Mimo że to tylko słowa były a hipokryzji było mnóstwo.  TEORETYCZNIE wiem że fantazje seksualne itp nie są niczym złym ale...np ta masturbacja u kobiet. To się zawsze bardziej z męskimi potrzebami a czując że ja codziennie muszę rozładować napięcie seksualne jakbym była facetem.. Jest mi z tym dziwnie. Bo z tego co czytałam,  mały procent dziewczyn się masturbuje codziennie. I wiem że to może się wydawać durne porównywanie się itp ale zdając sobie z tego sprawę, jest mi źle. Bo jak napisalam wcześniej-sama świadomość uzależnienienia od takiej rzeczy jest czymś wstydliwym i jakby nie patrzeć tematem tabu, czymś o czym otwarcie nie porozmawiasz z kimś, zostaje z tym sama. To tak, mam poczucie ze jestem "inna" "zboczona"

Kiedyś samo myślenie mi także wystarczało. I raczej nie widziałam nic w tym złego. To była taka hmm moja prywatna sfera. A potem już napisałam w jakim poczuciu zaczęlam się dotykać, a potem już potrafiłam odpowiednio doprowadzić się do orgazmu. Właśnie zastanawiałam się czy nie lepiej hmm wyrzec się takich myśli czy po prostu się opanowywać przed masturbacją. Chcialabym to jakos wypośrodkować. Na pewno nie robić tego w atmosferze nerwicy....

Myślenie to też forma masturbacji - w rzadkich przypadkach doprowadzająca również nawet do orgazmu.

Co do myśli...
Eh to też jest ciężki temat. Nie oglądam porno, może kiedyś 2 razy mi się zdarzyło po prostu z ciekawości. Ale czasem zdarza mi się w internecie czytać jakieś zboczone rzeczy żeby się pobudzić. Tak przeglądając internet, mam poczucie totalnie zmarnowanego czasu, robienia czegoś złego, staram się zawsze spędzać czas w dobry sposób i znowu myśli typu - gdyby ktoś zobaczył co czytam.. " itd. Niby wiem ze każdy człowiek myśli o seksie, to.. Tak naprawdę hmm ciężko mi to sobie wyobrazić. Mam wrażenie że jestem jakaś inna. Też wobec tej swojej samotności.. I...mam też hmm bogatą wyobraźnie, potrafię sobie wiele rzeczy zwizualizować,wiele rzeczy mnie podnieca nie umiem tego wytłumaczyć. Kiedy czuję się szczęśliwa i myślę że nie mam żadnego problemu, a potem muszę rozładować napięcie to.. Przestaję lubić siebie. Tłumacze sobie to jakoś pozytywnie, że nic się nie stało i potem wstaję i zajmuje się czymś pożytecznyn.. Jakoś to pomaga ale zostaje we mnie takie podswiadome poczucie że coś jest nie tak, że muszę spróbować nie robić tego przez jakiś czas i wtedy będę normalna. Wiem że brzmię mega głupio ale uzewnętrzniam jak to wygląda to moje myślenie. Btw też wykryto u mnie taki problem z jajowodem to... W pierwszej chwili martwiłam się że to przez masturbację, że sama jestem sobie winna. Oczywiście wiem że to nie tak i po tym przemyśleniu chyba zdałam sobie z prawy że to dużo przez moją psychę :dd

Co do samotności... Piszecie że rozwiązaniem seks z mężczyzną. I tak, staram się być aktywna towarzysko, nie zamykać się w sobie i być otwarta na poznanie kogoś w kim się mogę zakochać. Kiedyś miałam bardzi duże wymagania, tzn bardzo idealistyczne podejście, dużo osób odrzucałam i to też nie było zbyt dobre. Trochę wpłynął na mnie były partner, byłam zakochana i dość źle przeżylam zerwanie. Może stąd to analizowanie i czy miał rację twierdząc że masturbacja jest taka zła.
Btw.. W sumie pisząc to na tym forum dobrze mi to zrobiło,  trochę wyrzuciłam to z siebie..i postaram się inaczej o tym myśleć

No dobrze. Więc odrzucam te myśli że to jest czymś złym i że jest coś ze mną nie tak. Moi znajomi są w większości w związku albo po prostu nie rozmawiam nawet z przyjaciółkami na takie tematy. Może jakie to rzadkie u kobiet było przeze mnie trochę wyolbrzymione skoro robienie tego codziennie to nie zadna patologia. Tylko że..

W atmosferze nerwicy nic nie jest dobre - a szczególnie seks z drugim człowiekiem.
Póki co u mnie to jest i na razie niestety będzie związane z takimi nerwami..po prostu za daleko to poszło, za bardzo się na tym punkcie nakręciłam i chodźbym nawet miała pewność że to zupełnie normalne to i tak czuję się po tym okropnie.
Jak pisałam,  to nie dezorganizuje moich obowiązków, zajęć itp.. Ale odpoczynek już tak. Chcialabym się czasem normalnie polozyc i odpocząć.. I nie.. Ciągłe uzależnienie od tego schematu: Mocne myślenie na seksualne tematy-masturbacja-poczucie winy. Ja nie lubię tego robić. Jak pisałam.. Odczuwam orgazm kilka sekunkd.. Następnie czuję się bardzo źle i takie zmarnowanie psychiczne. Boli mnie brzuch głowa serce.. Czy to z nerwów czy nie wiem. Cieżko mi potem dojść do siebie. Zdarza mi się potem płakać... I do tego kurcze... Nawet u ginekologa boję się że w jakiś sposób widać że się masturbuję.. Strasznie się dręczę z tego powodu i postaram się walczyć z takimi myślami. Jednak.. Na chwilę obecną... Nie chcę tego robić. Wiem że jak przestanę to będzie pierwszy krok żeby to błędne koło przerwać. Nie będę się karać psychicznie jak mi się to zdarzy ale.. Jednak zacznę po prostu robić co innego. Wstanę, wyjdę z domu, porobię coś... Jeśli znacie jakieś sposoby na jakieś czynności zamiast robienia jakiegoś nawyku to chętnie poczytam.

Za twoje złe samopoczucie nie odpowiada masturbacja, ale myśli o niej. A wiesz w ogóle skąd biorą ci się takie myśli, że masturbacja to coś złego, co trzeba ograniczać, robić mniej, rzadziej? W sensie, dlaczego tak uważasz i jakie są korzenie?

Dla mnie to była religia. Jak kiedyś w gimnazjum dowiedziałam się na religii, że to grzech, to przeszłam załamanie i przez lata czułam się gorsza. Strasznie to poraniło moją psychikę i podejście do seksu. Każda przyjemność z tej czynności za moment przeradzała się w rozczarowanie, żal, poczucie winy, obrzydzenia... ehhh... pamiętam to doskonale. Wyleczenie się z tego myślenia, to najlepsza rzecz jaka mnie mogła spotkać Co mi pomogło? Obracanie się w odpowiednim towarzystwie - okazało się, że jedna z moich nowo poznanych znajomych jest sex coachem. Wchodziłam na jej stronę, blogi itd. Pomogło mi - możecie się śmiać, pozwalam - czytanie fanfiction, gdzie większość treści to treści seksualne. Świadomość różnych układów itd., odkrywanie nowych fajnych rzeczy, w ogóle - edukacja seksualna w tej postaci - pozwoliła mi zobaczyć, że i masturbacja i seks są fajne i normalne. Jak ktoś chce i ma ochotę, to jest spoko, jak ktoś nie chce i nie ma ochoty - też. Jak ktoś ma niezwykłe fantazje, pragnienia, fetysze itd. też jest super. Bo to jest część, która nie jest ZŁA. W żaden sposób seks nie jest zły, dopóki kogoś nie krzywdzi. Masturbacja  też nie jest zła, no bo dlaczego? (I tu znów pytanie - dlaczego miałaby być zła? czy uważasz tak jak kościół, czy może masz przekonanie, że kobieta to powinna być "czysta"?).

Teraz to jesteś w trochę paradoksalnej sytuacji, bo im bardziej chcesz powstrzymywać myśli, tym częściej będą przychodzić. Im bardziej będziesz odwracać uwagę, tym mocniej będzie na to skierowana. Im bardziej będziesz się za to karać, tym bardziej będzie to w ciebie uderzać. Tak działa psychika, tak jest.

Jakie jest rozwiązanie? Przyjęcie za prawdę tego, że masturbacja jest dobra że jest czymś naturalnym dla człowieka, normalnym, właściwym, że można z tego czerpać przyjemność, że jest to fajne i zdrowe i ciekawe i można się przy tym bawić i mieć z tym dobrze. Co może w tym pomóc? Blogi, wykłady o seksualności, czytanie książek.