Sama w ciąży. Mąż jest z inną. - Netkobiety.pl

On zaproponował ślub, ale Ty go z nim wzięłaś.
Sama młodo wyszłam za mąż i choć ja starałam się podołać nowej dla mnie sytuacji, były kompletnie się na tym wyłożył. Z perspektywy czasu jak o tym myślę to wiem, że nie dorósł do bycia głową rodziny.
Twój mąż też nie. Ewidentnie nie w głowie mu rodzinna sielanka, a to co obiecał składając Ci przysięgę to "obiecanki-cacanki".

Nie masz czego żałować. Nawet jeśli w przyszłości by się zmienił, wyszalał to co? Czekałabyś na to? Na niego? Przyjęłabyś to wszystko na swoje barki? Odpowiedzialność za dom, dziecko i męża, który lata za kobietami jak pies za kością? Zniosłabyś to wszystko w imię czego? Miłości? Ta też ma swoje granice.

Zadbaj teraz przede wszystkim o siebie i o swoje dziecko. Skup się, aby ciąża przebiegała dla Was zdrowo. Dziecko to Twoja przyszłość, mąż "wolny ptak"- niekoniecznie.

Zdesperowana? Nie. Bardzo go kochalam. Chodzi mi o to ze ja go nie naciskalam na slub. Wiem, ze ludzie przechodza gorsze rzeczy, ale prawda jest mi z moja jest bardzo ciezko.
Nataluszek niby to wszystko wiem ale bardzo ciezko ruszyc do przodu. Staram sie ogarnac i powoli to mi wychodzi. Niestety z tylu glowy ciagle siedzi ze jestem samotna z dzieckiem. Dziekuje za wypowiedzi.

Znam malzenstwa ktore tez mlodo pobieraly sie i sa ze soba szczesliwe. Znam tez takie ktore byly juz duzo starsze i im sie nie udalo. Zdaje sobie sprawe ze to kwestia dojrzalosci emocjonalnej.
Mi niestety sie nie udalo dobrze wybrac i konsekwencje wlasnie odczuwam. Co nie zmienia faktu ze czlowiek zawsze sie ludzi ze bedzie dobrze.
Rzeczywiscie powinnam tej dziewczynie dziekowac . Tym razem jezeli zdecyduje sie na drugi zwiazek to na pewno nie od razu ale po dlugich przemysleniach . Liczy sie szczescie dziecka a nie moje.

Bulka bardzo dziekuje. Mam nadzieje ze tez duzo sie zmieni jak juz bedzie dzidzius. Bede mogla skupic sie tylko na nim i pojsc do przodu...

Przeżywasz niezłą emocjonalną huśtawkę. Przekonać się na własnej skórze o tym, kim faktycznie jest - wydawałoby się - bliski człowiek, jest trudnym doświadczeniem. Świetnie, że masz wokół osoby, na których wsparcie możesz liczyć.

To przekonanie może mieć bardzo niepokojące i niedobre skutki. Niedobre i dla dziecka, i dla Ciebie. Żadne dziecko nie dźwignie tak wielkiego ciężaru. Żadne dziecko nie jest wdzięczne za to, że matka jego postawiła na piedestale zapominając o sobie, własnych potrzebach i szczęściu.

Dziecku do szczęścia potrzebna jest matka, ale matka niezależna psychicznie (nie grozi bowiem uwieszeniem na dziecku i życiem jego życiem), znająca swą wartość, szczęśliwa, mająca własne cele i realizująca własne marzenia.

Przyznam ze moja samoocena jest rowna zeru. Nie wiem jak ja podbudowac, nie chodzi mi o wyglad tylko o charakter. Mam poczucie ze jest ze mna cos nie tak. Po to mam psychologa ale potrzeba czasu. Ciezko uwierzyc ze jest sie cos wart kiedy ktos wmawial Ci ze nie jestes duzo warta, nikt Cb nie lubi, nic nie potrafisz, nic lubisz itd, na dodatek zostawi Cb z dzieckiem dla mniej atrakcyjnej dziewczyny.
Jak byc spelniona matka? Jak to rozumiec?
W sumie Wielokropek juz mi na to odpowiedzial

blablablabla. Skoro JESZCZE tego nie wiesz, uchylę Tobie rąbka tajemnicy. Otóż robią tak marne istoty, które nie mają nic do zaoferowania, natomiast czują sie lepiej, jak sponiewierają kogoś. To bardzo proste mechanizmy, a przed Tobą długa droga. Jeśli jeszcze tego wszystkiego nie rozumiesz błagam kieruj się zwykłą godnością, honorem, kto chicałby być z takim biiiiiiiiiii który mając żonę w ciąży puka inne. Wyobrażasz sobie że wpuścisz go do domu, żeby dotykał nowo narodzone dziecko, korzystał ze sprzętów jeśli jego łapy były przed momentem w jakiejś wątpliwej urynie. Błagam, włącz instynkt samozachowawczy.

Zacznij (i nie przestawaj) zapisywać na kartce swe zalety. Wiem, pewnie w tej chwili żadna w Twych myślach się nie pojawi, każdej zaprzeczysz, zaraz udowadniać będziesz, jak kiepską jesteś osobą, jednak zacznij. Zaleta, to dla przypomnienia , to pozytywna cecha, nie oznacza jednak, że zawsze, bez wyjątku, światek, piątek i niedziela Tobie towarzyszy. Codziennie, albo kilka razy dziennie czytaj te wydłużająca się listę. Nie, nie bądź zbyt ambitna. Nie wierz , czytaj tylko. Pytaj o swe zalety bliskie i życzliwe Ci osoby i zapisuj. Nie wierz , zapisuj. Uwierz tylko w to, że bliscy nie mają żadnego interesu, by Cię oszukać.

ja bym z tymi zaletami od bliskich nie folgowała. Dla bliskich ważnych kobiet często jest zaletą ponad miarę utrzymanie małżeństwa i walczenia o nie, jakkolwiek złe by nie było, a już zwłaszcza jeśli dziecko w drodze. Mohery w opiniach mogą ją zwichrować. A nie o to chodzi. I nie pytaj tych "szczęśliwych" w małżeństwach koleżanek. Zapytaj siebie, tak z głębi serca.

Napisałam o bliskich i życzliwych osobach. Żadnego słowa nie ubrałam w cudzysłów.

Bulko, współczuję doświadczeń, które leżą u podstaw takiego myślenia.

Eiko, świetnie, że nie widzisz waszego związku w biało-czarnych barwach, że znasz swój w nim udział. Może nie tak długa droga przed Tobą, jak orzekł psycholog. Proszę jednak, byś przeczytała swój pierwszy post i nie odbierała swemu jeszczmężowi (jm) jego "zasług".

Ten przepis już dawno nie obowiązuje, wystarczy 18.

Oooo, no to z tymi przepisami jestem za murzynami
mnie nie dotyczą
18 lat to tylko pesel.

ok kto będzie płacił, to już nieistotne. Generalnie wypada płacić swoje rachunki. Chyba najwyższa pora się z tym oswoić i nie rozdrapywać, tylko zyć dalej.

Dziekuje za slowa pociechy. Juz myslalam ze ktos mnie skrytykuje a akurat dzis mam paskudny nastroj.  Kupywalam dzis ciuszki dla dziecka i nawet nie moge mu powiedziec o tym, pochwalic , powiedziec jak sie czuje. Jak piszesz nie zmieni sie, mimo to boli ze czas i uczucia ktore mi sie naleza przelewa na inna. Gratuluje tak wspanialych 30 lat z mezem . Tylko pozazdroscic

Karina bardzo dziekuje Ci ze mi odpowiedzialas. Potrzebowalam tych slow. Ty i ja przechodzimy przez pieklo przez mezczyzn nic nie wartych. Kazda z nas potrzebuje czasu i duzo sil zeby sie pozbierac. W Twoim watku wspominali o narcyzmie. Moj ex tez nim jest. Sa identyczni.
Tak przy okazji mojej corce chce dac na imie Karina

U mnie juz 22 tc

U mnie juz 22 tc

A Twój toksyk kontaktuje się z Tobą czy urwał kontakt?
Mówiąc o podobieństwach miałam na myśli nasz wiek i ich wiek. Też 6 lat różnicy.

Eiko, podzielę się z Tobą moimi przemyśleniami odnośnie nowych związków naszych toksyków...
Masz rację, nie można być szczęśliwym, jeśli nie kocha się samego siebie. Tu chodzi o to, aby znać własną wartość i tą wartością dzielić się z innymi. A czym jest toksyk? No niczym innym jak kupą nieszczęścia: kompleksy, złość, nerwy. Ciągle musi sobie coś udowadniać, np. że jest atrakcyjny, jeśli podrywa i flirtuje z innymi. Musi czuć się akceptowany - szuka tego na portalach społecznościowych. Nie umie budować bliskości, ciągle doszukuje się problemów. Bo jak ma problem, to musi być w centrum uwagi, wtedy Ty rzucasz wszystko i lecisz do takiego biedaka na ratunek, a on widzi, jaki jest ważny. Swoją wartość uzależnia od innych. Stwarza fałszywy obraz, gra w pozory.
Mój ex toksyk nieustannie podkopywał moje poczucie własnej wartości. A ja nie lubię jak ktoś mi dmucha w kaszę więc mu powiedziałam: " w blasku mojej zajebi#tości to Ty się możesz poopalać" Jednak nie było cały czas tak pięknie i kolorowo z moimi ripostami, bo przebywając z toksykiem na dłuższą metę to można popaść w kompleksy ...
Ale wracając do tematu. Mają nowe laski. I chwała im za to. Serio. Dlaczego tak uważam? Popatrz sama - Mamy czas dla siebie, nikt z nas nie wysysa energii. Możemy się skupić na sobie (Ty jeszcze na dziecku) a to najlepsza inwestycja.
Toksyk ma inną - no i fajnie. Mój po rozstaniu chciał mi udowodnić za wszelką cenę, że potrafi stworzyć normalny związek. Tak myślę. Wybrał się na łowy, roztoczył swój pozorny urok i ta daaa... upolował sobie nową. I tutaj przejawił inteligencję - poziom 200% normy. Nowa to zapatrzona w niego szara myszka. Totalne moje przeciwieństwo. Po co mu dziewczyna atrakcyjna, pewna siebie i mająca własne zdanie? Przecież przy mnie to on się jeszcze większych kompleksów nabawił Och, ależ on musi być teraz z nią szczęśliwy. To on jest obecnie gwiazdą, nowa biega za nim na każde zawołanie. Istny król Maciuś I. Pomyśl, czy to normalne?
Jak już mu ta złość i chęć udowodnienia mi czegokolwiek przejdzie to zacznie porównywać. No tak, miał fajną, koledzy mu zazdrościli. Mnie nie ruszyło (pozornie) jego nowe happy life, więc co dalej? A no dalej to lipa. Bo się chłopak zacznie nudzić nową. Przecież nic nie zrozumiał z naszego rozstania, nowa miała go wyleczyć, ale jak toksyk ma się wyleczyć, skoro ma kompleksy i nie pracuje nad sobą? Coś co teraz daje mu pewność siebie - jego pierwsze skrzypce i jej skromna uroda staną się dla niego nowym źródłem kompleksów (np. koledzy mają fajniejsze dziewczyny). I znowu będzie jazda na sto fajerek.
(ale to nie będzie już nasz problem, bo my pewnie odzyskamy do tego czasu równowagę).
Twój toksyk być może chciał błysnąć przed kolegami. Więc ma nową, koledzy (emocjonalnie upośledzeni jak sam toksyk) biją brawo, chłopak ma "szacun" i co? Jego 5 minut minie i znów będzie kisił się w związku, trzeba będzie czegoś nowego, aby zaistnieć/ zyskać uznanie.

Póki co jest mu dobrze, są zmiany, on upolował coś, jest samcem alfa, prawdziwym kogucikiem.

Nam też będzie dobrze, zobaczysz. I nie będzie to pozorne szczęście. Przepraszam, że w Twoim temacie tak opisuję swojego toksyka, ale Twojego nie znam ani nie pisałaś zbyt wiele o jego nowej, więc wnioski wyciągam na podstawie danych jakie sama mam

P.s. ja mojego dzisiaj widziałam, traktował mnie jak powietrze. Wiesz co mnie zmartwiło? Spojrzałam na niego i zobaczyłam swoje zachowanie takie jakie miałam jakieś dwa miesiące temu... Tak, strasznie widać, jak sztucznie udaje się, że kogoś olewamy. Nie wiem co mojego toksyka ugryzło, bo zazwyczaj widząc mnie przyglądał mi się z durnowatym uśmieszkiem i wymalowaną na twarzy satysfakcją. Może olał rzeczywiście, a ja sobie wkręcam. Chociaż chcę wierzyć, że widzi, że idę do przodu

Eiko oni są tacy sami! Możemy sobie podać rękę.
Ja mam tylko to szczęście, że nie musiałam przechodzić przez rozwód. Po ponad pół roku stoję twardo na nogach, wyszłam na prostą. Oczywiście czasami złapie mnie chandra i tęsknota ale teraz to jest dużo lżejsze i łatwiej mi odgonić te myśli. Ty też wyjdziesz na prostą.

P.s. jak dzidzia? Kiedy przyjdzie na świat?

1. Wyprowadzają Cię z równowagi wiadomości o jego poczynaniach. Słuchaj, to jest człowiek niedojrzały i niestabilny w uczuciach. Typ Piotrusia Pana. Co gorsza nie ma pewności, że taki człowiek kiedykolwiek dojrzeje. On kieruje się impulsami, jest egoistą i chce skupić na sobie zainteresowanie innych. Zauważ, że on nie ma zasad, jest socjopatą. Szanujący się mężczyzna nie obraża przy kolegach kobiety, zwłaszcza jeśli jest jego żoną. Zostawił Cię w ciąży i to w jaki sposób: odchodząc do innej panienki.
Nie żałuj, że go nie ma. Powinnaś zrozumieć, że to akurat wyjdzie Wam na dobre.
Pomyśl sobie tak: co by było gdyby wciąż z Tobą był? Jesteś w ciąży, jednak jego uczucia i potrzeby byłyby na pierwszym miejscu (tak jak było podczas trwania waszego związku). Codziennie zasmucałby Cię fakt, że Ty i dziecko jesteście na drugim planie. Musiałabyś znosić jego niedojrzałe zachowanie, m.in. imprezowanie. Wątpię aby kiedykolwiek zrezygnował z własnych przyjemności aby pomóc Ci wychowywać dziecko. Na dobrą sprawę miałabyś dwójkę dzieci do wychowania.
A teraz od strony dziecka: jaki wpływ na jego psychikę miałaby sytuacja między rodzicami: kłótnie, ciche dni? Jak miałoby się czuć widząc, że ojciec się nim nie interesuje? Dzieci są bacznymi obserwatorami i widzą, że coś jest nie tak między rodzicami. Ponadto istniałoby ryzyko, że dziecko zacznie powielać chory schemat zachowania po tatusiu. Masz możliwość wychowania dziecka z dala od tego toksycyzmu. A to dla Ciebie jak dla matki powinno być najważniejsze: chronić dziecko przed tym co złe.

Zobacz sama ile stresu i nerwów zaoszczędził Ci odchodząc do innej.

2. Jemu wszystko się udaje?
a) do czasu. Nie znam człowieka, który nie ma w życiu problemów. On nie jest dojrzały i jak pojawią się problemy to obudzi się "z ręką w nocniku". Teraz się bawi, ma za co, ma z kim. Dobrze, niech korzysta, bo długo to nie potrwa.
b) nie pisałaś ile kochanka ma lat. Obstawiam, że jest młodsza od Ciebie, więc bardziej rozumie jego potrzeby, bo jest równie niedojrzała jak on. Ponadto jest szarą myszką i nie będzie egzekwować od niego szacunku w obawie przed tym, że on może odejść. Myśli, że złapała Pana Boga za nogi. Jest naiwna. Słuchaj, jeśli dziewczyna chce sobie zmarnować życie to jej decyzja. Ty się ciesz, że zmarnował Ci tylko kilka lat. Wszystko jeszcze przed Tobą.
c) tak naprawdę to widzisz tylko to co on chce Ci pokazać. Nie wiem skąd docierają do Ciebie informacje, może z portali społecznościowych a może od wspólnych znajomych. Nie ważne. Bądź świadoma, że taki człowiek przedstawia się tylko z dobrej strony, chwali się tylko sukcesami. Taki toksyk przecież nie mówi znajomym ani nie pisze na fb "oj jak jest mi źle". Udostępnia tylko to co dobre. Taki mechanizm. Patrz na to wszystko z przymrużeniem oka. Wiesz jaki jest naprawdę. Nie bierz do siebie tych rewelacji o jego cukierkowym życiu, bo zapewne tak nie jest.

Chwali się zareczynami bo odczuwa opinię innych którzy obwiniają go, że zostawił żonę w ciąży.  Pokazuje więc, że nie był szczęśliwy w związku z Tobą a jest szczęśliwy teraz. To wszystko jest pod publikę. Nie bierz do siebie tego.
TO tak jak mój który teraz ma taki poważny związek i taki normalny i dojrzały i zrównoważony.
- hahaha no dobre sobie żarty. Eiko już raz dałyśmy się wciągnąć w te ich gierki i pokazy. Sprowadza rozum do rzeczywistości- to jest ściema i na dłuższą metę sama wiesz jak wygląda związek z nim.

Czy będzie żałował... mi też każdy mówił że on będzie żałował a ja widzę że nie żałuje. Nie wiem jak jest naprawdę ale stosując zasadę a contraroio (odwrotnosci) to wydaje mi się że skoro tak pokazuje że jest szczęśliwy to chyba w głębi serca żałuje. Bo oni wszystko robią na odwrót. W trakcie mojego związku jak odtrącilam mojego ex (olałam propozycje spotkania np) to polazł  na imprezę i wrzucił na fb foty jak to on się dobrze bawi. Stąd moja dedukcja.
Chociaż taki psychol może wcale nie żałować bo ma co chciał. Co w ich chorych głowach siedzi to nie mam pojęcia.

Najlepsze co możesz zrobić to uodpornic się na ten jego teatrzyk. Bądź świadoma że takie zachowanie nie raz się powtórzy i pracuj nad sobą aby w żaden sposób nie dotykalo to Ciebie. Rusza Cię to bo na to pozwalasz. - wiem brzmi okropnie. Ja już się trochę zdystansowalam. Powtarzałam sobie: jest mi lepiej bez niego, a to co on robi nie ma wpływu na jakość mojego życia. Taka afirmacja + 20 wdechów powietrza. I powtarzałam to tyle razy aż ten cholerny ból zniknął.

Co do wypowiedzi @I_see_beyond: po części się zgodzę, ale mąż Eiko to nie tylko zdradzacz lecz przede wszystkim toksyk. W dodatku niedojrzały  Piotruś Pan. Ciężko jest to rozgryźć bo nie kierują nimi żadne zasady moralne dlatego nie znam odpowiedzi na pytanie czy będzie żałował.  Ale mówiąc Eiko że będzie żałował nie mówię tego dla pocieszenia lecz z nadzieją że jego popaprane życie tak się spier#oli, że kiedyś doceni to co miał.
Co do poczucia sprawiedliwości. Sama go nie osiągnęłam ale odpuściłam już nawet jego poszukiwanie. Nie ma sensu uzależniać się w jakikolwiek sposób od toksyka. To co robi toksyk to płycizna emocjonalna wiesz o tym dobrze Eiko. Nie daj się wciągnąć w głupią grę jego pokazów. Odetnij się od tego.

Cały dzień czytam w kółko wasze wpisy. Na pewno będe wracała do nich niejednokrotnie.

Podejrzewam że na moje zachwianie emocjonalne ma dodatkowo wpływ ciąża a dokładniej hormony.
Wczorajszy dzień przeleżałam, dziś spędzilam go pomagajac siostrze w sklepie i czuje sie duzo lepiej. Przy okazji spotkałam wielu znajomych ktorzy starali się pocieszyc mnie slowem, jego oczywiscie krytykujac a mnie chwalac tym ile wytrzymalam z nim i jak dobrze wygladam w ciazy. Spojrzrenia wspólczucia wbrew pozorom nie sa przyjemne ale z drugiej strony ciesze sie ze sie mna choc troche interesuja.

Moja siostra dodala moje zdjecie w ciazy na portal chcac udowodnic mi ze nie mam czego sie wstydzic, bo przyznam ze troche sie krepuje ciazy patrzac na moja sytuacje. Niektorzy mysla ze chcialam meza zlapac na dziecko.

Pewnie przyjdzie czas ze to wszystko na tych zaklamanych facetach zycie sie zemsci, ale my juz bedziemy na to obojetne.

Niestety calkowicie nie moge sie od niego odciac bo:
1. Rozwod- ktory bedzie pewnie pieklem.
2. Dziecko- kontakty, boje sie o to jak sobie poradze sama, z kontaktami z nim , a nawet wybiegam naprzod juz jak zaareguje na to ze tata z mama nie sa razem.

Po tym jak moj jeszcze maz sie zachowuje utwierdza mnie w przekonaniu ze nie jest wart jakichkolwiek uczuc, mimo to potrzebuje czasu zeby ten bol i uczucie tesknoty za nim nie wracalo. Potrzebuje tez czasu zeby pokochac siebie, a to wydaje sie najtrudniejsze.

Rozwód nie musi być piekłem, jeśli przygotujesz się do niego psychicznie. Oczywiście sama rozprawa, to żadna przyjemność, ale zanim do niej dojdzie możesz być już w zupełnie innym stanie. Wiele zależy od Ciebie. Z pewnością nie pomoże Ci ciągłe rozdrapywanie ran i tkwienie na pozycji ofiary, rozkładanie na czynniki pierwsze tego, co Ci zrobił.
Oczekiwanie aż powinie mu się noga, albo co gorsze, życie nadzieją, że może mu sie odmieni. To byłoby  najgorsze, bo nie mam wątpliwości, że poszłabyś za nim jak w dym.
Proszę, nie pisz, że zanim tęsknisz, za czym, za tym piekłem, które zrobił Ci z życia, naprawdę chcesz takiego ojca na codzień dla swojego dziecka, chcesz męża, który upokarzał Cię na wszystkie możliwe sposoby?
Faktycznie, chyba hormony odbierają Ci zdrowy rozsądek.
Piszesz, że on podobno złożył wniosek o rozwód, czy dostałaś już ten pozew? Niby napisał że z własnej winy (a tak Ci tyłek obrabiał), trudno mi w to uwierzyć, chociaż dowodów masz aż nadto. Chyba zabezpieczyłaś jego publiczne, radosne wyznania miłości wobec kochanki, informacje o oświadczynach, ich wspólne zdjęcia itd?
On, choć prymitywny, nie jest glupi, wie, że nie ma żadnych szans na rozwód bez orzekania, chyba, że Cię urobi. Nie wierz w nic, co on Ci ewentualnie obieca, nie daj się też zastraszyć, bo wszystkiego możesz się spodziewać.
Zacznij już zbierać wszystkie rachunki; za lekarza, do którego chodzisz, badania, jeśli za nie płacisz, wyprawkę dla dziecka, wózek, łóżeczko itd.
To wszystko przyda Ci się w sądzie, możesz zażądać przynajmniej połowy zwrotu kosztów, które poniosłaś w związku z ciążą i zawalcz o solidne alimenty na dziecko, a nawet na siebie.
Czy byłaś już u prawnika?
O dziecko się nie martw, niemowlę z pewnością nie zareaguje na to, że mama z tatą nie są razem, bo nie bęzie miało o tym pojęcia, nie dramatyzuj na zapas. Dla niej będzie to codzienność , Ty będziesz dla niej najważniejsza.
Nie martw się też na zapas o kontakty dziecka z ojcem, to jeszcze daleka droga i nie masz żadnej pewności, że on w ogóle będzie starał się stanąć na wysokości zadania.
Na razie nic na to nie wskazuje.

Dostałaś pozew bez orzekania o winie w którym napisał że od dawna z Tobą nie sypiał?  Eiko przecież Ty jesteś w ciąży, to jak on mógł napisać, że nie sypiał z Tobą?
Nie bój się samotności. Poradzisz sobie. Lepiej być samą niż żyć z psychopatą... ciesz się że to nie ma.

Moj maz to potwor, co nie?
Nie wiem jak mogl tak sie zmienic, chyba ze caly czas udawal...
Czuje ze moj rozwod nie bedzie latwy...

@ olive-olive moze to zle o mnie swiadczy ale licze na to ze kiedys los sie odwroci i on dostanie za swoje.

Musisz walczyc o orzeczenie rozwodu z jego winy a są ku temu przesłanki. Po rozwodzie możesz tez wykazać ze pogorszyla Ci sie stopa zyciowa i możesz żądać alimentów na siebie. Puść ch**a w skarpetkach

Sorry, ale to jest najgłupsze pytanie jakie można zadać. Każdy ma jakieś powody dla których jest z inną osobą. W początkowej fazie znajomosci nie widzi się wad u drugiej osoby, nie myśli się racjonalnie a jak jest jakieś "ale" to wydaje sie do przezwyciężenia. Zreszą jakie to ma znaczenie dlaczego chciała z nim być?

Jesteś wkurzona i ja rozumiem Twój gniew. Nie sądzę, żeby źle to o Tobie świadczyło

Edit : to stan przejściowy i nie wierzę, że jesteś ogólnie złorzeczącą osobą

Takie że związek z nim zaspokajał jej potrzeby, pytanie jakie?
Jeśli ona się tego nie dowie, to bez końca będzie powtarzać te same błędy.
Np. takie że nie przejrzy na oczy i będzie wpadać z rozpaczy w depresję w trakcie tego rozwodu. Zamiast się skupić na sobie i dziecku będzie w kółko przeżywać ten związek.
Coś z tego zrozumiałeś czy rozrysować?