różnica w poziomach atrakcyjności - Netkobiety.pl

Napisałaś, że praca męża wymaga dobrego wizerunku. Jeśli to wiąże się również z kwestią ubioru, może popróbuj w tę stronę? Jakaś fajna nowa fryzura, jakaś zmiana w ciuchach, makijażu? Kosmetyczna nawet zmiana, która sprawi, że się poczujesz bardziej atrakcyjna

Chyba coś w tym jest, dobry trop... Moje miotanie się musi być dostrzegalne, bo podczas którejś z rozmów na ten temat mąż powiedział "jeśli obawiasz się, że teraz cię rzucę, to przestań, bo nie, nie rzucę cię"...
Chciało mi się płakać, bo chyba nie jest za dobrze, skoro sytuacja dojrzała do tego, żeby on to wyartykułował wprost...

mniej więcej to samo powiedziała mi psychoterapeutka :-)
nie radze sobie sama tak dobrze jak bym chciała, dlatego poszukuje pomocy na forum, po tym, jak lektura wielu wątków doprowadziła mnie do wniosku, że można tu znaleźć skuteczną pomoc :-)
bardzo dziękuję wszystkim za odpowiedzi, przemyślę je wszystkie

Dobrze Ci piszą abyś poszukała rozwiazanie problemu w sobie bo widocznie  podświadomie skrywasz spore kompleksy które są uciszone gdy nie ma w pobliżu zagrożenia w postaci atrakcyjniejszej osoby.

Ja również w młodości miewałam takie stany jak Ty ale zrozumiałam, że powinnam zabrać się za siebie bo gdybym uważała sie za fajną babkę zarówno wizualnie jak i intelektualnie to nie odczuwałabym takich lęków. Skutek był taki, że wytłumaczyłam sobie, że jeśli czegoś nie zrobię to zamęczę jego i siebie dlatego popracowałam nad swoim wyglądem (jeśli masz słaby zgryz to dlaczego nie założysz aparatu na zęby tylko stwierdzasz "mam kiepski zgryz" to już jest jeden z powodów które Cię dołują) a następnie zabrałabym się za kwestie rozwoju - czyli podwyższenie swoich kwalifikacji. Takie sukcesy dają kopa w tyłek podnoszą samoocenę i spychają na bok głupie myśli.
Wbij sobie do głowy dwie zasady kłamstwo powtarzane wiele razy staje się prawdą (jeśli będziesz ciągle nawijać o swojej niższej atrakcyjności, dawać do zrozumienia facetowi ze jest kilka schodów wyżej od Ciebie to w to uwierzy!) oraz że sami jesteśmy kowalem swojego losu - więc za to jak się czujesz odpowiedzialna jesteś wyłącznie TY sama.

Fiksujesz, nie ufasz, nie radzisz sobie ze sobą...

Mój mąż jest wysokim, przystojnym i szczupłym facetem, ponadto z charakteru jest tak przecudownym facetem że niejedna by takiego chciała, uwielbia uszczęśliwiać, jest cierpliwy, wie co zrobić aby druga osoba była szczęśliwa, pracowity, dla rodziny wszystko by zrobił i wszystko by oddał, a jednocześnie jest męski, zaradny i mogłabym tak długo...

A ja? Odkąd choruje nie wyglądam i nie będę wyglądała już tak jak kiedyś, mam cienie pod oczami, co jakiś czas przerzedzają mi się włosy, nie wrócę do dawnej figury i tak schudłam na prawdę dużo bo więcej niż Twój Misio, ale jednak to już nie to samo, ponadto doliczmy do tego wszelkie niedogodności życia z osobą przewlekle chorą.

A mimo to ciągle słyszę szczere jesteś piękna, jesteś wspaniała, najlepsza, patrzy na mnie jakby nie patrzył na pulchną kluseczkę o anemicznym wyglądzie tylko jakby stała przed nim <tu wstaw nazwisko seksownej twoim zdaniem osoby>

Tylko wiesz ja nie jęcze nad tym czego ja nie mam, staram się wyglądać najlepiej jak to możliwe jednocześnie akceptując to czego nie jestem w stanie zmienić, nie roztrząsam tego co bym zmieniła, co jest brzydkie, co mi się nie podoba. Zaakceptowałam siebie, jestem pewna swojej kobiecości i faceci to czują, mam większe powodzenie niż nie jedna super laska.

Bo wiesz faceci najbardziej nie lubią JĘCZENIA, MARUDZENIA i DZIAMGANIA, a jeśli TY czujesz się ze SOBĄ źle to inni też zaczną Cię tak odbierać. Jako niezadowoloną, marudną, niepewną siebie... Także TWÓJ MIŚ i to wtedy możesz dopiero zacząć się bać...

Iceni też fajnie napisała. Misio też może być atrakcyjny. Mój Tata jest grubszym facetem, co prawda chodzi na siłownię, ma dużo mięśni, dobrą kondycję, ale to właśnie taki misio i żebyś TY wiedziała ile się za tym biednym ojcem bab uganiało i ugania pewno do dziś. Nawet jedna taka co ma program w telewizji... Mimo to Misio jest nadal wierny swojej żonie...

Okej -- jesteś starsza i od samego początku masz to w głowie. On teraz się "wylaszczył" i czujesz się z tym źle, bo uważasz, że stałaś się mniej atrakcyjna od niego, czyli twoja wartość w związku spadła -- jakby masz mniej "akcji w tej firmie", bo on tę firmę doinwestował, stałaś się mniejszościowym udziałowcem.

Wcale się nie dziwię twojemu dyskomfortowi.

Psychicznie tego nie obejdziesz, nie dasz rady -- choćby nie wiem ile psychoterapeutów z Tobą pracowało. Nikt Ci nie wytłumaczy, że to poczucie atrakcyjności NIE jest ważne.... bo JEST ważne. Taka jest obiektywna prawda.

Zauważ,  ze mówię "poczucie atrakcyjności" a nie obiektywna atrakcyjność -- bo liczy się to jak się czujesz w tym konkretnym twoim związku. Wy siebie nawzajem znacie, i doskonale czujecie kto na jakim poziomie jest.

MUSISZ na powrót stać się równym udziałowcem. Psychicznie się nie wywindujesz w poczuciu wartości, żadne triki nie pomogą. Zatem trzeba to zrobić fizycznie. Piszesz o sobie tak:

Bardzo dobrze, zatem mamy punkt wyjścia. I co teraz zrobić? Spójrz... wydajesz pieniądze na psychoterapeutów, myślisz, że powinnaś chodzić na siłownię... Wg mnie jedno i drugie to ślepe uliczki. Powinnaś zamiast do psychoterapeuty iść do kosmetyczki, fryzjera, wizażystki. Poprawa wizerunku spowoduje, że poczujesz się atrakcyjna, zobaczysz to w spojrzeniach obcych mężczyzn. Poczucie atrakcyjności spowoduje, że twoje akcje wzrosną i będziesz się cieszyć z małżeństwa.

Dość tych łez... zrób tak jak mąż -- ze zwykłej 37-latki stań się super-sexy-milf.

Mężczyźni nie widzą takich detali... oceniają całość.

Rozmowa z mężem to był błąd. Obniżyłaś swoje poczucie atrakcyjności jeszcze bardziej. NIE mówi się mężowi o swoich wadach. Tak samo jak mistrz nie prezentuje uczniom swoich słabości. Uczniowie te słabości zaczną dostrzegać jak będą przerastać mistrza i będą mu wdzięczni, że jak byli mali, niedoświadczeni, to on był dla nich prawdziwym kryształowym mistrzem. Tak samo żona nie powinna krytykować siebie w oczach męża -- innymi słowy żona nie powinna obniżać wartośći "żony swojego męża".

Zresztą sama widzisz jaki masz bilans rozmów... Mąż mówi, abyś się nie męczyła na siłowni, ale nie wiemy co naprawdę czuje i on tego nigdy nie powie. O swoich wadach możesz rozmawiać z przyjaciółką albo wizażystką, które Ci pomogą, ale NIE z mężem. Psycholog też nie jest dobrym rozwiązaniem, bo on Ci nie powie, abyś poprawiła wygląd, atrakcyjność, tylko będzie próbował kolorować świat, abyś się lepiej poczuła. Czasami jest duży rozstrój w poziomie atrakcyjnności małżonków i trzeba kolorować... ale Wy jesteście na tym samym poziomie i zamiast się oszukiwać po prostu zadbaj o własną atrakcyjność.

Nooo... dupcię trzeba ćwiczyć, pozostań na tej zumbie, aerobiku, albo biegaj, albo nordic walkinng, albo po rpostu chodź do pracy lub na zakupy na nogach... cokolwiek, ale musisz się ruszać. Dietę sobie ustal, abyś nie była tłusta -- nie mówię o wałeczku tu czy tam bo to jest seksi.

A cóż miał powiedzieć? "Idź kochanie na siłownię, bo gdbyś miała taki lub siaki brzuszek to byłabyś dla mnie bardziej atrakcyjna"?
Mężczyzna powinien mieć mięśnie... ale kobieta nie musi być taka żyła... Nie tędy droga.

Sorki! Źle robisz.
Rób tak, abyś siępoczuła atrakcyjna. Siłownia nie jest rozwiązaniem, ale dbanie o swój seksapil jest...

Trzeba podnieść wartość twoich akcji. Ty to zrobisz.

Posłuchaj Garego. Obniżenie atrakcyjności Twojego partnera nie jest sposobem, ale podniesienie Twojej atrakcyności jest wyjściem z sytuacji. To nie musi być siłownia, ale zadbanie o siebie czyli może fryzura albo kolor włosów albo makijaż albo np. ładne paznokcie, biżuteria, bardziej seksowne ciuszki. Przekonasz się, że taka zmiana sprawi, że zaczniesz czuć się bardziej atrakcyjna i seksi. A już doskonała sytuacja byłaby wtedy, gdybyś dbała o siebie nie dla partnera, ale dla swojej własnej przyjemności. Dlaczego ja maluję paznokcie? Bo lubię mieć czerwone paznokcie, lubię patrzeć na ich czerwony kolor. Dlaczego noszę seksi bieliznę, bo podoba mi się i lubię siebie w takowej widzieć. Lubisz sprawiać przyjemność ludziom, których kochasz? To pokochaj siebie i dbaj o siebie tak jak dbasz o ważne dla Ciebie osoby.

Czyli twoim problemem nie jest zanizona samoocena tylko... lenistwo zdajesz sobie z tego sprawę, że o wyglad trzeba dbac, ale łatwiej założyć szpilki niż ruszyc d... na siłownię. Dlatego wolalabys, zeby twoj facet zbrzydl, bo wtedy nie musialabys nic robic. Ty WIESZ co mozesz zrobic, tylko ci sie nie chce.

Fryzjer, szpilki i inne duperele nie wystarcza jak sie nie dba o bazę. Nie ma to znaczenia, że twoj facet jest starszy o trzy lata. Mozesz byc starsza i o trzynascie a i tak atrakcyjna ale... mimo , że nie ci się nie chce, to ty doskonale sobie zdajesz sprawę, że jednak coś jest na rzeczy - szpilki, makijaż, fryzjer... to jest wizerunek publiczny - twoj mąż widzi cię rownież rano, zanim sie "zrobisz na bóstwo"  i to jest ta roznica - on z zadbanym cialem wyglada atrakcyjnie nawet wtedy a dla ciebie argumentem, ze dbasz o siebie jest fryzjer i szpilki... chcesz odbudowac swoje poczucie wartosci badz atrakcyjna rano

A ja z całego serca polecam sport. Sport i ćwiczenia wpływają na poczucie atrakcyjności własnego ciała. Odkąd zaczęłam być naprawdę aktywna sportowo mam większą świadomość swojego ciała, dużo bardziej je lubię, bo mam nad nim większą kontrolę, wiem, że ono dużo może, że jest jędrne, wytrzymałe, i ta świadomość niesamowicie dodaje pewności siebie. Dzięki temu zaczęłam się czuć żywą, seksualną i kobiecą istotą. To naprawdę widać, jeśli ktoś lubi swoje ciało. I to lubienie jest niesamowicie uwodzicielskie. Nawet najpiękniejsza sukienka czy makijaż nigdy nie dały mi nigdy takiego poczucia atrakcyjności fizycznej jak wysportowane, ładnie wyrzeźbione ciało, które ma moc.

No to czegóż więcej chcieć? Zapytaj kogoś, kto Cię zna i komu ufasz... przyjaciółka? Przyjaciel? Kuzyn? Jak nie masz takich to zapytaj fachowca.

Na marginesie -- a nie przychodzisz spocona do tej pracy? Też bym tak chciał, ale się zgrzeję, a prysznica w pracy nie ma... ani świeżych ubrań... aaa...sorki za offtop.

Brawo. No to wyluzuj.

Chrzanić siłownię i trenera... męczarnia... Na co Ci to?

No to popraw... a może nie trzeba poprawiać, tylko szukasz gruszek na wierzbie. Zapytaj osoby niezależnej, ale zaufanej.

@Iceni - masz rację, nie można być grubym... ale siłownia to chyba trochę przesada dla kobiety? Te po siłowni nie są wcale takie atrakcyjne nago... co mi z ubitego brzucha z kaloryferem... wolę kobiecy gładki brzuszek, nawet jak tam jest "cal" tłuszczu... Co innego facet -- nie może być chudzinka, szczypiorek...

To już akurat kwestia gustu. Są mężczyźni, którzy lubią wysportowane kobiety (są i kobiety, które po prostu lubią uprawiać sport, i bardzo dobrze, bo regularny ruch pozwala zachować piękny i młody wygląd ciała, jest zdrowy, buduje wytrzymałość, kondycję). Umięśniony brzuch nie musi oznaczać kaloryfera, delikatnie zarysowane mięśnie brzucha są bardzo sexy, dużo bardziej sexy niż te wklęsłe brzuchy chudzinek. Zauważyłam, że problem z kobietami wysportowanymi mają zazwyczaj faceci, którzy sami sportu nie lubią, ci, których sport i ćwiczenia kręcą lubią też kobiety, które sport kręci. Poza tym fajnie iść razem na rower, rolki, łyżwy, wycieczkę górską, popływać i wiele innych.

Jak on Ciebie kocha i akceptuje, to po co drążyć temat? Po co naprawiać to, co nie zepsute...? Jak chcesz zadbać o siebie, to w czym problem?

winnie.c, uważam, że w obliczu Twoich rozterek, Twój mąż zachowuje się idealnie. Zaufaj mu.
Dobrze, że mimo niechęci chcesz zapisać się na siłownię. Może ta niechęć ustąpi, gdy zobaczysz efekty swojej pracy. Być może polubisz, tę formę aktywności i będziesz ją kontynuować bez stresu i z satysfakcją.
Różnica wieku między Wami nie jest przepaścią, więc postaraj się unicestwić tego robala, który drąży Twój mózg.
Wykończysz się, jeśli cały czas będziesz żyła z głęboko nawet skrywaną obawą, że "odnowiony" mąż pokusi się na nową kobietę.
Niektórzy wierzą, że "złe myśli" potrafią się zmaterializować, nie rób sobie tego.

Przecież mozesz zapisac się z mężem, trenowac z nim. W ten sposób spędzicie razem czas. Uwierz mi, że treningi wciągają to jest super sprawa.

Moim zdaniem masz zle podejscie i krzywdzace dla swojego meza. Z powodu zbyt niskiej pewnosci siebie wolalabys, by Twoj maz przytyl lub pogorszyl mu sie wyglad. Przeciez jezeli Cie kocha,to jaki jest problem? Roznie wygladamy, raz lepiej, raz gorzej i to jest normalne. W zwiazku wcale nie musi byc taki sam poziom atrakcyjnosci (choc i to kwestia wzgledna), ale by oboje sie sobie podobali. U mnie w zwiazku to ja jestem mniej rzucajaca sie w oczy, ale nie jest to dla nas problemem. Kiedys mniej wierzylam w siebie, teraz bardziej i wiem, ze jestem fajna nawet jak sa jakies wady. Ty niby piszesz, ze wygladasz fajnie, ale przejmujesz sie swoimi wadami. No wiesz kazdy jakies ma, ale jak sie lubi siebie to akceptuje calego, jak chce sie cos zmienic to sie zmienia, a jak nie to akceptuje i nie narzeka za bardzo, da sie :-) Zastanow sie dlaczego dla Ciebie to takie wazne byscie byli na tym samym poziomie atrakcyjnosci.. A i tak u Was przeciez nie ma duzej roznicy jak tez jestes atrakcyjna.

"Mąż na pewno nie oczekuje ode mnie, że zacznę się odchudzać i zasuwać na siłowni, czy też podniosę swoją atrakcyjność w inny sposób."
To mocno ryzykowne stwierdzenie. To fajnie, że mąż nie oczekuje. Porządny z niego facet. Ale na twoim miejscu  co się da, żeby jednak te atrakcyjność zmaksymalizowac. Na pewno nie będzie mu z tego powodu przykro. Samoocena faceta i jego postrzeganie przez otoczenie zależy w znacznym stopniu od urody partnerki. Więc dlaczego o to nie dbać?