W zwiazku z obcokrajowcem.. Co robic?? - Netkobiety.pl

Nie zdziwiło by mnie po tym kiedy prawda wyszła na jaw nawet jak się dowiem ze posial nasienie na marsie to tez mnie nie zdziwi.:)
Prawda jest taka ze po ok duch latach coś mi nie dawało spokoju .Tez niby nie chciałam szpiegowac  bo ja nic nie ukrył am no to z tegoż samego założenia wyszłam ,  a tu proszę .Intuicja miała rację. Związek musi być czysty jak szkło jeśli nic ludzie nie ukrywają ,  jeśli coś jest na rzeczy to zachowują się dokładnie jak twój luby;)

Nie chce cię straszyć boże broń. Ale życie potrafi zaskoczyć , posłuchaj intuicji i prześwietlenie gościa jeśli masz wątpliwości a sam nie skóry do rozmów .6 lat temu do głowy by mi nie przyszło ze człowiek może mieć tyle za uszami i kłamać w nos prosto .Gdybym nie obawiała się szpiegowania go oszczedzilabym sobie wiele;)

Nie bój się tylko działaj .Dla własnego dobra.
Telefon :)hmm... jego to samo blokada i zawsze gdzieś skitrany, wszędzie z nim
Pierwszego emalia otworzyłam jak czerwone lampki w mojej głowie nap.... non stop.
Poczytałam sobie trochę
Był od kolegi z kontraktu który pisał że  powinien uważać co mówi i robi po pijaku z dziewczyną która u nich sprząta. Siedziałam cicho ale od tej pory zaczęłam sprawdzać tel kiedy się dało .
Potem znalazłam karte  sim w torbie, włożyła do swojego tel i na whats  up znalazłam kontakt do Kim ,  napisałam Hey Kim i miss you;)
Ona odpisała Hey mój wspaniały
Po paru zdaniach kapłanów się ze nie z nim pisze wiec powiedziałam kim jestem a ta wyspie wala  co między nimi było
Dalej siedziałam cicho ale sytuacja nie dojrzała jeszcze żeby stanąć na nogi samemu w obcym kraju.
Bo oczywiście totalne uzależnienie finansowe mieszkaniowe od niego .
Robiłam swoje ale już pod kątem tego ze trzeba wiać
Z uśmiechem na twarzy .  Chociaż skręcalo mnie w środku.
Odejść tez nie było łatwo bo zabranial  i próbował najpierw tłumaczyć pokrętenie,później wmawiają mi ze nie dam sobie rady ,  później apogeum ze starą jestem i nikt mnie nie zechce
Usta znajomi i rodzinka otworzyła dopiero jak zakończyłam  temat .I wiadomo było ze nie ma odwrotu.I wtedy wyszła całą prawda .
No i prawdziwa twarz chama.
Nie chciałabym żeby ktoś taki wychowywał moje dzieci.
Co do depresji .... cała sytuacja o mało nie kosztowała mnie życie. 45 kg wagi ,  stacza nerwowa non stop.Przez to jaki rollercaster mi fundowal każdego dnia .  Kocham i nienawidzę ,  Powoli pocichutku  szperaj dla swojego dobra jeśli coś ci śmierdzi. A fb nigdy nie miał żadnych w zasadzie normalności ,  bo się po prostu bal ze coś mi w ręce wpadnie albo wyjdzie Szydłowiec z worka

laila85 napisał/a:

... Ahhh jesli chodzi o ta kobiete i dzieci.
Powiedzial mi po 5 miesiacach kiedy zamieszkalismy razem, poniewaz wczesniej sie klocicimy i n wiedzial czy cos z tego bedzie

W tej kwestii był po prostu nieuczciwy, powinien jasno postawić sprawę, gdy tylko zaczęliście się spotykać.
Czy spytałaś go kiedykolwiek, dlaczego nie pozna Cie ze swoją rodziną? Czy spróbowałaś kiedyś odmówić, gdy on wysyłał Cię do kraju, może on w tym czasie przywozi swoje dzieci i z jakiś względów nie chce żeby ciebie widziały w jego mieszkaniu (mieszkasz w jego mieszkaniu?)?
Piszesz, że w razie czego nie chcesz aby Twój dorobek dostała jego rodzina
Czy w jesteś w jakiś sposób formalnie zabezpieczona w sprawach finansowych i Waszych wspólnych zawodowych?
Przede wszystkim zabezpiecz się, żebyś nie znalazła się z ręką w nocniku.

alisesa napisał/a:

lailo85, mam za sobą różne doświadczenia, lata doświadczeń, niestety więcej złych niż dobrych (na własne życzenie wierząc dobrotliwie, że ludzie się zmieniają). mam też jedno ogromnie dobre doświadczenia - doświadczenie miłości. ale takiej prawdziwej. nie ma w niej miejsca na kłamstwa, niedomówienia, uniki, dezinformację. obawiam się, że od samego początku twój związek zbudowany jest na niedomówieniach, nie ma w nim zaufania. nie wiem czego się Twój facet boi. ale co to znaczy, że Cię odsyła? rozumiem, że nie powiedział Ci od razu o żonie i dzieciach, ale powinien był to zrobić w momencie kiedy zauważył, że się angażujesz, kiedy już go trochę poznałaś. moim zdaniem to przykłady, które opisałaś świadczą o tym, że ten związek to jest kompletna porażka. chociaż mieszkanie razem nie oznacza jeszcze związku kiedy ktoś nie dzieli z Tobą życia... masz jeszcze szansę na dobry związek. nie warto się bać zmian. ja tak się bałam 6 lat. ale teraz jestem szczęśliwa. w dobrym związku nie ma ciągłych ale, ciągłego strachu, braku zainteresowania, braku rozmowy, wspólnego życia. człowiek po prostu czuje się dobrze, bezpiecznie. kiedy pojawiają się wątpliwości warto popracować nad pewnymi aspektami współżycia razem, ale to o czym piszesz w mojej opinii kompletnie wyklucza jakąkolwiek pracę... przepraszam, że piszę tak brutalnie, ale Twój post mnie zaszokował.

Alisea,  wiesz to nie jest tak ze ja jestem zawsze ok a on byl beee.
Ale od momentu kiedy zdecydowalam sie z nim byc, staralam sie zamknac wszystkie furtki.
Tez jestem po dlugim 8 letnim zwiazku gdzie rozstalismy sie przed slubem.. Nie zawsze bylam ok dla bylego i postawilam sobie za punkt honoru dac z siebie wszystko, tym bardziej ze pierwszy raz w zyciu tak bardzo sie zakochalam. Rzucilam prace, znajomych, klocilam sie z rodzina zeby go tylko zaakceptowali.

Wysyla mnie do polski kiedy musi jechac do rodzicow na poludnie Francji a pozniej przyjezdza po mnie.. Mam dosc takiego zycia. Dzis znowu sie do mnie n odzywa, bo dokladam mu problemow swoja osoba. I narzekam i ponoc jestem roszczeniowa.. On jest pracoholikiem wiec kiedy juz wraca z pracy to najlepiej zebym mu n przeszkadzala bo on nam zapewnia dobre zycie i musi skonczyc jakis projekt.. Niby wszystko sie zgadza, niech pracuje, to nie jest problem.. ale ciagle meczy mnie ta cala sytuacja. Cos mi n daje sie uspokoic

... Ahhh jesli chodzi o ta kobiete i dzieci.
Powiedzial mi po 5 miesiacach kiedy zamieszkalismy razem, poniewaz wczesniej sie klocicimy i n wiedzial czy cos z tego bedzie

laila85 napisał/a:

Czy sa jakies szanse, wiem, ze to brzmi naiwnie i glupio, ze na prawde mu na mnie zalezy tylko ma ta swoja rodzine ktora mnie n akceptuje i on sam jest miedzy mlotem a kowadlem??

Ciezko mi uwierzyc, tym bardziej, ze nie zlapalam go za reke ze on cos jeszcze kombinuje za moimi plecami. Potrafi byc kochany, pomocny ale w takich sytuacjach jak te ktore opisalam, czy on faktycznie ma do mnie szczere zamiary.

Nie rozmawiam z nim teraz, powiedzial ze dokladam mu problemow kiedy on ma w tym momencie ich mase, ojciec ktoremu musi pomagac, zawirowania finansowe w firmie a ja zachowuje sie jak gowniara ktora probuje zwrocic na siebie uwage..

jesteśmy dorośli. jeżeli rozstał sie z byłą z przyczyn obopólnych i po ludzku to po jaki piernik miałby się ukrywać ze swoim obecnym życiem. kuku! to jest dorosły facet. a poza tym co to za tłumaczenie, że Cię nie akceptuje. jaki ma powód ta rodzina? bo po prostu jesteś? może najpierw powinni Cię poznać, a potem przestać akceptować. chłop się rozstał, są dzieci z tego związku to wiadomo, że do końca życia mnichem nie zostanie. od kiedy Francuzi są tacy świątobliwi?
jak dla mnie facet nie ma szczerych zamiarów. bo ciągle są jakieś niedomówienia i dziwne akcje. no chyba, że dasz przyzwolenie na luzackie życie z sekretami. to jest jedna z ważniejszych kwestii w związku jaki macie obraz wspólnego życia. oświadczył się po tylu latach? macie praktycznie wspólne życie. dziewczyno, zabezpiecz się najpierw materialnie, jakby to nie brzmiało i uciekaj. fajnie, że potrafi być kochany, ale z Twoich postów wynika poniekąd, że więcej złego niż dobrego. każdy potrafi być "kochany" jak czegoś potrzebuje. zwłaszcza jak jest wyrachowany. na prawdę chcesz być z facetem, który się z Tobą nie liczy i w dowolnym momencie "odsyła"? ja nie wiem jak ty jeszcze funkcjonujesz bo ja bym się rozstroju nerwowego nabawiła. a już na pewno nie byłabym w stanie położyć się w jednym łóżku obok takiej osoby. brrrr...

laila85 napisał/a:

alisesa napisał/a:

lailo85, mam za sobą różne doświadczenia, lata doświadczeń, niestety więcej złych niż dobrych (na własne życzenie wierząc dobrotliwie, że ludzie się zmieniają). mam też jedno ogromnie dobre doświadczenia - doświadczenie miłości. ale takiej prawdziwej. nie ma w niej miejsca na kłamstwa, niedomówienia, uniki, dezinformację. obawiam się, że od samego początku twój związek zbudowany jest na niedomówieniach, nie ma w nim zaufania. nie wiem czego się Twój facet boi. ale co to znaczy, że Cię odsyła? rozumiem, że nie powiedział Ci od razu o żonie i dzieciach, ale powinien był to zrobić w momencie kiedy zauważył, że się angażujesz, kiedy już go trochę poznałaś. moim zdaniem to przykłady, które opisałaś świadczą o tym, że ten związek to jest kompletna porażka. chociaż mieszkanie razem nie oznacza jeszcze związku kiedy ktoś nie dzieli z Tobą życia... masz jeszcze szansę na dobry związek. nie warto się bać zmian. ja tak się bałam 6 lat. ale teraz jestem szczęśliwa. w dobrym związku nie ma ciągłych ale, ciągłego strachu, braku zainteresowania, braku rozmowy, wspólnego życia. człowiek po prostu czuje się dobrze, bezpiecznie. kiedy pojawiają się wątpliwości warto popracować nad pewnymi aspektami współżycia razem, ale to o czym piszesz w mojej opinii kompletnie wyklucza jakąkolwiek pracę... przepraszam, że piszę tak brutalnie, ale Twój post mnie zaszokował.

Alisea,  wiesz to nie jest tak ze ja jestem zawsze ok a on byl beee.
Ale od momentu kiedy zdecydowalam sie z nim byc, staralam sie zamknac wszystkie furtki.
Tez jestem po dlugim 8 letnim zwiazku gdzie rozstalismy sie przed slubem.. Nie zawsze bylam ok dla bylego i postawilam sobie za punkt honoru dac z siebie wszystko, tym bardziej ze pierwszy raz w zyciu tak bardzo sie zakochalam. Rzucilam prace, znajomych, klocilam sie z rodzina zeby go tylko zaakceptowali.

Wysyla mnie do polski kiedy musi jechac do rodzicow na poludnie Francji a pozniej przyjezdza po mnie.. Mam dosc takiego zycia. Dzis znowu sie do mnie n odzywa, bo dokladam mu problemow swoja osoba. I narzekam i ponoc jestem roszczeniowa.. On jest pracoholikiem wiec kiedy juz wraca z pracy to najlepiej zebym mu n przeszkadzala bo on nam zapewnia dobre zycie i musi skonczyc jakis projekt.. Niby wszystko sie zgadza, niech pracuje, to nie jest problem.. ale ciagle meczy mnie ta cala sytuacja. Cos mi n daje sie uspokoic

... Ahhh jesli chodzi o ta kobiete i dzieci.
Powiedzial mi po 5 miesiacach kiedy zamieszkalismy razem, poniewaz wczesniej sie klocicimy i n wiedzial czy cos z tego bedzie

kochana, nie jestem psychologiem, ale mam dużo empatii w sobie. to co piszesz brzmi jak typowe tłumaczenie niepewnej siebie osoby. tłumaczysz sobie, że to ty coś robisz źle, żeby nie przyznać na głos, że to on Cię rani, bo jak przyznasz to na głos będziesz musiała przyznać, że to co robi jest niedopuszczalne i zdroworozsądkowo powinnaś odejść... bo co to znaczy, że nie zawsze byłaś ok? zdradzałaś? oszukiwałaś? cóż takiego strasznego zrobiłaś? każdy z nas popełnia błędy. czasami ludzie się rozstają, z różnych powodów, niektórzy nie mają chęci lub siły zawalczyć. kiedy nie ma prawdziwej miłości łatwo wszystko porzucić. to o czym piszesz, że rzuciłaś pracę, znajomych, kłótnie z rodziną - to zbyt dużo. jemu to nie przeszkadza? jeżeli ma to w nosie, a chyba ma, to czy to jest wg. Ciebie oznaka miłości?
co do tego kiedy Ci oznajmił, że miał już rodzinę, to znowu niepotrzebnie go tłumaczysz. to on Ci nie dał możliwości wyboru. bo wiedział, że być może nie zdecydujesz się na ten związek. bla bla bla o kłótniach. nie oszukuj się na siłę. nie zastanawiałaś się nigdy dlaczego nie jest już razem z byłą? matka raczej do ostatniej chwili będzie walczyła, żeby ojciec był przy dzieciach. ale na pewno to cały świat jest zły, ale on nie. na pewno ta kobieta była zołzą i dlatego musiał odejść. wiem, że znowu piszę dosadnie, ale niszczysz sobie życie. teraz jest tyle możliwości poznawania nowych ludzi. nie rób sobie tego i znajdź dobrego czułego faceta, który pokaże Ci co to jest miłość. nie zadręczaj się przeszłością, bo to już nie wróci. jeżeli są jakieś złe cechy, które Ci przeszkadzają w Tobie, postaraj się nauczyć je powściągać. wiem co mówię, bo sama czasem jestem zołzą. ale nie obwiniaj się za wszystko. jego zachowanie jak to już ktoś napisał "śmierdzi na kilometr".

josz napisał/a:

Właściwie, o jego rodzinie wiesz tyle, ile raczył Ci powiedzieć i to w momencie, kiedy byłaś już "urobiona".
Nie zdziwiłabym się, gdyby okazało się, że kobieta z którą ma dzieci jest jego żoną byłą, lub nawet aktualną, stąd jego niechęć do przedstawienie Cię rodzinie.
Co do Twoich udziałów w jego firmie, to jeżeli faktycznie je posiadasz, to powinnaś mieć na to odpowiedni dokument, takich spraw nie załatwia się na gębę.
Tym bardziej jeżeli wniosłaś jakiś kapitał. Jeżeli on w swojej łaskawości coś Ci podarował, to nie zmienia faktu, że powinnaś mieć to na piśmie, w przeciwnym razie, nie masz nic.
Piszesz, że razem pracujecie, czyli pracujesz dla niego. Nie wiem, czy on dzieli się z Tobą dochodami, analogicznie do wielkości Twoich rzekomych udziałów, czy wypłaca Ci jakąś pensję,  ale jeśli nie, to znaczy, że nic Ci nie daje, ani nie utrzymuje, bo Ty pracujesz i zarabiasz, chociażby na swoje utrzymanie.

Ja juz nie mam sily.. Z pewnej siebie dziewczyny stalam sie klebkiem nerwow i psychicznie wykonczonym człowiekiem.. Mysle tak jak wy.. To samo. Poplakalam sie jak przeczytalam to samo..

Rozmawialismy dzis z moja mama, ona tez tak mysli. Ze niby mu zalezy ale jest ze mna tylko na jego warunkach. Boi sie ze sie usamodzielne i uciekne a ja nawet nie wiem co on robi. Jest teraz u rodziny, nawet sie n odzywa. Kurwa w co ja sie wpakowalam, jestem beznadziejnie glupia. Tak mam akt notarialny gdzie, jest zapisany moj udzial. Na razie firma na strate, ale w miare rozwoju firmy moj udzial sie zwieksza. Fima ma siedzibe w moim mieszkaniu.. Ja tak daleko w to zabrnelam, ze mam teraz tylko ochote za te wszystkie kłamstwa odplacic sie podobnie. Nie odejsc po prostu bo to by bylo za lekkie w stosunku do tego co on robi.