DLACZEGO masturbacja to grzech? - Netkobiety.pl

Jak będe miał czas to obejrze, ale czemu ma niby to dowodzić? Że ludzie są grzesznikami? Że w życiu ludzi najważniejsze są zyski i wygoda? Że nie wiedzą co oznacza miłość? Że światem rządzi pieniądz, a ludzie są chciwi? Swiat poszedł do przodu w taki sposob, bo człowiek korzysta z wolnej woli, a i dzięki inteligencji może przechytrzyć innego. Religie nawet mogą być manipulacją, ale co gdy nie jest to racja? Co gdy będziemy sądzeni po śmierci? Mozemy co najwyzej żałować złych czynów, na które też nie mamy bezposredniego wpływu (bo i nie zawsze jestesmy swiadomi i nie do konca mozemy byc za nie odpowiedzialni). Człowiek nie jest idealny, ale moze sie starać poprawiać w każdym aspekcie.

Nikomu nie bronie do mnie napisać, a offtop też jest 'grzechem' na tym forum ;p

nie chce zasmiecac tego forum bo tu głownie o to walenie chodzi ale chetnie ztoba na ten temat podyskutuje moze na priv?? tylko ze napewno nie dzisiaj a tak w skrucie na koniec ten film skłania do refleksji i uswiadamia nam ze jestesmy zleceniodawcami tak okrutnych czynow czyli rownie odpowiedzialni,tworzymy popyt zwiekszajc podaz. ale przeciez my nic nie wiemy nie widzimy nie słyszelismy,nas to nie dotyczy wazne ze wniedziele zaliczymy kazanie.nie bierz tego do siebie poprostu uswiadomiłam sobie kilka rzeczy i uwierz ze ciezko mi było i wcale nie jestem zadowolona z tego jak postepuje,wkurza mnie to ze wiem i mam to czasem gdzies ale staram sie

Temat miał na celu wytłumaczenie czemu to i owo jest w mniemaniu kościoła grzechem. Jest to w jakiś sposób wytłumaczone. Jeżeli nie byłoby żadnych argumentów za tym i nie można byłoby tego zracjonalizować to i by nikt nie pytał. Plus trzeba pamietac o poprawkach z Nowego Testamentu, gdzie np przyzwolono na jedzenie mięsa (gdzie wcześniej była wzmianka tylko o tym, że człowiek będzie panem zwierząt). Z drugiej strony jakoś czuje sie nawracany, a w tym sensu nie widze, bo przytaczam pewne opisy, które przydają się do interpretacji. Milosc jest slepa, wiara jest slepa to i moze wszyscy jestesmy slepi, a zycie jest po to, by z niego czerpać przyjemności? Jesli powstrzymuje sie przed pewnymi rzeczami to czuje sie wewnętrznie silny i to jest dla mnie motywacja, a nie ślepa wiara.

Hm, ja nie zauważyłam, żeby w temacie wątku było coś o tym, że chodzi o wyłącznie czemu "w mniemaniu kościoła". Wręcz podał, żeby nie wspominać argumentów, jakie zwykle przytacza na to Kościół, czyli tego grzechu Onana (tłumaczenie na podstawie Biblii) i egoizmu (tym pewnie tłumaczyl mu jakiś ksiądz). Ja zrozumialam więc tak raczej, że jemu chodziło o coś właśnie innego - może jakąś burzę mózgów na przykład...? :-) Tak więc każdy do tematu podszedł od innej strony, bo i nie każdy jest katolikiem tutaj, a nawet jak jest, to może mieć jednak inne zdanie, niż np. główny nurt katolicyzmu by zalecał (ostatecznie sa i rózne odłamy tej wiary chociażby). A autor wątku nie wiem czy jest tym wszystkim co sie tu wyprawiało usatysfakcjonowany, czy nie, bo gdzieś tam na 1 stronie watku już dyplomatycznie zamilkł :-)
Czy miłość i wiara są zawsze ślepe - to chyba zależy. Ślepa w znaczeniu fanatyczna, być wcale nie musi. Można by jeszcze użyć określenia takiego, że może być wiara wąska i wiara szeroka. Wąska to taka, która ogranicza nasz umysł w myśleniu, a serce w odczuwaniu - w takiej wierze nie szukamy, nie stawiamy pytań, nie słuchamy własnego serca, a po prostu wierzymy, bo wierzymy. Wierzymy właśnie w dogmaty i nie wnikamy przy tym w ich sens. Szeroka wiara natomiast to dla mnie wiara w Boga, który jest żywy i przemawia do nas tu i teraz, a nie na kartach starych ksiąg, czy przez usta szarlatanów różnej maści. Czyli ogółem chodzi mi o słuchanie własnego sumienia po prostu.
"Nawracany" sie niepotrzebnie poczułeś, bo może Cie to zdziwi, ale ja akurat lubię takich na prawdę wierzących katolików ;-) A nie takich, co to idą do kościoła co niedzielę, poklepią bezmyślnie regułki, a już w poniedziałek wieczór np. żona zabawia sie z sąsiadem, kiedy mąż jest w delegacji. Potem spowiada sie we wtorek i znowu w czwartek robi to samo, co w poniedziałek ;-) Albo moja ex współlokatorka - strasznie gorliwa, pielgrzymki, kościółek, a na koniec okazało sie... że nas okradła :-| Więc tego nie trawię, natomiast ludzi, którzy wierzą i czynią dobrze, i których ta wiara jakoś umacnia w dobrym kierunku, to na pewno nie usiłuję namawiac do porzucenia wiary. Wręcz przeciwnie. Proponowała mi na przykład jakiś czas temu jedna osoba wierząca, żebym z nią różne tam takie tematy przedyskutowała i że "na pewno jej wierze to nie zaszkodzi" (o co ja sie właśnie obawiałam:-) Ostatecznie sie nie zgodziłam, tak na wszelki wypadek ;-) Bo miałam w pamięci już taką poprzednią sytuację z osobą, która wpierw oczywiście tak samo niezwykle pewna swej wiary i jak to na pewno nic tej wiary nie ruszy, jednak miała na koniec bardzo nieszczęśliwą minę, kiedy to różne nieścisłości i nielogiczności owej wiary jej jasno i logicznie przedstawiłam (z ciekawości czy znajdzie jakies rozsądne kontrargumenty, nie żeby tego kogoś złośliwie pognębić, czy coś...), a ona zobaczyła wtedy z nagła właśnie tą ich nielogiczność i bezsens (wcześniej widocznie nie myślała nad tym zbyt dokładnie) i widziałam wielki jakby strach i smutek w oczach tego człowieka, bo nie umiał obronić tego, co wydawało mu sie tak łatwe do obrony... Więc już potem stwierdziłam, że nie dyskutuję z nikim więcej na takie tematy, bo może ten człowiek po prostu nie będzie wcale szczęśliwszy bez tej swojej wiary, niż jest z nią... Ja tego nie wiem i po co w takim razie mam komuś podkopywać jego wiarę? Nie wiem co potem z tą osobą sie stało (konkretniej chłopakiem, ale to juz detal) i czy np. nie wpadł w depresję, albo coś, o to mi chodzi... (choć oczywiście mógł tez i ostatecznie przełknąć to i olać wszelkie jawne nielogiczności swej wiary, i wierzyć w coś, w czym ujrzał bezsens, mogło być i tak:-) To może zależeć od człowieka, ja na przykład jestem szczęśliwsza po odrzuceniu tego, ale kto inny może tego jakoś właśnie potrzebuje... W końcu jakby wiara (taka czy inna) nie była choć trochę potrzebna ludziom, to by jej nie wyznawali. A czasem jest też potrzebna na jakimś etapie życia na przykład, podczas gdy na innym niekoniecznie, ale ja też i nie wiem na jakim kto jest teraz etapie i co dla kogo wobec tego dobre. Więc nikogo nie namawiam na zmianę światopoglądu, a nawet nie wgłębiam sie za dużo w takie tematy w rozmowach i nie przekonuję do swojego, bo to są prywatne sprawy i każdy powinien mieć swój własny światopogląd, z którym sie najlepiej czuje i tak samo każdy powinien mieć swą własną wiarę (jeśli oczywiście taka jest mu do czegoś potrzebna :-) A i życie by było nudne, jakby każdy myślał tak samo... Poza tym ja nie żałuję, że mnie wychowano akurat w wierze katolickiej, bo dzięki np. historiom z Biblii niektórym na pewno zyskałam jakąś mądrość, której inaczej bym pewnie nie miała. Są tam w końcu często historie dość uniwersalne i dające do myślenia (choć sa i takie bez większego sensu, ale to już mniejsza;-). Kazania też bywały dobre niektóre, do dzisiaj nawet wspominam niektóre rzeczy, co zapadły mi tam jakoś w pamieć (a do kościoła przestałam chodzic już z 15 lat temu, jak nie wiecej;-) wiec nie mówie, że wszystko złe tam było, co to, to nie... Ostatnio równiez słuchałam księdza (choć nie wiem, czy to nie był prawosławny ksiądz, bo to w takim radiu co łapię go zza granicy, a tam zdaje sie prawosławie dość częste;-) i kazanie takie miał, choć krótkie, ale tak trafne, że łzy w oczach miałam przez chwilę i bardzo prawdziwe to były słowa, głębokie, mądre. Więc ma to wszystko często swoją wartość i temu nie przeczę jak i rozumiem osoby wierzace w sposób "ścisły" i chodzące do kościoła, czym się kierują, bo może to rzeczywiście przyciagać ludzi. Pewnie gdybym miała dzieci, to bym je nawet posyłała do kościoła i na katechezę, zeby zobaczyły co to jest i jakby im sie spodobało, to bym ich nie namawiała, że np. "a po co tam chodzicie, nie idźcie, pranie mózgu wam zrobią" (choć jak dla mnie w każdej masowej religii są poniekąd pewne elementy prania mózgu;-) tylko bym uszanowała, że jak chca chodzic - to niech chodzą i skupiłabym sie własnie na plusach tego. Natomiast bym dzieci nigdy nie zmuszała, gdyby same nie chciały. To tak tylko dla wyjaśnienia, no bo fakt, troszke mnie na złośliwości wzieło w poprzednim poście ;-) A nie chciałabym zostać odebrana jako osoba całkowicie przeciwna religii, bo to u mnie nie jest aż tak kategoryczne. Choć oczywiście każda sroczka swój ogonek chwali i każdy uważa, że to on wie lepiej, więc tak i ja oczywiście myślę, że to katolicy się mylą, jak i oni sądzą w tym czasie, że to ja nie poznałam prawdy i nie zaznałam oświecenia bożą mądrością, ewentualnie szatan mnie opętał, skoro z własnej woli odeszłam z "bożej owczarni" ;-) Ale cóż, to przecież normalne u człowieka, że wybiera to, co jemu wydaje sie najbliższe prawdy (cokolwiek to piękne słowo by nie oznaczało:-) i nie oczekiwałabym nic innego od nikogo, jak właśnie tego, ze każdy będzie swoje uważał za to "prawdziwsze".
Co do tej przyjemności z życia natomiast, to jakoś nie umiem strawić wizji Boga, który nie cieszy się naszą radością. Przecież podobno chce dla nas dobrze :-) Jezus nawet - o, ten to umiał się bawić, nawet kiedy wina brakło, to stworzył więcej (marzenie każdego imprezowicza - iść na biesiadę z Jezusem;-) Wino przecież pijemy dla czystej przyjemności i zabawy (do zaspokojenia pragnienia służy woda). Chleba brakło, to i chleb rozmnożył, żeby ludzie sie nie umartwiali burczeniem w brzuchu... A i zauważmy, ze nie sam tylko suchy chlebuś stworzył, bo i rybka do tego była (rybka lubi pływać - mi sie skojarzyło głupio, he, he, ale z ta rybka to nie było przecież wtedy, co z winkiem, wiec coś bez sensu skojarzenie;-) Nie, jakoś nie wydaje mi się, że akurat Jezus (przynajmniej ten opisany w Biblii) nie lubił żadnych przyjemności i że ganił osoby, które cenią prostą przyjemność. Natomiast osobiście uwielbiam tę postać za to, że tępił bezwzględnie wszelką perfidię, obłudę :-) Np. te modły po światyniach, zamiast w zaciszu własnej izby... Albo jałmużnę na pokaz. No coż, może ja sie nie znam, bo dla mnie Jezus to nie jest na tą chwilę jakiś obiekt modlitewnych westchnień, tylko (ewentualnie, bo dowodów zdaje sie jednoznacznych nie ma) postać historyczna i/lub postać literacka, jednak opisany charakter nie bardzo by mi pasował do kogoś, kto ciska gromy o taka bzdure, jak fakt "zwalenia sobie gruchy" (czy "pojeżdżenia na konsolecie";-) przez jakiegoś tam złaknionego owej przyjemności osobnika :-)
Tyle w temacie ode mnie (chociaż wiem, ze offtopic, no coż, najwyżej mnie tu zaraz zbanuja i bedzie po zabawie:-).
A poza tym zapomniałam wspomnieć o jednej ważnej rzeczy... Bóg ma duże poczucie humoru (to tak na marginesie, ale wg mnie to jedna z głównych jego cech;-) Wystarczy spojrzeć na jego dzieła, obejrzeć jakiś film przyrodniczy, poczytać o biologii, chemii, fizyce bądź matematyce - wszędzie świetne i dowcipne rozwiazania! Niektóre nawet w swym dowcipie całkiem perfidne (w świecie zwierzat, no cóż, nie ukrywajmy, że tam nie ma miejsca na sentymenty:-) Myśle, że jak już szukać Boga, to w tym co bezpośrednio spod jego ręki i nieprzetworzone przez człowieka... No ale - to już co kto lubi i jak lubi :-)

Raczej nie ma sensu wyliczanie tutaj niescislosci wiary, absurdalnosci historyjek biblijnych. Moim zdaniem ta wiara to raczej oportunizm swiatopogladowy, wiekszosc u nas katolikow, wiec ludzie w grupie czuja sie dobrze i bezpiecznie. Zmierzenie sie z ewentualnym brakiem wyzszego sensu w zyciu budzi niepokoj.
Poprzez wiare mozna siebie probowac wybielac, jaki to ktos jest wartosciowy, no ale jak pokazuje zycie to niestety to tak nie dziala

Taki mechanizm ktory opisalas dziala wlasnie u thepass, sam sie przeciez do tego przyznaje. W ostatnim zdaniu chodzilo mi jednak o przeswiadczenie u wierzacych, ze sa bardziej moralni od niewierzacych, nie tylko w odniesieniu do masturbacji

Z tym, że też nie wiadomo jacy ci niektórzy ludzie by byli bez religii. Bo może być tak, że właśnie ludzie, którzy sami moralności nie czują w sercu, to szczególnie potrzebują kościoła - wzbudzania w nich poczucia winy i strachu przed karą, oraz ogólnie przypominania o moralności przez kogoś innego, bo bez tego sami z siebie nie byliby moralni i nawet by nie pomyśleli o czymkolwiek w kwestiach moralności. W tym sensie może niektórzy ludzie rzeczywiście staja sie lepsi dzięki wierze... Z tym, że oczywiscie lepsi od siebie, jacy by byli bez wiary, niż od kogoś innego. Ale i tak chyba mają wtedy prawo poczuć zasłużona dumę, skoro sie stali jednak lepsi. A fakt, że przy tym ta duma sie potrafi przerodzić w pychę i niektórzy mają się za lepszych od niewierzących tylko temu, że sami w coś wierzą, to pewnie temu, że mierza tą swoją miarką, wnioskuja po sobie - jacy sami by byli bez religii, więc tak myśla o innych - że oni nie wierza, to pewnie sa tacy, jak oni sami by byli.
Natomiast odbieranie sobie przyjemności tak nieszkodliwej jak to, co w temacie, to nie wydaje mi się być jednak "ulepszaniem" charakteru. Bardziej np. sytuacja taka, kiedy ktoś powstrzyma się od realnie czegoś złego, powiedzmy kradzieży, która przecież czyni prawdziwe zło, tj. nieszczęście drugiego człowieka i cierpienie tej osoby. Nawet jeśli zrobiłby tak tylko ze strachu przed bożą karą - ale i tak, samo w sobie uważam to za wartościowe. Dla mnie sie po prostu liczy skutek.
Z drugiej strony bywaja i te złe skutki wiary, jak popadnięcie w obłudę, kiedy człowiek nie daje jednak rady opanować własnych "grzesznych" skłonności, a chce jednak należeć do Kościoła - tu już ma niestety jeden krok do obłudy i udawania kogoś, kim sie nie jest. Wtedy nie ma tu byc nawet z czego dumnym, bo to jest krok do tyłu w rozwoju charakteru, a nie do przodu (a pisałam wcześniej, że co mnie ujmuje w postaci Jezusa, to jego nienawiść do fałszu i obłudy, dlatego czasem myśle, że jakby zobaczył on co sie dzieje po niektórych kościołach, jacy ludzie tam chodzą - jak ta np. współlokatorka co nas oszukała, o ksieżach pedo nie wspominajac - to by pewnie pierdyknał piorunem w to wszystko, czy jakąś inną atomówke rzucił;-) (No tych kilku prawdziwie pobożnych i rozumiejacych o co jemu chodziło, i przestrzegających tego, to by pewnie jednak uratował zawczasu;-)
Tak ogółem więc to trudno powiedzieć, zależy od przypadku, co komu służy, a co nie. Na pewno jednak wszystko ma swoje wady i ma swoje zalety (choć to taki ogólnik, ale jakoś zawsze sie sprawdza, heh, wiec co mi tam, zarzuce ogólnikiem

Oczywiście ja nie mówię, że wszyscy, samotni nie uprawiający seksu i nie masturbujący się tak mają, ale pewnie parę sztuk by się znalazło Do tego mamy jeszcze osoby aseksualne, które potrzeb nie mają. Mamy też szereg osób, które od dziecka mają natłuczone do głowy, że seks jest zły i brudny, niski, zwierzęcy i co tam jeszcze można wymyśleć, niedziwne potem, że chcą tylko z mężem/żoną.

Ogólnie cała sprawa grzechu i seksualności jest przedstawiana jest przez pryzmat negatywów, zakazów. Nie wolno uprawiać seksu czy masturbować się bo to grzech, bo to szkodliwe, bo włosy na ręce wyrosną a nikt się nie skupia na tym żeby powiedzieć dlaczego warto jest czekać do ślubu, dlaczego warto powstrzymać się od masturbacji. Brak tu pozytywnej motywacji, tylko negatywna.

A kto napisał, że mam problemy w relacjach damsko-męskich i maskuje je wiarą? Za duzo jest tu domniemywania. Z resztą jak jest tłumaczona kwestia wiary pomijając całą logikę? Że wiary nie wytłumaczysz. Uznajesz coś słuszne z góry i nie dyskutujesz z tym (choć NIEKTÓRE sprzeczności na pewno mogą powodować takie czy inne reakcje). Poza tym rzeczywiscie, jak sobie tak myśle - gdyby nie wiara, byłbym kims gorszym, sensie postępowałbym gorzej. To moze byc nawet osobisty hamulec. Nie zrozumiałbym tylu mechanizmów nawet poprawy siebie, bo i mi tego nikt nie tłumaczył jako dziecko i nie widziałbym w tym celu. Nie byłbym juz pod nic podporządkowany i tak bym szukał potwierdzenia czy dobrze myśle u innych ludzi (a czy innym mozna wierzyc?). Rzeczywiscie tez jest to przyjemne dla mnie przeżycie, jesli umiem sie oprzeć pokusie, ale nie chce sie wywyższać przez to. Czuje jedynie, że takie "ściganie" lepszych, czy bardziej 'dobrych' ode mnie pozwala mi stworzyć lepszą wersje samego siebie i mam w tym cel, mam na to sposób i odczuwam, że to działa. Nawet patrząc przez pryzmat blokowania wysokiego libido i wielu zachowan drania (ah ten testosteron). Bo kto by nie skorzystał z napalonej, nagiej dziewczyny, która mowi "chce być Twoją szmatą, potraktuj mnie przedmiotowo i sie nie zadręczaj, że zgnijesz w piekle"? A ja wtedy nie, nie, ide sobie zwalić. Lepsze to niż potraktować cie kobieto przedmiotowo.

czemu znienawidzona jest zbanowana?

Taka rola księży, że to oni zostali "wybrani", by interpretować Biblie. To oni są tymi pośrednikami. I stąd wpaja się, że to ich należy słuchać - a jesli docierają do kogoś serca swoją interpretacją, to albo dobrze manipulują albo dobrze interpretują. W koncu po cos uczą się tej teologii.
Przy tej interpretacji nie bierzemy pod uwagę postępu cywilizacyjnego (czyli np tego, że człowiek dostajac wolną wolę podporzadkował sobie zbyt dużo w świecie i zaniechał budowania lepszych wartości aniżelni np pieniądz, zysk, władza i inne żądze - z których Bog tylko DAŁ PRAWO korzystać i jawnie przygotował karę).

Bez przesady, to nie przedszkole, trzeba mieć do siebie trochę dystansu. Inaczej pół forum uprawiające przedślubny seks i masturbujące się powinno strzelić focha za wywody thepassa na temat słabości ludzi dopuszczających się cudzołóstwa i samogwałtu.

O rety, kilka dni nie dałem rady wejść na forum, a wątek się rozwinął właściwie temat chyba został dogłębnie przeanalizowany, od siebie tylko dodam w odpowiedzi na życzenia kogoś aby mi to wyszło na zdrowie że to naprawdę było pytanie z czystej ciekawości, w poszukiwaniu jakiejś niesztampowej odpowiedzi w stylu... no właśnie sam nie wiem w jakim.

To ja może zacytuję Katechizm Kościoła Katolickiego:

Żeby zrozumieć kontekst, polecam zobaczyć szerzej w całym rozdziale dotyczącym czystości i seksualności człowieka:

https://www.teologia.pl/m_k/kkk1s20.htm

Ja mogę dodać tyle, że za św Tomaszem z Akwinu można przyjąć, że istotna jest celowość bytów, działań. Celem płciowości jest przekazywanie życia, a więc akt małżeński ma po pierwsze znaczenie prokreacyjne, co nie wyklucza seksu, jako formy okazywania miłości, czułości i przyjemności itd. Masturbacja sprzeciwia się więc głównemu celowi płciowości, jest zatem nieuporządkowanym jakby wykorzystywaniem sił służących płodzeniu...

Możesz też posłuchać tutaj fragmentu Summa contra gentiles św Tomasza o obcowaniu płciowym. Jasne, że tu są też takie elementy przygodne dotyczące specyfiki warunków żyvia w średniowieczu, ale jednak esencja jest niezmienna:

https://youtu.be/QzBFkZMBUg4

Pozdrawiam

Odkopaliście temat sprzed 6 lat i kłócicie się z kimś, kogo od tamtego czasu na forum nie ma. Brawa dla Was.

A ja odniosłem się do wypowiedzi nika05  z wczoraj, bo napisała że nigdy nie słyszała że to grzech. Przecież wchodzą tu i czytają osoby inne na bieżącą, a jak pisałem większość deklaruję się za wierzących więc jeszcze uwierzą że nie grzech i będą grzeszyć a warto znać prawdę.

Lady Loka, czy to, że ktoś odkopał stary wątek i przy okazji tchnął w niego nowe życie, tak bardzo Cię wzburzyło, że aż musiałaś zrobić off-top? Bardzo proszę, by na przyszłość powstrzymywać się od takich komentarzy, bo kompletnie NIC nie wnoszą do tematu, a tylko początkują niemerytoryczne dyskusje.

Jmistrz, temat dot. masturbacji. Jeśli nurtuje Cię kwestia homoseksualizmu i chciałbyś o tym podyskutować, poszukaj odpowiedniego tematu np. za pomocą naszej forumowej wyszukiwarki.

Nie będzie. W sensie nie będzie to powód do pomniejszenia grzechu. Świadoma masturbacja z Twojej woli jest grzechem ciężkim. Spróbuj się zająć czymś, żeby o tym bólu nie myśleć, nie jestem facetem, ale znam takich, którzy się nie masturbują, a potrafią bez seksu wytrzymać i nie narzekają na ból jąder, stąd brałabym to za coś, do czego organizm po prostu musi się przyzwyczaić. Jak będzie źle, to Twój organizm sobie z tym poradzi w nocy sam i to już nie będzie grzechem.

Tylko jak się próbuje nie myśleć o bólu to się właśnie o nim myśli jeszcze bardziej a ten ból nie jest przyjemny,raczej ostry i nic nie pomaga za bardzo, ze dwa razy coś takiego miałem młodzieńcem będąc - trochę wyrozumiałości, bo chłopak przecież z premedytacją świadomie nie wywołuje tego bólu specjalnie po to żeby się masturbować to nie takie proste i tak nie działa taki organizm nie prosił się o to.
Nie do księdza tylko do lekarza niech idzie jak ból jest częsty .

Tak by było najlepiej i to taki lekarz co się zna na ewentualnym uzależnieniu, myślę że warto się wysilić i poszukać kogoś takiego, osobiście znałem dwóch zakonników lekarzy specjalizujących się w różnych uzależnieniach niestety już nie żyją .Ciekawostką było że mogliśmy rozmawiać bez przeszkód pomimo tego że ja nie jestem katolikiem

Jak Cię bolą jądra to idź do lekarza. Może sobie siadasz na jajku ?

To piękne, że chcesz zmiany trzymam kciuki.

Zastanawiam się jeszcze, chociaż może to nie ma związku a może za wcześnie jest jeszcze- czy zaobserwowales u siebie jakieś zmiany psychiczne? To bardzo otwarte pytanie bo nie wiem co możesz przeżywać. Pomocniczo: może zmienił Ci się stosunek do kobiet, seksu, przeżywasz większy stres? A może jesteś z siebie dumny?
Jak się z tym masz psychicznie?

Psychicznie raczej bez zmian. Zauważyłem tylko, że nie oglądanie porno i zapomnienie tych obrazów już po kilku czy kilkunastu dniach zwiększa się wrażliwość na zwykle dziewczyny. Bardziej się podobają i pociągają. Również przeszła ochota na nazwijmy to wyuzdania w łóżku, czyli zwykła nagość i klasyczny seks byłby czymś bardzo satysfakcjonującym. Przy oglądaniu porno nawet czasami zwykła nagość dziewczyny czy klasyczny seks to byłaby trochę nuda. Wiem sam zauważyłem że porno trochę niszczy seksualnosc. Tak w dużym skrócie, bez oglądania porno, dziś zobaczyć na żywo fajna dziewczynę bez majtek to wielkie WOW, Gdy oglądałem porno nawet raz na jakiś czas i po na oglądaniu się tego później nawet przez tydzień, dziewczyna na żywo nawet bez majtek to była jakby dziewczyna z gołą stopą, czyli nic ciekawego. Dziś seks klasyczny to cis mega fajnego ivwystsrczajacego, po oglądaniu porno, nuda, fajne było częsta zmiana pozycji, formy seksu czy końca. Zauważyłem że jednak porno niszczy to co z natury jest wystarczające. Teraz zwiększyła się motywacja do szukania dziewczyny, a potem już w zwiazku, na pewno bardziej będzie się podobać zwykła dziewczyna niż przy oglądaniu tego syfu.
Co do masturbacji, skoro to grzech, to jye chciałbym tego robić, tylko teraz odczuwam ten ból jąder, i trochę się zastanawiam czy to jednak nie może być powód do zaspokojenia się.

Wiem  Lady i rozumiem tylko  ten ból  jąder z podniecenia u Kornewa jest niepokojący .
Sprawą  do wyjaśnienia jest czy ból  to objaw "odstawienia" porno i masturbacji czy i w jaki sposób jest z tym związany. Podniecenie może być raczej silne a nie lekkie jak twierdzi Kornew ,podniecenie wygląda na tłumione dlatego ma pozór lekkości coś jak wypieranie to oczywiście bardzo trudno rozeznać bo nie siedzimy u niego w głowie a sam może mieć jeszcze niezłe zamieszanie w uczuciach związanych z seksualnością.Ból może być objawem tłumienia napięcia a nie samym napięciem to są skomplikowane sprawy .
Tak jak pisałem u mnie to było związane z podnieceniem ,po prostu byłem mocno napalony i odczuwałem spore narastające napięcie podczas  spotkań z dziewczyną, a nie miałem doświadczeń byłem prawiczkiem jeszcze wtedy,z masturbacją nie miałem większych problemów typu obsesyjnego, nie masturbowałem się wtedy natrętnie i często, jak zaczęliśmy z  dziewczyną współżyć ból zniknął bezpowrotnie.

Czy gdzieś Biblia stwierdza wprost, że masturbacja to grzech?

Czy stary Testament jest ważny i obowiązuje chrześcijan?

Co ze słowami Jezusa, że nie przyszedłem znieść prawa i proroków?

Czy bezgrzesznie mężczyzna może tylko skończyć w kobiecie? Bez antykoncepcji?

Powyższe pytania odnoszą się do tego, czy mają swoje uzasadnienie w kościele, czy jednak to tylko wymóg danej religii?

ja bym raczej zadała pytanie, dlaczego ktokolwiek jeszcze w to wierzy?

Jeśli już operujemy terminem grzechu to grzechem jest nienawiść, chciwość, zazdrość... i wszystko, co jest zaprzeczeniem tego, co dobre.  Wpędza się ludzi w poczucie winy bez powodu. Dla mnie, z perspektywy zwyklego człowieka, wazniejsze jest nie to, czy ktoś się masturbuje, ale jakim jest człowiekiem. Bo to jest istotne. To nie z masturbacji bierze się zlo tego świata, ale z chciwości, pazerności, zazdrości, nienawiści, żadzy wladzy... dlugo by wymieniać.
Nie zgadzam się na czynienie z Boga małostkowego drania, ktoremu zależy, abym uważała, że grzeszę, gdy sprawiam swemu ciału przyjemność.

Aż trudno uwierzyć, że coś takiego na kobiecym forum można jeszcze przeczytać. Masakra.

Biblia wcale nie zakazuje masturbacji. To co robił  Onan to stosunek przerywany. Potępiony był zaś za niewypełnienie prawa lewiratu - czyli za to ze nie zapłodnił wdowy po bracie. Dziwi mnie ze katolicy nie znają swojej świętej księgi.
Stosunek kościoła do masturbacji jest podyktowany chęcią sprawowania władzy. Kto, z kim i kiedy. dawniej przez większość roku nie wolno było współżyć - posty itd. Kościół chciał orzekać który związek jest prawowity i kto jest prawowitym dzieckiem. Czyli sprawa dziedziczenia, dynastii itp.  Wiec niejako "samoobsługa" była nie na rękę.
Jako anegdotę podam w jaki sposób doszło do reformacji angielskiej. Kardynał Wolsey negocjował u papieża sprawę rozwodu Henryka VIII z Katarzyna Aragońska. Ktora była wdowa po bracie Henryka- co Wam to przypomina? Kardynał na audiencje do papieża zabrał swojego greyhounda Uriana. Gdy kardynał schylił się by ucałować stopę papieża pies przekonany ze jego panu grozi niebezpieczeństwo ugryzł papieża w nogę. Bylo po negocjacjach. Wszyscy wiemy czym się skończyło.

Dlaczego masturbacja to grzech? Dlatego, że najwyraźniej, zgodnie z tym w co wierzysz, to Pana Jezusa bardziej obchodzi to czy Ty trzymasz rączki na kolderce, niż czy 10 takich jak Ty, tylko że w Afryce, ma co jeść. Sprawdź statystyki.

No tak...religia... Odnoszenie się do księgi, którą napisał ktoś 3000 (?) lat temu. Bóg ? Nieskończony Wszechświat istniejący od miliardów lat ? I w tym wszystkim Jasio bawiący się siusiakiem. Masakra.

No ale ciągle istnieją wierzący. I jaki w tym problem, że sobie żyją wg tych zasad? Nie musimy wszystkiego racjonalizować. A w sumie większość ludzi na swoim życou w religii KK napotyka w pewnym momencie na kwestię, która sprawia, że zaczyna się zastanawiać nad tym, czy realnie w tym Kościele chce być, czy to dla niego tylko pusta skorupka z naukamk rodziców i katechetów.

Przykazań mamy 10, nie 1. Wszyscy się skupiają na seksie, jakby to było najważniejsze, nie myśląc o tym, ile problemów mają z samym 1 przykazaniem. Jak ktoś się chce duchowo rozwijać to forum nie jest dobrym miejscem na to. Co innego, kiedy ktoś chce wywołać burzę i zacząć kontrowersyjny temat.