moje cudowne życie po rozwodzie - Netkobiety.pl

Air
a ja tam już sama nie wiem
Zaczynam się sama odnajdywać i zaczyna mi być z tym dobrze patrz twoja i moja szafa np. kupuję sobie mniejsze foremki do pieczenia takie pod siebie, samochód ma być taki by mi się zakupy zmieściły w bagażniku a na fotelu z przodu torebka, myślę o sprzedaży działki,
Zresztą nie wierzę że jakiś facet wytrzyma ze mną wiesz nie będę nigdy taka słabą i cichą kobietką bylam jestem i pewnie bede zawsze pod prąd nie chcę się zmieniać chcę pozostać sobą
Trochę tęsknię za zapachem mężczyzny ale widziałam takie świece o zapachu Greya

Chris witaj coś tam Air zakitrała dla Ciebie i jakaś michę przed nami schowała ze to niby specjalnie też tylko dla Ciebie

No pewnie Mysti śpij dobrze

W sumie to nawet nie wiem... książki nie przeczytałam i na film nie poszłam. Nie wiem na czym fenomen polega jakoś chyba na przekór komercji... Tak... ale jestem w stanie zaprosić kogoś do mojego serca, chcę takiej normalnej relacji, zdrowej. Pewnie jeszcze nie teraz... chociaż na chwilę obecną kochanek? jak radzi Hanna ? w sumie czemu nie

Dziewczyny, to Wy tam sobie plotkujcie o Greyach i innych przystojniakach.
Ja się powoli oddalam. Miło się z Wami siedzi ale miałem ciężki wieczór i padam na twarz.

Dobranoc

Air a propos przystojniaków to zaraz zaczyna się po Hobbicie Blade Wieczny Łowca może nie za ambitne i widziałam parę razy ale cóż w piątkowy wieczór popatrzeć się na fajne skórzane wdzianko można

Dobranoc

.

Moja teściowa nie żyje, mieszkała daleko, do końca mówiła mi per 'pani', więc nie muszę chyba nic więcej dodawać. Z jedną siostrą męża (z dwóch), było ok, do czasu. Nie ma czego żałować.

Ale to nie wszystko. Nie byłam pierwszą żoną mojego męża. I najlepsze stosunki od lat mam z jego dorosłą córką (młodszą o 6 lat) i jej rodziną. Lepsze niż z nim, zdecydowanie Jeździmy razem na wakacje, odwiedzamy się kiedy to możliwe (400 km), wiemy o sobie rzeczy, których nie wie nikt inny, także z obszaru relacji damsko-męskich (no wiem, brzmi trochę perwersyjnie, ale dla mnie szybko przestała być córką mojego męża, a stała mi się jak siostra)
Obydwie cieszymy się z obecnej sytuacji )) Poprawnie żyję też z jego poprzednią żoną, lubi moje dzieci, spotykamy się czasem podczas wakacji. Tak że ten - trochę może nietypowo, ale jest fajnie.

Na rozgrzewkę:
https://www.youtube.com/watch?v=GKzf3S1VvzE

PS. Dobra. Link wstawiłam, ale obrazka nie widzę. Powoli, rozpracuję

Dzień dobry.

Cześć mawa-- zamiast url w nawiasie wpisz youtube i będzie widać.

Yes Syzyf i Mystiq, dzięki

Dzień dobry
Pozdrawiam z De

Ps. mawa cześć

Dobry wieczór 

Zadam jedno pytanie - gdzie podziała się Lilka  ??????? 

mozesz jasniej ?? bo nie kumam, jaką instrukcję ??

Ojjjj cos mi sie zdaje,że to nie o instrukcję chodzi
Obym się ...... 

Dobranoc 

To ja bym chyba mogła Lilce pomóc. Mam wrażenie, że odkąd jestem sama, to głównie skręcam meble Ale ja akurat to lubię i umiem, jedyne, czego mi brakuje, to siły fizycznej (i tu, niestety, facet by się przydał, przepraszam za szowinizm). I to jest czasem realny problem, choć np. udało mi się opanować mocowanie rowerów na bagażniku dachowym - istotne, bo uwielbiamy różne bliższe i dalsze wycieczki. W najbliższe wakacje wybieramy się w tym ładunkiem w Bory Tucholskie.
Ale syn dobrze rokuje, jest po ojcu silny, jeszcze parę lat...

Cześć Mawa i Mysti

Fakt mój syn też zaczyna coraz bardziej przypominać swojego ojca. Ale w tym ujemnym znaczeniu.
Niestety mimo 20 lat i 187 cm wzrostu jak za dotykiem czarodziejskiej różdżki nagle przestał mieć dla mnie czas by cokolwiek pomóc. Nikt go nie poznaje. Zbiegło się to ze zmianą mojego stanowiska do eks. i egzekwowaniem zasad wyznaczonych przeze mnie w moim domu.
A ja jeszcze dodatkowo nie umiem prosić o pomoc - w realu
Ciągle jeszcze muszę pokazać wszystkim jaka to ja heroska jestem i sama sobie ze wszystkim dam radę przecież dla mnie to pestka

No nie mogę. Oglądam Rolnik szuka żony )7 odcinek) i słyszę coś takiego:

Kobieta do rolnika: A zdajesz sobie sprawę, że jak spotkasz kobietę, to ona będzie Cię chciała poprzestawiać?
Rolnik: no wiem, nawet bym chciał...

Inny rolnik (ten mega religijny). Nie mogę na to patrzeć jak te kobietki skaczą przy nim, a on księciunio siedzi: To mu mleczko nie pasuje, bo kożuch i trzeba przez sitko, to nie na ten palnik itd. Szok!!!

Chyba też poszukam sobie takiej uległej ale na pewno jej nie wykorzystam.
PS.
Trzeba zacząć znowu chodzić do kościoła

Syzyf, też taka byłam, choć do kościoła nie chodzę. Mimo całej swojej "nowoczesności", feminizmu, wykształcenia - byłam na zawołanie i ze spuszczoną głową przyjmowałam pretensje i karcenie. Każdy mój sprzeciw kończył się obrazą i dąsaniem przez parę dni, więc dla świętego spokoju i z miłości robiłam mleczko bez kożuszka... Boże, codziennie powtarzam sobie kilkadziesiąt razy, że już nic nie muszę, mogę zostawić bałagan w kuchni, nie musze się meldować telefonicznie, mogę jechać z dziećmi na wycieczkę i nie zastanawiać się, jaki będzie miał humor, gdy wrócimy. Żyję!!

Mawa ty jeszcze masz szansę wychować syna przekazując mu swoje wartości

Syzyf
Jeszcze czytam ale dzisiaj skończę

Postraszyłam dzisiaj babcię tatuażem w kształcie lwa babcia przyjęła to ze spokojem ale zasugerowała różyczkę

Ja nie walczę z synem po prostu widząc w nim swojego eks jeszcze mnie to boli a że akurat teraz są to negatywne jakieś jego zachowania np ton głosu spojrzenie zwroty itp to podwójnie boli. Zresztą na problem między nami nałożyło się w ostatnim roku zbyt dużo wydarzeń a i obydwoje nie potrafimy sobie z tym poradzić wiec chwilowo nie wchodziwy sobie w drogę chyba to teraz najrozsądniejsze.

Staram się nie obwiniać eks i nie przepisywać mu cech ani win które nie istnieją lecz nie staram się go zrozumieć bo i po co, co mi to może dać?

Ty jesteś więcej niż trochę dalej na tej drodze wiec i inaczej już to wszystko widzisz i dobrze

Ach dziecinstwo i jego wplyw na całe nasze późniejsze dorosłe życie ....

Człowiek całe życie się uczy nie tylko siebie ale i innych a każda nowa sytuacja tworzy nową perspektywę

A nie zanudzisz się z taką uległą

Mysti jak tam randka

Mawa dokładnie
U siebie przecież zwalczamy negatywne cechy jeśli oczywiście je dostrzegamy

To ty byłaś z dużo starszym mężczyzną

Czyżby te cechy co opisałaś powyżej były charakterystyczne dla tych mężczyzn którzy lubią kontrolować innych bo widzę podobieństwo.
Tylko że ja nie byłam taka potulna choć jak kogoś kocham to z natury rzeczy chcę dla tego kogoś jak najlepiej i dbam o niego i sprawia mi to przyjemność to chyba naturalne.

Syzyf matko jedyna kto mówi o walce z własnym dzieckiem?
Chodzi nam o przekazanie jemu pewnych wzorców nowych w każdej nowej sytuacji....
Co byś zrobił jakby Ci syn co noc przyprowadzal pannę a ona prawie by mieszkała w Twoim domu bywal opryskliwy i odmawiał pomocy gdy o nią prosisz?
Małe dziecko to mały kłopot a duże dziecko to duży klopot... czyż nie?

Edit:
A jeśli syn wykorzystał moje osłabienie po rozstaniu i zaczął przekraczać granice w ralacji rodzic dziecko to co mam się na to godzić skoro mi to nie odpowiada?
Przyjmować jego nieodpowiedni stosunek do mnie jako wewnętrzne moje ja?
Przecież nie mówiłam nigdy ze jestem idealna znam swoje wady i podejrzewam jakie błędy popełniłam nie jestem aniołem lecz czlowiekiem....

P.S. ta bajka z książki to nie moja bajka.....

Syzyf
Nie, nie odebrałam Twoich słów jako agresję skierowaną w moją stronę. Staram się niczego nie doszukiwać ani w samych słowach ani pomiędzy nimi.

My z Mawą pisałałyśmy o cechach naszych dzieci przejawiających w ich zachowaniu. To że czasami pewne negatywne cechy widzimy jako przejaskrawione wady naszych byłych partnerów to tak się czasami składa. Nasze cechy i to niestety negatywne (w moim pojęciu bo jest to subiektywny odbiór) też syn posiada. Jesteśmy przecież wypadkową pięciu pokoleń wstecz. Pozytywne cechy mojego byłego męża też posiada i z tego się bardzo cieszę.

Mi jest przykro że nigdy nie będziemy z byłym mężem w poprawnych relacjach lecz po tym jak się zachował a raczej nie zachował nie można inaczej. I nie przelewam frustracji na innych mężczyzn bo ja ich bardzo lubię zresztą pracuję przeważnie z mężczyznami.

To Ty mnie odbierasz jako atakującą (moje subiektywne spostrzeżenie) jeśli tak nie jest to się cieszę bo miałam nadzieję na poznanie Twoich poglądów na pewne rzeczy jako człowieka który jest po terapii i odważył się zajrzeć w głąb siebie a przede wszystkim przeżył niejedną zdradę. Mężczyźni z reguły nie przebaczają tego, nie zostają z partnerką dla dobra dzieci, rzadko też podejmują się wychowywania dzieci.

Fajnie też by było gdybyś odpowiadał na pytania (również te żartobliwe zadawane dla rozluźnienia atmosfery) jeśli oczywiście nie są dla Ciebie niewygodne.

To co graba czy uścisk na niedźwiedzia

100 % prawda. To, wszyscy ci, którzy jeszcze cierpią z powodu straty, jaką jest rozstanie, muszą zrozumieć.

Oj Mag już chyba nie cierpię lecz nie wiem czy do końca już zrozumiałam a na pewno jeszcze się boję tego nowego życia....

Dzień dobry wszystkim :-)
A dziękuję Syzyf.

P.S obetnij paznokcie :-P

Kawę popołudniową już wypiłam Dynię mamy, żebym to ja jeszcze potrafiła wstawić zdjęcie

Witaj Mawa

Niestety ja nie mogę wybaczyć tego co on mi zrobił nie można i nie jest to tylko moje subiektywne uczucie ale i również zdanie moich przyjaciół.

Mawa może Ci się uda

Kaju, jakkolwiek dużo rzeczy czytalam, nie przypominam sobie takiego tytułu. Jednak sama do tego wniosku doszłam po czasie, mam naprawdę dużo spokojniejsze życie niż w małżeństwie i bardzo sobie to cenię.

Hej Kochani

Z tym wybaczeniem to oczywiście prawda, nie oznacza całkowitego zapomnienia, ale właśnie pozbycia się z siebie ciężaru który nosimy Symbi i też czytałam, że to kwestia podjęcia decyzji, wzięcia odpowiedzialności za siebie i wyjście z roli ofiary... Kiedyś czytałam o takim ćwiczeniu, nawet je zastosowałam i uświadomiło mi to co się ze mną dzieje. Mianowicie: trzeba wypisać sobie te zdarzenia, osoby który nas bardzo skrzywdziły, potem przypisać numery od 1-10 w zależności od tego jak bardzo nas ta osoba skrzywdziła. Narysować siebie i analogicznie te ciężary to plecaki i torby, które to my właśnie dźwigamy... mam nadzieję, że jasno to napisałam

Kaju, mi do wybaczenia jeszcze trochę, trochę dużo brakuje. Na razie cały czas jest wkurw i smutek...No i dziś znowu było na noże...

U mnie ostatnio trochę gorsze dni...

Mi jeszcze dochodzi wstyd nie byłam wstanie pójść na groby choć to ja z całej rodziny z moimi chłopakami dbałam o nie ale nie potrafiłam znieść spojrzeń ewentualnie tam napotkanej rodziny

Nie Symbi zdradę juz przepracowałam parę lat temu wstydzę się że zostałam porzucona dla starszej kobiety że wszyscy są osłupieni że takie małżeństwo jak nasze tak się skończyło że przecież mało kto jak my tak się kochaliśmy