moje cudowne życie po rozwodzie - Netkobiety.pl

Hej Symbi , pozwolisz ,że  przysiądę do Ciebie z kubkiem zielonej z imbirem

Dawaj Aliko, ja zaraz sobie lampkę winka naleję....

Wiesz , nawet bym sie  napiła lampeczkę

Ps zapomniałam zapytać  jak masć , sprawdziła się ??

Też dzisiejszego dnia sprawiłam sobie przyjemnosc , choinkę jodłę kaukaską sobie kupiłam , taką metrową w doniczce, bardzo jestem zadowolona z zakupu

Ja po książće też nie doznałam cudów, tylko ten jeden cytowany przeze mnie fragment do mnie przemówił i to dopiero za drugim czytaniem. Teraz czytam Reginę Brett "Bóg nigdy nie mruga", ale w sumie za dużo już tego typu książek czytałam, żeby ta robiła na mnie jakieś wrażenie.

Aliko, cud wymaga zmiany myślenia w dużej mierze. Weź przykład z Piegowatej. W końcu dałaś radę, mimo przeciwności losu, wyciśnij więc sukces z życia.

Reginę Brett bardzo lubię, bo nie przesładza i nie upraszcza. Jej pozytywne myślenie nie brzmi naiwnie, jak to się zdarza w innych książkach.
Dziś właśnie miałam przyjemność porozmawiać z młodym człowiekiem, który miał okazję być na spotkaniu z Brett w stolicy mojego województwa. Kurczę, że też ja o tym nie wiedziałam! W ogóle młody człowiek ujął mnie tym, że oprócz Brett czytuje też poezję. To chyba rzadkość wśród dzisiejszej młodzieży, a zwłaszcza chłopców.
Aliko, zielonej z imbirem nie piłam jak żyję. Muszę wypróbować! Ja teraz popijam kawę z bitą śmietanką. Nie mam nic przeciwko temu, żeby długo wieczorem nie móc spać i porządnie poczytać książkę.
Korci mnie zapytać, z czym nie dajesz sobie rady, ale to chyba osobiste pytanie, więc nie wiem, czy wypada.
Symbi, dzięki za rekomendację Żaden ze mnie ideał, ale przyznaję, że w swoim sposobie myślenia pokonałam długą drogę i przysięgam, da się zmienić podejście do wielu spraw. Zaczynałam od małych kroczków i fakt, że to działa, zachęcał mnie do następnych. Oczywiście nie bez potknięć i zwątpień - to zupełna normalka.
Zaraz wychodzę do Biedronki na codzienne zakupy, a potem zrobię to, o co prosiłaś mnie na FB.
Pozdrawiam całą Ekipę!

Hej Piegusku, masz rację i trochę pisałam wczesniej o swoich problemach.
Zieloną z imbirem polecam ale liściastą nie w torebkach, jeśli oczywiście lubisz zieloną herbatkę
Właśnie dziś kupiłam w Biedronce choinkę jodłę kaukaską  w donicy, bo cos mi się zachciało żywej choinki

Nioo, taką właśnie chciałam, mam dla niej miejsce i juz oczyma wyobraźni  widzę jak sobie stoi i pachnie 

Jutro  ją ubiorę jak będę miała wenę 

Edit :  właśnie znalazłam stroik , ktory  mam chęć zrobić, prosty nawet , tylko kolory wstążek bym zmieniła na czerwono srebrne, bo  bardziej mi będą pasowały do wystroju

Podoba Ci się ???

Też tak myslę   Tylko ciekawe czy mi wyjdzie??, obręcz ze styropianu widziałam w pasmanterii, jutro kupię i spróbuję zrobić ..
Szkoda ,że nie umiem wstawiać tutaj fotek  bo bym się pochwaliła  

Snake, jeśli o mnie chodzi to wniosek jak najbardziej słuszny.
Ja właśnie nie znoszę by mnie o to pytać.

Miłego oglądania.

Bardzo trafne ujęcie. Pokazuje na czym polega równowaga.
Wiesz, że ja się dopiero tego uczę. Równowagi, proporcji, umiarkowania.
Pracując nad swoim myśleniem będę starała się pokazać takie rozwiązania również córce.

O tak, irytację. Kobiety piszą w głowie setki scenariuszy. Mój był taki, że jak pyta to pewnie liczy na to, że powiem nie. No więc mówiłam nie.

A teraz to ja się nie pytam tylko biorę co moje i co mi się słusznie należy.

Co do kobiecego gderania i fochowania, to ja przypominam od czasu do czasu mężowi, żeby nie brał tego tak całkiem na serio.

Dla mnie nie ma nic bardziej podniecającego niż widzieć pożądanie u faceta, to jak bardzo mnie pragnie, przejmuje inicjatywę i robi co do niego należy. No i gdzie tu miejsce na zadawanie pytań.
Oczywiście piszę tylko za siebie.

Ha, ha no skądś to znam. Tak mi żona kiedyś powiedziała - jak się będziesz pytał, to przeważnie usłyszysz NIE. Wziąłem sobie do serca...
Z gderaniem i dużo gorszymi rzeczami słyszałem, że ja tylko tak mówię. Dla mnie kiedyś to było niezrozumiałe, bo przyzwyczajony byłem, że nie rzuca się słów na wiatr. Nawet zafundowałem małą lekcję pt. konsekwencje tego co mówimy. Naukę z lekcji wyniosłem głównie ja i dobrze Ale stąd potem biorą się dowcipy o tym jak faceci puszczają mimo uszu, to co mówią kobiety.

Rzeczywiście czasami trudno rozpoznać kiedy kobieta mówi poważnie, a kiedy tylko tylko sobie gdera.
Generalnie popadanie ze skrajności w skrajność nie służy ludziom, ja niestety mam taką skłonność, ale pracuję nad tym.

Snake nie mogę się przyzwyczaić do Twojego nowego avatara. Jakoś mi nie pasuje do Ciebie. Jest zbyt łagodny, a może to taka podpucha?

Lilka, Snake, poruszacie mój czuły punkt. Rozumiem, że w związku wygląda to inaczej, można sobie pozwolić na bezpośredniość, oboje wiemy, co nas łączy itd., znamy siebie, ale niejedną moją randkę zepsuła zbytnia poufałość panów. Czasem należałoby jednak zapytać, choćby niewerbalnie. I na pewno nie powiem "tak", jeżeli myślę "nie". Ani też odwrotnie. Bywa też tak, że daj takiemu palec, to całą rękę chce. Wrrr!!!

Dzień dobry! Jaki piękny dzisiaj dzień! Właśnie siedzę sobie w szlafroku z kawką na stoliku w cieplutkim pokoju i oglądam telewizję śniadaniową. Choinkę mam już ubraną i prezenty pod nią położone.
Na marginesie - co macie na czubku choinki, gwiazdę czy czubek? Bo ja akurat mam złotego Mikołaja.
Dzisiaj czeka mnie trochę pracy zawodowej w domu, ale to później jak dzieci wstaną i ogarniemy kuchnię.

Aliko, choinkę mam sztuczną ze względów praktycznych. Malutka, koło 1.20 m. , ale za to gęsto bombkami obwieszona.
Wzajemnie życzę miłego dnia!

Dzień dobry Kochani
Ja z piosenką do kawy.

Piegusku, oczywiście, że to o czym pisaliśmy ze Snake'em to nie jest uniwersalny scenariusz.
Po prostu akurat u Niego wygląda to podobnie jak i u mnie i oczywiście, że dotyczy to tylko  małżeństwa a nie randek. Na marginesie mój mąż uwielbia jak bez uprzedzenia przejmuję inicjatywę Ale kiedyś tego nie potrafiłam. Czyżby najlepsze życie seksualne rozpoczynało się koło 40?

U mnie jak zapomnimy na początku przystrugać wierzchołek choinki to jest gwiazdka (na końcu już się tego nie da zrobić bo choinka jest do sufitu).
W tym roku pamiętaliśmy i jest bańkowy czubek.

U mnie nie ma śniegu, co mnie nie martwi, a  temperatury w okolicach zera wciąż.
Ja tam nie tęsknię za związkiem ani za porywami serca czy uniesieniami. Miałam to szczęście, że tego wszystkiego doznałam w życiu, ale też było po drodze sporo niepotrzebnych emocji, których nie chcę od nowa przeżywać. Zresztą, wraz z doświadczeniem życiowym stałam się nieco cyniczna i wyrobiłam sobie swoje poglądy na istotę połączeń międzypłciowych, którą zresztą tutaj przedstawiałam. Chcecie wierzyć w bajki o miłości, proszę bardzo.
Niedawno zresztą napisała do mnie pewna kobieta, która stwierdziła, że w jej wieku (nieco starsza ode mnie) ona już rodziny nie założy, co najwyżej może z kimś miło pospędzać czas. Podzielam jej pogląd. Żaden facet nie będzie ojcem dla moich dzieci z pierwszego związku, a ja nowego dziecka żadnemu facetowi już nie urodzę, bo ostatnie na co mam ochotę, to znowu narażać kolejne dziecko na wychowywanie się bez ojca na codzień, gdyby jednak "tatuś" po jakimś czasie gdzie indziej ulokował odpowiedzialność za pożądanie.
Ostatnio wraz z klientem jechałam samochodem i trochę zagadał o prywatnych sprawach. Powiedział, że się rozwodzi, że wspólnie z żoną złożyli wniosek o rozwód, bo razem doszli do zdania, że nie ma sensu kontynuować związku. To był drugi poważny związek tego klienta, z pierwszego ma syna. Oczywiście matka dziecka to samo zło, ciekawe tylko czy mu się wydawało, że ją kocha - tak jak napisała Piegowata - kiedy mu stanął i kiedy ją zapładniał. Uwierzyłam w bajkę o porozumieniu rozwodowym i trwałam w niej kilka dni, kiedy wczoraj dowiedziałam się, że na przyjęcie, na które ja też jestem zaproszona, ten klient przyjdzie z nową partnerką. I łuski spadły z oczu, znowu ta sama historia, pojawia się ktoś nowy, motylki znów się pojawiają w brzuchu i ta nowa "miłość" zdaje się znowu być tą pierwszą, tą wyczekaną, wyśnioną, jedyną i bajeczną. Jak wyczytałam na pewnym forum, żadna małpa nie puści gałęzi, dopóki nie trzyma następnej. A jeszcze w czerwcu tego roku razem z żoną jechali na wspólny urlop.
Inny klient po rozwodzie z pierwszą żoną też długo szukał kobiety, miał po drodze kilka związków, aż wreszcie poznał pewną Ukrainkę 20 lat młodszą, sprowadził ją z jej synkiem do Polski, poślubił i zapłodnił następnie.
Dodam, że jeden ma 40, drugi 50 lat. Ten drugi planuje następne dzieci z młodą żoną. Oczywiście na początku było git, super miodzio i w ogóle, a pół roku po urodzeniu się dziecka wyprowadził się z domu do biura, bo rzekomo żona się zmieniła.
Jeszcze jedno co zauważyłam, że związki kolejne mają większe szanse na powodzenie, kiedy rodzi się z nich dziecko, inaczej jest to kwestia czasu, kiedy ludzie się rozejdą, bo w sumie nic ich nie łączy i nie mają żadnej motywacji, żeby w imie dobra rodziny pracować nad związkiem. Dzisiaj panuje pogląd,. nawet wśród psychologów, że jeśli ci nie pasuje jakaś osoba, to się po prostu od niej odetnij, o tym nawet pisze Lilka - że się odcięła od toksycznej matki. Zapanowała moda na egoizm. Zresztą, ja w sumie w jakiś stopniu też jestem egoistką, bo żyję sama jak mi się podoba i nie zważam na opinie otoczenia.

Moja interpretacja bajki o wężu: poznajesz człowieka, wiesz, że jest on niebezpieczny, ale jednak postanawiasz go oswoić, uratować swoją miłością. Kiedy urasta on w końcu w siłę, rani cię i odchodzi, a ty rozpadasz się na kawałki. Nie dowierzasz, że może być taki okrutny po tym co się dla niego zrobiło, a jednak może bo to toksyk, tacy się nie zmieniają.

Twoja kolej Snake.

Ja po prostu powiedziałabym, że nikt nie zmieni swojej natury, wąż będzie wężem, człowiek człowiekowi wilkiem albo bratem, zależy od okoliczności.

Myślę, czy będziesz miała eksa czy nie, nie zawsze od Ciebie zależy. Ty możesz planować jednego męża do śmierci, a życie przynosi niespodzianki. Ja też planowałam jednego męża i byłam święcie przekonana, że będziemy dla siebie jedynymi na dobre i złe, a okazało się, że było tylko na dobre. Dlatego czasami Lilko jak piszesz o tym, co Twój mąż myśli, to mi się chce śmiać z Twojej naiwności, bo dla mnie to możesz napisać tylko o tym, co on Ci mówi, jak sie zachowuje, ale nie siedzisz w jego głowie radarem, żeby znać wszystkie jego myśli. Nikt nie zna.
Wracając do jednego męża, to jest dla mnie kolejny powód, dlaczego nie wchodzę w kolejne związki. Ja jednego mężą już miałam i dla mnie jest to (w sumie w obliczu Boga nadal) jedyny mąż, jaki był, taki był, ale takiego go brałam.

tak a propos rozumienia się

Dobry wieczór.
Parówki na kolację same się ugotują, więc mogę w tym czasie napisać parę słów
Śnieg zmienił się we wstrętne czarne bajoro, a nocą pewnie zmieni się w gołoledź. Ale przynajmniej przez chwilę oko cieszył
Ciekawe te Wasze poglądy na związki.
Ja jak zwykle gdzieś pośrodku. Każda sytuacja jest inna, warto próbować, naprawiać, ale jeśli kolejne wysiłki spełzają na niczym, jeśli znika szacunek i zaufanie, jeśli pojawia się przemoc - to trzeba się przed tym ratować.
Mam koleżankę, która ma naprawdę szurniętych rodziców - mówię to z całą odpowiedzialnością. Sama jej za każdym razem powtarzam, że powinna zabierać dziecko i uciekać jak najdalej z ich domu, bo zniszczą i ją, i swoją wnuczkę. Rodzice ją szantażują, dyktują, jak ma żyć, a przecież to już prawie 40-letnia kobieta.
Ja na uszach stawałam, by dogadać się z moim byłym, ale pewne jego akcje były tak poniżej pasa, że dłużej tego nie mogłam znieść. Nie mam najmniejszej wątpliwości, że postąpiłam słusznie.
Mimo to, pomimo wszystko, wciąż wierzę, że są pary, gdzie ludzie się szanują i kochają bez wielkich fajerwerków, lecz szczerze. I takiego związku chcę. Albo będzie z miłością, albo będę sama. Nie zamierzam sobie zawracać głowy płytkimi romansikami.
Jakoś nie przemawiają do mnie wielkie namiętności, uniesienia itd. To mi się wydaje dobre dla ludzi młodych i naiwnych. Bardziej cenię bliskość, ciepło i zwykłą solidność. I przede wszystkim wartości, o czym wspomina Lilka.
Ja nie pojmuję czegoś takiego jak zdrada, nie wyobrażam sobie, że mogłabym się tego dopuścić. Pewnych rzeczy się po prostu NIE ROBI.
Oczywiste jest, że nie kradnę, nie zabijam i nie cudzołożę. Dla mnie tu zupełnie nie ma nad czym dyskutować i dzielić włosa na czworo.

Dzis tu sporo madrosci z ktorymi sie identyfikuje nawet od Lilki zwykle ortodoksyjnej  czytam z sympatią.

Symbi, mądry artykuł, bardzo go popieram.
Owszem, nie wiadomo: a nuż romans przerodzi się w miłość, ale ja tam nie będę grać w rosyjską ruletkę. Jeśli mi facet oznajmia, wprost czy nie wprost, że nie ma żadnych poważnych zamiarów - to ja odwracam się na pięcie. Mówią, że nie należy się na wczesnym etapie deklarować, ale toż to właśnie deklaracja i to bardzo konkretna.
Inna sprawa, że można trafić na ściemniacza obiecującego dozgonną miłość, ale to już jest raczej do rozszyfrowania, o ile fascynacja nie odbierze nam rozumu. A ja już nie chciałabym ulec takiej fascynacji, to dobre dla gówniarzy. Jak poznam lepiej, wtedy mogę się fascynować.

Symbi
Ja napisałam, że wielokrotnie nie rozumiałam męża i że mieliśmy ogromne problemy komunikacyjne. Teraz jest dużo lepiej i to głównie moja zasługa. Komunikacja to rozległy temat. To nie jest tak, że w żadnej dziedzinie ludzie nie mogą się dogadać. Zazwyczaj są to wybiórcze tematy, takie słabe punkty, bolączki każdego z nas. Wtedy każdy filtruje to co słyszy przez swoje zranienia. Ja to w sobie uleczyłam, ale to wymagało 20 lat pracy. Dzięki temu mogę pokazywać  świat prawidłowej komunikacji mężowi. No i robi te małe kroczki.
Może dlatego mi, nam się udało przetrwać, że ja nigdy nie udaję. Można czytać ze mnie jak z otwartej karty. I nigdy też nie zamiatam problemów pod dywan. Mówię prawdę prosto w oczy, tak dziś wiem, że to boli, ale może to dobrze. Mój mąż zna mnie nawet lepiej niż ja sama. Wielokrotnie mówi mi co zrobię z tym czy z tamtym, ja że na pewno nie, a potem jest jak mówi. Naprawdę po 20 latach ludzie już trochę się znają. Ja też jestem go pewna w wielu aspektach, bo niektóre rzeczy po prostu widać. To widać kiedy ludzi robią co innego a co innego mówią. Nawet ja która często ma klapki na oczach, po pewnym czasie widzę te dysharmonię. Ja Go kocham nie dlatego ze tak mówię, ale dlatego że moje działania służą Jego dobru. I odwrotnie, jeżeli widzę jego poświęcenie, jego czułość, to mam tę pewność że i on mnie kocha. Zresztą gdyby tak nie było to już dawno by mnie zostawił. No mówiłam, że łatwa nie jestem.
No pewnie, że nie znam wszystkich jego myśli, ale co to ma do rzeczy. Ja też bym nie chciała, żeby on znał moje. Takie fantazje erotyczne na przykład (to a'propos spektaklu " Seks dla opornych", który gorąco polecam wszystkim parom z dłuższym stażem). Jest sfera osobistej wolności, której nie wolno przekraczać. Nie ma takiej potrzeby.
Artykuł bardzo dobry. Sedno to właśnie ten wybór. Kiedy wybierasz sercem i jednocześnie rozumem.
Tak miałam szczęście, ale i odwaliłam kawał dobrej roboty.
Oczywiście, że życie jest nieprzewidywalne, ale jednocześnie każdy jest kowalem swojego losu.
Miałabym wpływ na to czy wyjść drugi raz za mąż.
Nie jest wykluczone, że gdybym zakochała się do szaleństwa (o co u mnie nietrudno), to moje teorie mogłyby wziąć w łeb, a ja bym wyszła drugi raz za mąż.

Z resztą poruszanych tu zagadnień się zgadzam.
Właściwie to nie dostrzegam różnic w tym co piszemy.

Jedynie w pojmowaniu miłości, ale o tym już było.
Zgoda w tym aspekcie nie jest do niczego potrzebna, ponieważ mnie jest dobrze z moim pojmowaniem miłości.  

Piotrze, dziękuję. To było miłe.

Hej!
U mnie dzisiaj śnieg, więc wysypałam słonecznik dla ptaków. Na razie ptaszki jeszcze się nie dowiedziały o tym i jest pusto.
Lili, ja też tylko przedstawiam swój punkt widzenia spraw, nie zależy mi na przekonywaniu do swoich racji.
Ale mnie z poglądami bliżej do Piotra.
Dopóki byłam w związku, myślałam dokładnie tak jak Ty. I to się zmieniło. Także pod wpływem spotkań z mężczyznami, które odbyłam po rozwodzie. Nie zliczę ile razy ktoś na portalu randkowym oferował "masaż" lub dołączenie do trójkąta. Albo wprost pytał się, czy lubię seks i jakie metody antykoncepcji stosuję, oraz żeby pojechać do niego, wypić wino i zobaczyć, jak się sytuacja rozwinie. Wydaje mi się,  że Ty Lili znasz te stronę życia jedynie z opowieści, nie z doświadczenia własnego, to myślisz jak myślisz. Ja nawet gdzieś widziałam ogłoszenie chłopca w wieku mojego syna, wtedy 13-letniego, który oferował seks w zamian za prezenty i pieniądze.
Szacunek za wykonaną pracę nad związkiem.
I na kawusię zapraszam.

"Gwiezdne wojny" to jeden z cyklów filmowych, który umieściłbym na biegunie zimna moich fascynacji ekranowych. Irytują mnie i drażnią, może jestem zgredem?

Hmmm... Taki paradoks: żeby wybrać dobrze, trzeba być świadomym zła. Ale mi mądrość wyszła, hehe

P.S. Do tej porannej kawusi po kawałku torcika, bo mi ostatnio roczek stuknął - po czterdziestce