moje cudowne życie po rozwodzie - Netkobiety.pl

I Wy i ja mieliśmy rację. Dzień Chłopaka przypada 30 września. I to jutro.

Szczęśliwi czasu nie mierzą i w piątek nie zaglądają w kalendarz.

Życzenia już poszły i się cały czas liczą.

Jutro dzień chłopaka... Ciekawe do ilu lat to obejmuje ale w razie czego...

Aaaa... dobre znalazłem... jakby ktoś tęsknił za mną to... naprawdę dobrze!

He , he, he    najnowszy i młody na dodatek hymm ,żebym była ciut młodsza to bym się skusiła

Dziekuję za dobre chęci   polukałam, ale wolę siut starsze modele  

A   ja dorzucę to

rh, ja Ci nie pomogę z tą zagadką, pomimo dobrych chęci. Nie czuję się kompetentna. Od pięciu dni jestem rozwódką.

Jedną z przyczyn rozpadu mojego małżeństwa było to, że ... przedostatnie zdanie należało do mojego głównego ROZMÓWCY!

Tia... no właśnie... nagle nikt tu kompetencji nie ma

W ostatnim czasie byłam absurdalnie zawalona robotą. Właśnie zdołałam czubek głowy wystawić na powierzchnię i zaczynam się wygrzebywać. Miło mi, że ktoś o mnie pamięta, szczególnie w takim kontekście
Zmęczona jestem. A moje siły witalne nakierowane są - za radą wieszcza - na identyfikację dobrych dźwięków. I tam bym wlazła
Najlepiej, gdyby grali tak: (ktoś tu niedawno wspominał Doorsów)

A do tego:

Nic wyszukanego, bezmyślny relaks

ps. Mag, witaj w naszym klubie A czerwone porozwodowe szpilki pożyczam... jakby co!?

Ziomalu, a co z naszą koleżanką Kają?? coś wiesz ??
Ps
A co do tej wody , to jakoś nie zakumałam , o co Ci chodziło ??

Specjalnie dla rampampam:

Ja. Słuchałam w LO.
Przekąski super!

Dzięki, ram! Towarzystwo bardzo zacne, to i z chęcią dołączyłam.
Na rozprawie miałam szpilki amarantowe.

Czerwone? Dlaczego nie! Mam kilka sukienek, które będą się fajnie komponować.

Pamiętamy o Tobie, ram. Jednak rozumiem, że czasami po prostu nie ma czasu zajrzeć, już nie mówiąc o pisaniu. Ja teraz sporo piszę, jak się popatrzy na moje posty, ale taki mam czas. Zobaczymy jak będzie dalej.

Cześć Ram

Ładne te szpileczki, tylko nie dla mnie ja łamaga jestem

Ogladam ,,O mnie się nie martw ''  uhihrać się można

I takie wysokie?

NIESTETY, MOJE MIAŁY 7cm.

No to jeszcze w tym klimacie:

Mnie by się przydał nowy "wóz". Ostatnio stłuczkę parkingową moim wysłużonym pojazdem zaliczyłam. Mojemu się niewiele stało, ale drugie nowe zgrabne autko oberwało - tak to teraz wygląda hihi
"Stary, ale jary" - chyba tak to szło?

Nie lubię września / października bo mi się wtedy wszystko kończy - polisa, przegląd, wymieniam płyny itd.

Też przełożę zakup czytnika. Co mam zrobić. : /

Śmieszna ta piosenka Joplin, nie wiem, czy drwiąca, czy autentycznie prosząca, ale chyba drwiąca.
Wrzucam dwie nutki i spadam

a to nam zawsze chłopcy śpiewali, jak zrzucaliśmy się na ksero notatek na studia

Zaraz sobie posłucham reszty dzisiejszych piosenek.

Ram hm... to muszę też takie kupić - 11cm?- noszę 9cm - ale jak mus to mus - mówisz że to porozwodowe
OK - czarna krótka kiecka i takie czerwone na rozprawę majątkową

Alika jestem jestem polowanie i takie tam mnie pochłaniają
Pamiętasz o rozerwaniu się? Mam jeszcze tylko 2 telefony jakby co

Cześć Symbi i reszta towarzystwa

Symbi , fajnie Ci z tą kawą, tak jak pisałam tez bym tak chciała , własnie łozko , kawa, pilot ...itp
Ale juz niedługo
Miłego dnia wszystkim życzę
A Tym kolegom co czują się chłopakami wszystkiego NAJ, NAJ ,NAJ   
Ps Kaju , to dobrze ,że zycie Cię pochłonęło,, super 
Ja dziś jak będzie wszystko ok , na kawę się wybieram

Aliko, ja sobie sama zazdroszczę cha cha cha!

Ja jestem
Pytanie tylko, czy jestem odpowiednim towarzystwem. Chandra mnie podgryza.
Do syna brakuje mi czasami cierpliwości. Wybucham, wściekam się. Usiłuję zrealizować swoje domowe plany, a tu wszystko biorą diabli, bo trzeba się z nim użerać i walczyć, by odrobił lekcje itd. Jaka jestem zmęczona!
Poczułam się też samotna - ja, ponoć optymistka.
Osobiście zeswatałam pewną parę. Dumna jestem z siebie, że przyczyniłam się do czyjejś radości, ale gorzkie są porównania - tak łatwo i szybko przypadli sobie do gustu. Ja przez dwa lata nie odważyłam się zaufać temu człowiekowi. Nie chodzi zresztą o niego, bo jemu nie zaufam nawet przez kolejne dwadzieścia. Ale czy ja w ogóle zaufam jeszcze komukolwiek?
Nie ufałam jemu, a może jednak był to błąd? Moja koleżanka czuje się bardzo szczęśliwa, opowiada, jak wspaniale spędzają razem czas, jaki on jest troskliwy i opiekuńczy, jak miło było gościć u jego rodziców. Po tygodniu znajomości. Ja bym pewnie jeszcze długo sondowała ,upewniała się, obserwowała, a ona trach - i już, i szaleje z radości, jak słyszałam dziś przez telefon. On też ze mną rozmawiał i też brzmiał radośnie, co oczywiście miło było słyszeć.
Ciekawa jestem bardzo , jak potoczą się ich dalsze losy.
Tak mi jakoś smutno, że to nie ja szaleję z radości.

Dobry wieczór dziewczęta.

Ja się melduję. Miałam dziś pracowita sobotę, jeszcze bardziej niż zwykle. Mężowi na Dzień Chłopaka zrobiłam to samo ciasto śliwkowe co tydzień temu, bo mu bardzo smakowało. Zresztą z przepisu Jego mamusi. Musze przyznać, że to złota kobieta, nietrudno Ją pokochać. Zresztą i mnie łatwo kochanie przychodzi. Często czuję się tak jakbym kochała cały świat. Wieczorem oglądaliśmy bajkę wszyscy troje i teraz odgrywałyśmy z córką scenki i śmiałyśmy się do rozpuku. Obejrzeliśmy jeszcze "Mam Talent". Bardzo lubię ten program, bo często ludzie pokazują tam jacy są niezwykli. A wczoraj z mężem oglądaliśmy "Pierwszą randkę". Niby nie dla nas program, ale oboje lubimy. Czasami są tam fajne pary.

Acha, rano z pracy wysłałam politycznego maila do Snaka. Powiem Wam na uszko dlaczego tak się tu zawsze opowiadam w tym względzie. Boję się Pani Tygrysicy.

A Wy jak spędziłyście sobotę. Ali jak się mają Twoje śliczne stópki.

Piegowata ja myślę, że Ty dobrze robisz słuchając swego wewnętrznego głosu. Pewnie czułaś, że ten chłopak nie pasował do Ciebie. Jednak czasami warto trochę dłużej kogoś poznawać, jeśli nie ma nieakceptowalnych zachowań. A zaufanie na jakiś czas się traci kiedy się zawiedziemy, ale przecież nie będziemy karać jednych za błędy drugich. Co do tej pary to początek tak przecież wygląda, że ludzie cali w skowronkach, a dopiero później okazuje się kto kim jest. Co by nie było trzeba cieszyć się tym co dobrego nas spotyka, bo jest tego wiele.

Dziewczęta życzę Wam słonecznej niedzieli.

I jeszcze przyjemna piosenka na dobry sen

Dzień dobry widzialnym i niewidzialnym

Kawę z Wami wypiję tez niewidzialną
Piegowata, tez miałam wczoraj wieczornego doła
Lili, stópka moja ma się dobrze, dzięki gorzej z duszą ale staram się uleczyć
Mam taki patent na dołka, słucham tej nutki, wczoraj nie bardzo zadziałała ale moze komus się przyda  

Słonecznego i miłego dnia życzę

Witajcie Kochani

Moi Drodzy w niedzielny poranek naszła mnie refleksja - wykorzystaj wszystkie dobre aspekty tego kim jesteś i co Cię spotyka.
Kiedy wydaje Ci się, ze jesteś inny, zastanów się, bo może wszystkim się tak wydaje. Inny znaczy przecież niepowtarzalny.
Czasem jesteśmy tak zafiksowani na ciemnej stronie sytuacji, że nie dostrzegamy jasnych.

Kilka przykładów:
1. Mąż zasypia na kanapie wieczorem
Cóż, można lać łzy, albo... cieszyć się na myśl, że następnym razem będzie próbował nadrobić zaległości i będzie nieziemsko.

2. Nie rozumiesz sytuacji politycznej w kraju
Zamiast dołować się, że się na tym nie znasz, znajdujesz człowieka kompetentnego, który rozjaśni ci obraz.
Czyż umiejętność zwracania się z problemem do odpowiednich osób nie jest cenna?

Na marginesie Snake przysłał mi bardzo, ale to bardzo zadowalającą mnie odpowiedź, oczywiście, że  w przyjaznym tonie.
Ja mam często problem ze spojrzeniem całościowo na dane zagadnienie. Tak jest kiedy stoi się za blisko.

3. Związek na odległość. Dla kogoś nie do przyjęcia, a u nas dzięki temu faza motyli trwała nie dwa a pięć lat. To było takie piękne.

Zapowiada się piękny dzień, słoneczny. Przychodzi dziś do mnie przyjaciółka na pogaduszki i ciasto. Pójdziemy razem na spacer. Lubię to.

A dla Ciebie Aliko, dla ukojenia duszy ta przepiękna piosenka.

Dzień dobry!
Przyłączam się do kawki, rosół niedzielny właśnie wstawiłam.
Piotrze, zazdroszczę widoków odlatujących żurawi, być świadkiem starożytnych zwyczajów coś pięknego.

Co do dzieci, cieszę się i z piątki, i z oceny dopuszczającej, bo przekonałam się, że dobre oceny na świadectwie w życiu dorosłym bardzo często nic nie znaczą, zresztą na naukę i podnoszenie umiejętności jest całe życie, na to nigdy nie jest za późno. Mam świadomość, że dzieci żyją dla siebie, ja za nich nie przeżyję życia, a nie będę mogła wiecznie przypominać im o obowiązkach. W dodatku pracuję w takiej branży, że mam do czynienia z różnymi za przeproszeniem głąbami, który nie dzięki swojej wiedzy, a kontaktom czy odwadze zarabiają krocie, często nie potrafiąc poprawnie pisać, nie potrafią wypełnić prostego wniosku, nie mówiąc o bardziej skomplikowanych procedurach. Tak więc wiedza szkolna poparta piątkami nie jest na pewno świadectwem inteligencji, a raczej rzetelności. Nie chodzę do nauczycieli i nie proszę o lepsze oceny dla dzieci, bo wiem, że mają takie, na jakie zasługują. Zawsze powtarzam dzieciom, że pracują dla siebie i dla swojego dobra. Nie znaczy to, że praca dziecka w szkole jest mi zupełnie obojętna.

Dziękuję  Lili , piękna

Symbi , wersja oryginalna bardziej do mnie przemawia

Piotrze, dzięki. Ja też nie zamierzam walczyć ze sobą, ale w ostatnich latach widzę wyraźnie, że nie potrafię przeskoczyć jakiegoś ważnego życiowego płotka. To mi doskwiera. Czy w związku, czy bez chciałabym normalnie układać sobie życie. Nie bronić się przed bliskością rękami i nogami, ale i nie wdawać się w niechciane historie. I jakoś ciężko ten balans odnaleźć. Obserwuję ostatnio, jak już napisałam, znajomych układających sobie życie osobiste i czasami trochę żal...
Co do żurawi, co roku obiecuję sobie częściej spoglądać w niebo - i jakoś zapominam. Ile żurawi przegapiłam!
Mam piękne wspomnienie z dzieciństwa: byłam może 8-letnim bąkiem i mieszkałam na terenie Poleskiego Parku Narodowego, gdy biegłam za lecącym nisko kluczem i słuchałam nawoływań ptaków.
Czasami chciałoby się znowu pobyć dzieckiem