moje cudowne życie po rozwodzie - Netkobiety.pl

Uważam, że i seks może być pieszczotliwy, i pieszczoty seksualne. Nie ma sensu przesadnie rozgraniczać i spraw na dwóch biegunach stawiać.

A gdyby tak od czoła zacząć, potem ucalować w powieki, zejść na szyję, a skończyć...
Chyba nieźle, co?
Choć z drugiej strony niech ten cmok w policzek czasem będzie dla samego cmoku

Otóż to.

Owacje na stojąco

Mag, "gratulacje" to moim zdaniem niewłaściwe słowo w tych okolicznościach, ale serdecznie życzę spokoju duchowego na nowym oficjalnym etapie życia. Mentalnie rozwiodłaś się już kiedyś tam.
Tak sobie dywagujecie o pocałunkach, dotykach i tego rodzaju sprawach i czytając to myślę, że moje seksualna definicja miłości jako efektu działania różnych hormonów na mózg jest jak najbardziej adekwatna.

Dziękuję, Symbi. Wspaniałe życzenia, właśnie tego sobie życzę. Dzisiejsza, ostatnia z serii rozpraw, była wisienką na torcie. Zamknęłam drzwi do pokoju, który od dawna był pusty.

Jak najbardziej Twoja definicja do mnie przemawia.
Nie dyskutuję z nauką i faktami.

Jak najbardziej Symbi, bez hormonów ani rusz.

Moje ogólne spostrzeżenie to nie pozwalajmy na przemoc seksualną w żadnym wydaniu. Zbyt wysoką cenę trzeba za to zapłacić.

Kochani ja tu sobie tak żartuję seksualnie, po to by między wierszami dać nadzieję innym, że zawsze jest czas by tę delikatną sferę wyprowadzić na prostą. Jest to bardzo trudne, ale kto się nie podda ten otrzyma słodki laur zwycięstwa.

Mag no to teraz do przodu żyj tak jak chcesz a nie tak jak musisz

Dziękuję, kaja! Teraz to możliwe!

Symbi , ja, podobnie jak Ty, mam dobrze przepracowany temat rozwodu i sporo przemyśleń podobnych do Twoich. Rozłożyłam całą tę sytuację na czynniki pierwsze i ROZUMIEM, co i dlaczego się stało. Jednak czasem się tak "bez szkiełka i oka" dziwię, jak dwoje ludzi, którzy naprawdę bardzo się kochali i wspierali, mogło się tak oddalić od siebie.

To prawda z tą zagadką. Jeśli ktoś CHCE coś zakwestionować czy udowodnić, zrobi to. Natomiast są dziedziny nauki, które mają ugruntowaną pozycję i trudno je na dzień dzisiejszy podważyć. Ja żyję w teraźniejszości i korzystam z aktualnej wiedzy. Co będzie w przyszłości - niezmiennie odpowiadam: "czas pokaże" lub "nie wiem".

Oczywiście jeśli chcesz kwestionować coś - masz do tego prawo.

Tak są rzeczy określone np. prawa fizyki czy budowa atomu, ale już np. w biologi, biochemii teorie powstają i upadają. Nie mówię już o "faktach" historycznych, to dopiero plątanina. Ogólnie rzecz biorąc dla mnie tylko część prawd jest naprawdę określona, reszta to niewiadoma, błędne teorie, albo biznes.
Ot, takie skrzywienie zawodowe, żeby nie do końca ufać nauce.

Piegowata ile Twój syn ma lat?

Ależ to nie o Nową chodzi, tylko o moją byłą teściową.

Wiesz co Piegowata, ja zaczęłam się uczyć technik komunikacji z dzieckiem i powiem Ci, że to działa.
Tam są praktyczne rozwiązania na różne okazje. Ja uważam, że warto wypróbować to co sprawdziło się u innych. A tę pierwszą i drugą pozycję, którą Ci podałam kiedyś napisały mamy, na podstawie doświadczeń w pracy z rodzicami. Pierwsza jest dla dzieci, a druga dla nastolatków. Ja zaczęłam od pierwszej, bo moja córka ma 10 lat.

Piegowata w takich sytuacjach trzeba powiedzieć dziecku, na co konkretnie się jest złym, nie ukrywać tego absolutnie, dziecko ma prawo widzieć takie emocje, i trzeba przeprosić jeśli w nerwach obraziłaś syna. To też będzie lekcja dla niego.

No to dobrze, że tak to się zakończyło. Rozumiem, że Ci przykro, ale jak na pewno sama wiesz tu potrzeba czasu i stopniowo dzięki staraniom obu stron bedzie coraz lepiej. Tak dzieci są mądre i należy to wykorzystać.

Ostatnio coś takiego genialnego widziałem jeśli chodzi o dzieci

https://video.fwaw3-1.fna.fbcdn.net/v/t … e=59C95F6A

No cie teraz randkowanie czeka Mag 

Mag pamiętaj w twym życiu nie ma granic

Dziekuję, Aga! Otworzył się dziś NOWY ROZDZIAŁ w książce zwanej "Moim życiem".

Tak, Astral, pamiętam naczelną zasadę wątku! Dzięki za przypomnienie!

PS Wyrzuca mi znowu 500 Internal Server Error.

Ja myślę, że on po prostu nagrywał wtedy przykład i z drugiej strony siedział odwrócony aby córka nie czuła jego emocji i aby się szybciej uspokoiła 'nie karmiona' jego poddenerwowaniem ewentualnym. Do tego myślę, że dzieci jednak próbują to swoje otoczenie kształtować płaczem i wynoszą to po prostu z czasów kołyski... On pokazywał jak praktycznie sobie z tym poradzić bez agresji czy to słownej czy fizycznej, więc to fajne... Nie każdy wie jak to zrobić i ludzie myślą, że bezstresowo chowają dzieciaki to tak dobrze. On wychowuje bez agresji bo stres dziecka uspokoił ale na swoim postawił. Wychowanie bezstresowe jest bez sensu gdyż, jak z chorobami - stresowe sytuacje są i będą i dziecko uodpornione lepiej radzi sobie w życiu. Ale nie oznacza to konieczności właśnie agresji czy przesady tylko asertywności jak ten facet. Powiedział do tego dziewczynce, że ona jest tam z nimi bo to jest PRZYWILEJ co oznacza, że mała ma to docenić.
Innym błędem jest dawanie dziecku pieniędzy za coś. Mój ojciec mnie tak psuł abym mu samochód często posprzątał i umył. I mnie właśnie bawił samochód i bym to robił bez tych pieniędzy a tak nie lubiłem tego zajęcia i musiał albo mocno mnie przekupywać albo wkurzać się na mnie. Pewne obowiązki dziecko powinno wykonywać bez innych motywatorów niż wewnętrzne.

I ostatnie. Śmieszne... UWAGA, włączam tryb domowego psychologa. Jako kierownik tak cholernie często i dobrze spełniały mi się wszystkie startegie rodzica względem dziecka ale w odniesieniu do... pracowników w moim zespole Naprawdę! Wtedy miałem dobrze zmotywowany, zadowolony zespół A nie wierzcie jednak chłopy 30-40 lat jak traktowali mnie jak takie odniesienie ojca to miałem i autorytet i oni rozumieli co się dzieje i czuli się BEZPIECZNIE... hahaha! Tego powinni uczyć na kursach kierowania zespołami ale to mój patent. I się sprawdza też tutaj, że dziecko powinno być partnerem i inne teorie rodzicielskie oparte nie na dominacji ostrej ale na współpracy... A co to innego strategia 'zdartej płyty' w kierowaniu zespołem jeśli nie tłumaczenie w kółko dziecku co jest odpowiednim zachowaniem a co nie

Nie zgodzę się z odwróceniem plecami - dla mnie nie do przyjęcia, on emocji nie wyrażał - był spokojny a więc córka i tak by ich nie poczuła. Mam nadzieję, że ta pozycja wynikała z nagrywania.
Sygnalizowanie płaczem potrzeb jest charakterystyczne dla malutkich dzieci, ale że jest typowe dla takich kilku latków to już nie. Moja córka tego np. nie miała.
Wychowanie bezstresowe - to takie nie wiadomo co pod tym pojęciem.

Wychowanie powinno opierać się na zdrowych zasadach. Sam ich brak jest z wielka szkodą dla dziecka. Przede wszystkim rodzic uczy dziecko swoją postawą jak sobie radzić w życiu z małymi i dużymi problemami. 

Jak dla mnie ten ojciec nie uznał uczuć tej dziewczynki, że ma do nich prawo, bo miała prawo się tak zachować, tego mi zabrakło. Potraktował ją trochę jak dorosłą.

Przywilej? Dla mnie dyskusyjne - czy więc dziecko jest akceptowane tylko wtedy gdy jest grzeczne, a gdzie bezwarunkowa miłość?

Zgoda na to, że tłumaczenie dziecku nie zawsze jest potrzebne i skuteczne.

Dziecko jako partner- kwestia dyskusyjna, bo jak połączysz to z kwestią poczucia bezpieczeństwa, owszem trzeba stopniowo dawać dziecku prawo wyboru, aby uczyło się podejmować decyzje.

Wychowanie dziecka - to bardzo, bardzo szeroki temat. A nawet jak znasz teorię to jest jeszcze kwestia tego, aby nauczyć się ją stosować w praktyce.
I jeszcze kwestia samych teorii - wiele jest szkodliwych na temat, dlatego mówię, że zdrowy rozsadek, obserwacja dziecka i wyciąganie wniosków, a nie wyładowywanie się na dziecku za własne błędy (nie twierdzę że to tu było).

A przy okazji, przydałby mi się Twój patent.

Podrzucę Wam tylko film ktory wlasnie obejrzałam

Polecam
Dobranoc ..

Ha, ha, a ja kiedyś dzieci do "lasu" chciałem wywieźć. Śmichy, chichy ale w pewnym momencie miny im zrzedly... no tato ale my już będziemy grzeczni! Ze sklepu dzieci nie wyprowadzalem, pozwalalem im odstawiac te "cyrki" w środku. Nie ruszala mnie reakcja otoczenia więc jeździłem z wyjcem i robiłem spokojnie zakupy. Taki bonus, że teraz jak młodszy wyje, to starszy mu tłumaczy, że tak nie można, że nic to nie da itd. Ciężki kawałek chleba ale idzie ogarnąć.
Za to teraz jak rasowy facet przeżywam katar Tak się skończyła calonocna weekendowa integracja. Zobaczyć niektórych ludzi po ponad 20 latach, trochę śmieszno, trochę straszno

Ten post jest uzupełnieniem mojego wczorajszego posta o moim poszanowaniu faktów i nauki. Napisałam też, że " żyję w teraźniejszości i korzystam z aktualnej wiedzy. Co będzie w przyszłości - niezmiennie odpowiadam: 'czas pokaże' lub 'nie wiem'."

Nie wiem, czy mam aż taki intelekt i zaplecze badawczo-laboratoryjne, aby kwestionować osiągnięcia naukowców w różnych dziedzinach.

Zadaję sobie różne pytania, ale to są DWIE różne sprawy.

Zadam zatem pytanie, mam nadzieję, że pozostali też odpowiedzą, ZAWSZE ufasz swojemu umysłowi?

EDIT
Pytanie nr 2: lubicie funkcję "słownik" w urządzeniach?
W dalszym ciągu jej nie zlokalizowałam w tablecie.

Pytanie nr 3
Wolicie, jak się u nas w temacie robi edycje (tak jak ja teraz) czy bardziej przejrzyste jest pisanie posta pod postem?

A co do dziecka, to z synem miałam wczoraj fajny dialog:

Ja: - Synek, ale ty grzeczny jesteś dzisiaj
Syn: - Bo na mnie nie krzyczysz.
Ja: - Bo wiesz, ja też staram się być grzeczna.

Zawsze, zawsze to podkreślam: nie tylko my wychowujemy swoje dzieci, ale również one nas.

Mag, gratulacje na nowej, lepszej drodze życia Do rodzajów całusów dodałbym jeszcze jeden: pocałunek Duszy. Nie zawsze ufam swojemu umysłowi, nie istniałby on bez Duszy i serca. A one bez niego....

I pod tym się podpiszę.

Wielbicielu, dziękuję. Masz rację, że ta wymieniona przez Ciebie "wielka trójka" stanowią jedność, która przekłada się na jedno słowo z kolei: c z ł o w i e k*.

Pocałunek Duszy - piękne i romantyczne. Siebie bardziej określam jako rozważną niż romantyczną, ale doskonale pojmuję, o czym napisałeś.

*W swym pragmatyzmie i dążeniu do bycia "spójną" dorzucę jeszcze ciało i energię.

Dzień dobry

Nie wypowiem się co do wychowywania dzieci , bo mam ju za za sobą na szczęście
Mag , film polecam , dobra obsada i fabuła trochę taka romantyczna

A ja dziś miałam pecha, tak niefortunnie zeszłam ze schodka ,że sobie prawdopodobnie skręciłam kostkę
Boli jak diabli, cos znalazłam na okłady , zobaczę jak dalej się to rozwinie
Jak do wieczora mnie nie przestanie boleć, to muszę zgłosić i pojechać do lekarza...
Pozdrawiam i miłego dnia życzę 

Edit:  Piegowata, szacunek do drugiej osoby jest najważniejszy, czy to w związku , przyjaźni czy tez w zwykłym koleżeństwie Ja np . jestem na to bardzo wyczulona, ale inni niekoniecznie i to jest bardzo złe w tym społeczeństwie

Bez Pocałunków Duszy nie chcę związku ani pocałunków pozostałych

I_see... definicyjnie to trzeba powiedzieć, że zawsze... Jakbyś zapytała, czy zmysłom lub osądom to pewnie nie...
Jeśli chodzi o cielesność to Twój umysł to Ty. Jakbyś się starała sobie nie ufać to tylko w kategoriach jakiejś alegorii - symbolicznie. Jak sobie nie zaufasz to oznacza to jakąś chorobę Mi chodzi o rzeczywiste zaufanie...

Ja to lubicie... Bo mi pomaga. Są 2 funkcje główne związane ze słownikiem a nawet 3: podpowiedzi, sprawdzanie pisowni oraz wspomaganie wstawiania znaków.
I tej funkcji nie znajdziesz raczej jako osobnej tylko w narzędziach - jak klawiatura w urządzeniu jak tablet czy phone oraz sprawdzanie pisowni to tym razem np. w przeglądarce, która pokazuje pola edycyjne - inne opcje też są, jak korektory tekstu w edytorach. Ale Ty pewnie piszesz o opcji w klawiaturze - podpowiadanie słów...

A zależy, jeśli odpowiadam różnym osobom, to wolę oddzielne posty. Jeśli jest generalna zmiana myśli a nie dopowiedzenie to oddzielny. Dalej, jeśli kto się wypowie w międzyczasie to edity uciekną więc nowy post.

Symbi, my już się pojedynkowaliśmy na tą 'chemię' Fajnie było. I nie pomijaj kwestii, że mózg to też impulsy elektryczne a nie tylko chemia. A to oznacza inny element, który nas kontroluje od strony mózgu. Są mózgi odporne na chemię bardziej niż inne - i wtedy rządzą te impulsy. Generalnie one zawsze rządzą a chemia je jedynie ukierunkowuje Więc wg mnie chemia działa, działa. Ale warstwa decyzyjna również i zakochanie się to nie tylko chemia. Ja uważam, że można się zakochać i 'zdalnie' czyli na odległość. Wtedy chemia działa wtórnie - najpierw jest uczucie a potem chemia. Ona będzie ale będzie wynikiem a nie przyczynkiem

Fizyka w mózgu, tak i owszem. Czyli dalej nauka.
A że zakochujemy się "zdalnie" - owszem, dla mnie to kwestie naszych wyobrażeń "na temat" drugiej osoby zbudowane na podstawie wypowiedzi, często boleśnie złudne, bo nie poparte dowodami w postaci działań. No, chyba że zakochana jednostronnie strona przysyła drugiej stronie kartę kredytową do swobodnego wykorzystywania (Kalibabka i inni naciągacze). Nie sądzę, żeby były mózgi bardziej odporne na chemię, skoro na wszystkich działają te same lekarstwa, ale sądzę, że różni ludzie różnie sobie radzą ze stresem, który sprawia, że zaburza się równowaga fizyko-chemiczna organizmu, w tym mózgu.