Nie żyję byle jak! - Netkobiety.pl

One to widza na co dzien jak lekarz

Wielbicielu, oczywiście te wszystkie wspaniałości to tylko w Chorwacji?

Eileen, nie świruj A nawet jakby to była mama koleżanki to co się stanie jak Twoje cycki zobaczy? Wiesz, kobiety w starszym wieku, np. takim jak moim, dość obojętnie reagują na cudzy biust. No, może co najwyżej pomyślą, że fajnie było mieć taki Gorzej, jakby okazała się podlotkiem ( ) w Twoim wieku. Chociaż...jeśli nie otworzyła swojego przybytku tydzień temu to ona już pewnie tyle cycków widziała, że jest to dla niej bardziej powszednia część ciała niż nos...
Sama nigdy nie byłam, ale moja siostra i przyjaciółka kiedyś namiętnie chodziły. I były zachwycone. Ta ich brafitterka podobno bardzo luzacko podchodziłą do biustów. Oglądała, miętosiła, przekładała - a efektem był fenomenalnie dopasowany stanik.

Przybyłam, przymierzyłam, kupiłam!

Pani okazała się mamą mojej znajomej, ale nigdy z nią wcześniej nie rozmawiałam - kojarzę ją tylko z widzenia z zawodów pływackich. Zapałałam do niej miłością od chwili, w której zapytała "mogę?" i bezceremonialnie wsadziła mi palce pod fiszbiny. Uwielbiam takie osoby, zwłaszcza jeśli chodzi o ludzi, którzy no... wykonują jakąś usługę. Nie cierpię takich ćwierkająco-szczebioczących. Taka sama jak ona jest moja fryzjerka, która zawsze poświęca pierwsze 10 minut na zwymyślanie mnie za coś tam. No ale... ta mi potem wsadziła jeszcze palce z tyłu pod zapięcie, potem kazała mi to sprawdzić, żebym zobaczyła różnicę. W końcu zmierzyła mnie pod biustem - 69 cm!!!, i w biuście - 108 cm, uhm... Karykaturalnie. Dała mi jakieś pierdylion staników do przymierzenia i nagle okazało się, że - uwaga! - w nich faktycznie widać, że pod biustem jestem szczupła. I cała jestem szczupła i drobna, i w ogóle hurra! A biust magicznym sposobem opiera się grawitacji i ślicznie wystaje do przodu, nie pogrubiając mnie optycznie. Więc mam cały kawałek szczupły - od cycków do bioder, resztę pomijamy milczeniem.
Wybrałam sobie dwa. Jeden na dole jest trochę sztywniejszy, grafitowo-różowy, a drugi... jest też z fiszbinami, ale cały z bielutkiej, cieniutkiej, przezroczystej koronki. Ostatni raz takie delikatne cudeńko miałam na sobie, jak byłam w podstawówce, później już się musiałam opancerzać. ;_; A ten mi wszystko TAK IDEALNIE trzyma. Wspominałam, że kocham brafitterki?
A później mama wybrała sobie jeden. ;p I powiem Wam, że nawet nie tak drogo, tzn. moja przyjaciółka musiała kiedyś specjalnie jeździć do Wrocławia po staniki, bo po sterydach strasznie przytyła i ona, i biust - i na nią wszystko było za 180-220 zł. A te moje były za 119 zł. <3 Wiadomo, w zwykłym sklepie będą tańsze, ale porównuję właśnie do takich, gdzie ktoś dobierze dokładnie. Więc wyznałam jej miłość dozgonną i obiecałam lajka na fejsie.
W ogóle w międzyczasie przyszła tam moja wychowawczyni z podstawówki i nauczycielka z gimnazjum. WŁAŚNIE TEGO wcześniej się bałam, ale było śmiesznie, pogadałyśmy chwilę.
Tak że tego: PRZYSIĘGAM NIE NOSIĆ BIUSTONOSZY, KTÓRYCH NIE WYBIERZE MI BRAFITTERKA.

A w ogóle to dalej było równie konsumpcyjnie, bo pojechałyśmy z mamą kupować bluzki, ona dwie, no to mi też dwie trzeba . Jej miłość rodzicielska wyczerpała się w okolicach przecenionej o połowę skórzanej kurtki, za którą musiałam już sama zapłacić. No ale i tak planowałam kupić taką, więc skorzystałam z promocji.

A jutro jadę na wycieczkę, będę zwiedzać od rana do wieczora (albo do pójścia do kina), więc dzisiaj mogę być sobie nastawiona konsumpcyjnie. Jutro się będę odchamiać!

Dzisiaj byłam z dwoma koleżankami na spacerze w Łazienkach, pogadałyśmy sobie i poszłyśmy do kawiarni zamówić deser lodowy i kawę. Kawa była bardzo dobra. Deser też. Moja koleżanka dużo uczy się języków obcych, głównie języka angielskiego i daje z niego korepetycje, moja druga koleżanka często czyta książki i o tym opowiadała, zrobiłam im zdjęcia swoim aparatem cyfrowym jak siedziałyśmy w kawiarni i będę mieć pamiątkę. Koleżanka dała mi w prezencie kubek do picia kawy, podziękowałam jej. Później jeszcze mnie odprowadziła do przystanku autobusowego.

Zawiozłem dzieci do kina, zaopatrzyłem w popcorn, napoje i do widzenia. Żonę na obiad do knajpy, a potem wytrzymałem godzinny przegląd sukienek. Za tą wybraną grzecznie zapłaciłem. W sklepie z bielizną żona odzywa się w te słowa do ekspedientek: czy macie panie takie majtki jak podobają się mojemu mężowi? No dobra, to powiedz jakie ci się podobają...

Też nie lubię szybkiego trybu życia, unikam go. Chociaż w pracy czasami trzeba myśleć szybko i szybko podejmować decyzje. Jednak jeżeli miałabym żyć szybko po pracy, to nie czułabym się szczęśliwa. Dzisiejszy dzień minął mi idealnie leniwie. Po wczorajszym bardzo towarzyskim popołudniu i wieczorze musiałam odpocząć od ludzi. Rano obudziły mnie dźwięki wiadomości, że kilka osób opublikowało nowe artykuły na stronie, którą śledzę. Byłam ciekawa, więc zamiast spać dalej, wstałam i zaczęłam czytać. Potem wciągnęły mnie czasopisma branżowe i w sumie większość dnia przeczytałam. Żałuję, że niedługo skończy się sezon na hamak. W tym roku jakoś wyjątkowo nie chcę, by lato się kończyło.

Co do życia byle jak, dodałabym jeszcze jedną rzecz. Moim zdaniem człowiek żyje byle jak, jeżeli z przeszłości zapamiętuje głównie zło i to na nim koncentruje swoją uwagę. Nie chodzi mi o jakiś wystudiowany optymizm jako alternatywę, ale o takie trzeźwe spojrzenie na życie. Kiedyś przeczytałam gdzieś sentencję na miarę Paula Coelho: "Jeśli chcesz mieć dobre życie, pamiętaj dobre rzeczy". Oczywiście wiem, że nie zawsze tak się da, ale niektórzy za bardzo skupiają się na tych negatywach z przeszłości i sami siebie unieszczęśliwiają. Nigdy nie rozumiałam dlaczego np. po zerwaniu związku koleżanki trzeba niepochlebnie wyrażać się o jej ex facecie. No wiecie, taka solidarność kobieca, jeśli facet odważy się zerwać z kobietą (a to świnia!), to nieważne z jakiego powodu to czyni, zawsze ta jedna decyzja przekreśla wszystkie dobre wspólne chwile. Potem delikwent jest już tylko Piotrusiem Panem (żeby wymienić najbardziej kulturalne określenie) albo innymi amatorskimi diagnozami. A ludzie czasami po prostu się odkochują, zwłaszcza gdy mijają motyle. Nie rozumiem takiego późniejszego demonizowania, bo to robi krzywdę tylko osobie demonizującej, a ex i tak olewa takie gadanie ciepłym moczem.

Chodzi mi też np. o to, że bardzo szybko wychwytujemy błędy innych ludzi, a dobre uczynki i miłe gesty często traktujemy jak coś, co nam się należy, więc niejednokrotnie umykają naszej uwadze. Zauważyłam, że człowiek na co dzień może się starać, ale jeśli tylko popełni jakiś błąd, to te wszystkie starania zostają przez błąd przesłonione. To tak, jakbyśmy tylko czekali na czyjeś potknięcie. Nie lubię ludzi pamiętliwych, którzy skupiają się na jakichś pierdołach i potrafią je wypominać przez kilka tygodni (ba, żeby tylko). Dla mnie to jest toksyczne i nie umiem sobie wyobrazić, by taka osoba była w życiu szczęśliwa.

Snake, wybacz, że zapytam, ale robisz w ogóle coś DLA SIEBIE? Nie mówię o wypiciu piwa i temu podobnych rzeczach. Uprawiasz jakiś sport? Czytasz? Masz jakieś hobby, zainteresowania, pasje?  Bo wydaje mi się, że o tym jest ten wątek... Jakieś refleksje po całym dniu? Jakieś zmiany? Masz wrażenie, że jakoś wzbogacił Twoje życie miniony dzień, tydzień, miesiąc?
Bo niedługo będziemy pisać posty w stylu "wstałem rano i zjadłem kromkę z masłem na śniadanie", a to chyba nie o to chodzi. A tu jest mowa o tym, że życie to pasja...
Oczywiście, że różne są pasje, zainteresowania, style życia, ale piszmy właśnie o nich...

Ludmiła - też lubię wyrównywać rachunki I te pozytywne (jak ktoś zrobi dla mnie coś dobrego, to szukam okazji, żeby również mu jakąś przysługę wyświadczyć) i te negatywne (jak ktoś zrobi CELOWO coś na złość, to niczego dobrego nie powinien się po mnie spodziewać). Ale z drugiej strony nigdy nie obrażam się, jeżeli osoba ZAUFANA i BLIŻSZA powie mi coś szczerze - np. przyjaciółka powie mi, że robię źle to, to i to i mogłabym to zmienić. Uważam, że to jest cenne, bo ja sama niektórych rzeczy mogę nie zauważać.
Ja wolałabym nie żyć niż wiedzieć, że nie mam w życiu celu albo że nic dobrego mnie w nim nie spotka. Naprawdę, wolałabym nie żyć niż mieć świadomość, że do końca życia będę chodzić do pracy, która jest niesatysfakcjonująca i której nienawidzę, a potem wracać i codziennie gotować, sprzątać, prać, prasować i wieczorem kłaść się styrana. Dla mnie to nie życie.
Dla mnie od dziecka najważniejsza była potrzeba samorealizacji i potrzeba osiągnięć - ważniejsza niż potrzeby fizjologiczne (bo np. rezygnuję z dłuższego snu, żeby napisać artykuł, ogarnąć kwestie związane z konferencją i kołem naukowym, etc.).

Ja dzisiaj - mimo weekendu - dość pracowicie. Z samego rana zrobiłam 2-godzinny trening Mel B, potem pojechałam do rodziców razem z kotem - lubi tam spacerować po ogrodzie. Tutaj się na chwilę zatrzymałam, popatrzyłam na rośliny i na piękne słońce, poczytałam książkę, jak kot mi pozwolił (bo na smyczy tam chodzi, więc jak nie siedział, to musiałam chodzić za nim). Generalnie raz w tygodniu czytam sobie bardzo motywującą książkę jednego trenera rozwoju osobistego, dziś przeczytałam 100 stron i dostałam prawdziwego mentalnego kopa No i zarezerwowałam hotel na wyjazd do Pragi. Naszkicowałam sukienkę - generalnie coś mnie wzięło na kwiatowe wzory. Potem poczytałam inną książkę, powieść, a potem wzięłam się już do roboty - napisałam 8 stron kolejnego tekstu, dopiszę dziś jeszcze ze 2, bo czuję, że nie chce mi się spać. Skończę go w tym tygodniu, a potem już biorę się za pisanie magisterki z dwuletnim wyprzedzeniem (ale ile czasu oszczędzę, nie musząc chodzić na seminaria przez całe 2 lata.... ). Mam wszystkie materiały zebrane, więc szybko pójdzie.
We wrześniu zaczynam jeszcze staż, na miesiąc, 2 dni w tygodniu. Dobrze, że mam tam "wtyki" to dużo się nauczę i będą mnie trzymać 8-10 godzin tygodniowo

Ułożyłam sobie ambitny plan na ten tydzień - dokończenie pracy, którą piszę, 40 stron magisterki (ja piszę szybko i dobrze - opinia wykładowców ), 2 dni stażu, 10 godzin ruchu (urozmaiconego - trochę Mel B, trochę roweru, trochę męki w Pure Jatomi - piszę męki, bo tam zawsze daję sobie potężny wycisk na bieżni ), 2 przerobione rozdziały z legal english, kolejna przeczytana książka (dziewiętnasta w tym roku, haha! - nie liczę podręczników, z nimi będzie ze 30, czytam je w całości, gardzę skryptami ), szkic kolejnej sukienki, nowy post na blogu i promocja bloga, mały wypad do ogrodu botanicznego i całkowicie wolna niedziela na przyjemności - zobaczę na co będę miała ochotę. I codziennie godzina relaksu. No i postanowiłam, że zrobię jakąś jedną nową fajną rzecz. Nie wiem jeszcze, jaką. Ale myślę, że to ważne, żeby odkrywać nowe rzeczy.
Jakoś wierzę, że dam radę, jak to dobrze rozplanuję W sumie nie takie rzeczy się robiło
Także, no... trzymajcie kciuki

A ja walnę cytat trenera rozwoju osobistego, a co. Mocny, ale motywujący. Może oburzać, ale chyba o to w tym chodzi - nie jest dla wszystkich, tylko dla tych, którzy chcą robić coś z własnym życiem.

"Większość ludzi żyje z dnia na dzień. Oni wypełniają swój czas, każdy dzień jest podobny do poprzedniego: składa się z płacenia rachunków, które pojawiają się regularnie co miesiąc, oglądania telewizji, marnowania czasu na czytanie bzdurnych gazet, grania na komputerze i popadania w nałogi. Ich jedynym celem jest nażreć się i zapewnić sobie jedzenie na najbliższe tygodnie. Czy w takim cyklu życia można cokolwiek osiągnąć? Czy możesz znaleźć skarb, jeśli cały czas siedzisz w miejscu i skupiasz się tylko na podstawowych potrzebach? Czy może zdarzyło Ci się czasem, że byłeś jednym z tych ludzi?
Nie ma co się dziwić, że potem w chwili śmierci taki człowiek nie ma czego wspominać, nie ma z czego być dumnym, czuje jedynie pustkę i żal. CzyTy właśnie w taki sposób chcesz przeżyć swoje życie?"
~Krzysztof Król, "Kodeks wygranych"

Generalnie facet jest genialny. Oni nie mówi, co masz robić, on mówi jak masz robić - na maksa. On daje mentalnego kopa żebyś miał(a) mentalne jaja i nie przeżył(a) życia właśnie jak ci ludzie, o których wspomina (i wspomina często, nazywając dość brzydko - na przykład pyta czytelnika: "czy chcesz być miernotą?")
Ale naprawdę daje SOLIDNEGO KOPA.
I jest fanem planowania. Ja w sumie też, więc bardzo do mnie trafia ten człowiek.
On ma świadomość własnych sukcesów, jest dość młody i nie boi się mówić tego, co tutaj tak na forum było piętnowane. On mówi wprost "w wieku 26 lat osiągnąłem więcej niż przeciętne 100 osób łącznie w całym swoim życiu". I chłop... ma rację.

Eileen, powalił mnie wątek o cyckach 
W sumie nigdy nie miałam problemów z nagoscią. Ale u baby od staników tez mi było głupio, nie wiem czemu.

Tylko widzisz osobiste pasje czy hobby są przeważnie całkowicie nudne dla innych ludzi więc po co nimi epatować? Mnie np. od dzieciństwa pasjonowała najdoskonalsza z ludzkich sztuk, czyli sztuka wojenna. Mam wiedzę o wojnach od zarania ludzkości do dziś. Znam zasady budowy i funkcjonowania prawie każdej broni jaką wymyślił człowiek. Wiem jak i dlaczego broń ewoluowała. Na randce mógłbym ci naszkicować różnice między halabardą, glewią, spisą, szpontonem, piką, kopią, włócznią, partyzaną. Albo narysować i opisać budowę i historię miecza, rapieru, szpady, szabli, koncerza. Wytłumaczyć co to jest miecz półtoraręczny, dwuręczny, czym się różni fechtunek szpadą od szabli, dlaczego w jednych armiach królował rapier i szpada, a w innych szabla. Znam organizację i taktykę prawie każdej armii w historii ludzkości. Znam historię wielu państw, biografie królów, wodzów i dowódców. Wiem dlaczego wygrywali i przegrywali. Znam historię wszystkich ważniejszych dynastii europejskich i ich wzajemne powiązania. Mógłbym ci na randce wytłumaczyć dlaczego w czołgach sowieckiej konstrukcji i ich następcach tak często odlatuje wieża w wyniku trafienia, a dlaczego w innych nie. Mógłbym ci wyjaśnić budowę i różnice między pociskiem podkalibrowym, pełnopłaszczowym, burzącym i kumulacyjnym oraz opisać zasadę ich działania na cel. Znam zasady i historię fortyfikacji. Mógłbym ci wytłumaczyć czemu ludzie budowali wieże i czemu przestali je budować. Co to jest system wieżowo - zatokowy, a co to basteja, bastion, dzieło kleszczowe. Wiem jak zbudować fortyfikację, która byłaby zdolna obronić się przed większością ataków w każdym okresie historycznym i wiem dlaczego takie fortyfikacje występowały rzadko. Wiem dlaczego Warszawa, Kraków, Zamość, Gdańsk są rozplanowane tak, a nie inaczej. Znam budowę każdego typu załogowego statku kosmicznego jaki człowiek wysłał w kosmos i sporo z tych, których nie wysłał. Mogę ci na rzeczonej randce opisać przyczyny, przebieg i skutki każdej katastrofy w wyniku, której zginęli astronauci i kosmonauci. Ba, wytłumaczę ci jaka jest różnica między astronautą i kosmonautą Jak się buduje chemiczne silniki rakietowe, a jak jonowe. Czemu się używa w napędach wodoru i tlenu, a czemu hydrazyny.
Tylko czy chciałabyś słuchać o tym wszystkim na randce?
A potem przychodzi do człowieka taka świadomość, że pięćsetna książka czy artykuł na ten temat nie jest wart fajnie spędzonej godziny z rodziną... i widoku tych majtek na kuperku żony.

Ja również, chyba po raz pierwszy na tym forum, zgadzam się ze Snakem... Kammiś, to jest wątek o motywacji, ale niezupełnie w Twoim rozumieniu. To jest też wątek o przyjemnościach, o tym, co sprawia, że ludzie cieszą się życiem. A to, że Snake cieszy się majtkami żony czy piwem  - no cóż, taki jego wybór, taka jego przyjemność W sumie - czym różni się stanik Eileen od majtek żony Snake w kontekście pasji i motywacji?

Akurat w ostatnich dniach mój żywot był mało motywacyjny. Strasznie dużo "muszę" i "powinnam". I właśnie w tym czasie największą przyjemność sprawiło mi piwo z przyjaciółką. Nawet dwa razy, bo znalazłyśmy naprawdę kapitalne miejsce do spożywania tegoż napoju Wątpię, żebym się przez to piwo jakoś rozwinęła, ale niewątpliwie mój zmęczony móżdżek przyjął je z wdzięcznością

Ech a ja jedząc rodzinne śniadanko na tarasie zostałam na nim jeszcze dopijając starannie zaparzoną kawę i obserwując trzy jastrzębie na niebie.
Utrzymywały się w powietrzu niesione lekkim wiaterkiem bez poruszania skrzydłami.Robiły to tak synchronicznie,że zapomniałam o świecie:)
A jutro znów budzik,nieporządek,wszystko na szybko...

gojka, a Ty je rozpoznalas z tak daleka, ze to jastrzebie? Ja jedynie bociana w locie poznam:))

Apropos ptaszkow na naszym jeziorku zadomowil sie jakis nowy odmieniec, kiedy siedzi na takim kole z pompa filtrujaca na srodku jeziora, to z ksztaltu przypomina mini pingwina:) Ale lata dosc daleko choc nisko nad woda. Bardzo go polubilismy kiedy plywamy tam sobie a on siedzi i jakby czekal na nas. Niestety tchorz jakis i najblizej udalo mi sie podplynac do niego na jakies 10 metrow, potem odlatuje. Szkoda, ze juz woda coraz chlodniejsza i coraz mniej kapieli tego lata zostalo.

Zgadzam się z tym imponowaniem. Zresztą nie tylko facet. Ja ogólnie hm... lubię ludzi, których mam za co podziwiać. Nie wiem dlaczego, po prostu wtedy wyjściowym uczuciem jest sympatia, a nie obojętność czy niechęć (jeśli wcześniej słyszałam coś, co mi się nie podobało). Lubię słuchać, czego ktoś dokonał, co robi itp. Nie odbieram tego, jako chwalenie się, tylko... no nie wiem. Po prostu podoba mi się to. Raz, że motywuje mnie do zrobienia czegoś więcej niż normalnie, a dwa, że po prostu ciekawiej mi się słucha takiej osoby niż "narzekacza". Albo "znudzonego". Bo znam wiele osób, które większość czasu są na etapie "nudzi mi się". Jasne, mi też się czasem nudzi (np. na pogrzebie/ślubie/komunii/innym czymś, gdzie muszę odsiedzieć swoje w ciszy ), ale nie tak, że cały czas.

Jasne,jastrzębie latają w charakterystyczny sposób,widać im było kolory skrzydeł od spodu:)
I latały nad polami,właściwie to wisiały prawie nieruchomo.

Taki drobny przywilej pewnej grupy ludzi, że mogą pisać jak chcą ale ogólnie staram się dobierać styl do odbiorcy...

O kurczę, to czym to się różni od pomyślunku standardowej blachary, której tekst brzmiałby zapewne: "ale facet ma zajebistą brykę, soł guuuud...."?
Czyli piszesz, że inteligentni, oczytani, wykształceni faceci cię nie interesują jeśli nie biegają i lubią sączyć piwo na kanapie? Uff, znaczy jestem bezpieczny Teraz to już za Chiny nie wejdę na orbitrek...  ale nie wiem czy nie czuć się zagrożonym faktem, że wstaję o 5.15...

jak to mówią po trupach do celu,czy dobrze robisz czas pokaże!

Snake, rozbawiłeś mnie tym
Mój to nawet się wstydzi wejść do sklepu z damska bielizną. W sumie o dobrze, bo ja tez czułabym się niezręcznie kupować intymne rzeczy z facetem.
Snake a nie spłonąłeś ze wstydu, jak żona wyskoczyła  takim tekstem?
Teraz to kupuje, ale kiedyś kupić dla mnie męskie bokserki to było wyzwanie

Nie przejmuj się babcia lubi smęcić

Też tak mam. W ogóle lubię przebywać wśród osób, które mówią prosto z mostu, nawet jeśli to ma być krytyka. I z którymi można pogadać na konkretny temat, nawet jeśli miałaby wywiązać się ostrzejsza dyskusja. Nie lubię takiego przytakującego towarzystwa, które za wszelką cenę nie chce nikogo urazić. I lubię, jak to działa w dwie strony - bo ja nie mam nic przeciwko, jak mi przyjaciel powie, że zrobiłam głupio albo w czymś tam wyglądam grubo. Ale on tak samo nie ma nic przeciwko, jak ja mu wprost powiem, co mi nie pasuje czy co zrobił nie tak. I właśnie takie towarzystwo lubię - gdzie każdy może każdemu powiedzieć wszystko, a nikt się o to nie obraża. Nie lubię tylko typowo chamskich odzywek, ale złośliwe - nawet z tą samą treścią - już tak. Są zabawne.

Ja się nie przejmuję. Po prostu jestem ciekawa, skąd podstawy do takiego stwierdzenia. ^^

Co do podziwiania oraz ludzi z dziećmi... Muszę przyznać, że bardzo podziwiam rodziców, którzy w prostych słowach umieją tłumaczyć dzieciom świat. Do tego potrzeba ogromnej inteligencji, której ja chyba nie posiadam. Kiedy spędzałam weekend z dwulatkiem i czterolatką, to moja inteligencja czuła się jak na obozie survivalowym. Co pięć minut padało jakieś mniej lub bardziej dziwne pytanie. Nie wszyscy rodzice radzą sobie z odpowiedziami, ja również średnio sobie z tym radziłam. Zwykle dziecko bardzo szybko jest uczone zasady "nie zadawaj głupich pytań". Natomiast istnieją też rodzice, którzy w prosty i jednocześnie rzeczowy sposób umieją wytłumaczyć dziecku np. zjawiska fizyczne, bez opowiadania przy tym bajek lub jakichś głupot. Umieją też tak dawkować informacje, by nie przytłaczać nimi. Ja to podziwiam. Tak samo na studiach podziwiałam wykładowców, którzy w prostych słowach umieli wyłożyć skomplikowany problem. To jest paradoksalnie o wiele trudniejsze niż uciekanie się do trudnych słów i naukowego bełkotu (nie mylić tego ze zwykłą elokwencją), który najczęściej świadczy o tym, że delikwent jest chodzącym przykładem przerostu formy nad treścią. A jest to trudniejsze dlatego, że trzeba naprawdę dobrze rozumieć dane zagadnienie, by umieć je prosto wyjaśnić. Zawiłe wyjaśnianie to żadna sztuka. Oczywiście poczucie humoru też jest bardzo mile widziane, bo wykładanie wszystkiego bardzo serio jest... nudne i na dłuższą metę uniemożliwia skupienie.

Snake, chylę przed Twoją wiedzą kapelusz z głowy Nie zdejmę go jednak całkiem, aby nie ujawniać zakoli spowodowanych łysieniem Mam pytanie: jak oceniasz pod względem skuteczności fortyfikacje spotykane w Chorwacji? Przykładowo mury obronne Dubrovnika.

No ja znam ludzi, dla których picie piwa jest niemal rytuałem. I nie chodzi o sam fakt picia tego piwa, ale np. o spędzenie fajnego czasu z kumplami.

Muszę przyznać, że jedzenie i picie bardzo mnie uszczęśliwia. Nawet takie zupełnie proste, bez porcelany i wykwintnych smaków. Dziś mój partner musiał zostać na noc w pracy, więc umówiliśmy się, że odwiedzę go po 5 rano i razem zjemy śniadanie na dachu biurowca, oglądając wschód słońca. Dla mnie to było bardzo romantyczne i wyjątkowe, pewnie nigdy tego nie zapomnę. A jedliśmy zwykłe kanapki z serem i piliśmy herbatę z cytryną z termosu. Nie wyglądałam idealnie, bo trochę zaspałam, więc wyszłam z domu artystycznie potargana, bez żadnego makijażu. A jednak w tamtej chwili pomyślałam sobie, że jestem szczęściarą i odczułam zbędność całej tej materialistycznej otoczki (ale spokojnie, nadal jestem materialistką tak w duszy). Fajnie było patrzeć jak Warszawa budzi się do życia, jeść te proste, niezdrowe kanapki i mieć obok siebie najlepszego przyjaciela. Takiej nieplanowanej randki nie przebiją żadne wystawne kolacje ze świecami, różami, eleganckimi sukienkami i szpilkami od Prady.

Angielski jest ważny
Truskaweczka, Cslady, mi nie chodziło o sam fakt robienia tego i tamtego. Chodziło mi generalnie o taki ton... no dość olewczy.
Bo dużo inaczej brzmi nawet opis wypicia piwa u dziewczyn a dużo inaczej u Snake'a. I jak się czyta, to mam wrażenie, że dziewczyny zwracają dużo więcej uwagi na szczegóły - na przykład na ładne niebo. Prawie każdy pije czasem piwo ale też zależy sporo od tego jak pijemy, moim zdaniem.
Dla mnie po prostu jest zupełnie czymś innym jeśli przeczytam "spędziłem świetny dzień z kobietą swojego życia" a co innego jak ktoś dość impertynencko pisze o gaciach na d*pie tej kobiety i swojego zdania nie zmienię. I nie powiecie mi, dziewczyny, że to nie jest impertynencki sposób. Mnie kojarzy się ze sposobem mówienia jednego brata babci - starego kawalera, który już nic nie może, a dużo gada.

Cslady - mój facet ma głównie pracę i zainteresowania, mamy też związek, ale przecież cały świat się koło związku nie kręci - bylibyśmy dla siebie nudni, a będzie miał już za pół roku 30 lat I bardzo sobie cenię to, że mam faceta, to, że mam koleżankę, z którą mogę szczerze pogadać - popisać (mieszkamy daleko). To dla mnie ważne. Nie tylko praca i hobby, chociaż jestem świadoma, że teraz jest okres w którym najbardziej chcę się rozwijać i najbardziej mogę. Im więcej zrobię teraz, tym więcej z tego życia wyciągnę. Co nie znaczy że nie mogę wykonywać swoich codziennych zadań z facetem - o tyle dobrze, że mamy podobne podejście do życia i tematy do rozmowy.

Snake, nie martw się, nie odczytałam tego jako propozycję randki, nie jestem aż tak głupia, poza tym preferuję o wiele młodszych. Podkreśliłam, że nie przypadłbyś mi do gustu (charakterologicznie) jako ZNAJOMY czy KOLEGA (nie doczytałeś?).

Kammiś, a pokaż mi faceta, który kolorem nieba się będzie delektował? Chyba, że Wielbiciel Lidji Bacic - jego mogłabym o to posądzać
Tak, kobiety ZWYKLE są bardziej wyczulone na niuanse - w końcu dowcipy o męskim rozróżnianiu kolorów z kosmosu się nie wzięły

Osobiście uwielbiam gapić się w niebo. Nie mogę tylko pozbyć się irytującego nawyku rozróżniania chmur. I weź tu się, człowieku, pozachwycaj chmurkowatymi obrazkami jak w głowie od razu pojawia się: "cumulus", "cirrostratus", "o, jaki śliczny cumulonimbus"

Snake - szacuneczek za te fortyfikacje Po prostu: wow!

Cslady - Twoja randka na biurowcu to fantastyczny pomysł! I nie wątpię, że przeżycie równie fantastyczne. Tylko...jak się wyłazi na dachy biurowców w Warszawie? Są jakieś ogólnodostępne? Nigdy się tym zagadnieniem nie interesowałam...

Mój kuzyn - właśnie skończył doktorat na wydziale geografii - ma to samo

Vinnga, nie chodzi mi do końca o obowiązkowe delektowanie się kolorem nieba...
Ale niestety - nawet na najbardziej pijackiej imprezie na jakiej byłam z kolegami mojego faceta (i z samym facetem) teksty były ambitniejsze niż niektóre tu z forumowych tekstów Snake'a. Po prostu nawet największy r*chacz, za przeproszeniem, ale nie wiem jak go inaczej nazwać (choć jako kolega jest świetny, kiedyś mój facet go wysłał do domu do mnie po jakieś papiery, to chłopak pomógł mi sprzątać, normalnie świetnie wysprzątał, tylko przy okazji zjadł wszystko z lodówki ) wyraża się w sposób... mniej bucowaty. Przykro mi, ale takie mam wrażenie, czytając te posty. I nie chodzi tylko o ten jeden post, chodzi mi o całokształt.
Najbardziej mnie rozśmieszyło, że jego żona rzekomo "monitoruje" to forum... jakbym ja zobaczyła, że mój własny partner rozpisuje się o moich gaciach albo tyłku, to kamień na kamieniu by w tym domu nie pozostał.
Mam wrażenie że paradoksalnie młodzi są kulturalniejsi. Mają jednak delikatniejsze żarty, zwłaszcza w damskim towarzystwie. Hamują się. Przynajmniej to zauważam porównując imprezę ze studentami, imprezę ze znajomymi faceta (przewaga mężczyzn) i imprezę polityczną, gdzie były same leśne dziadki. Idąc na imprezę ze studentami nigdy też nie miałam sytuacji, że miałam ochotę dać komuś w pysk (a byłam wtedy singielką i przyszłam sama), a na imprezie z podstarzałymi lovelasami musiałam trzymać się cały czas ojca, bo ich zachowanie było często nie do pomyślenia.
Nie wiem, ale mam znajomych - facetów, którzy prowadzą dyskusje o polityce czy podróżach. Ostatnio jak przyszli kumple faceta do niego, ale do mojego domu, to wspominali sobie wycieczkę do Algierii (byli we 3 w czasie aplikacji) i jazdę na quadach tak przez tę pustynię i ja sama bardzo chętnie posłuchałam, jak tam było.
I takie rzeczy też mnie motywują - jeśli odnosić się do tego wątku - a nie czytanie o czyichś gaciach.

Sorry kammis, ale ja w tym Twoim wyszukanym towarzystwie umarlabym z nudow, za to w towarzystwie Snaka i jego zony pewni bym beczke piwa do dna oproznila bawiac se wysmienicie.

Wiesz co ma Snake, czego Tobie niestety bardzo brak - swietne poczucie humoru, lekkosc pisania, sztuke ironizowania i tzw. satyry oraz bardzo, moim zdaniem, wysoki iloraz inteligencji. Plus zwykle ludzkie, zeby nie pisac chlopskie;), podejscie do zycia i wielu jego aspektow. Takim ludziom zyje sie o wiele przyjemniej i przyjemniej jest tez przebywac w ich towarzystwie. Zaloze sie, ze Snake ma dosc liczne grono dobrych znajomych. I to nie tylko do wodeczki, ktora jak wiadomo, nigdy jeszcze nikomu nie zaszkodzila w niewielkich ilosciach:)) Ja lubie ludzi z duzym poczuciem humoru i dystansem do siebie, ludzi, ktorzy po prostu lubia innych ludzi. Zarozumialych, samolubnych, pseudo inteligentnych i nadetych wydmuszek nie zniose w promieniu 100 km od siebie.

No i samego jezyka i sztuki wypowiedzi moglabys sie jeszcze dluuugo od Snaka uczyc. Poki co Twoj styl pisania prezentuje poziom gimnazjalny

No, to mialo byc szczerze i bez owijania, jak to Ludmila lubi - to jest.

I zeby nie bylo, adwokatem Snaka nie jestem, oboje wielokrotnie topor wojenny na siebie wyciagalismy na roznych watkach, ale wbrew temu, potrafie docenic wartosciowego "przeciwnika", nawet w wielu wzgledach nie zgadzajac sie z jego opiniami.

Wrazenie pewnie ciekawe, ale czy to tak do konca jest pozwolone wpuszczac obcych i to cywilow na wysokie budynki?;) Gdyby ktos nie daj Bog poszybowal to ten co oko przymknal moglby w przymknieciu sporo lat pewnie spedzic.

A jak wyglada Warszawa budzaca sie ze snu? To chyba jedyna przyjemna chwila w zyciu stolicy, bo przez reszte dnia i pol nocy Warszawa huczy, dymi, trabi i w ogole ladna nie jest:) Wy nie pamietacie, ale ja tak, ze nas kiedys ze snu budzili mleczarze roznoszacy skrzynki z butelkami mleka po blokach. Fajnie bylo, budzisz sie, oczy przecierasz, otwierasz drzwi a tam na wycieraczce swieze mleko, smietanka, kefir czy co kto sobie zazyczyl.

Mordor? Kurcze, ja rodowita warszawianka jewstem, ponad 20 lat tam zylam (na zielonym Zoliborzu) a o takiej dzielnicy nie slyszalam:)

No widzisz cslady, co czlowiek, to inne spojrzenie na te sama sprawe, osobe, miejsce. Ja urodzilam sie w Warszawie, spedzilam w niej cale dziecinstwo, mlodosc i czesc doroslosci i nigdy tak szczerze nie polubilam tego miasta. Dla mnie najpiekniejsze bylo lato warszawskie - bo wtedy z Warszawy wyjezdzalam:) A powroty z kolonii, obozow, odwiedzin u rodziny na wsiach odkupywalam niezla handra parodniowa. I to byla jeszcze ta malo zajezdzona i zaludniona, spokojna stolica. Teraz dwa dni maksymalnie wytrzymuje i zwiewam:) Coroczny przejazd przez Warszawe traktuje jak zlo konieczne, tak niestety trasy zwykle prowadza i nie jestem zrozpaczona, kiedy zostawiam swoje rodzinne miasto z tylu:)

Ale to nie znaczy, ze Warszawa jest okropna i do Bronxu podobna, wiem, ze sa parki (szkoda, ze takie z alejkami zamiast trawy do pogrania i posiedzenia), jest starowka, Krakowskie, Wilanow i pewnie kupa innych fajnych miejsc, ale to miejsce dla mieszczuchow a nie lasolazow jak ja:)

Chodziło mi o tzw. Mordor na Domaniewskiej, gdzie swoją siedzibę mają różne korporacje. Nie wiem od kiedy funkcjonuje takie określenie, ale dla żartu pojawiały się nawet tablice z nazwą. Bardzo lubię Tolkiena, więc podoba mi się porównanie do Mordoru. A muszę przyznać, że korposzczury pod pewnymi względami rzeczywiście przypominają orków.

Znam rodowitych mieszkańców Warszawy, którzy uciekli ze stolicy, bo już od urodzenia im się z różnych względów nie podobała. Mnie to nie dziwi. Obiektywnie też przyznaję, że Toruń jest ładny i rozumiem zachwyty przyjezdnych, ale mnie on po prostu znudził. Gdybym urodziła się w Warszawie, to pewnie też dostrzegałabym więcej jej wad i szukałabym czegoś nowego.

A mnie tam sprzeczki kammiś i Snake'a bawią. Kammiś tłumaczy i prowokuje, Snake udaje, że nie rozumie i też prowokuje. Generalnie Snake zachowuje się tak jak ja, kiedy chcę "zgorszyć" jakąś starą ciotkę na spotkaniu rodzinnym i rżnę głupa, jak uroczo określa to moja mama.

Nie, mojej żony na forum nie ma. Wchodzi sobie na mój profil i czyta. Teoretycznie może też pisze Muszę kiedyś sprawdzić "swoje" posty...

Polecam się na przyszłość!

Hm, co do okoliczności przyrody, to chyba zależy od tego, co planujesz robić. Bo jeśli bardziej siedzieć, rozmawiać i się integrować, to chyba najfajniejsza jakaś "głusza". Nie że dosłownie, chodzi mi po prostu o jakiś pensjonat/ośrodek z domkami, w którym wystarczy wyjść na zewnątrz i już jest ładnie. Las, jezioro czy coś. A jak chcesz spędzić ten czas jakoś aktywniej, to masz większe pole do popisu - wystarczy jakiekolwiek miejsce, w którym znajdziesz coś, co można robić/zobaczyć.

U mnie będzie właśnie w lesie nad samym jeziorem, ale to głównie dlatego, że ciocia dysponuje tam ośrodkiem, który odpowiada na takie siedzenie, paplanie o historii rodziny i oglądanie zdjęć sprzed miliona lat. Bo jeżeli ktoś będzie potrzebował przerwy, to wystarczy, że wyjdzie i już może się przespacerować po lesie, wyjść na plażę czy w coś pograć (tam są jakieś korty, kajaki, kij wie co jeszcze). No a z racji tego, że to impreza na 100+ osób, to wyjdzie dużo taniej, bo ona nie będzie na nas zarabiać - pokrywamy tylko koszt jedzenia czy czegoś, nie będzie nas ścigać za noclegi czy wypożyczenie rowerów. Bo jednak tyle osób, to jakby robić z tego imprezę "u obcych", to wyszedłby pewnie koszt małego wesela. A po co. No i tam będzie swobodniej - bo termin został ustalony z pół roku temu i na ten weekend nie będzie tam nikogo poza nami.

Natomiast jak już robimy może nie imprezy czy zjazdy, ale wyjeżdżamy gdzieś czasem z mniejszym kawałkiem rodziny (10-20 osób), to staramy się, żeby to był wyjazd po coś. Czyli np. część jeżdżąca na nartach jedzie w góry - bo i się spotka, i pojeździ. Część zapalonych kibiców jeździ na zawody (siatka, skoki narciarskie). Albo np. czasami dogadują się z terminami urlopów i jadą nad morze. W sensie, że wtedy to już nie jest tylko wyjazd po to, żeby się spotkać (od tego są te wszystkie komunio-ślubo-urodzino-imienino-pogrzeby xD), a spotkanie przy okazji wyjazdu dokądś tam. Więc skoro planujesz coś na 20 osób mniej więcej, to możesz pomyśleć coś w tym kierunku.