OGÓLNA TEORIA WSZYSTKIEGO by ELLE88 - netkafejka - Netkobiety.pl

Elle,
Będę Ciebie przekonywać, abyś nie zniechęcała się zamieszaniem, które powodują tutaj niektórzy, chociaż rozumiem, że nie są to komfortowe warunki do wymiany myśli i realizacji celu, który przyświecał założeniu tegoż wątku.
Oczywiście kierują mną egoistyczne pobudki bo mnie po prostu interesują inne punkty widzenia a zamknięcie tematu pozbawi mnie możliwości poznania hm...Twojego modelu rzeczywistości.

Przypomnę, że celach wątku (por post #1) informowałem, że nie jest moim celem oczekiwanie aby Elle88 przedstawiła dowód naukowy, lub też wykazała wyższość swego modelu nad dowolną religią. Zgoda Elle88 na wzięcie udziału w tym wątku miała najprawdopodobniej z tym związek. Dla porządku, choć nie mam praw moderatora, proszę o trzymanie się tematu wątku. Oczywiście, cieszę się gdy inni dyskutanci powołują się na dowod naukowy w innych sprawach wynikających w trakcie (jak Ty choćby)

Femte, to oblicz świadomą częścią Twojego mózgu odległość do przedmiotu znając jedynie odległości między dwoma punktami obserwacji oraz średnicę przedmiotu.Zobaczymy ile Ci to zajmie i czy w ogóle dasz radę bez tablic trygonometrycznych.
Tymczasem głupi jamnik wykonuje to podświadomie w ułamku sekundy.
To jest niezwykłe.
*
i mutacja:
http://www.wiocha.pl/1189026,Nowe-pokolenie

Nie

Tak.

Tylko jakbym gdzieś już słyszał tę bajkę, choc nikt mi jej nie opowiadał :-)

Witaj, lustro.
Gdybym miała nazwać jakoś te "energie", to z pewnością nazwałabym je "demonicznymi".

Cieszę się, że również osoby postronne czytają czasem ten wątek i nie są zaślepione.
Swoje wnioski wyciągnęli i wyciągają nadal, o to mi chodziło.

Tej z numerem 88 puściły hamulce, nie po raz pierwszy. Mnie akurat może wyzywać od najgorszych i robaków, nie przeszkadza mi to, bo zdanie tego typu osób jest dla mnie niczym, a ich agresja kolejny raz pokazuje, że miałam rację. Gorzej, kiedy obraża każdego innego, kto ma inne zdanie i nie podlizuje się jej. Takie coś szczerze potępiam, ale nie tracę zimnej krwi.

Mam pytania do Elle88

Dlaczego umysl i ego to to samo?
Kto/co sie odradza?
Czym jest Swiadomosc?

Szkoda Elle,
Ja żałuję, ale rozumiem samą decyzję, jak i jej uwarunkowania.

Ooooo Inka, widzę zmianę nastawienia
To dobrze, bardzo dobrze.
Bo po tym, co wydarzyło się w tym wątku oraz w wątku Roberta teraz ja wymiękam.

Przyszłość, mocny dystans w końcu kto wie, jak długo tutaj pobędę

a wiesz to, co napisałeś zmusiło mnie do ... zastanowienia
bo właściwie po co jestem, teraz na forum

Mniej więcej to trzeba pisać w recenzowanej literaturze o intuicji aby przyjęli pracę do publikacji :-) Dopuszczam jednak możliwość, że na płaszczyźnie czysto subiektywnej, można doświadczać tego inaczej i że - doświadczenie to, może być odpowiednio wzmacniane, ćwiczone ukierunkowywane metodami które, pochodzą ... a niechby nawet od Aborygenów :-)

Mnie nie trzeba tego tłumaczyć. Właśnie dlatego wzięłam udział a Twoim 'projekcie' ze mną w jednej z ról.
Ale okazało się, że mamy tu samych naukowców i każdy przyszedł ze swoją książką pod pachą i przerzucają się cytatami.

Ale co to ma do Świadomości, o czym miał być ten wątek..? Tego nie wie nikt

Po co pisać coś, co nie zostaje odbierane zgodnie z intencją? To nawet nie zła wola, ja sobie zdaję sprawę, tylko inny poziom i możliwości komunikacji.
Nic na siłę.

A że poziom niektórych wypowiedzi mnie żenuje, nie będę ukrywać, to oszczędzę sobie tej przyjemności

Emocjonalnie - prawie żaden, pomijając początkowy entuzjazm i końcowe znudzenie powtarzalnymi reakcjami.
Ja nie jestem zła, jestem zniechęcona poziomem rozmowy. (Oczywiście nie mam na myśli Ciebie czy tzw. 'wolnych słuchaczy')

Tu chodzi właśnie o brak pozytywnego emocjonalnego pobudzenia, w miejsce którego czytając banały i rozumowanie na poziomie pawiana z cyklu: "Jezus był synem Boga", czuję to mniej więcej tak:

Pzyszłość : To co ja próbowałam przekazać to coś zupełnie przeciwnego do tego, w którą stronę ludzie zwykle z poszukiwaniami idą i tak samo zabrnął ten wątek.. Chodzi o to, że NIE MA CZEGOŚ SZUKAĆ, a już na pewno sposobem nie jest motanie się w intelektualnych potyczkach o genetyce, ewolucji, naturze działania i możliwościach mózgu.

Jedyne, co potrzeba żeby się wyzwolić z tej gonitwy za iluzją jest oczyścić umysł z myśli, emocji, książkowego bełkotu i planów.
Świadomość to teraźniejszość, nie ma innej rzeczywistości, to złudzenie i projekcja.

Czasem się tu bawimy w różne gierki, doradzamy sobie w naszych życiowych scenariuszach i to też jest fajne. Ale to zabawa
Początek i koniec jakiegoś zdarzenia i cała emocjonalna historia wokół tego to zawsze wytwór umysłu.
Wkręcamy się w to, kiedy bierzemy za realną rzeczywistość. A jedyna 'rzeczywistością' jest teraźniejszy kontekst, nie ma nic więcej Nie ma nawet 'podmiotu', który to wszystko obserwuje czy "wymyśla".

Pewnie, że nie wszyscy. 90% ludzi wierzy w swoje projekcje

Nieporozumienie, miałem na myśli raczej wątek "Roberto" którego użyłaś jako przykładu, a zwłaszcza dramatyczne zwroty akcji...

Ten akurat wątek rozwija się tak jak się spodziewałem - tylko nie wziąłem pod uwagę, że Elle88 potrzebny będzie jakiś sumaryczny pozytywny klimat - no sorry, mój błąd, oczywiście Elle - nie musisz być "betonowym jezusem" ;-))))

EXTRA_T  : Powtarzam - nie chodzi o klimat spijania z dziubków co o to, żeby z wątku na konkretny temat, nie robić przeglądu naukowych odkryć od zarania dziejów i się nimi ekscytować tak jakby wielkim osiągnięciem było po prostu wziąć do ręki książkę i wstawić z niej odpowiedni cytat.
W tym nie ma 'przetwarzania' informacji i tworzenia nowej jakości, o co mnie chodzi - tylko odtwórcze powtórki. I to mnie nudzi. Rozumiesz co chcę powiedzieć teraz?

Wiem ze nie na temat ale chciałbym przypomnieć Ci czarna kotko ze w watku o Robercie zarzucilas mi cos. Chciałbym wiec żebys "koleżanko" albo się z tego honorowo wytlumaczyla skoro to było kłamstwo a jeśli nie to jednak odrobila lekcje szukając "tego" bo wieksz jednak poszukiwania czasami powinny opierać się na empiryce, w końcu jakims systemem weryfikacji ale i wiarygodności powinnismy się poslugiwac.

Czy można odnieść się do tematu watku praktycznie, jeszcze przed przeczytaniem postow? Czy teoria wszystkiego to nie po prostu "prawdziwy" opis naszej rzeczywistości, na tyle "prawdziwy" wiec na ile jakas czesc informacji o tym jest dla nas dostepna. W tej definicji miesci się wiec subiektywizm opisu, czyli wlasciwie i tak do niczego nie dochodzimy i każdy może mieć swój pogląd na dana sprawę, tak samo słuszny jak i nieprawdziwy.

Dopiero zaczalem czytac opisy Elle i już się z Nia nie zgadzam. Jest tak dlatego ze Elle prezentujesz pewien opis, jakby teorie, która stoi pod znakiem zapytania skad została uzyskana oraz czy daje odpowiedzi na rozne pytania dotyczące naszej egzystencji. Dla mnie osobiście jest w części sprzeczna z empirycznymi opisami ludzi, którzy opisują wspomnienia zycia swojej duszy na tamtym swiecie uzyskanymi w wyniku hipnozy przedprenatalnej. Sam, jeśli ma wątpliwości co do opisu rzeczywistości wole opierać sie na empiryce wlasnie. Tytulem wstępu powiem ze uważam ze "wieloduchowosc" istnieje (lepiej może istnieć, na tyle na ile mogę sobie to obecnie wyobrazić), jest wiele "poziomow egzystenji", może żeby nie było autorytarnie, może być wiele poziomow egzystencji ale celowość i sposób zycia, sposób rozwoju i doświadczania duszy, w tym sądzie (bo do niczego nie ma pewności) diametralnie się różnimy. Trudno np. mowic o braku wolnej woli duszy skoro nie musi ona zbierac doswiadczen na ziemi, jest to jej wolnym wyborem a decyzja o inkarnacji w ciało nie zawsze jest taka prosta wchodząc w związki w określonym celu a nie odczuwaniu samym w sobie (taki cel maja jedynie byty z tzw. niższej sfery astralnej a one nie rozwijają się; chyba ze mówisz o najprostszym swiadomym naczyciu dla duszy, które nie jest cialem a najczęściej nazywane jest podswiadomoscia, majaca inteligencje dziecka). Mowia o tym jednoznacznie ludzie, którzy dotarli do tych własnych wspomnień, i one sa dla nich najbardziej rzeczywiste. Jeśli podejmę tutaj dyskusje to będę się raczej (tak mniemam) przychylal do tego, ze prezentujesz tutaj jakas filozofie, niekoniecznie "dane" uzyskane empirycznie.

"Tylko to rodzi pytanie: po co myśli, idee, emocje,...?" To nie sa do końca tożsame pojęcia. Emocje sa cecha podswiadomosci (naczynia duszy), która istnieje oprócz ciala fizycznego i eterycznego, nie jest przypisana na stale do konkretnej duszy ale przechodzi z zycia do zycia niejako automatycznie(nie jest osobowe choć niepowtarzalne; jest osobowe na "pewnym" poziomie), stad to rozdzielenie w opisie Elle, myśli, idee spokojnie można przypisac duszy, sa one przecież sila sprawcza nie tylko celów działania duszy ale również jej egzystencji.Te zjawiska obserwujemy również empirycznie (zmiana charakteru i przyzwyczajen po przeszczepie serca, dusza jest fizycznie zlaczona z sercem).  A to ze emocje sa cecha ciala "niematerialnego" (jednego z tych cial) powoduje, iż mogą one oddzialywac miedzy ludzmi na siebie nawzajem, mogą być odbierane ale również może się pojawić oddziaływanie z tamtej strony (emocjonalny prosty wpływ energii, również klatwy się tu zaliczają). Jeśli jednak sa to myśli i idee to za tym stoja już byty o inteligencji wyższej niż podswiadomosci. Wplyw ten może być często bardzo negatywny ale i czasem pozytywny. Glowne niebezpieczeństwo tkwi w tym, ze ludzie sobie tego nie uswiadamiaja, wiedzac nawet cos, nie maja kontroli bo tego po prostu nie "widza" swoimi fizycznymi zmysłami. To jest dokładnie Przyszlosc to o czym pisałem w Twoim watku. Spotkalem się z tym raz bezpośrednio kiedy niezrownowazony człowiek przemowil do mnie na temat znany tylko mi co mna bardzo wstrzasnelo, staram się mieć przed tym bariere "wiary" ale nie mam pojęcia tak naprawdę w jakim miejscu tkwie w tej drodze. Z tego co się orientuje sily we Wrzeswiecie sa takie ze człowiek wybiera. Pojecie wyboru miedzy dobrem a zlem jest najprostrzym sposobem opisu wybory człowieka. Niektorzy uwazaja ze trzeciej drogi po porstu nie ma. Człowiek jest raczej za slaby na to żeby stworzyć cos samemu dla siebie na tamtym swiecie.

No i dupatam....

Elle,
Jest PUSTKA, nie ma NICZEGO po zamknięciu oczu i "wyłączeniu" umysłu.
Ale później otwieram oczy i jest "zagospodarowana" przeze mnie przestrzeń, mój umysł pracuje.
I nawet gdy jestem świadoma, że to mój twór (a może nawet tym bardziej) to szukam odpowiedzi dlaczego to wszystko kreuję, jaki jest tego "wyższy" cel, dokąd to prowadzi?

Może ułatwię, może utrudnię, ale liczą się intencje - nie trzeba nawet odwoływać się do aparatu pojęciowego Elle88, aby wiedzieć, że mózg nie jest od tego aby pokazywać nam PRAWDĘ o świecie - przynajmniej na zmysłowym poziomie. Zawsze fascynował mnie fakt doświadczania koloru na przykład - fakt polegający na tym, że mózg "znaczy" w jakiś sposób fragment widma i "każe nam" doświadczać czerwieni choćby, czerwień powstaje jako wytwór mózgu - w świecie jej nie ma. Można zadać następne pytanie: czy na przykład doświadczenie przestrzeni to kolejna kreacja - podczas gdy przestrzeń jest czymś ZUPEŁNIE innym, co najwyżej mającym jedynie COŚ WSPÓLNEGO z tym czego doświadczamy? Żyjemy w matriksie ;-) a jak rzucił kiedyś Budda - "Rzeczy nie są tym czym się wydają".

Mając tę świadomość (chyba jednak z małej litery), można znacznie mniej podniecać się tym co się widzi i słyszy, lub też emocjami, które się w związku z tym przeżywa i zastanowić czy da się jednak poznać rzeczy "jakimi są". Nauka używa tu pojęć abstrakcyjnych, ale każdemu z nich odpowiada jakiś rodzaj pierwotnego doświadczenia rzeczywistości. Sądzę, że moment docierania do tego doświadczenia, przed faktem kategoryzacji jest /między innymi/ czymś o czym pisze Elle.

Tak albo nie.
Kreujemy rzeczywistość w sposób, jaki chcemy żeby ona przebiegała i jaki wg nas jest najbardziej prawdopodobny. Budujemy modele pokazujące jak wygląda świat, wciąż go udoskonalamy poprzez nasze doświadczenia aby w efekcie czuć się w nim komfortowo. Nie mam pewności, ba mam wiele wątpliwości, czy "model wszechświata Elle" (mam nadzieję Elle, że to moje określenie Ciebie nie urazi) nie jest kolejną projekcją tym razem Jej umysłu.

Nie mam bladozielonego pojęcia, ale dla mnie wartość ma stała niepewność czy aby MOJA wizja świata nie jest jakąś projekcją (mimo że znajdę wiele książek które zapewnią mi spokojny sen) - innymi słowy, chodzi tu o permanentną niepewność przy rozwiązywaniu problemu, tak abym za każdym razem musiał doświadczać zrozumienia tego czym się akurat zajmuję jakby od początku.

http://www.netkobiety.pl/viewtopic.php?pid=2333850#p2333850

Dziękujemy łaskawym moderatorom za odblokowanie wątku.

Może sytuacja przywrócenia wątku, pozwoli na chwilę spokojnej dyskusji zatem zaryzykuję jeszcze jeden post "problemowy" do Elle88

Pytanie 3
Co to są właściwie ciała subtelne - gdzie i w jaki sposó istnieją,  wcześniej pisałaś o różnym ich rozłożeniu w różnych warstwach /tylko czego/:

Czy to jest jakoś fizycznie istniejąca rzecz, czy ma swój odpowiednik w strukturach mózgu (innych narządach), czy wysycenie nimi zmienia się z wiekiem w przeciągu życia człowieka?
/no sorki ja tu niestety nic nie "wykreuję" na tym "levelu", mogę tylko pytać/

Dalej było o problemie identyfikacji z emocjami:

Rozumiem to w ten sposób, że stan "Świadomości" wiąże się z doświadczaniem "bezosobowym" jakby z pozostawieniem swojej osoby, z wszystkimi jej emocjami, patologiami, instynktami, potrzebami na boku i skupieniem na "patrzeniu" na to co się dzieje. Identyfikacja z bohaterem zdarzenia byłaby w tym stanie przywróceniem ograniczeń.
Stan jest mi znany i prawdopodobnie możliwy do wzmocnienia.

Nawiasem, nie wszyscy umieją to wykorzystać. Kilka dni temu rozmawiałem z osobą doświadczającą ciągu traum w dzieciństwie. Opisane stany pojawiały się w tym kontekście lecz osoba ta  ten rodzaj doświadczenia znosiła na tyle źle, że nigdy nie poddała mu się całkowicie - jakby przed "wejściem w to" odczuwała silny lęk, więc pozostawała "krok przed" broniąc się. Psychiatrzy opisują to jako "stany derealizacji i depersonalizacji" - i leczą, farmakologicznie, lub psychoterapią. Funkcja obronną jaką pełnią jest oczywista - "oddzielenie" się od własnej osoby (w chwili maksymalnego cierpienia, np związanego z maltretowaniem dziecka), jest mniej bolesne niż pozostawanie w pełni -całą swoją osobą - w sytuacji w której realnie się cierpi. Oznacza to, jednak, że w pewnych warunkach stan ten ma większe znaczenie, może stanowić przygotowanie do zmiany perspektywy patrzenia na rzeczywistość aby dzięki zrozumieniu znaleźć wyjście z sytuacji bez wyjścia. Sądzę jednak, że nie u wszystkich musi się to kończyć pozytywnie i nie załapią się na ten poziom - dla nich o "ten krok dalej" jest coś w rodzaju schizofrenii. To co piszesz może oznaczać, że korzystne mogłoby być (choć upieram się że nie u wszystkich) jakies "oswojenie" tego doświadczenia a nie wyłącznie - leczenie.

Sądzę, że opisywane zjawisko pojawiać się może również jako stadium rozoju u niektórych ludzi (a nie na siłę) i wtedy konsekwencje takie nie zajdą, ponieważ nie jest on wymuszony, lecz możliwy i pożądany w świetle możliwości podmiotu. Bez problemów można więc "wejść" i "wrócić".

Dzięki. Z perspektywy ewentualnego "użytkownika" widzę coś w rodzaju problemu dostatecznej ilości "zasobów" które trzeba "z siebie" wydzielić dla pełnego przeskoczenia. Obawiam się, że to ograniczenie nie do obejścia. Kolejny problem polega na tym, że w sytuacjach realnych, emocje są na tyle silne, że z całą bezwzględnością przywiązują przeciętnego użytkownika mózgu (czy tego czegoś o czym piszesz) do siebie - na takim np. jak tu forumie, można sobie pozwolić na chwilę medytacji zanim zacznie się odpowiadać na sytuację. W realu trudniej ale prawdopodobnie jest do wyćwiczenia.

Elle88 może w ostateczności przeniesie się wątek do netkafejki
Co do karmy to Elle88  karma jest swego rodzaju prawem uniwersalnym i bezosobowym czy jest ściśle związana z jakiś wyższym bytem ?

Jako założyciel wątku chciałbym również zasugerować jakąś muzyczną metaforę dalszej dyskusji:

https://www.youtube.com/watch?v=yowJiQZBXrA

Co może, ale nie musi wyjaśniać niektóre (pomijalne) różnice podejścia do pewnych spraw ;-)

/zwracam też uwagę na końcówkę pokazującą, że można się dogadać ;-)/

Zapytam jeszcze raz co do karmy to Elle88  karma jest swego rodzaju prawem uniwersalnym i bezosobowym czy jest ściśle związana z jakiś wyższym bytem ?

Z uwagi na nieco luźny charakter tego wątku, zdecydowałyśmy o zamianie go w kafejkę, niemniej pozostanie w dziale, w którym został pierwotnie umieszczony. Przekwalifikowanie charakteru tego miejsca pozwala na wprowadzenie nieco mniej restrykcyjnych zasad, w tym brak pojęcia "off topu" czy przyzwolenie na pisanie postów jeden pod drugim, co jednak nie znaczy, że przestają obowiązywać inne zasady, w tym kultura wypowiedzi.
Z pozdrowieniami, Olinka

ET,
Super, że przekonałeś Szanowne Moderatorki do odblokowania wątku

Elle,
Jeśli wątek zmieniono nadając mu "luźniejszą" formę, to może jak już odpowiesz na pytania ET podzielisz się ze mną/ nami swoimi doświadczeniami z okresu po "uświadomieniu", ale z takiej bardziej pragmatycznej strony?
Mam kilka zagwostek.

Jak to mówi mój syn - no raczej