Zniszczylam swoje zycie - Netkobiety.pl

Mylisz się i opatrznie rozumiesz to co napisałem,nie chodzi o to zeby facet gnębił i rozkazywał kobiecie,tylko że facet powinien ustalac zasady i przewodzić temu partnerskiemu związkowi,co wcale nie polega to szeroko rozumiane równości.Ludzie nie są równi ,nie byli i nigdy nie będą.
Jeśli kobieta kocha,szanuje,i ufa swojemu facetowi to skąd pomysł że ten facet mógłby coś dla neij zle robic? To nie logiczne. Inicjatywa w związku to nei pozbawianie praw . Jeśli chcesz walczyć ze swoim facetem o władzę...to nie nadajesz sie do związku parterskeigo:). FAcet nie pownien walczyć o włądzę tylko od pierwszego dnia znajomości kierować sie swoimi zasadami i je do zwiazku wprowadzać..o ile nie krzywdzą one tej drugiej osoby.
Jeśli kobieta w związku ,,nosi spodnie,, to jest to uważam patologia,bo zaburza w związku indywidualne predyspozycje wynikające z natury mężczyzny i kobiety.Tak oczywiscie zdarzają sie takie hybrydy i są szczesliwe ale to niewielki odsetek potwierdzający tę regułę.
To tak jak np. kobieta pracująca w Policji - wiadomo ze sie nie nadaje ,widomo ze będzie odstawać ale lansuje sie ten model w imie zle rozumianej ,,równości,, w imię upadku morale tej służby,co widzimy nagminnie w TV czy na serwisach.
pozdrawiam

Związek partnerski nie polega na dominacji tylko równości. NieZnamSiebie masz rację tylko trzeba umiejętnie znaleźć taką połówkę. Ale jak już się znajdzie to taki związek przetrwa do starości.
U ciebie Robert to widzę problem przywództwa może twoja żona jest samicą alfa i ty alfa ten miks nie bardzo pasuje.

"Jak twoja zona sie uwolnila, jak sie dowiedziales? Musze sobie jakos pomoc. Po raz pierwszy o tym komus powiedziałam w realu nie mam komu, wstydze się tego co robie."

Z tego co wiem kochanek uwiodl ja fizycznie. Kiedy zaczela angazowac sie uczuciowo pojawil sie konflikt wartosci. Zona przezywala tez konflikty wiary co na pewno mialo duze znaczenie. Organizacyjnie wygladalo to tak, ze poniewaz mieszkali w roznych miastach do kontaktow nie dochodzilo czesto. Zona powiedziala ze to jest zle i nie chce tego kontynuowac. Kochankowi pewnie tez z jakis powodo sie odechcialo bo odleglosc oraz pewnie znudzenie, a jak mial wiele kobiet to nie bylo dla niego to cos wyjatkowego. Zona sie nie uwolnija do konca z racji tego ze to osoba z rodziny ale to ja "ja uwolnilem" ostatecznie od tego bo wlasciwie "spalilem mosty" z ta czescia rodziny. Jezeli chodzi o to jak sie dowiedzialem to mialem pewne podejrzenia (ale nie co do osoby). Byly wtedy rozne problemy i "przespalem" wiele sygnalow. Najbardziej smuci mnie to "wiele" poniewaz widze jak po wielu latach malzenstwa czlowiek stracil zupelnie czujnosc i zaangazowanie w kierunku tego co wczesniej bylo dla niego oczywiste. Kochanek jednak niszczyl nasze malzenstwo przez roznego rodzaju dzialania, co jest duzym plusem w obecnej sytuacji (nie moze tego robic, lub moze ale juz bez mocy oddzialywania na mnie czy innych, a rodzina potepila jego postepowanie). Dowiedzialem sie tez w typowy dla mnie sposob. Poniewaz zylem w klamstwie zony przez 2 lata zanim mi powiedziala to powodowalo wiele "dysonansow psychicznych" i rozbieznosc odbieranych sygnalow swiadomym i podswiadomych. Przezylem to zeby poczuc co poczula jego zona, ktora wpedzil w depresje i uzaleznienie od lekow. W koncu w snie zobaczylem cos co sie dzialo i zone spytalem tylko o osobe. Martwi mnie jeszcze cykl snow ktore mialem w tym tygodniu oraz petla sygnalow, ktore odebralem jednozancznie (taka pamiec "podswiadoma") oraz dzisiejsze zdarzenia (ciag zdarzen) ktore wskazuja na wazny oraz na niewyjasniony element ukladanki. Niestety nie mam swiadomego dostepu do tych informacji. To co dla Ciebie wazne to ze Twoje postepowanie czy uswiadomione przez Twojego meza czy nie, powoduje glownie Cierpienie Jego i dysonans psychiczny u niego (nawet jesli nie zdaje sobie z tego sprawy) i silnie wplywa na psychike oraz uklad somatyczny. Nawet jesli kiekolwiek sprawa by wyszla to porownujac, jego cierpienie i strata (wartosci, wiary, pewnych istotnych wartosci na kotrych opieral zycie) bedzie i tak obrazowo 100x silniejsze niz Twoj ew. bol po utracie kochanka. Dobrze to wiem bo bylem i z jednej i z drugiej strony. Bol utraty bliskiej osoby czyli kochanka jest ogromny ale bol cierpienia przez ukochana osobe jest 100x wiekszy. W przypadku rozstania jest glownie utrata "przyjemnosci" pewnej adrenaliny al czlowiek pozostaje czlowiekiem (moze wyzbytym zasad i sumienia bo po) natomiast cierpienie przez ukochana osobe wiaze sie z rozwaleniem swiata wartosci, zlosc, bol miesza sie z zazdroscia, itp. Nie da sie tego opisac. ZEby to wytrzymymac musialem 1 mies. pic duzo bo nie moglem wytrzymac doslownie mysli na trzezwo. Paralizowaly mnie fizycznie. Tego sie nie da porownac. Po utracie kochanki bylo przygnebienie, zal, smutek ale po tym co sie dowiedzialem 4 mies. temu trauma z tym ze obecnie te "meczace mysli" sa czesto wypierane. Wyobrazenia jak bylo, przezywanie kazdego szczegolu (a wiele poznalem), porownywanie sie do kochanka, tego co robili, itp. Okazuje sie ze kiedys zona przezywala to samo, mimo ze slowem jednym mi o tym nie powiedziala, po prostu zaakceptowala fakt rozstania sie mojego z kochanka ale podobno przezywala to samo. A wiec, a wiec jednak koszt tego "szczescia" to zniszczenie drugiej osoby. Niestety ale zdradzajacy nie zdaje sobie z tego sprawy. Ja lekki zal odczulem dopiero po paru latach kiedy zaczalem sobie juz na chlodno wyborazac rozne sytuacje. Ale i tak nie czulem w 0,1% wtedy tego co czuje teraz i co czula moja zona w odwrotnej sytuacji kiedys. Straty kochanka nie mozna sobie wyobrazic ale jest rzeczywista. Bolu zdradzonego nie mozna sobie wogole wyobrazic bo sa to dni, mysli nie do wyobrazenia.

To żart, prawda, Robercie? Zabawa w ciemnogród na chwilkę?
Już widzę nagłówki w Fakcie "Upadkowi morałów policji winne KOBIETY".

Bo kobieta powinna do garów, mężczyźnie dogadzać, dzieci bawić, głaskać i dbać o ognisko domowe. Jeśli przypadkiem jej osobowość lub/ i aspiracje podpowiadają jej cokolwiek innego i śmie się wyemacypować to znaczy, że niszczy ten wspaniały, iście "partnerski". Litości.

Dlaczego mam wrażenie, że tym "jednym z partnerów" powinnien niewątpliwie być mężczyzna?

Robert, sam siebie w kompleks '"ciapka" wprawiasz, wiesz o tym?

Niepokojące jest nagromadzenie słów "zawsze", "lepszy".
Zapominasz chyba, że związek dwóch osób (a nie całego zespołu budowlańców - nie zbyt trafione porównanie) jest pewną wypadkową ich wcześniejszych doświadczeń, kompromisem charakterów i nową jakością w stosunku do swojego poprzedniego życia rodzinnego. Może w poprzednich wiekach dominacja patriachatu była oczywista, ale dziś już tak nie jest i w nowoczesnym społeczeństwie (a zatem w nowoczesnych związkach, po wyemancypowaniu kobiet) narzucanie komuś zespołu "lepszych" zasad związku po prostu na dłuższą metę nie przejdzie...
Czego przykłady jak mniemam sam znasz

PS: Przepraszam za offtop!

Fajnie, że zaczyna powoli do Twojej głowy to i owo docierać, autorko

To się może zmienić tylko w momencie kiedy przestaniesz idealizować cechy, które posiadał kochanek- które z punktu widzenia tworzenia związku są zresztą kompletnie bezwartościowe, są za to bardzo pożądane jeśli ktoś od seksu oczekuje karuzeli emocjonalnej.
Dopóki taki seks Cię kreci nie uznasz wartości, które posiada mąż.

Ale to jest cena, jaką płaci się za przekraczanie kolejnych granic w łóżku, za którąś z nich nie ma już odwrotu, bo mózg zapamiętuje to co zostało zrobione (ok. 70%) czyli emocje towarzyszące doświadczaniu czegoś bezpośrednio - im bardziej intensywne doznania, tym próg pobudliwości wyższy i trudniej poczuć coś z niższego dużo poziomu, jakim byłoby np. "mizianie" dla fanów ostrego bdsm itp.

Odpowiedz sobie sama na pytanie, na ile przekroczyłaś te granice u siebie i jak bardzo zależy Ci żeby znów umieć czerpać satysfakcję z seksu z ukochanym człowiekiem w zamian za ekwilibrystykę z "chemicznym Zorro"

Tak Spamowany fajnie to opisales :-). Dla mnie sex jest szalenie wazny. Dlatego pewnie tak bardzo wciągnęłam się w romans, bo sex byl nieziemski, nie tylko pelen namiętności ale tez czulosci. Taki jakby za chwilę swiat mial przestac istniec. Bylismy tylko my, niestety potem przychodzil dol bo wracala pamiec ze oprocz nas sa jeszcze nasze dzieci i wspolmalzonkowie. Szkoda ze nie umiem takiego sexu miec w małżeństwie maz na pewno by chcial.

Dzis jednak męka znów była. On ciagle krąży wokół, zaczepia wzrokiem i gestami. Widzi mój dystans ale to go wcale nie zniechęca. No i ten ból ze muszę to skończyć.  Szkoda mi go. Ale jednak z ulgą wychodzę z pracy ze nie zmieklam, ze wytrzymalam. Dzis zapytal dlaczego jestem taka zamyslona. Miewalam juz gorsze dni gdy go olewalam ale to trwalo max jeden dzień.  Jak wytrwam tydzień to sie chyba domysli. Tylko wytrwac ten tydzień jakos muszę a wtedy nie bedzie odwrotu jak porozmawiać.

Nie potrafię tak zobojetniec na niego w jeden dzień. Jest mi bardzo bliski , przez lata byl moim przyjacielem a potem ... wiadomo.
Zaczelam się wczoraj zastanawiac czy mozna kochac dwoch mężczyzn jednocześnie. 

Zalezy mi zarowno na mężu jak i na tym drugim. Chcę żeby odbywaj byli szczęśliwi. Idealnie byloby jakbym byla z mężem czula do niego mega pociąg a ten drugi bylby moim przyjacielem. Ale jest inaczej - jestem z mężem nie czuje za bardzo pociągu,  a tamten drugi nie chce tylko przyjazni.

To,  że  "tamten" nie chce tylko przyjaźni, to jego problem, nie uważasz?
To, czego od Ciebie oczekuje i do tej pory otrzymywał świadczy także o tym, że nie jest i raczej nigdy nie był nawet Twoim przyjacielem (brak cudzysłowu  celowy).
Myślę, że to, co brałaś za przyjaźń, było konsekwentnym rozkochiwaniem Ciebie.
Że trwało to kilka lat? No i co z tego?
W międzyczasie zapewne nie odmawiał sobie "skoków w bok" z "bardziej pojętnymi"  (czytaj: pozbawionymi złudzeń, co do celu podchodów) panienkami.
Teraz ważna jesteś Ty i przyszłość Twojej rodziny, a nie jego samopoczucie.

Pozdrawiam.

myślę ze można kochać dwóch jednocześnie, twój mąż- bratnia dusza niestety tylko do którego nie czujesz pociągu, i ten drugi z którym chciałabyś przyjaźni.
Ja na twoim miejscu bym porozmawiała z kochankiem, póki jeszcze jest czas. Powiedziała co ci leży na sercu i w ogóle, może zrozumie może nie, ale jest szansa że zrozumie i zostaniecie przyjaciółmi. Tego ci życzę.

Kroteczka - nie, mezczyzna moze zakochac sie w kobiecie i sa tacy ktorzy je prawidziwie kochaja. Takim przykladem jest twoj maz.

Tylko ze wtedy, tacy mezczyzni, dla nas, kobiet , czesto neistety wydaja sie nudni i wtedy jakims dziwnym trafem my, kobiety ich nie 'kochamy'.

Co jest oczywiscie wszystko kwestia podloza psychologicznego....

Bo jakbys zostala sama jak palec ani bez meza ani bez kochanka to wtedy byc poczula jak bardzo 'kochasz meza'. Wtedy to kochanek bylby ten zly - bo 'oszukal', a maz ten dobry no bo mial prawo odejsc po tym co mu zrobilas.

Tak wiec faceci tez potrafia kochac i jest ich ani mniej ani wiecej niz kobiet. Ale uwazam ze akurat faceci zonaci ktorzy maja kochanice duzo rzadziej ,zeby nie powiedziec nigdy nie 'kochaja' kochanki - bo kochanka to kochanka. sama nazwa kurna jest wymowna! O tyle kobiety ktore romansuja izdradzaja mezow, owszem ,czesciej sie zakochuja w kochanku.

Tyle w temacie.

kroteczko,
Szukasz ciągle usprawiedliwień na swoje zachowanie. Ile jeszcze ich będzie?
Zapewniam Cię, że nikt stąd nie napisze Ci czegoś w stylu "dobrze robisz, niczym się nie przejmuj."
Podjęłaś decyzję, że dajesz sobie spokój z kochankiem to bądź konsekwentna..
Nie reaguj jak nastolatka na każde spojrzenie kochanka i nie szukaj następnych usprawiedliwień.

nie kocha zony - no popatrz... jakiz on musi byc biedny i slaby ten twoj jakze meski kochanek ze zgodzil sie, ulegl tak latwo jakiejs tam kobiecie, zmieniajac cale zycie - zeniac sie, skoro tego nei chcial. naprawde bardzo meski i silny musi byc tak i czlowiek..... 

nie kocha jej powiadasz? a to z nia od lat spedza swieta, urodziny, to z nia kladzie sie kazdego wieczoru do lozka (dziwne prawda?), to z nia spedzi tegorocznego sylwestra a nie z toba, to do jej rodzicow jezdzi na obiad, to jej kolezanki zna a nie twoje, w koncu to jej slubowal milosc i wiernosc i czy ci sie to podoba czy nie, jest jej mezem a ona jego zona.

kobieto, to juz ze zdradzasz swojego meza to juz w ogole jest jakby inna sprawa. jesli ty piszesz tu koras strone z rzedu takei rzeczy - 'ale on nie kocha zony', to po prostu rece opadaja. Owszem, MASZ RACJE - on prawdopodobnie nie kocha juz swojej zony bo jej nie szanuje i ja zdradza. ALE na pewno tez nie kocha i ciebie!!!!

kurcze... Kroteczka zostaw męża i dzieci...idź w tango z kochasiem...skoro to, że kochaś cierpi jest dla ciebie ważniejsze od cierpienia własnych dzieci i męża?brak mi słów

Każdy zdradzający nigdy nie powie, że kocha żonę/męża? skoro jest wam razem dobrze to, po co jesteście z tymi niefajnymi, niekochanymi współmałżonkami?lepiej się rozejść

też tak myśle, że nasza Kroteczka to taki "cykor"...gdyby na 100% była pewna że kochanek z nią będzie to niemiałaby takiego dylematu...a tu kochanek chce tylko "podupczyć" na biureczku w pracy i iść potem do domku do tej niekochanej żony

Tak wiem ze mialam o nim nie myslec ale nie moge wywalic go ze swojej glowy siedzi tam od dawna. Wiem ze postanowilam i tego sie trzymam. Naprawdę juz trzeci dzień jestem na dystans. Niby wiem ze jest nic nie wart bo co to za człowiek ktory robi takie rzeczy ale serce mnie nie chce sluchac.
Musze oszukac to glupie serce jakos. Obrzydzam go sobie codziennie. Boze ja wiem ze to się zle skonczy maz sie dowie i bedzie cierpial , w pracy sie wyda i bedzie afera. A szmata zostane oczywiscie ja nie on. Na niego będa patrzec z uznaniem - a jednak ja zaliczyl. Tak sobie myślę i wtedy nabieram wiekszego obrzydzenia, tylko to glupie serce ...

Niestety tak jest, że w takich sytuacjach choć 'wina' leży po obu stronach, to w chwili, kiedy się romans wyda, cała albo przynajmniej 90% jej spada na kobietę. To duże ryzyko taka relacja szczególnie w pracy, kiedy wszyscy się znają. kilka lat temu była nawet dość głośna afera kiedy podczas imprezy integracyjnej chyba jednego z banków ktoś 'życzliwy' sfilmował nie dwuznaczną sytuację pewnej 'pary' a potem rozpowszechnił, rozesłał na maile gdzie się tylko dało.. Nie trudno się domyślić jakie były konsekwencje (laskę wyrzucono z pracy a pan został, pomimo, że ona podobno była wolna a on żonaty i dzieciaty). Dodam, że pracowali razem.
Powinnaś mimo wszystko (zauroczenia) spróbować trzeźwo przeanalizować sytuację - rozumiem, romans fajnie, super seks, dreszczyk emocji, poczucie że ktoś Cię adoruje... Ale po 1 już sama uznałaś że zmarnowałaś życie. Na razie tylko w swojej podświadomości, bo się nie możesz uwolnić od myśli o kochanku... a w domu musisz udawać. Ale to tylko początek...
Z tego co piszesz raczej marne szanse ze pan Twoich westchnień się rozwiedzie... romansu do końca życia nie utrzymasz w tajemnicy (juz sam fakt że o nim napisałaś, świadczy że wiesz, że jesteś w ślepej uliczce). W końcu się wyda... I co wtedy? Stracisz najprawdopodobniej i męża i kochanka... oraz  szacunek  dzieci...  współpracowników i znajomych. Naprawdę warto? Myślisz, że mąż aż tak bardzo Cię kocha albo jest aż tak głupi i wybaczy? Albo że kochankowi aż tak na Tobie zależy, że nie da by ktoś złe słowo o Tobie powiedział? Nie boisz się o pracę?
Z drugiej strony jeśli nie chcesz z tego rezygnować i czujesz, że to coś wyjątkowego... może rzeczywiście rozwiedź się i niech o się rozwiedzie i bądźcie dalej razem szczęśliwi nie raniąc współmałżonków i nie okłamując bliskich. Ja bynajmniej nie jestem za tym by być ze sobą na siłę... Ale musisz realnie ocenić swoją sytuację. A stracić możesz naprawdę dużo... za dużo.. przez taki romans w pracy...

kro, a niech sobie myślą co chcą, tylko to ty dokonałaś wyboru zgadzając się na sex. sry. Przekroczyłaś granicę -ty nie granica ciebie ;P
Dobrze by było gdybyś pobyła chociaż trochę sama, może wtedy się odnajdziesz. Ty . Bo w tym wszystkim o ciebie jest walka, dlatego tu jesteś na forum-prawda?
jeszcze jedno elle rozwala system:D

Z przyjacielem sie nie dupczy

kroteczka
i bardzo dobrze, to bądź sama i zostaw tych wszystkich facetów s pokoju, którzy chcą mieć spokojne, ustabilizowane życie. Ja powtarzam, ze takie osoby nie powinny nigdy zakładać rodzin!

Ja jakoś zawsze umiałam postawić granice facetom, a na powodzenie nie narzekałam .

Elle88 rozbiłaś bank !
trafiłaś w samo sedno.
Jednak często słyszymy to wmawianie sobie jak mantrę : " to serce nie cipka"
podobno kłamstwo powtórzone 100 razy staje się prawdą...

no taak. Mąż to już nie facet.
Chociaż też pewnie musisz być czujna, żeby i on Cię nie zaliczył.

Zresztą, po co masz się ograniczać do męża, skoro masz takie powodzenie, tyylu facetów chce z Tobą flirtować no i nawet ON, którzy mógłby mieć każdą...
Teraz wiesz czego Ci brakowało, chociaz byłaś niby szczęśliwa - skonsumowania powodzenia.
Tylko... po co Ci były te dzieci ???
Nie, można było popuścić wodze fantazjom, wodzom zanim pojawiły się dzieci, zanim wyszłaś za mąż ??

coś w tym jest, też jestem wesoła uśmiechnięta (raczej) i bardzo otwarta, nieraz ktoś odebrał moje zachowanie jako flirt, a tak nie jest.

Próbuj się odciąć jak to robisz do tej pory, ale coś mi się wydaje że ty będziesz jeszcze długo rozpamiętywać, a czas niekoniecznie będzie twoim sprzymierzeńcem, tym bardziej że ze sobą pracujecie. To nie jest takie proste.

Tak to juź jest z tym zakazanym owocem.
Myślę ,ze oboje traktujecie to jak odskocznie od rzeczywistości i dlatego to jest tak podniecające.Do tego jeszcze zyjesz fantazją o swojej wyjątkowości - bo przecieź mógł mieć kaźdą a wybrał Ciebie   Tylko do czego Cię wybrał?.Dzięki temu jakaś część Ciebie  bardzo tego chce ,ta najbardziej  niedowartośćiowana i to ona powoduje źe źyjeś w błogim kłamstwie zz którym zaczynasz mieć juź kłopoty.

Mam pytanie - czy chociaź raz po spotkaniu z nim czułaś źe Cię  wykorzystuje.?
Czy będąc na spotkaniu z Tobą otrzymał telefon i randka się skończyła bo musiał lecieć e waźnej sprawie?
Czy zdarzyło się ,źe chciałaś się z nim spotkać ale.Ci odmówił?

Nie robilismy tego w pracy "na biurku" bez przesady. Zawsze znajdzie się miejsce gdzie TO mozna zrobić jak się chce.
Czy czulam się wykorzystywana nie wiem ale po czulam się zle psychicznie. Tel nie odbieral w trakcie randek zawsze jak rozmawiamy to olewa telefony nawet wazne sluzbowe. Mam go na wylacznosc a on mnie.  Szkoda ze tylko na chwilę.
Teraz walczy o mnie chodzi za mna bo widzi co się dzieje ale jestem twarda byle do weekendu. Potem będzie łatwiej.

to była ironia że na "biurku"...chodziło o to że pisałaś że on tak z uczuciem do ciebie podchodził...widzisz chciałaś kochanka to dla niego zawsze byłaś chętna zwarta i gotowa...a dla męża też taka byłaś??...zaproponowałaś kiedyś mężowi wyskok do hotelu na numerek tak jak z kochankiem... też byłaby adrenalina...ale nie lepiej iść na łatwiznę i sie puścić z obcym frajerem...

chodzi za tobą bo wie że kończy mu sie darmowe dupczenie...że znowu będzie musiał inwestować w inną laskę...zobaczysz jak szybko się pocieszy po tobie

"100/100
Nie pocieszy się. Sądzę, że nie będzie musiał."

w sumie to masz racje...Kroteczka niepozwoli mu odejść...przecież oni się tak zajeb*** kochają...

Kroteczko...

Witaj w Klubie... ja tez niestety poznałam smak, a tez wolalabym nie znac, wiem ile starcialam przez te wszytskie lata i wiem, ze z nikim juz tak nie bedzie ...

A na dodatek strasznie za nim tesknie

Koszmarne uczucie   

Tesknisz za tym swoim..?

Mimo tego co napisałaś pomiędzy wierszami bije po oczach, że Ty nie chcesz tego skończyć.
Moje zdanie:
Skoro tak codziennie umierasz najuczciwiej by było gdybyś natychmiast powiedziała o tym mężowi. Potem złożyła pozew rozwodowy z orzekaniem Twojej winy. Oczywiście dzieci powinny zostać przy ojcu. Następnie proponujesz kochankowi by założył z Tobą rodzinę. To byłoby minimum uczciwości z Twojej strony. Zobaczysz wtedy jak zareaguje ten "inteligentny, wesoły, przystojny i niesamowicie męski.  Zapatrzony ... choc mógł miec każdą". Jesteś na to gotowa ? Zapewne nie.
Wg mnie nie zasługujesz na ciepło domowe. Słusznie napisałaś "Miałam męża, dzieci". Miałaś.
Miałaś za dobre życie.
Twoje postępowanie mimo początkowych deklaracji jest destrukcyjne, nie dojrzałaś do roli małżonki. W Twoich wpisach nie ma prawie śladu Twojej rodziny. Bardzo im współczuję.

Dokładnie o tym samym pomyslalam.
Tylko on, on, on, potem długo długo nic.
Potem Kroteczka.
Ale żeby na przykład jakieś małe sloweczko o dzieciach ?
Nic. Wszyscy poza cudownym, męskim, przystojnym itd. itp. jakby wystrzeleni w kosmos.
Przeraża mnie Twój egocentryzm Kroteczko. I smuci.
Jakie to musi być smutne życie gdzie wszystkie Twoje myśli, emocje i uczucia kręcą się bezustannie koło dupy i satysfakcji.