Zniszczylam swoje zycie - Netkobiety.pl

A co jest "niefajnego" w Twoim życiu i mężu?  Może warto o tym pomyśleć i coś zmienić na lepsze, niż rozmyślać o tym drugim?

Dokładnie
Przecież mówił jej, że "on tylko za nią tak szaleje" i że żadna inna (oprócz żony, oops ) no i taki przestojny.. olaboga, no kto by się nie skusił?

A w domu mąż, dzieci. Nuuuda <ziew> A tu taka gorąca 40-cha. zgadłam?

A tero lover poszedł do tej żony, co to ze sobo nie sypiajo i ogólnie jest z nią taki nieszczęśliwy, że aż się zlitował i do niej wraco <żartowniś>

A autorka ma ból dupy

Oby mąż miał jaja i kopnął cie w zad.

Tak wiem, ze niszcze zycie meza. On widzi ze coś się ze mna dzieje od dluzszego czasu. Wiem , ze mnie kocha,  ja niestety juz go nie kocham. Myślę tylko o tym drugim. I nie, ten drugi mnie nie zostawil, on ciagle chce się widywać, ale widzi , ze chodzę smutna i ze nie jestem szczesliwa w tym wszystkim. Dlaczego tak późno sie spotkaliśmy?  Nie dam rady tego ciągnąć ale nie umiem tego zakonczyc. Codziennie jadąc do pracy mówię sobie dziś to zakończę a potem go widzę i nie potrafię jak na mnie tak patrzy.

Nie pytam go czy sypia z żoną,  sądzę, ze tak, czasami. Znam go od wielu lat, nie musi mi mówić glupich komplementów żebym wiedziała ze mu na mnie zależy. Nigdy nie musiał sciemniac, wystarczy ze patrzylam w jego oczy. Zawsze mnie pociagal, ale chcialam to przeczekac, niestety chemia ciagle ta sama od lat, nic nie przeszlo, on tak samo.

I naprawdę, ale to naprawdę nie masz wyrzutów sumienia? Wiesz, że mąż cię kocha, ale mimo to jara cię wbijanie mu noża prosto w serce? Tak ot, "wiem" i nic z tą wiedzą nie robisz? Ja za to wiem, jak to się wszystko skończy. Mąż się dowie, przeżyje załamanie nerwowe (polecam lekturę wątków zdradzanych żon, zobaczysz co to znaczy zostać zdradzonym, ale oczywiście pewnie cię to i tak nie ruszy), a potem wystawi ci walizki za drzwi. Do tego zacznie się starać o rozwód z twojej winy i o przyznanie praw do wyłącznej opieki nad dziećmi. Zanim się zorientujesz, co się dzieje to twój kochaś wróci skruszony do żony (nawet się zrymowało), a ty zostaniesz sama jak palec w ciemnej d... I wtedy dopiero będziesz miała powód do zakładania wątków o tym, że zniszczyłaś swoje życie... Jak cię wystawi ten twój fagas, to nagle przypomnisz sobie, że męża kochasz nad życie, ale żeby się nie okazało, że już za późno. Fundujesz mężowi i żonie tego faceta emocjonalną karuzelę, z której zejdą poranieni jak diabli, ale oczywiście teraz myślisz tylko jedną częścią ciała, tą od przyjemności i bynajmniej nie jest to głowa. Może czas zacząć myśleć o innych? Nie tylko o sobie?

Kroteczko, nie kochasz już męża, jak twierdzisz.
Jak długo wynosi to, co mąż widzi, że "od dłużego czasu coś ze mną dzieje"?
Jakie bajki mu opowiadasz, by się odczepił i nie podejrzewał bezpodstawnie, matoł jeden, że rysuje sufity w chałupie.
Dla zachowania pozorów sypiasz z nim, czy też masz zasady i ukochanej osoby nie zdradzasz?

I ostatnie pytanie:

Dlaczego jesteś nieszczęśliwa?
Przecież masz już teraz wszystko. Łącznie z tym, "czymś", czego Ci brakowało w małżeństwie?

Nie namawiam, byś wróciła do męża, nie przekonuję, że robisz źle, bo To nie moja sprawa.

Po prostu chcę wiedzieć, jak to robisz, że romans nie ujrzał jeszcze światła dziennego.

Odpowiesz?

Chcę, Bergmann, poznać jednak taktykę Kroteczki, choć może nie doczekam się.

Ale jak to? Żal ci żony, ale mimo to zabierasz jej męża, tak? Gdybyś miała wyrzuty sumienia to byś natychmiast skończyła ten romans, a nie tłumaczyła się głupią chemią. Nie jesteś bezrozumnym zwierzątkiem, które usprawiedliwia się popędami i motylkami, ale człowiekiem, masz mózg, sumienie i rozum, więc zacznij ich wreszcie używać, zamiast użalać się nad sobą.

Chcesz pomocy? Proszę bardzo: natychmiast kończysz znajomość, unikasz miejsc, w których możesz spotkać kochanka, kasujesz jego nr telefonu, wszystkie maile i sms-y, blokujesz go na portalach społecznościowych. Wszelkie natrętne myśli pokonujesz pracą, najlepiej ciężką fizyczną, walczysz ze wspomnieniami i koncentrujesz się wyłącznie na mężu i dzieciach. Skutecznie starasz się odbudować więź was łączącą za pomocą konkretnych działań, rozmów, czułych gestów, wspólnych wyjść. A o kochanku zapominasz.

Tu Ciebie rozczaruję. Nie mógł mieć każdej, tylko taką, która była niby szczęśliwa w małzeństwie, a na dobrą sprawę sama nie wiedziała czego oczekiwać od życia. Takie łajzy jak on maja używanie na przede wszystkim "niespełnionych" mężatkach, bo takie najszybciej omamić tanim komplementem i wzbudzić litość tym, że "zona nie rozumie i od lat ze sobą nie śpią" po czym zaciągnąć kurlewnę do wyra.

Tak samo jak myślały wszystkie przed Tobą i będą myślały wszystkie po Tobie, że on jest wyjątkowy. A jego wyjątkowość, to tylko ładne opakowanie.

Przecież tylko po to zainwestował w znajomość z Tobą.

Tiaaa..... Zaproponuj mu żeby rozwiódł się z nią dla Ciebie, a Ty rozwiedziesz się ze swoim mężem. Zobaczysz jak facet potrafi dokonać teleportacji z Twojego wyra, do żoninego...

Złóż reklamację u producentów za wadliwe oprogramowanie, jakie Ci zafundowali. Jak widać bezstresowe wychowanie ma swoje wady, ale te wychodzą dopiero po latach. Można je potraktować jako wady ukryte towaru.

Możesz się pocieszać cytatem jaki przeczytałem na tym forum, ale w innym dziale: "w świecie zwierząt dziko żyjących, monogamia praktycznie nie istnieje..."

Poproś o umożliwienie rozmowy na Wasz temat z jego żoną... 
Jego elokwencja, poczucie humoru i wyjątkowość mogą zaboleć.

Po pierwsze, uświadomić męża o braku uczucia i romansie. Pozwolić mu na dojście do pełnej świadomości i pomóc w odbudowaniu ego.
Po drugie, Udostępnić mężowi swoje wyniki badań na występowanie HPV WZW HIV i odczyn Wassermana. Niech wie, że nic jego zdrowiu nie zagroziło.
Po trzecie, Jeśli zażąda Twojej wyprowadzki, nie sprzeciwiać się. Pozwolić mu na wyprowadzkę, jeśli sam tego zechce.   
Po czwarte, pozwolić mężowi na podjecie świadomej decyzji na temat przyszłości tego co zostało z Waszego małżeństwa.
Po piąte, Uszanować jego decyzję, nawet jeśli będzie to żądanie rozwodu z orzeczeniem o Twojej winie.

wszyscy jesteśmy tylko tak silni, na ile nas sprawdzono...
Próbuj...

widzisz kroteczka, ja mam podobną sytuację tylko że z panem x nie mam żadnego kontaktu.
Mimo iż kocham męża wciąż, stale myślę o innym. Od 5 lat. Nie wiem co ci doradzić, ale jak masz być szczęśliwa przez romans to miej ten romans. Tylko nie możesz mieć potem do nikogo pretensji jak się wyda twoje podwójne życie. Przemyśl to, wiem że nie jest łatwo. Podejmij przemyślaną decyzję.
Ja kocham męża i czuję coś do tego drugiego, nic na to nie poradzę. Założę się że zamiast śmiać się kiedyś z tego, za 20 lat nadal będę wspominać rzucony we mnie urok pewnego mężczyzny. 
Powodzenia!

wypadałoby?? nie rób nigdy w życiu czegoś co wypada , tylko rób co czujesz... czasem inaczej się nie da- po prostu.

ha ha ha ha,,mógł sobie znaleźć wiele łatwiejszych,jesli to była tylko kwestia seksu,, ,taaa jakby mogł toby sobie znalazł..........wg ciebie to nie tylko kwesia seksu?? tylko czego jeszcze?podboju kosmosu???
no proszę cie,facet zabiegal o bzykanko ,a nie o kredyt bankowy ,wiec trochę musial ,,się nachodzić,,przy tym ,uważasz ze co ,ze potrzebna mu jesteś jeszcze do czegos więcej niż sex???? do czego ?? bo rodzine to on już ma,dom ma ,dzieci ma,tam zaspokaja wszystkie SWOJE POZOSTALE POTRZEBY z toba tylko jedna zaspokaja i to od czasu do czasu

a ty jak potrzebujesz się az w taki sposób rozerwać,to się rozwiedź i zyj jak chcesz,zamiast mezowi rogi przyprawiac

Brak mi słów ... Mąż mnie kocha ja go już nie ... Może obudzisz sie jak będziesz w czarnej dupie mąż sie dowie i zostaniesz na lodzie sama bez niczego wtedy coś zrozumiesz... Miałam dobrego kochającego męża ale moje EGO wygrało bo musiałam tamtemu drugiemu dać na pocieszenie bo on taki nieszczęśliwy z żoną jak i ja z mężem.

koniecznie,ale to KONIECZNIE wklej to na szajsbuka swojemu mezowi,ucieszy się ze ma taka szczera zone.............
jak maz nie ejst dla ciebie,to daj mu szanse na bycie szczęśliwym,a nie przyprawiasz mu rogi i wzdychasz do innego

nie idealizuj tak tego swojego kochasia,bo kazda tak mowi,ze nieszczęśliwy w malzenstwie ,sratatata,ze zona go nie rozumie,ksiazkowe,ale to z ta zona jest,ona mu dzieci urodzila,powtarzam w tamtym związku zaspokaja wszystkie swoje potrzeby ,z toba tylko jedna - W TAK ZWANYM MIEDZYCZASIE nie jesteś nawet czescia jego zycia,jestes tylko jego PRZERYWNIKIEM

Taka stara baba, a dalej nie odróżnia Miłości od pociągu seksualnego.
Gdzie to się uchowało?

Maz juz widzi Twoje dziwne zachowanie , narazie tylko sie zastanawia o co chodzi , natepnie bedzie szukac przyczyny i ją znajdzie .....

Teraz masz zniszczone życie ??
Ciekawe co bedziesz pisac jak mąż sie dowie , kochanek cie rzuci aby ratować swoje małżeństwo ??

LonelyM: To dobrze, że jesteś tolerancyjna, ale waszych sytuacji nie da się porównać w żaden sposób, by tak lekko przejść nad tym co autorka nawyprawiała do porządku dziennego, jak sugerujesz poniekąd.

Twój mąż zaniedbał wasza relację na rzecz alkoholu. A tu autorka pisze, że czuła się kochana i że mąż dawał z siebie tyle, ile miał, żeby było dobrze, ale jej to nie wystarczało, bo w zderzeniu z 'pociągającym' panem z pracy przegrywał swoją zwyczajnością i ..co tu dużo gadać rutyna i codzienność

Mąż na pewno tez nie adorował naszej bohaterki w taki sposób, nie czuła się przy nim taką gwiazdą (sezonu ) jak przy tym nieszczęśliwym mężu i skończyło się podręcznikowo.

Nikt nie jest przeciwko układania sobie życia po swojemu, w każdej chwili, tylko są pewne granice, które wyznacza m.in. cierpienie innych zadawane ze 100% świadomością i wyrachowaniem. Autorka te granice przekroczyła i dobrze o tym wie.

Wiem jestem glupia. Maz nie jest idealem w wielu rzeczach ograniczal mnie bardzo, ale obiektywnie mozna powiedziec ze jest bardzo dobrym mezem. Coz z tego jak go nie kocham, a raczej kocham ale jak brata. Chce dla niego jak najlepiej.  Wiem ze jak się dowie będzie cierpial strasznie. A ten drugi - nie wiem co mysli chyba żyje chwilą choć zdaje sobie sprawę ze lada moment moze sie wszystko wydac a wtedy nie wiem co będzie.

Dziękuję ale odpowiedziałaś tylko szczątkowo. Chodzi mi przede wszystkim, o sferę seksualną w Waszym małżeństwie, bo to jest po pierwsze, jeden z głównych powodów zdrady, a po drugie, także jedno z głównych źródeł sygnału alarmowego dla zdradzanego partnera, że ma skutecznego konkurenta do wdzięków żony.
No więc, jak sobie z tym radzisz?

W tym momencie czlowiek jest uzalezniony i nie widzi sytuacji innych osob (np. bolu, konsekwnecji w przyszlosci, nawet dla siebie ale i dla dzieci). To nie prawda co pisze autorka ze dzieci sa dla niej najwazniejsze bo by sie wtedy zastanowila co jest najwazniejsze dla dzieci. To nie jest sytuacja gdzie w wyniku toksycznego malzenstwa ktos szuka pocieszenia. To typowy klasyk tego co sie dzieje w wielu malzenstwach po czasie X dlatego ta sytuacja nie jest ani wyjatkowa i dlatego rady tutaj sa klasyczne i adekwatne.

Najpierw milosc. Pierwsze pytanie dlaczego autorka nie kocha meza? Moze go nigdy nie kochala i jest to kolejne malzenstwo z tych 79% gdzie kobieta wychodzi za maz ale na 1 miejscu nie jest milosc ale inne rzeczy, a to co nazywa "miloscia" jest dopelnieniem tylko osiagania celu zyciowego. Tak, tak statystyki tutaj nie klamia, niestety. Bo jesli kiedys kochala i przezywala to w tej chwili to samo przezywa z kochankiem i gdyby np. sie z nim zwiazala to za X lat bylo by to samo i wszystko by sie powtorzylo. Wiec nad tym sie trzeba najpierw zastanowic. Po drugie milosc jest kwestia wyboru. Milosc budowana na krzywdzie innnych ta miloscia nie jest. To fascynacja. Milosc gruntuje sie po latach. Co wiec sie stalo ze sie nie gruntowala z mezem? Czyzby ten sam schemat gdzie nikt nie jest winien ale malzonkowie sie od siebie oddalali przez brak czasie dla siebie, przez brak swiadomosci koniecznosci dbania o druga osobe? Milosc to tez odpowiedzialnosc za siebie i inne osoby. Co wiecej, w razie zakonczenia romansu po latach autorka jak najbardziej moze sie w mezu "zakochac" jesli ta sytuacja wywola konstruktywne zmiany (jednak bedzie to okupione ogromnym bolem i stresem).

Teraz sytuacja. Kazdy madry po szkodzie, rowniez ten co przezyl powie ze nie warto. Jesli sprawa wyjdzie to bedzie w nia zaangazowanych wiele osob, w tym zona i dzieci kochanka oraz maz i dzieci autorki. To ze dzieci sa male nie ma tutaj zadnego znaczenia poniewaz to co sie dzieje miedzy rodzicami ma wplyw na dzieci. Nie chodzi o to, zeby byc z dziecmi na sile ale o to, ze nasze postepowanie wplywa na cala rodzine jako calosc. Oczywiscie w chwili fascynacji (co mozna przyrownac do odurzenia srodkami chemicznymi i tak to w mozgu dziala) czlowiek nie mysli racjonalnie. Ale jakiegos prawdziwego szczescia w tym nie ma. Dlaczego? Bo szczescie to cos odkrytego, czego sie nie wstydzimi, z czego jestesmy dumni, co daje nam spokoj i poczucie bezpieczenstwa. Przeciwnie do tgo jest zlo ubrane w "piekne ubranko". Czy zwiazek z kochankiem daje nam to szczescie? Tak naprawde daje nam realizacje pewnych niespelnionych potrzeb kosztem braku poczucia bezpieczenstwa i kosztem innych osob. W perspektywie z reguly konczy sie to zle, zranieniem innych osob oraz zniszczeniem poczucia wartosci w sobie i w innych. Poniewaz jednak jest to sytuacja powszechna widocznie ludzie musza sie uczyc takim kosztem.

Pytanie, po co autorka pisze tutaj wogole? Szuka rady jak oszukiwac meza, jak powiedziec mu prawde czy raczej jak to pierwsze, zaczyna tracic grunt pod nogami i szuka odpowiedzi jak prowadzic podwojne zycie? Szuka akcpetacji do tego bo przeciez milosc wymaga akceptacji. Otoz nie. Czy milosc kazirodcza wymaga akceptacji, czy milosc pedofilska wymaga akceptacji, czy milosc do rodzenstwa (z podtesktem seksualnym) wymaga akceptacji? Otoz nie wymaga, jest wystepkiem. Dlaczego? Poniewaz nie bierze pod uwage czegos co jest "intymnoscia" osobista. Dlatego tak doswiadczenia i sytuacje "seksualne" wplywaja na nasza psychike i tozsamosc.

Autorka oddala sie innemu mezczyznie zonatemu mezczyznie za nic majac poszanowanie swojej ale i innej rodziny i innych osob. Nazywa to szczesciem i miloscia. Gdzie tu jest milosc i szczescie? Czy np. niemcu nie budowali szczescia swojego narodu kosztem narodow wschodnich. Moze kogos szokowac moje porownania ale inaczej sie nie da w tym przypadku. To jest kwestia skali ale odenisienie jest to samo. Czy niszczenie tozsamosci rodziny nie jest tym samy czym znecania sie i inne zbrodnie fizyczne czy psychiczne? Gdzie tu milosc i szczescie?

Rozumiem ze autorka sklada wniosek rozwodowy, powiadamia meza i wiaze sie z kochankiem. Nie? Dlaczego? Poniewaz rodzina spelnia u autorki wiele potrzeb. Daje jej potrzebe realizacji, opieki nad dziecmi, poczucie bezpieczenstwa, itd.

Mamy wiec w istocie dwie grupy sprzecznych potrzeb a ktorej sa rowniez potrzeba bliskosci, milosci, zabiegania, itp. Cos czego mozna sie wyuczyc i ukierunkowac. Dlaczego? Poniewaz jesli kocha nas menel, bandyta to potrafimy odmowic. Nie potrafimy odmowic "bandycie" w plaszczyku kultury, zabiegania, ladnych slowej (bandycie bo nie szanuje wartosci swojej i innej rodziny). Ktoremu jes latwiej bo ma czas, checi ale motorem napedowym jest tylko seks. Dlaczego? Poniewaz dla mezczyzny liczy sie odpowiedzialnosc i jesli mu zalezy na kobiecie pragnie dla niej stabilizacji, malzenstwa. Dla kobiety sa to sprawy uczuciowe. W tym przypadku kochankowi w zaden sposob (poza seksem) nie zalezy na autorce. I to jest oczywista oczywistoscia. Reszta to gra. Zobaczym ile ludzie sie staraja, starali kiedys zeby tylko ... to dlaczego kochanek ma sie nie starac bo chetna kobieta obdarzy go dobrym seksem ale nic ponadto jej nie zaproponuje. I rzeczywiscie, takie uklady koncza sie zwykle wtedy kiedy jedna ze strony postawiona jest przed wyborem.

Ale potrzebny jest zal. On sie pojawi kiedy autorka dostanie po "dupie" od kochanka, jego zony lub swojego meza. Teraz co ma zrozumiec? Przeciez to szczescie wiec musi (jak ubezwlasnowolniony mul) za nim podazac.

Wbrem moim doswiadczeniom zycie mnie jednego nauczylo. Milosc, uczucie nie jest waruniem koniecznym do slepego podazania za kims bo milosc oznacza danie wolnosci wyboru drugiej osobie i swiadomy wybor szczescia dla tej osoby. Sex szczesciem nie jest tylko przyjemnoscia.

Kiedy moja zona byla w tej sytuacji powiedziala ze najlepsza by byla wtedy dla nas terapia malzenska. Ktos kto by wyjasnil wszystkie powody, pokazal prawde, manipulacje kochanka, jakie potrzeby nie sa realizowane w malzenstwie, itp. To sa prawdziwe problemy a nie fascynacja kochankiem kosztem wielu innych osob.

Maniek naprawdę bardzo ci dziekuje za twoje posty. Potrzebuje takiego spojrzenia. Wiem ze to co robie jest zle. Zawsze po spotkaniu z nim czuję sie zle bardzo zle. Ale potem po dluzszej przerwie kiedy on ciagle tak na mnie patrzy z pozadaniem znow mnie do niego ciagnie. Jestem na niego zla, czasami go nienawidzę ze mi to robi. Chce sie od niego uwolnić,  ale nie mam dosc sily. Doszlo do tego ze nastepnego dnia po naszym spotkaniu intymnym zle go traktuje, jestem zlosliwa itd. Ale to go chyba tylko nakreca, widzę ze jestem dla niego jak nalog , z ktorego tez pewnie chcialby sie uwolnic a nie potrafi. I tak razem w tym tkwimy jak narkomani.

brawo,

kroteczka
Obrzydzenie sobie tej osoby jest chyba najlepszym sposobem na zakończenie tej relacji.

powodzenia!

W takim razie, moim zdaniem, mąż domyśla się, że kogoś masz, lecz obawia się, że stawiając sprawę na ostrzu noża spowoduje, że odejdziesz.
Odnoszę wrażenie, że doprowadzając do zbliżenia, ma poczucie, że Cię gwałci.
Ty zresztą, pewnie odczuwasz to samo, ale chroniąc tajemnicę, pozory musisz zachować.
Myślę, że to już długo nie potrwa,  bo mąż znajdzie sobie kobietę, dla której będzie obiektem pożądania, a wcześniej weźmie się na serio za sprawdzenie, co stoi za Twoją oziębłością wobec niego.
Skoro chcesz zerwać z kochankiem, wydaje mi się, że to ostatni dzwonek, bo inaczej, koszty będą ogromne.

O ja cież pierdzielę..

Kroteczko droga..

Wydaje mi się że na złe forum trafiłaś, kobieto. Znakomita większość tutaj piszących , gdyby tylko miała taką możliwość, rzuciłaby Cię na stos żywcem i podpaliła. Przecież piszą tutaj wyłącznie osoby ZDRADZONE, czy nadal ZDRADZANE, a więc pałające nieludzkimi uczuciami do innych. W jaki więc sposób , na Boga, chcesz uzyskać obiektywną opinię od skrzywdzonych, zranionych i oszukanych kobiet i facetów? To niedorzeczne!!

Ja , póki co, nie zdradzam, i mam nadzieję że zdradzana nie jestem, więc moje zdanie jest nie podszyte żadnymi emocjami, poza - naturalnie, życzliwą obojętnością.

Myślę tak: wierzę w to , że można spotkać TEGO JEDYNEGO WŁAŚCIWEGO zbyt późno, wierzę że można być pewnym że to ten, i żaden inny- jest stworzony dla Ciebie. wierzę, bo też tak mam..
Nikt nie powie Ci co należy zrobić, bo takie coś trzeba przeżyć, a w tej chwili tylko Ty to przeżywasz, natomiast uważam podobnie jak Lonelly że jeśli jesteś czegoś pewna, to powinnaś o to walczyć. Na pewno nie wolno NIKOMU tkwić w takim bagienku jak masz teraz: Ty, mąż, kochanek i jego żona... Jest jak jest, stało się, teraz należy zakończyć coś, by coś innego mogło się zacząć.. albo albo.. Bigamii u nas póki co nie ma.. Mąż lub ON. Z naciskiem na "lub". Pozdrowionka - i pamiętaj, nie wszyscy Ciebie potępiają!!

Pytasz czy jesteśmy razem. Formalnie jestem z mezem ale spotykam się z drugim czesto bo pracujemy razem ale spotkania intymne nie sa czeste max raz w tyg bo nie mamy jak i gdzie. On mieszka z zona, nie spotykamy sie poza pracą.

Excop masz rację z tym co piszesz. Czy przezyles cos takiego? Chcialabym wzniecic pozadanie wobec meza ale on mnie nie pociaga jest dla mnie jak brat. Nawet szczególnie nie rusza mnie fakt ze moglby kogos miec. Tylko zal mi mojej rodziny. Wiem ze musze zabic w sobie to pozadanie wobec drugiego inaczej bedzie tragedia. Po prostu musze wmowic sobie ze moje pragnienia sa chore i nie powinny miec miejsca. Problem w tym ze pewnie nie będę juz nigdy szczesliwa, ale i tak nie będę, z tym drugim tym bardziej.
Kiedys jak myslalam o seksie z innym to na sama mysl bolal mnie brzuch. A potem zaczelismy przekraczac granice powoli bardzo powoli.  On chcial szybciej ja po każdym "etapie" czulam sie zle ale potem szlam dalej. I teraz jestem tu w czarnej d... Naprawdę nienawidzę go za to ze mnie uwiodl czasem jade samochodem i płacze tylko wtedy moge poplakac.

kroteczka nie słuchaj niektórych opinii osób które jadem sypią, nie zrozumieją, sami zostali zdradzeni (większość).
Obyś potrafiła mu się oprzeć, ale gwarantuje... a przynajmniej tak mi się wydaje, ciężki okres się dopiero zacznie. Zaczniesz wspominać, itd itd... długa droga przed tobą. Ale pamiętaj, nie ty jedna na tym świecie z takim problemem.

to miej z nim romans, jak masz z tego powodu być szczęśliwsza.

Był taki pan - Joachim Knychała, któremu szczęście przynosiło mordowanie i pośmiertne wykorzystywanie seksualne kobiet. Skazano go na karę śmierci, wyrok wykonano.

Jaki przekaz? Nie zawsze możemy robić to, co przynosi nam szczęście

Dasz rade się przyznać. CO więcej, powiem Ci jak będzie: On prawdopodobnie na początku -w tym szoku, będzie skłonny Ci wybaczyć, a tak naprawdę - zamieść wszystko pod dywan, nie będzie świadomy tego co robi, będzie bał się zostać sam.
Potem, z czasem, zacznie dochodzić do niego jaką krzywdę mu wyrządziłaś i wtedy zaczną się kłótnie, pretensje, dojdą do głosu prawdziwe emocje..żal, może nienawiść.
Ty, ponieważ nie kochasz męża, w krótkim czasie odpuścisz, a w międzyczasie zaczniesz go obwiniać - najpierw podświadomie, a potem świadomie tłumaczyć mu, żeby "się ogarnął", bo masz dość itd. Zero empatii w stosunku do jego uczuć, tak jak nie masz jej teraz zdradzając.
W końcu rozstaniecie się, bo na tą chwilę nie ma w Tobie żadnej woli walki o małżeństwo, jesteś w nim z rozsądku (i pewnie z wygody). a jedyną szansą na zbudowanie czegoś byłaby Twoja prawdziwa skrucha i ogromna cierpliwość by znosić emocje męża, który ma do nich zresztą pełne prawo.

I teraz najlepsze dla Ciebie: Rzucisz go, zostawisz samego z tym wszystkim, byle mieć święty spokój. Poczujesz się lepiej, skoro zupa już się wylała, będziesz miała "czyściejsze sumienie".
Tak czy inaczej, zniszczyłaś człowieka. Długo będzie podnosił się po ciosie, który mu zadałaś. Ale ciebie to i tak nie będzie obchodzić, bo myślami jesteś gdzie indziej.

Zgadzam się w 200% z tym postem. Pewnie że można "tego jedynego pozanć za późno". Może zdarzyć się wiele innych rzeczy. Jeśli ktoś jest czegoś pewien, to faktycznie powinien o to walczyć, bo żyć w nieszczęściu do końca życia nikt by nie chciał. Nie powinno się tkwić w takim właśnie "bagienku" jakim jest wspólne z kochankiem oszukiwanie własnych rodzin.
Jednak jedyny sposób na jakąkolwiek walkę o cokolwiek, to poinformowanie małżonków o obecnym stanie rzeczy i "zakończenie czegoś, by coś innego mogło się zacząć". Inny sposób nie istnieje. Inaczej nic nie ma prawa się udać. Wszystko co jest budowane na kłamstwie, prędzej czy później runie. A będzie to bardzo bolesny upadek.

Nie ma sensu szukać tutaj powodów, przyczyn, szukać między sobą "bardziej winnego" i kochanek i kochanka tak samo tu winni. Oboje mają rodziny, oboje są dorośli, zdrowi na umyśle, nikt nikogo nie zmuszał do niczego, każda decyzja była ich wspólną decyzją. Świadomie zdecydowali się oszukiwać swoje rodziny, zdradzać i mieć w tylniej części ciała ich uczucia.

Ja bym jednak na miejscu autorki, najpierw poinformowała kochanka o swoich zamiarach. Powiedziałabym, że chce się rozwieść i tego samego oczekuje od niego, gdyż jest on miłością mojego życia i nie wyobrażam sobie tkwienia w jakimś ukrywanym po kątach romansie. Ciekawa jestem, czy podzieliłby ten optymizm...

kroteczko : Tu nie chodzi o mnie. A co do troski o samopoczucie męża to chyba sama w to nie wierzysz. Prędzej boisz się, że "sobie coś zrobi", jak sama napisałaś , a wtedy NA PEWNO pojawiłyby się wyrzuty sumienia u Ciebie. Wszystko by zepsuł:)

Jest w tym coś potwornego, jakiś rodzaj wynaturzenia, ale za wszystko co się robi jest cena do zapłacenia i ta sielanka z kochankiem nie będzie trwała wiecznie. Obyś za krótki czas nie była w tym miejscu, w którym jest obecnie Twój mąż.
Możesz być mocno zaskoczona, jak scenariusz lubi się powtarzać.

I jeszcze jedno: Powiedz, po co wychodziłaś za mąż za męża? Co Tobą kierowało? Skoro lubisz dominujących mężczyzn, a mąż taki nie jest.