Uwielbiam krótkie formy literackie, szukam czytelników. - Netkobiety.pl

Po latach przyznaję, że tak!

W niedzielny poranek zapraszam Was na spotkanie z pewną dziewczynką...

                                   Liluś czyli gdzie jesteś dziewczynko z zapałkami?

Wiecie jak to jest z pisarzami.Mają zawsze dużo czasu a przynajmniej lubią go mieć. Siedzą godzinami w jednym miejscu i myślą. Jak by tutaj napisać bestseller.
Nie jest to w ogóle łatwe. Dla wielu nawet niemożliwe. Spytacie, po co bestseller? Wiadomo, po jego napisaniu, każdy robi sie piękny, sławny i bogaty.
      Liluś pojawiła się u mnie pewnego deszczowego dnia, gdy zawinięta w najgrubsze swetry usiłowałam napisać wiekopomne dzieło. Opornie, mi to szło, byłam smutna a nawet troszeczke zła. Nikt nie dzwonił, herbata całkiem ostygła a na nosie zrobił mi sie duży pryszcz. Nagle usłyszałam:
- Dlaczego masz taka kwaśną  minę? Czy wszyscy dorośli muszą być zawsze smutni?
Popatrzyłam w kierunku skąd dochodził głos i bardzo się zdumiałam. Na dywanie siedziała dziewczynka.
Miała długie włosy złotego koloru, duże zielone oczy, lekko zadarty nosek i dżwięczny głosik. Wyglądała jak leśny duszek.
Nie wiem jak to się stało, ale zapytałam całkiem przytomnie:
-Skąd się tu wzięłaś?
Nie było to może zbyt grzeczne, ale wierzcie mi, byłam w szoku.
- jestem duszkiem dziewczynki, która mieszka obok. mam na imię Liliana, ale ona nazywa mnie Liluś.
- Zaraz, zaraz - usiłowałam zebrać myśli - rzeczywiście tuż obok mieszka dziewczynka, ma około 10 lat, ale wygląda całkiem inaczej. Ma krótkie ciemne włosy i brązowe oczy. czy to o niej mówisz?
-Oczywiście- przytaknęła z godnością i zaczęła rozglądać się wokół.
- To ja juz z tego kompletnie nie rozumiem. Przecież jesteście zupełnie inne.
-Ależ jesteś niedomyślna, jak na pisarkę, nie do uwierzenia. Przecież ja jestem wytworem jej wyobraźni- mój duszek westchnął z rozczrowaniem.- Ona chciałaby wyglądać tak jak ja!
Okazało się, że moja sąsiadka była ostatnio bardzo smutna. urodził jej sie nowy braciszek. Bazyli. To znaczy Tomek.
- To chyba powód do radości - odważyłam się wystękać, gdyż byłam wciąż w szoku.
- To jest jej czwarty braciszek- powiedziała z wyrzutem czarodziejka.
- Duża rodzina to dużo radości, nie powinna sie martwić. Zawsze chciałam mieć dużą rodzinę - dodałam
Ale mojego gościa już nie było.

cdn

Po jej odejściu przez chwilę nie mogłam dojść do siebie. Byłam coraz bardziej zaintrygowana. Wreszcie postanowiłam zmierzyć sobie gorączkę. Chyba byłam chora. To z pewnością były jakieś senne majaki. Zdałam sobie sprawę z tego, że Liluś wyglądał dokładnie tak, jak ja chciałam wyglądać, gdy byłam w wieku mojej sąsiadki. Temperaturę miałam normalną, ale w dalszym ciągu wydawało mi się, że jestem chora na grypę. Kręciło mi się w głowie, byłam oszołomiona.
Zrobiłam sobie świeżą herbatkę z cytryną, przekąsiłam kilka herbatników. Poczułam się lepiej. -To z pewnością był sen-pomyślałam.
Uspokojona otuliłam się dodatkowym pledem i zanurzyłam w krainie fantazji. Byłam wróżką, która spełnia życzenia potrzebujących. Oczywiście wyglądałam dużo lepiej niż w rzeczywistości. Wszystko było lepsze. Góry wyższe, jeziora szmaragdowe, trawa miększa a obłoki różowo-wrzosowe jak w filmie. Spałam dobrze.
Na drugi dzień poczułam się dużo lepiej.. Pogoda była zadziwiająco ładna. jak na listopadowy dzień wręcz piękna.  Miałam ochotę wziąć psa i iść na długi spacer w nieznane. Niestety, psa nie mam, ale niczym nie zrażona postanowiłam korzystać z dnia.
Po drodze na schodach spotkałam dziewczynkę o której opowiadała mi Liliana ze snu.
Nic nie powiedziała, gdy mijałyśmy się, ale miałam wrażenie, że mój widok ją speszył. Była to zwykła dziewczynka. Miała ciemne krótkie włosy, jasną cerę, niewielkie ciemne oczy i dość duże usta. Ubrana była bardzo skromnie.

 
Summerko, dziewczynka wychowana w rodzinie patologicznej wkrótce zamieszkała na działkach z rodzicami i licznym rodzeństwem. Narratorka z czasem zaprzyjażniła się i pomogła. Wszystko skończyło się dobrze. Brutalne realia cały czas mieszaja się z wyśnioną krainą szczęścia i urody.

Tekst Summerko jest luźno oparty na faktach usłyszanych w telewizji. Opowiadanie mówi o marzeniach, zderzeniu rzeczywistości z marzeniami, prawie do dobrego życia i sile dobrych relacji międzyludzkich.

Jabłko

rumiane
gładkie
chrupiące
słodkie
z nutką goryczki
kuszące
szare
chropawe
smakowite
na półce
leżące
lekko
zwiędłe
wciąż
pragnące
ciepła
rąk twoich
pokurczone
ciche
marzące
o chwili
spełnienia
później
wytchnienia

Dokładnie! Zgadzam się!

Jeszcze można dodać, że czeka na księcia cud w z różą w butonierce, a  tu  ropuch przebrzydły  próbuje skraść   jej serce:)

Podróże po Polsce

Bardzo dużo podróżuję, ale po Polsce jeżdziłam i jeżdżę z nieustającą radością i ekscytacją. Często dzięki przyjaciołom i konkursom literackim.

radosne
i smutne
czasem
melancholii
pełne
urok
wschodu
zachodu
błysk
radości
rozmów
nieśpiesznych
poetów żegnanie
po świt
bladoróżowy

samotne
czuwanie
na autobus
nocny
dworzec
w Lublinie
pijaczków
dwóch
nie na melinie
kłóci sie
o wódkę
na śmierć
i życie

stare dęby
wierzby
zasmucone
wiatrem
biczowane

krowy na
łąkach zielonych
zamyślone
kapliczki
przydrożne
świeżo
umajone

awantury
literackie
wyprawy
poszukiwania
miłości
po grób
przodków
prawdziwej

Dziękuję za odwiedziny, z zainteresowaniem czytam Twe posty. Ja piszę czasem jak szalona, z komórki, niektóre wiersze są po prostu szkicami. Pozdrawiam pana Łosia.

moje zachwycenia

książka
grzbietem
do góry
na parapecie
kot
wygrzewa
swe myśli
kosmate
wpadają
w pajęczyny
jazzu

marzę sennie
o podróży
orzeszkadza
kot
pot
zmęczenie
krew
się burzy
wiadomości
z radia
wrzeszczą

nadgarstek
smukły
czeka na
perfumy
i ciebie
jesteś

daleko
lepka
ciemność
czyha

Cieszę się, amatorzy jazzu maja z reguły jakiś wspólny mianownik.
Ten wiersz, właściwie napisany wczoraj trafił na gazetkę pewnej małej biblioteki w górach. Sąsiedztwo zacne bo i amerykańscy poeci i Wisława moja ulubiona. Chwalę sie, bo to zaiste dla mnie CUD. Zbliża się dzień poezji i dlatego.
Pozdrawiam Netkobietki.

Och, Wisława jest wielka i mogą ją oskarżać o co chcą. Japończycy ją wielbią i nie tylko. I nie chodzi tu o Nobla, on jej tylko pewne rzeczy ułatwił. I poeta jest dotąd żywy, póki go cytują, póki żywi emocje.
Ja osobiście bardzo wielbię Jana Kochanowskiego i cytuję często.

Tylko Doda próbowała wszystkich zadowolić i skończyła dość żałośnie . He he.
Ja za każdym razem wzruszam się nad "Wielkieś uczyniła pustki w domu moim, moja droga Orszulo..." Tak, prostota, czarująca języka polskiego.
A propos poetów i poezji jeszcze- czy jest coś lepszego od Twardowskiego- Spieszmy sie kochać ludzi,,,Poezja jest jednak potrzebna... na przekór brzydocie i chamstwu.

W szary dzień puszczam słoneczne wspomnienia. Pozdrawiam

południe
w słońcu

nieruchome
obłoki
powietrze
nabrzmiałe
muchy
brzęczą
kogut
zdobywca
pieje
szalony
pięknością
chwili
zachwycony

mrużę
oczy
błękitem
porażone
twoim
dotykiem
słońca
gorącem

leniwie
na
sąsiada
zerkam
nie tańczy
tanga
po piwie
splątany
język
i nogi
krzywe
rozkosz
chwili
soczystej
trawy
pod
stopami

biją
dzwony
na pogrzeb
czy
wypada
odchodzić
w takiej
chwili

Bardzo cenię sobie Twoje zdanie Klaudyno. Nawet gdyby było krytyczne. Pozdrawiam serdecznie

nie uciekniesz przed zyciem
kiedys i tak
powiesz mu TAK

Wesoly deszczyk

Po szybie plyna deszczu kropelki,
lecz w sercu nie smutno przecie.
Swiat w ich odbiciu taki niewielki,
zabawka najmniejsza na swiecie.

I snem Twoim byc...

Gdzies we Wszechswiecie, ponad
lukiem teczy Cie spotkalam.
Pierwsze slowa niesmiale ...

wiedzialam, ze to Ty.

I wyroslo potezne drzewo -
Naszym Dobrym Drzewem je nazwalam;
i pokochalam, i spelnily sie moje sny.

Nigdy nie mow: Za pozno

Nasza miłość, tak jesienna
Jak dojrzałych wina liście
Jak to słonko wciąż płomienna
Srebrem miękka jedwabiście

W ciepłe barwy przyodziana
W czułość słów i wiatru lekkość
Wspomnieniami przetykana
I dotyku dłoni miękkość

Nasza miłość obudzona
Lat minionych falowaniem
Ta jesienna, utrudzona

Czuła, tkliwa zakochaniem
Nasza miłość...

Moje Bieszczady

Ukochane moje i wysnione,
wciaz gorujecie nad marzeniem,
jestescie zycia mego sensem
i najpiekniejszym mym spelnieniem.

Dotknac Cie pragne i milowac,                                     
przytulic do serca moj Bieszczadzie,
ziemie Twa zyzna ucalowac,
tam, gdzie cien swoj Kiczera kladzie.

Na Wielkanoc wielkie sprzątanie ha ha

żegnajcie
przyjaciele
których
straciłam
żegnajcie
wrogowie
z którymi
walczyłam
żegnajcie
kochankowie
których
nie zapomniałam
żegnajcie
partnerzy
których
kochałam
żegnajcie
wspaniali
z którymi
nie byłam
żegnajcie
arcydzieła
których
nie skończyłam
żegnajcie
kobiety
którym
zazdrościłam

żegnaj
kobieto
którą byłam

Dziękuję Klaudyno za pointę. Fajnie jest być swiadomą kobietą. Pozdrawiam wszystkie swiadome kobiety i wszystkie, które dążą do tego. JOANNA

Teraz dopiero przeczytałam. Nie ma co! Niezły obrazek.   Sąsiad mógłby jednak zatańczyć, w końcu poszedł w tango:)

Ale  to nie  jest libertango?

To prawda Joanno! Piękno umiera, a  promienny uśmiech pozostał w pamięci.

do zobaczenia ! ta róża za ten wiersz joasiubasiu.

Dzisiaj listopadowo pozdrawiam i...

Dziś są moje urodziny
kotka przyszła w odwiedziny
szyby brzęczą
myszy piszczą
pewno coś w
kąciku niszczą
advocata się napiłam
bo na niego zasłużyłam
może na kawę przyjdzie kuzynka
dołożę drewna do kominka

Pozdrawiam dział fraszek ha ha

Joanno podoba mi się ten ostatni wiersz. Jest wirujący. Trochę bym zmieniła w tym miejscu, gdzie jest "panna złota"

He, he! Nie zauważyłam tego, bo czytam z telefonu:)

Nie znam na tyle tego języka. Wydaje się interesujący.