Dziewczyna mnie zostawiła - Netkobiety.pl

Głupiś synu i bez genitaliów. Panna się wkurzy że udało Ci się coś za jej plecami i rozwali Ci układ a ty idziesz do niej z fiutem w garści licząc że wyjęczysz choćby uśmiech. Ona ma Cię w dupie, ma w dupie czy żyjesz czy umrzesz i nawet jej powieka nie drgnie na twój wyjazd za to fakt że ustawiłeś go za jej plecami ją wkurwi.

Schowaj jaja do kieszeni.

Wiecie co... pisząc na tym forum nie liczyłem, że będziecie przytakiwać i się zgadzać. Liczyłem na to, że doradzicie itp. Zauważyłem jednak, że potraficie tylko wyzwać, wyżyć się i mieć o wszystko pretensje. Napisałem pytanie, a dostaje wirtualnie od was po pysku. Jeżeli tak ma działać to forum, to ja serdecznie dziękuje. Miłego wieczoru.

Cały czas Ci doradzamy a ty chłopaku robisz swoje i źle na tym wychodzisz. Dostałeś konkretną i bardzo dobrą radę, jedziesz do Anglii po cichu nic jej nie mówiąc żeby Ci nie przeszkodziła.

W sumie racja. Dostanie szału jak się dowie, że jestem w Anglii i wszystko załatwiłem za jej plecami, ale wtedy już mi nie będzie mogła przeszkodzić. Chociaż z drugiej strony, skoro mnie nie kocha i nie chce, to raczej powinno być jej na rękę, że wyjeżdżam. Przynajmniej nie będzie musiała mnie widzieć itp.

i wystraczy przeczytac moj wczesniejszy post...przewidzialem wszystko.dalej ciagniesz intryge ,zeby cos u niej wyzebrac,masakra jaki pizdus z Ciebie jest.ten wyjazd to dla Ciebie ostatnia deska ratunku ,aby sie z nia kontaktowac.a to pytanie czy jest jeszcze szansa....heh.jakis typek ja posowa dla ,ktorego Cie zostawila ,a Ty chcesz wyskoczyc z takim pytaniem. stary miej swoja godnosc. moje produkowanie sie jak rowniez Feversa,Bagsa,Dr. Burn'a jest bezcelowe.jestes prawie jak scooby. po co Ci porady jak robisz po swojemu.daj znac jak bardzo jeszcze sie upokorzyles przed nia. ona juz i tak nie ma do Ciebie szacunku.a jak kobieta nie ma szacunku to jak to sie mowi ch.... bombki strzelil.

Ranicie się nawzajem ona myśli ze ty kochasz koleżankę a ty myślisz że ona kocha tego faceta

jak ktoś nie jest zakochany to nie znaczy że jest wrogiem, myślicie zero-jedynkowo a świat taki nie jest.

Za 2-3 tygodnie wyjeżdżam. W najbliższych dniach będę kupował bilet. Dziwnie się toczy to nasze życie. Gdyby ktoś mi 1,5 miesiąca temu gdy byliśmy razem w UK powiedział, że teraz nie będę już z moją ex i sam wyjadę, to prędzej uwierzyłbym, że wygram szóstkę w totka. Ale tak widocznie musiało być. Mam nadzieje, że dzień wyjazdu będzie przełomowy i rozpocznę nowy rozdział w swoim życiu. Na pewno pierwsze miesiące będą ciężkie, ale trzeba przetrwać, żeby później nie żałować. A może uda mi się kogoś tam poznać w przyszłości. Jestem młody i to była do tej pory najtrudniejsza decyzja w moim życiu, ale nie miałem innego wyjścia. Chce się odciąć od byłej i zapomnieć. A fakt, że nie będę musiał oglądać z przyszłym facetem jest budujący.

Wyjazd to spełnione marzenie. Chciałeś tam być, mieszkać, pracować i będziesz. Ropoczynasz nowe życie. Nie ma tego złego co by na dobre nie wyszło.

Sorry, nie zaglądałem dawno na mój post, bo i czasu zbytnio nie mam.

Od mojego ostatniego wpisu, czyli od 1,5 miesiąca trochę się zmieniło, ale raczej w moim życiu, aniżeli w sprawach między mną a moją ex.

Podczas tego 1,5 miesiąca dużo zmieniło się też w mojej "głowie". Ale to też na pewno zasługa mojej ex, która trochę mi to ułatwiła swoim zachowanie, ale do rzeczy. Sytuacja wygląda tak, że obecnie moja była od 2 tygodni mieszka w UK i pilnuje dzieciaków swojego wujka tak jak miało być. Moja praca u tego właśnie wujka nie doszła ostatecznie do skutku, a to z powodu tego, że moja była poprosiła go, żeby mnie nie zatrudniał i on uszanował jej decyzję. Jej ciocia jednak przez którą to wszystko załatwiałem wkurzyła się na nią jak i na niego. Napisała mi, że i tak mnie tutaj ściągnie. Ale dałem sobie spokój. Wróciłem do swojej poprzedniej pracy, nie miałem czasu na myślenie i wszystko szło ok. I nagle zadzwoniła do mnie, że praca jest u drugiego wujka itp, żebym przyjeżdżał. Podszedłem do tego sceptycznie, bo pogodziłem się, że ona tam jest, ja tutaj zostałem i doszedłem do równowagi psychicznej i nie chciałem znów się sparzyć na tym, że nie pojadę. A jednak jadę 20 września mam wylot. Bilet już od 1,5 tygodnia zarezerwowany. Rzeczy pokupowane, walizka gotowa, na dniach załatwiam ubezpieczenie, kasa prawie uzbierana Nie ma odwrotu. Chociaż czasami zastanawiam się czy warto, bo naprawdę odzyskałem tę równowagę psychiczną. Nie użalam się już, potrafię się uśmiechać, żartować. Ja już nawet za nią nie tęsknie.

Ona jest z tym Tomkiem co wspominałem wcześniej. Wielka miłość itp. Żeby było śmieszniej, kilka dni temu dowiedziałem się, że on tam do niej jedzie i załatwiła mu tam pracę. Spoko, ale teraz najlepsze... leci tego samego dnia co i ja i tym samym samolotem hahaha. A jeszcze lepsze jest to, że moja była nie ma bladego pojęcia o tym, że ja tam przylatuje To się zdziwią Dowiedziałem się także, że pół roku o nią walczył itp.

Szczerze. Na ten moment naprawdę odzyskałem tę psychiczną równowagę. Przez jej chamskie zachowanie po rozstaniu. Przez jej wyzwiska w moją stronę, przez to co czyniła po rozstaniu, doprowadziła do tego, że nie mam ochoty jej widzieć. Po rozstaniu było ciężko. Sami zresztą wiecie. Jeszcze 1,5 miesiąca temu kombinowałem, jak wrócić do niej itp. Nie mogłem opanować się, żeby do niej nie napisać. A teraz? Nie utrzymujemy w ogóle kontaktu. Ja nawet nie mam zamiaru go zaczynać. Przełomowym momentem było chyba to jak się dowiedziałem, że oni naprawdę razem są i ona go kocha. To spowodowało chyba w dużej mierze, że spojrzałem na nią jak na łatwą dziewczynę, którą może mieć w takim razie każdy. Którą po 2,5 miesiącach po rozstaniu ze mną i będąc z nim od 1,5 miesiąca mówi, że go kocha. Po rozstaniu ją idealizowałem, a teraz widzę jej wady, do tego niezrozumiałe chamskie, niekiedy poniżej pasa zachowanie po zerwaniu i daje radę Nie twierdzę, że o niej nie myślę, bo tak nie jest. Ale to jest już inne myślenie. Mogę teraz z czystym sumieniem powiedzieć, że 2 miesiące temu byłem na samym dnie, rozpadłem się na kawałki, nie widziałem sensu życia, a teraz jest inaczej, jest lepiej. Pogodziłem się z tym, że nie jesteśmy razem. A to chyba także przełomowy moment, żeby się z tym pogodzić. Mnie udało się to niedawno, ale udało się Czuje do niej wielki uraz i żal. I nie chodzi mi o samo to, że zerwała, bo miała prawo. Ale o jej zachowanie po zerwaniu. Zresztą widać, że się zmieniła. Stała się taka "co to nie ja"... a ja nigdy nie lubiłem takich dziewczyn. Ciężko pewnie do tej pory by mi było, gdyby była wobec mnie fair, była ciągle sama i gdybym utrzymywał z nią dobry kontakt. A że żadna z tych rzeczy nie mam miejsca, to trochę mi to ułatwiła

Podsumowując: 20 września wylatuje do UK. Czyli za 2 tygodnie. Na razie pracuje tam gdzie poprzednio, odkładam kasę. Pójście do pracy też bardzo mi pomogło. Odzyskałem kontakty z przyjaciółmi, które po samym zerwaniu miałem bardzo napięte. Nie sądziłem, że doczekam momentu, kiedy chociaż ten ból będzie mniejszy. Żyje teraz dla siebie i jest mi dobrze samemu. Nie zamykam się na inne dziewczyny, chociaż mam w podświadomości taki uraz. Ale przejdzie Jestem optymistycznie nastawiony.

Zaczynasz nowe życie? Pracujesz już?

Ona to co najwyżej an koleżankę, ona nie jest osobą zdolną do związku, pewnie tego nowego też rzuci...

Hehe skąd ja to znam:) Mam to samo uczucie co ty tylko moje gołąbki szybciej razem zamieszkały bo już po 2 tygodniach jak wyczaiłem sprawę że ma innego za moimi plecami:)

Niektórzy nie mają żadnych granic... i tyczy to obu stron. Życie toczy się dalej, blizna na sercu pozostanie, ale rana się zagoi. Co parę dni muszę znosić widok jak ten jej nowy chłopak wrzuca albo to jej zdjęcie na facebooka albo ich wspólne. Nie wiem czy robi to po to, żeby mnie sprowokować, czy po to, żeby podkreślić to, że są szczęśliwi. Nie mam pojęcia. Jego sprawa. Ja sprowokować się nie dam. Dałbym mu tylko, dałbym im satysfakcję. Zawsze powtarzam jedno. Życie jest przewrotne i kiedyś to oni będą w mojej sytuacji.

Nie wiem ile posiedzę w Londynie. Pracuje u wujka mojej byłej, tak jak wiadomo. Nie poruszamy nawet tematu mojej ex. Raz tylko o to zapytał i mówił, że nie ma co się nie lubić z tym jej nowym, trzeba się jakoś dogadać. Powiedział mi też jedno zdanie, które zapadło mi w pamięci, kiedy mówił o nich to powiedział "nie wiadomo jeszcze co to będzie". Ja sam nie poruszam tego tematu z całą jej rodziną w ogóle. Ostatnio mnie tylko zapytał jej drugi wujek, czy miałem z nią kontakt, odpowiedziałem, że od 1,5 miesiąca nie. I koniec. Dla mnie to jest też niezręczna sytuacja, chociaż na ten moment już nie tak bardzo. Oni przyjęli mnie bardzo fajnie. Dostałem niestety niewielką stawkę na początek. Pracuje po 10 godzin dziennie, 6 dni w tygodniu. Z domu wychodzę 6:30 wracam po 19. Na budowie zasuwam jak beduin. A kasa nie jest tak wielka. Starczy mi na opłaty, wyżywienie i nie wiele zostaje. To już w Polsce pod tym względem miałem lepiej. Dlatego jeżeli do końca roku nie podwyższy mi stawki, wracam do kraju. Do rodziny i przyjaciół i do pracy, która na mnie czeka.

Zero kontaktu z mojej strony, z jej również. Ostatni jakoś w połowie sierpnia, cisza kompletna. Wcześniej tylko we wrześniu napisała, kiedy przyjeżdżam, to jej nic nie odpisałem. Ostatnio miałem urodziny, byłem pewny, że nie napiszę, bo czemu miałaby pisać, skoro "czuje do mnie pustkę" i jest taka szczęśliwa. Ale zdziwiłem się, wieczorkiem napisała mi życzenia urodzinowe... z grzeczności odpisałem, że dziękuje. Pokazała, że jednak ma trochę klasy. Plus dla niej.

Tobiasz, to standardowe zachowanie - zaskoczyłeś ją i zaimponowałeś jej (pewnie miała cię za pipkę), że wziąłeś się za siebie i tak szybko podniosłeś się po tym jak cię rzuciła. I jeszcze wykorzystałeś JEJ wujka. Po prostu chce sprawdzić, czy nadal może cię mieć jak skinie palcem, taka śmieszna damska próżność. Powiem ci jak to się dalej rozegra, bo to jest dopiero przygrywka do telefonu z jakimś smętnym pitu pitu tekstem, jaka to ona jest średnioszczęśliwa na obczyźnie i jakie to ona ma piękne wspomnienia z Tobą, z Polski. Ty się podjarasz, ona się podjara Twoim podjaraniem via telefon/sms/facebook ale suma summarum nic z tego nie będzie, pewnie się nawet z Tobą nie spotka.

PS. Wykorzystałeś jej wujka do swoich celów, to ona ma chyba też prawo do wykorzystania go do swoich?
PS2. Po xuj ty w ogóle chcesz się z taką swołoczą spotykać? Po co ty chłopie sobie nadzieję robisz, bo widzę jak przebierasz nóżkami, że a nuż im się nie układa... Naprawdę chcesz sobie życie z kimś takim zmarnować? Pliz...

Dzisiaj zadzwonił do mnie wujek mojej byłej/ mój szef. Żebym do nich przyszedł się napić, pogadać. I co mi ciekawego powiedział na wejściu. "Ale ten jej tomek to jest lamus". Mówił, że to taki lamus, że siedzi u nich i nawet się z nimi nie napije, bo wielce zmęczony, chociaż mówi, że nic tam nie robi u siebie w robocie. Mówi, że powiedział do mojej byłej jak byli u nich "gdzie ty miałaś oczy"... mówił, że ten związek długo nie przetrwa, że to nie jest to. Że niby jest ok, ale widzi po mojej byłej, że to nie jest to. Że on ciągle śpi, albo jest zmęczony, że cała ich rodzina go tak samo ocenia jak on, a to już nie jest przypadek. Miło mi się zrobiło, że lepsze zdanie mają o mnie. Mówił, że nie integruje się z ich rodziną w ogóle, że nawet w pracy nie jest ok u niego tak jak powinno, że ma wielkie wymagania co do pobytu tutaj...

I najlepszy tekst jej wujka. Siedzi ten tomek i jej wujek mówi do niego "przesuń się Marcin"... haha, ktoś tam powiedział, albo on nie wiem, że nie Marcin tylko Tomek, a wujek na to "będzie Marcin".. hehe

uspokój się, masz po prostu gorszy dzień. Jak chcesz to wyj do księzyca, powyżalaj się na forum, cokolwiek, tylko  NIE odzywaj się do ex.

Odezwiesz się do niej, niestety.

Po cholerę się podniecasz? Że jej mama i wujek wolą Ciebie? A jakie to ma znaczenie?

I będzie cię łapał, bo ty się nie chcesz uwolnić, tylko desperacko czekasz na sygnał od dziewczyny. Przestałeś się z nią kontaktować nie dlatego, że masz ją gdzieś, tylko dlatego, że uznałeś, że to najlepsza strategia, żeby ją odzyskać.

CBDO

odnowisz kontakt- wrócisz na 1szą stronę tematu

I stało się. Tydzień temu spotkałem się z moją byłą pierwszy raz od sierpnia. Nawiązaliśmy kontakt, ona zaproponowała, żebyśmy spotkali się na piwo na następny dzień. Nie wiedziałem czego się spodziewać, byłem bardziej nastawiony sceptycznie. Spotkaliśmy się od razu po pracy. Poszliśmy do pubu. Jedno piwo, drugie, trzecie. Sama chciała jeszcze zostać. Po drugim chciałem już iść, a ona że jeszcze jedno. I tak nasze spotkanie trwało 4,5 godziny. Atmosfera spotkania zaskoczyła mnie kompletnie. Było tak jak za naszych najlepszych czasów. Pełno śmiechu, wspomnieć i niekończące się rozmowy. Padło wiele dużo słów z jej strony. Że nie kocha tego swojego chłopaka. Że jej rodzina bardziej mnie lubi. Że jest mu z nim dobrze, ale go nie kocha. Że jest dla niej dobry, ale ona mu odwala, i że prowokuje kłótnie i brakuje jej kłótni ze mną. Mówiła, że stęskniła się za mną, że już dawno chciała napisać, ale ona nawet w związku pierwsza nie pisała, taki uraz po pierwszym chłopaku. Ogólnie była bardzo zazdrosna o moją dziewczynę, która jest w Polsce. Ciągle wypytywała, czy kocham ją bardziej niż ją, czy jestem z nią szczęśliwy, jak do niej mówię itp. Mówiła, że z nikim dawno jej się tak dobrze nie rozmawiało jak ze mną. Próbowała mi wmówić, ale tak z uśmiechem, że bym do niej wrócił. Pytała tak pół serio, pół żartem czy bym wrócił, ja powiedziałem, że nie, że nie skrzywdziłbym dziewczyna. Zapytałem czy ona by wróciła, to powiedziała, że nigdy nic nie wiadomo. Mówiła, że jak na święta nie pojadę do Polski to żebym przyszedł do niej i jej rodziny na święta. Mówiła, że głupio jej, że mi nie pomogła z tym wyjazdem. Ogólnie spotkanie bardzo pozytywne. Jak wracaliśmy złapała mnie pod rękę, w autobusie się przytuliła, ale do niczego nie doszło na całe szczęście. Naprawdę nie sądziłem, że razem spędzimy jeszcze tak czas. Od tamtej pory minął tydzień, czasem piszemy sms, ale raczej to ja piszę pierwszy, bo ona rzadko, kiedy pisze pierwsza.

Jednak jedno mnie boli. Boje się znów zaangażować, wiadomo chciałbym znów się spotkać, ale boje się napisać i zaproponować, bo boje się, że odmówi. Bo raz po spotkaniu już chciałem, ale napisała, że nie może, bo jest cały dzień zawalona. Akurat to mogłem zrozumieć, bo już przed pierwszym spotkaniem mówiła, że do końca tygodnia jest zawalona pracą. Po rozstaniu dużo się wydarzyło i ja boje się, że znów się mną zabawi. Niby jak piszemy sms jest ok. Gadaliśmy o jakimś naszym filmiku, to napisałem jej, żeby lepiej usunęła, to napisała, że nigdy. Nie wiem co mam o tym wszystkim myśleć. Gdyby tak naprawdę jej zależało, to sama zaproponowałaby spotkanie kolejne albo pisała do mnie. Boje się znów cierpieć i trzymam to teraz na dystans. Stałem się tak wyczulony po rozstaniu. Za dużo krzywdy się stało, żebym teraz mógł zaufać tak jak kiedyś...

Pewnie gdybym był w Polsce to teraz byśmy byli razem, a tak na odległość to piszemy praktycznie codziennie, ale nic więcej. Dzieli nas jakieś 1700 km. Ale i tak to raczej nie jest ta dziewczyna, nie czuje przy niej tych motylków, tego ukucia w sercu. Tego co czułem przy mojej ex. Ale moja ex jest strasznie zazdrosna i nawet nie stara się bardzo z tym kryć.

Doradzicie? Sprawa jest ważna...

Jak nie zaryzykujesz nigdy nie będziesz wiedział....
Jak zaryzykujesz możesz sie rozczarować ...
Wybrać musisz Ty sam...tak jak czujesz...

Odnosze wrazenie ze sam nie wiesz co chcesz .szef ci mowi ,twoja byla ci mowi, kazdy ci mowi ,a ty uderz sie w piersi i posluchaj  sam siebie .to ty musisz wiedziec czego chcesz i z kim chcesz byc .musisz sam wiedziec gdzie angazowac swoje uczucia zeby sie potem nie okazalo ze twoja dziewczyna znow sobie zrobi odskocznie i na jakis czas wezmie innego faceta a ty na polke odstawiony .Dla mnie to nienormalna sytuacja .

Tobiasz

Ja na Twoim miejscu nigdy nie zrobiłbym pierwszy kroku i zaproponował to co chcesz zaproponować. Nie słuchaj wujków. Co oni wiedzą oprócz tego co im Ona powie?? NIC. Nie znają Twojej historii.

Poczekaj cierpliwie na to jak się rozwinie sytiacja z jej obecnym partnerem. Tyle czasu wytrzymałeś to i to wytrzymasz.

Bądź chłodny tak jak ja:) Ale nie mogą być to  pozory a prawdziwa postawa wewnętrzna. I albo sie okaże, że jej zależy ponad wszystko, a jak nie to ten chłod pozwoli Ci dalej zachować równowagę i nie spłoniesz ponownie. Zawsze zyskujesz

Nie inicjuj z nią tych kontaktów. Bądź. Chłodnym.

Przepraszam, ale Ty nie masz pojęcia co ona czuje. Nie myśl tak. Ty wiesz tylko to co Ty czujesz.

Tak to nasze konto bo chce mieć w Tobie "przyjaciela".

Przerabiamy to samo teraz. Bądź silny. MUSISZ.

Jeszcze kilka  słów - jestem w podobnej sytiacji, ale nauczyłem się już interpretować pewne zachowania:

Moim zdaniem. Jak ktoś kto porzuca i czuje po czasie, że zrobił największy błąd w swoim życiu to robi WSZYSTKO by spróbować wrócić. Odrzuca dumę, wstyd tylko działa. Ona czuje, że ją kochasz. Bo nie oszukujmy się jest tak. Gdyby moja pwiedziała do mnie, że  czuje że do niej nie wrócę bo sobie dobrze radzę odczytałbym to tak: Wiem co do mnie czujesz i liczę na to, że mnie poprosisz o powrót, ale sama nigdy tego nie zrobię bo lubię kontrolować sytuację i zachować w naszych relacjach pozycję dominującą zawsze. Poza tym nigdy nie przyznam się do błędu, który popełniłam. NIGDY- Taka duma i honor.

Tekst z tym kontem - wydaje się, że ona nie czuej tego, że Ciebie straciła. Tu jest sedno. Nie robiłbym nic tylko żył żył i jeszcze raz żył! (ja tak robię - zdaje egzamin. Ale u mnie dopiero początki

3maj się!

Ale to nie zmiania faktu, że tylko on wie co on czuje i tylko ona wie co ona czuje :-) Na pewno nie czują w tym momencie tego samego. 100%. Niestety wiem jak to jest, ale osoba porzucona czesto podświadomie myśli, że wie co czuje ta druga strona. Pewnie to  normalne. Niestety to  jest nadzieja. Można ją  mieć, tylko trzeba trzeba mieć MOCNĄ świadomość tego, że prawdopodobnie taka osoba się myli  Dlatego ja nie robię nic. Wolę się miło zdziwić niż ponownie niemiło rozczarować...

Nie snuj domysłów. Nic to nie da. Będziesz stał w miejscu. To co Ci się WYDAJE co ktoś czuje jest b. niebezpieczne. Wiem to. Jest zazdrosna bo kobiety są zazdrosne jeżeli traktują kogoś jak swoją własność. W związku jest to fajne, jeżeli jest to zdrowa zazdrość. Kobieta nie mus Ciebie kochać by być o Ciebie zazdrosna - pewne. Skąd wiesz, czy jest o nią zazdrosna? Bo Ci pwiedziała? Czy powiedziała wujkowi? Twoja hostoriapokazuje, że to co ona mówi powinieneś brać z lekką dozą nieufności.

Masz wrażenie bo chciałbyś, żęby tak było. Sorki ale wujek nie zna Waszej historii nie ma prawa tak mówić. Nie słuchaj go.  Interpetujesz pewne jej zachowania jak  i wujka jako sygnały, że powinieneś spróbować. OK. A jak Ci powie, że nie nic z  tego nie będzie, że cche być Twoją przyjaciółką, że bardzo Ciebie lubi i nie chce tracić kontaktu i nie wyobraża sobie życia bez Ciebie, a le nie możecie być parą, to czy jesteś gotowy na wybucie sobie jej z głowy raz na zawsze?? Bo ona wtedy "zatankuje" swoją baterię Tobą na kolejny okres... Będzie miała świadomość, że nadal ją  kochasz i to jej wystarczy.

Odpowiedz sobie sam.

Może być inaczej.

Kwestia tego ile jesteś w stanie zaryzykować iczy tego chcesz.

Proszę odczekaj trochę czasu. Nie  podejmuj decyzji teraz

Nie obraź się, ale cały czas szukasz argumentów ZA. To czuć w tym co piszesz.

To, że jest zazdrosna nic nie znaczy - 100% pewne. Nie traktuj tego jako coś ZA.

Nie cofniesz się do pierwszej strony. Jesteś już bogatszy o nowe doświadczenia. Ale to będzie moim zdaniem oznaczało, że nigdy już nie powinieneś mieć z nią nic wspolnego NIC.  I to będzie tylko po Twojej stronie. Bo ona nadal będzie się z Toba kontaktować. - 100% Pewne. Jesteś na to gotowy?

To nadal może być podręcznikowy przykład rozstania. Wśród tych wielu tematów, które przeczytałem. One zawsze szukają kontaktu, jeżeli czują, że mu nadal zależy, też często nie po to by wrócić. Podtrzymują to. Inaczej jest tylko w sytuacjach gdy facet je bił, pił, generalnie miały z nim udrękę. Wtedy nie szukają kontaktu.

Ty jesteś z tą dziewczyną??

Nie reaguj ambicjonalnie. Staram się spojrzeć na to jako osoba 3-cia.

Mam nadzieję, że nie jesteś z tą dziewczyną w PL pisząc powyższe słowa......