Czy istnieje życie po śmierci? - Netkobiety.pl

Picea napisał/a:

2- Kara śmierci za nieposłuszeństwo Adama "Bóg mówi umrzecie... a waż na pewno nie umrzecie" Dlaczego Bóg miałby nie powiedzieć prawdy Adamowi? Czy to uczciwe?
Gdzie tu jest mowa o piekle czy duszy nieśmiertelnej? Właściwie to powinniście być wdzięczni Szatanowi i Adamowi, bo dzięki ich nieposłuszeństwu wobec Boga człowiek umiera i idzie do nieba.

Bóg nie musiał wykładać całej teologii Adamowi (o tym już pisałem), natomiast Adam miał zaufać nawet w kwestiach których nie rozumiał. Może powinnaś mieć pretensje, że Bóg nie powiedział Adamowi, że umrze dopiero za 9030 lat. Może powinnaś też zauważyć, że nic nie powiedział o zmartwychwstaniu a przecież powinien powiedzieć. Mało tego nie powiedział, że szatan przyjdzie go kusić, że Jezus będzie musiał za niego umrzeć, że będzie musiał ciężko pracować i żeby uważał na Ewę bo ona może ulec i namówić go...Czy Adam mógł rozumieć co to jest śmierć?

Picea napisał/a:

Nie muszę się odnosić do fragmentów które cytowałeś z tak zwanego NT dlatego, że już napisałam, że zgadzam się z nimi, z tym, że została otworzona przed ludźmi możliwość pójścia do nieba. Powtórzę się, że taką możliwość otworzył dopiero Jezus.
Dlaczego tak twierdzę?  czy mam jeszcze raz cytować te wersety? Jana 3:13 i Dzieje 2:34?
Może wyrazisz jak te słowa rozumieją protestanci?

Na razie nie będę nic wyrażał, podałem wiele fragmentów które mówią wprost o życiu po śmierci o tym, że człowiek ma świadomość poza ciałem a nawet o piekle i wiecznych mękach w nim. Dopóki się do nich bezpośrednio nie odniesiesz nie zamierzam odpowiadać na dalsze twoje pytania zwłaszcza takie które nic nie wnoszą do dyskusji. Nie pozwolę dłużej na to żebyś przenosiła ciężar rozmowy na mnie bo to jest nie uczciwe. Obiecałaś, że odniesiesz się do wszystkich moich fragmentów jeśli ja odniosę się do Twoich więc bądź słowna.

mtmtc
Nie wkładaj w moje usta (i nie uogólniaj) słów których nie użyłam - mam, tu na myśli, uwaga cytat Twoich słów: "bajki opowiadane przez Boga".
Nie wiesz co to jest wizja lub inaczej widzenie? Cóż... zapoznaj się na przykład z takimi fragmentami
Rodzaju 15:1 "doszło Abrama w widzeniu następujące słowo Pana..."
Rodzaju 46:2 "rzekł Bóg do Izraela w widzeniach nocnych..."
Dzieje 10:3 "ujrzałem wyraźnie w widzeniu za dnia..."
Daniela 1:17 "Daniel zaś znał się na wszelkiego rodzaju widzeniach i snach." Przykładów jest więcej
Widzenie to obraz lub scena utworzona w czyimś umyśle w niezwykły sposób, za dnia lub w nocy, czasami w uniesieniu.
Jeszcze raz powtórzę:
Spotkanie Jezusa z Mojżeszem Piotr najpierw zrozumiał dosłownie (chciał postawić im namioty) ale.... co Jezus zapowiedział?
Jezus wcześniej zapowiedział uczniom, że ?Zaprawdę wam mówię, że wśród stojących tutaj są tacy, którzy na pewno nie zakosztują śmierci, dopóki wpierw nie ujrzą Syna Człowieczego przychodzącego w swoim królestwie? (Mateusza 16:28).
Kilka dni później miało miejsce owo wydarzenie. Łukasza 9: 28 "Istotnie, około ośmiu dni po tych słowach wziął Piotra i Jana, i Jakuba i wspiął się na górę, aby się modlić. 29 A gdy się modlił, zmienił się wygląd jego oblicza i jego odzienie stało się olśniewająco białe. 32 A Piotra i tych, co byli z nim, zmorzył sen; ale gdy się zupełnie przebudzili, ujrzeli jego chwałę oraz stojących z nim dwóch mężczyzn."
Czy Jezus dosłownie wtedy przyszedł w swoim królestwie? Nie.
Później o tym przeżyciu Piotr napisał, że tamtej nocy był jednym z ?naocznych świadków wspaniałości? Jezusa ? ujrzał przecież przedsmak jego chwały jako niebiańskiego Króla
2 Piotra 1:16-19
"16 Z mocą i obecnością naszego Pana, Jezusa Chrystusa, bynajmniej nie zapoznaliśmy was przez pójście za zręcznie wymyślonymi fałszywymi opowieściami, lecz przez to, że staliśmy się naocznymi świadkami jego wspaniałości. 17 Albowiem od Boga, Ojca, otrzymał on szacunek i chwałę, gdy od wspaniałej chwały przyniesiono mu takie oto słowa: ?To jest mój syn, mój umiłowany, którego ja sam darzę uznaniem?. 18 Właśnie te słowa przyniesione z nieba usłyszeliśmy, będąc z nim na świętej górze.
19 Mamy więc słowo prorocze tym bardziej potwierdzone, a wy czynicie dobrze, gdy zwracacie na nie uwagę jak na lampę świecącą w ciemnym miejscu ? aż dzień zaświta i wzejdzie jutrzenka ? w waszych sercach. "
Największe znaczenie miało oświadczenie Boga : "To jest mój Syn, umiłowany, którego darzę uznaniem, jego słuchajcie".
Sam nakaz Jezusa ? żeby apostołowie nikomu nie opowiadali tej wizji, dopóki nie zostanie wskrzeszony z martwych ? dowodzi, iż jego wywyższenie i obdarzenie chwałą miało nastąpić dopiero po zmartwychwstaniu.

Jeśli Jezus nie chciał żeby wierzyli w życie po śmierci to wyraźnie powinien powiedzieć, że nie ma. Gdzie Jezus powiedział, że nie ma życia po śmierci? Ja Ci podałem fragmenty gdzie powiedział, że jest. Nie mogę tak po prostu przyjąć takiego tłumaczenia, że to tylko przenośnia, że to nie prawdziwa historia. Dlaczego mam przyjąć taki sposób myślenia, co może mnie do tego skłonić, autorytet twojej organizacji? Wolę wierzyć, że Jezus prawdę mówił a nie zmyślał.
Wkładam w twoje usta wnioski które same się nasuwają a być może Ty się nad tym zastanawiasz do czego taki poglądy doprowadzają.

mtmtc napisał/a:

Picea napisał/a:

2- Kara śmierci za nieposłuszeństwo Adama "Bóg mówi umrzecie... a waż na pewno nie umrzecie" Dlaczego Bóg miałby nie powiedzieć prawdy Adamowi? Czy to uczciwe?
Gdzie tu jest mowa o piekle czy duszy nieśmiertelnej? Właściwie to powinniście być wdzięczni Szatanowi i Adamowi, bo dzięki ich nieposłuszeństwu wobec Boga człowiek umiera i idzie do nieba.

Bóg nie musiał wykładać całej teologii Adamowi (o tym już pisałem), natomiast Adam miał zaufać nawet w kwestiach których nie rozumiał. Może powinnaś mieć pretensje, że Bóg nie powiedział Adamowi, że umrze dopiero za 9030 lat. Może powinnaś też zauważyć, że nic nie powiedział o zmartwychwstaniu a przecież powinien powiedzieć. Mało tego nie powiedział, że szatan przyjdzie go kusić, że Jezus będzie musiał za niego umrzeć, że będzie musiał ciężko pracować i żeby uważał na Ewę bo ona może ulec i namówić go...Czy Adam mógł rozumieć co to jest śmierć?

Mocno przegiąłeś, bo według Biblii Adam żył 930 lat Rodzaju 5:5

Tak nie musiał Bóg "wykładać całej teologii", ale zawsze Bóg ostrzegał jaka kara za co kogo może spotkać- bo Bóg działa uczciwie, nie ukrywa prawdy. Adam dokładnie rozumiał czym była zapowiedziana śmierć dlatego, że zwierzęta umierały. Były i żyły a po śmierci przestawały istnieć. Życie Adama wiązało się z okazywaniem posłuszeństwa a zapowiedzianą karą był właśnie koniec życia a nie przeniesienie się w inny wymiar. Adam który umarł z wyroku Bożego (sprawiedliwego) nie ma nadziei na zmartwychwstanie. Chyba nie wątpisz w słuszność Bożych wyroków?  A może uważasz, że Bóg zmieni zdanie?

Nie muszę się odnosić do fragmentów które cytowałeś z tak zwanego NT dlatego, że już napisałam, że zgadzam się z nimi, z tym, że została otworzona przed ludźmi możliwość pójścia do nieba. Powtórzę się, że taką możliwość otworzył dopiero Jezus.
Dlaczego tak twierdzę?  czy mam jeszcze raz cytować te wersety? Jana 3:13 i Dzieje 2:34?
Może wyrazisz jak te słowa rozumieją protestanci?

Picea napisał/a:

mtmtc napisał/a:

Kiedy zwierzęta umierały? Przeniesienie się w inny wymiar nie jest karą. Grzech Adama nie wiązał się z wiecznym potępieniem tylko ze śmiercią ciała i duszy (duszy od razu a ciała po latach). Jak zauważyłaś Bóg nie mówił o tym kiedy i jak umrze. Możesz komentować, że to nie uczciwe ja myślę, że mówił tyle ile Adam mógł zrozumieć.

A kiedy zwierzęta nie umierały?
A gdzie jest mowa o przeniesieniu się w inny wymiar? A dlaczego doskonały Adam nie trafił do piekła, a niedoskonali ludzie mają tam się znajdować?
Uważasz, że my niedoskonali możemy teraz więcej zrozumieć (pracując tylko kilkoma % mózgu) niż doskonały Adam = doskonały umysł?

Nie było śmierci przed grzechem czyli w raju zanim Adam zgrzeszył. Naprawdę ŚJ myślą, że zwierzęta umierały w raju czy sama to wymyśliłaś? W Biblii jest mowa o przeniesieniu się w inny wymiar. A gdzie jest napisane, że Adam był doskonały (nie twierdzę, że nie był ale w jakim sensie) i co ma wspólnego doskonałość z procentami używanego mózgu? Jak nie cytujesz to od razu widać jaki jest naprawdę Twój sposób myślenia, masz zaległości z podstaw Biblii. " A dlaczego doskonały Adam nie trafił do piekła, a doskonali ludzie mają tam się znajdować?" O co Ci chodzi w tym zdaniu i do czego zmierzasz?

mtmtc napisał/a:

Picea napisał/a:

A kiedy zwierzęta nie umierały?
A gdzie jest mowa o przeniesieniu się w inny wymiar? A dlaczego doskonały Adam nie trafił do piekła, a niedoskonali ludzie mają tam się znajdować?
Uważasz, że my niedoskonali możemy teraz więcej zrozumieć (pracując tylko kilkoma % mózgu) niż doskonały Adam = doskonały umysł?

Nie było śmierci przed grzechem czyli w raju zanim Adam zgrzeszył. Naprawdę ŚJ myślą, że zwierzęta umierały w raju czy sama to wymyśliłaś? W Biblii jest mowa o przeniesieniu się w inny wymiar. A gdzie jest napisane, że Adam był doskonały (nie twierdzę, że nie był ale w jakim sensie) i co ma wspólnego doskonałość z procentami używanego mózgu? Jak nie cytujesz to od razu widać jaki jest naprawdę Twój sposób myślenia, masz zaległości z podstaw Biblii. " A dlaczego doskonały Adam nie trafił do piekła, a doskonali ludzie mają tam się znajdować?" O co Ci chodzi w tym zdaniu i do czego zmierzasz?

1- Dlaczego zwierzęta umierają? Czyżby zgrzeszyły tak jak Adam? A może przez jego grzech przyszła na nie śmierć? Nie rozumiem twego zdania.

2- korzystaj trochę z logicznego myślenia
Zgadzasz się, że Adam był doskonały a jednocześnie mnie pytasz gdzie to jest napisane? Zaznaczasz, że w pewnym sensie tak, ale nie kończysz zdania - w jakim sensie? Czekam na biblijne uzasadnienie.
Czy zgadzasz się z tym,że obecnie człowiek nie wykorzystuje w pełni możliwości mózgu? Przynajmniej tak twierdzą uczeni. W doskonałym człowieku wszystko funkcjonowało doskonale, więc miał doskonały mózg i umysł.To jest logiczne.

3- niestety nie czytasz ze zrozumieniem
Ja nie napisałam, że doskonali ludzie mają trafiać do piekła. Napisałam, że (według tych co wierzą w piekło) jest to kara dla ludzi NIEDOSKONAŁYCH -patrz wyżej na cytat moich słów.

4- póki co widać, że nie do końca znałeś relację o Saulu, do której się wczoraj już nie odniosłeś, więc może zdobądź te podstawy Biblii, skoro się na coś powołujesz.

Kiedy zwierzęta umierały? Przeniesienie się w inny wymiar nie jest karą. Grzech Adama nie wiązał się z wiecznym potępieniem tylko ze śmiercią ciała i duszy (duszy od razu a ciała po latach). Jak zauważyłaś Bóg nie mówił o tym kiedy i jak umrze. Możesz komentować, że to nie uczciwe ja myślę, że mówił tyle ile Adam mógł zrozumieć.

A kiedy zwierzęta nie umierały?
A gdzie jest mowa o przeniesieniu się w inny wymiar? A dlaczego doskonały Adam nie trafił do piekła, a niedoskonali ludzie mają tam się znajdować?
Uważasz, że my niedoskonali możemy teraz więcej zrozumieć (pracując tylko kilkoma % mózgu) niż doskonały Adam = doskonały umysł?

Nie było śmierci przed grzechem czyli w raju zanim Adam zgrzeszył. Naprawdę ŚJ myślą, że zwierzęta umierały w raju czy sama to wymyśliłaś? W Biblii jest mowa o przeniesieniu się w inny wymiar. A gdzie jest napisane, że Adam był doskonały (nie twierdzę, że nie był ale w jakim sensie) i co ma wspólnego doskonałość z procentami używanego mózgu? Jak nie cytujesz to od razu widać jaki jest naprawdę Twój sposób myślenia, masz zaległości z podstaw Biblii. " A dlaczego doskonały Adam nie trafił do piekła, a doskonali ludzie mają tam się znajdować?" O co Ci chodzi w tym zdaniu i do czego zmierzasz?

1- Dlaczego zwierzęta umierają? Czyżby zgrzeszyły tak jak Adam? A może przez jego grzech przyszła na nie śmierć? Nie rozumiem twego zdania.

2- korzystaj trochę z logicznego myślenia
Zgadzasz się, że Adam był doskonały a jednocześnie mnie pytasz gdzie to jest napisane? Zaznaczasz, że w pewnym sensie tak, ale nie kończysz zdania - w jakim sensie? Czekam na biblijne uzasadnienie.
Czy zgadzasz się z tym,że obecnie człowiek nie wykorzystuje w pełni możliwości mózgu? Przynajmniej tak twierdzą uczeni. W doskonałym człowieku wszystko  funkcjonowało doskonale, więc miał doskonały mózg i umysł.To jest logiczne.

3- niestety nie czytasz ze zrozumieniem
Ja nie napisałam, że doskonali ludzie mają trafiać do piekła. Napisałam, że (według tych co wierzą w piekło) jest to kara dla ludzi NIEDOSKONAŁYCH -patrz wyżej na cytat moich słów.

4- póki co widać, że nie do końca znałeś relację o Saulu, do której się wczoraj już nie odniosłeś, więc może zdobądź te podstawy Biblii, skoro się na coś powołujesz.

Rzymian 8,2-13 ?Chociaż ciało jest martwe z powodu grzechu, jednak duch jest żywy przez usprawiedliwienie? ?ożywi i nasze śmiertelne ciała ? ?tak więc bracia, nie jesteśmy dłużnikami ciała żeby żyć według ciała?
Tutaj masz wyraźnie pokazane, że ciało jest już martwe z powodu grzechu ale duch jest ożywiony. Rozróżnienie pomiędzy ciałem a duchem gdzie znaczenie śmierci nie jest tak oczywistą sprawą jak myślicie. Poza tym ciało może być martwe a duch żywy.

apostoł Paweł napisał " ci którzy żyją według ciała myślą o tym co cielesne..." 8:5 "zamysł ciała to śmierć" "zamysł ciała jest wrogi Bogu".  Osoby do których ten list był skierowany żyły zwyczajnie fizycznie, tak jak my. Paweł opisywał, że ludzie, którzy za życia koncentrują się wyłącznie na życiu cielesnym (czyli nie na sprawach duchowych) są martwe w oczach Boga, nie mają nadziei na przyszłe życie.  "Myślenie ducha" jest wtedy gdy poddajemy się pod wpływ i kierownictwo ducha Bożego. Słowa te w żaden sposób nie mówią o tym, że coś żyje po śmierci ciała.

1 Koryntian 9,27 ?Ale umartwiam ciało swoje?
Znowu znaczenie śmierci które nie koniecznie jest końcem życia oraz traktuje swoje ciało jak tylko część siebie.

Paweł za życia umartwiał swoje ciało, nie napisał tych słów po swojej śmierci. Mają one zastosowanie za życia tu na ziemi. Nie mówią nic o życiu po śmierci. List ten był skierowany do żywych ludzi. Przypominam, że rozmawiamy o tym co się dzieje po literalnej śmierci.

Kolosan 3,3-5 ?Umarliście a życie wasze ukryte jest wraz z Chrystusem?

według jakiego przekładu to cytat? List do Kolosan nie był skierowany do umarłych, a do żywych, więc w tych słowach nie ma nic o stanie umarłych, a o tym jak za życia chrześcijanie mogą "umrzeć".

2 Kor. 4, 16-18 ?bo choć nasz zewnętrzny człowiek niszczeje, to jednak ten nasz wewnętrzny odnawia się każdego dnia? albowiem to co widzialne jest doczesne a to co niewidzialne jest wieczne?
Kolejny fragment w którym Paweł opisuje, że człowiek to nie tylko ciało i energia jakaś tam, ale nazywa to co w nas czyli wewnętrzny człowiek który jest wieczny.

Mój wewnętrzny człowiek żyje dopóki żyje moje ciało. Moje myślenie i działanie zakończy się z chwilą fizycznej śmierci. Wewnętrznym człowiekiem można nazwać to co nie materiale z związane z życiem czyli np. nasza osobowość, wartości którymi kierujemy się w życiu, nastawienie umysłu, które kieruje nas ku sprawom duchowym. To co widzialne czyli to co możemy zobaczyć literalnym wzrokiem inaczej mówiąc sprawy materialne... a to co niewidoczne, to koncentrowanie się na wartościach duchowych, to "gromadzenie sobie skarbów w niebie"

2 Kor. ?Jesteśmy więc pewni ufności i woleli byśmy raczej wyjść z ciała i zamieszkać u Pana?
Czyli ciało to tylko namiot w którym mieszkamy.
Filipian 1, 23-24 ?Pragnę się rozstać z życiem i być z Chrystusem bo to daleko lepiej. Lecz z drugiej strony pozostać w ciele?
Znowu rozstanie z życiem nie jest utratą świadomości ale oznacza bycie z Chrystusem a ciało jest tylko namiotem w którym przebywa człowiek.

2Koryntian 5:2-4 "w tym doczesnym namiocie wzdychamy pragnąc przyoblec się w domostwo
nasze, które jest z nieba.." Po raz czwarty powtórzę, że zgadzam się z tym że ludzie tacy jak np. apostoł Paweł mają powołanie niebiańskie - czyli żyją w niebie. Przecież pisałam już, że Chrystus otworzył taką możliwość - naprawdę nie doczytałeś tych moich słów? Ale te słowa nic nie wnoszą do tematu co się działo po śmierci z ludźmi przed Jezusem ani z całą resztą. Nie mówią o jakimś innym miejscu przebywania a konkretnie o niebie.

Apokalipsa 6, 9-11 ?widziałem pod ołtarzem dusze zabitych dla Słowa Bożego i dano każdemu z nich szatę białą? Dusze istnieją nie w pamięci Boga ale naprawdę.

Heh te słowa świadczą, że duszę można zabić. Zgadza się to więc z cytowanym przeze mnie fragmentem z Ezechiela 18:4 "dusza, która grzeszy ta umrze" BG, a że wszyscy ludzie są grzeszni więc wszystkie dusze umierają. Wiedział o tym również apostoł Paweł bo cytował wypowiedź z Rodzaju 2:7 BG "tak nawet jest napisane, że pierwszy człowiek Adam stał się duszą żyjącą" 1Koryntian 15:45. Martwe dusze, to martwi ludzie. Nie uważasz chyba, że w niebie leżą cielesne martwe ciała. Nie zapominaj, że w ostatniej księdze biblijnej jest wiele symboli. Zresztą omawianie jej treści to inny temat.

Apokalipsa 7,9-17 ?to są ci co przychodzą z wielkiego ucisku ?dlatego są przed tronem Bożym??

Czy trzeba być w niebie, żeby stać przed tronem Boga?
"Pan jest w swym świętym przybytku, Pan, którego tron w niebie; oczy jego widzą, powieki jego badają ludzi" Ps11:4
"A gdy przyjdzie Syn Człowieczy... zasiądzie na tronie swej chwały. I będą zgromadzone przed nim wszystkie narody i odłączy jedne od drugich..." Mateusza 25:31-33
Nie myślisz chyba, że do nieba zostaną zabrane wszystkie narody na sąd?! One będą na ziemi w obliczu tronu, który jest w niebie.
"posłałem po ciebie, a ty dobrze uczyniłeś, że przyszedłeś. A teraz jesteśmy wszyscy zgromadzeni przed Bogiem..." Dzieje 10:33 To opis rozmowy dwóch żywych osób, które żyjąc na ziemi były przed Bogiem. Jak widzisz więc nie trzeba być w niebie, żeby być przed tronem Bożym.

W tych fragmentach nie ma mowy o zmartwychwstaniu akcja dzieje się przed. Jeśli nie skomentujesz tych fragmentów nie ma sensu żebym się odnosił do twoich wypowiedzi. Jak już się odniesiesz to jeszcze parę dopiszę bo jest ich mnóstwo. Dużo się napracowałem żeby je jeszcze raz przepisać z moich poprzednich wypowiedzi więc proszę potraktuj to poważnie.

Jak widzisz poświęciłam trochę czasu na udzielanie odpowiedzi. Odniosłam się do wszystkiego. Natomiast Ty masz trochę zaległości(z wczoraj i z dziś) w odpowiadaniu, więc czekam aż je nadrobisz.

1 Koryntian 9,27 ?Ale umartwiam ciało swoje?
Znowu znaczenie śmierci które nie koniecznie jest końcem życia oraz traktuje swoje ciało jak tylko część siebie.

Paweł za życia umartwiał swoje ciało, nie napisał tych słów po swojej śmierci. Mają one zastosowanie za życia tu na ziemi. Nie mówią nic o życiu po śmierci. List ten był skierowany do żywych ludzi. Przypominam, że rozmawiamy o tym co się dzieje po literalnej śmierci.

Ja również przypominam, że ważną częścią naszej dyskusji jest to czy w Biblii zawsze śmierć oznacza koniec istnienia, czy może jest inaczej. Co to znaczy śmierć literalna? Czy Paweł nie używa tutaj słowa śmierć? Dalej dlaczego Paweł napisał, że umartwia swoje ciało a nie siebie? Dla mnie odpowiedz jest oczywista co też widać w innych fragmentach, Paweł nie traktuje swojego ciała jako siebie ale raczej jako namiot w którym przybywa a resztę jako siebie a nie energię. W ogóle nie odnosisz się do mojej argumentacji tylko mnie zbywasz nie poruszając sedna sprawy.

Kolosan 3,3-5 ?Umarliście a życie wasze ukryte jest wraz z Chrystusem?

według jakiego przekładu to cytat? List do Kolosan nie był skierowany do umarłych, a do żywych, więc w tych słowach nie ma nic o stanie umarłych, a o tym jak za życia chrześcijanie mogą "umrzeć".

Brytyjka bez słowa ?bowiem? które pozwoliłem sobie nie przepisać. Czyli przyznajesz, że śmierć nie koniecznie oznacza koniec istnienia. Można umrzeć za życia w sensie negatywnym i pozytywnym. Negatywny sens to duchowa śmierć a pozytywny to śmierć ciała dla grzechu. Udowodnij, że w Biblii śmierć to koniec istnienia, bo do tej pory nie zrobiłaś tego argumenty medyczne mnie nie interesują, medycyna tak jak wy nie wierzy w istnienie ducha ludzkiego.

2 Kor. 4, 16-18 ?bo choć nasz zewnętrzny człowiek niszczeje, to jednak ten nasz wewnętrzny odnawia się każdego dnia? albowiem to co widzialne jest doczesne a to co niewidzialne jest wieczne?
Kolejny fragment w którym Paweł opisuje, że człowiek to nie tylko ciało i energia jakaś tam, ale nazywa to co w nas czyli wewnętrzny człowiek który jest wieczny.

Mój wewnętrzny człowiek żyje dopóki żyje moje ciało. Moje myślenie i działanie zakończy się z chwilą fizycznej śmierci. Wewnętrznym człowiekiem można nazwać to co nie materiale z związane z życiem czyli np. nasza osobowość, wartości którymi kierujemy się w życiu, nastawienie umysłu, które kieruje nas ku sprawom duchowym. To co widzialne czyli to co możemy zobaczyć literalnym wzrokiem inaczej mówiąc sprawy materialne... a to co niewidoczne, to koncentrowanie się na wartościach duchowych, to "gromadzenie sobie skarbów w niebie".

Polemizujesz z Pawłem a nie ze mną on pisze, że jego wewnętrzny człowiek odnawia się i że to co duchowe jest wieczne w przeciwieństwie togo co cielesne. Jak działa śmierć w ciele? Komórki ludzkie obumierają i nie odnawiają się. Ale jak tu przyjąć, że wewnętrzny człowiek to tylko to co uznaje psychologia i Ty, to Paweł napisał, że to co niewidzialne jest wieczne, jak morze istnieć nasza osobowość bez ducha którym jesteśmy?

2 Kor. ?Jesteśmy więc pewni ufności i woleli byśmy raczej wyjść z ciała i zamieszkać u Pana?
Czyli ciało to tylko namiot w którym mieszkamy.
Filipian 1, 23-24 ?Pragnę się rozstać z życiem i być z Chrystusem bo to daleko lepiej. Lecz z drugiej strony pozostać w ciele?
Znowu rozstanie z życiem nie jest utratą świadomości ale oznacza bycie z Chrystusem a ciało jest tylko namiotem w którym przebywa człowiek.

2Koryntian 5:2-4 "w tym doczesnym namiocie wzdychamy pragnąc przyoblec się w domostwo
nasze, które jest z nieba.." Po raz czwarty powtórzę, że zgadzam się z tym że ludzie tacy jak np. apostoł Paweł mają powołanie niebiańskie - czyli żyją w niebie. Przecież pisałam już, że Chrystus otworzył taką możliwość - naprawdę nie doczytałeś tych moich słów? Ale te słowa nic nie wnoszą do tematu co się działo po śmierci z ludźmi przed Jezusem ani z całą resztą. Nie mówią o jakimś innym miejscu przebywania a konkretnie o niebie.

Znowu napisałaś nie na temat, gdzie ja o niebiańskim powołaniu napisałem? Odnieś się do moich wniosków. Jeśli człowiek to tylko ciało to dlaczego z ciała może wyjść? Nie energia tylko ja Paweł pragnę wyjść z ciała i być z Panem, czyli bez tego ciała istnieć przy Panu. Jak może żyć Paweł w niebie jeśli umarł i ciało jego zostało pogrzebane a Ty twierdzisz, że człowiek to tylko ciało i energia?

Apokalipsa 6, 9-11 ?widziałem pod ołtarzem dusze zabitych dla Słowa Bożego i dano każdemu z nich szatę białą? Dusze istnieją nie w pamięci Boga ale naprawdę.

Heh te słowa świadczą, że duszę można zabić. Zgadza się to więc z cytowanym przeze mnie fragmentem z Ezechiela 18:4 "dusza, która grzeszy ta umrze" BG, a że wszyscy ludzie są grzeszni więc wszystkie dusze umierają. Wiedział o tym również apostoł Paweł bo cytował wypowiedź z Rodzaju 2:7 BG "tak nawet jest napisane, że pierwszy człowiek Adam stał się duszą żyjącą" 1Koryntian 15:45. Martwe dusze, to martwi ludzie. Nie uważasz chyba, że w niebie leżą cielesne martwe ciała. Nie zapominaj, że w ostatniej księdze biblijnej jest wiele symboli. Zresztą omawianie jej treści to inny temat.

Dopiero co czytałaś o znaczeniu śmierci w Biblii. To wygląda jak rozmowa ze ślepym o kolorach. Cytuję "dusze zabitych" a nie zabite dusze, które zostały zabite za Jezusa czyli na ziemi ich ciała zostały zabite a nie dusze.

Apokalipsa 7,9-17 ?to są ci co przychodzą z wielkiego ucisku ?dlatego są przed tronem Bożym??

Czy trzeba być w niebie, żeby stać przed tronem Boga?
"Pan jest w swym świętym przybytku, Pan, którego tron w niebie; oczy jego widzą, powieki jego badają ludzi" Ps11:4
"A gdy przyjdzie Syn Człowieczy... zasiądzie na tronie swej chwały. I będą zgromadzone przed nim wszystkie narody i odłączy jedne od drugich..." Mateusza 25:31-33
Nie myślisz chyba, że do nieba zostaną zabrane wszystkie narody na sąd?! One będą na ziemi w obliczu tronu, który jest w niebie.
"posłałem po ciebie, a ty dobrze uczyniłeś, że przyszedłeś. A teraz jesteśmy wszyscy zgromadzeni przed Bogiem..." Dzieje 10:33 To opis rozmowy dwóch żywych osób, które żyjąc na ziemi były przed Bogiem. Jak widzisz więc nie trzeba być w niebie, żeby być przed tronem Bożym.

Znowu rozmowa ze ślepym o kolorach. A gdzie ja tu o niebie i co za różnica gdzie ważne, że BYLI po śmierci BYLI.

Picea napisał/a:

4- póki co widać, że nie do końca znałeś relację o Saulu, do której się wczoraj już nie odniosłeś, więc może zdobądź te podstawy Biblii, skoro się na coś powołujesz.

Już się odnosiłem do historii o Saulu, nie uważam jej akurat za podstawy Biblijne. Co tu więcej dodać napisałem o tym co robił Saul w kontekście Twoich argumentów jakoby Żydzi nie wierzyli w życie poza ciałem. Przy czym napisałem o tym, że był odstępcą nie polecałem naśladowania więc nie wiem po co się rozpisywałaś na jego temat. Ja uważam o czym można poczytać z historii i Biblii (choćby na przykładzie Saula czy faryzeuszów i słowa Szeol), że wielu Żydów wierzyło w życie po śmierci a Ty nie. Co ja mogę poradzić jak zaprzeczasz faktom, pisać mi się odechciewa. Oburzałaś się, że podaje historię o Saulu ale czy Saul nie wierzył w Jahwe czy są jakieś przesłanki o tym, że jego wierzenia odbiegały od normy reszty Żydów? Ja jestem pewien, że jego problem polegał nie na tym w co wierzył ale jak postępował i tyle w temacie.

1 Koryntian 9,27 ?Ale umartwiam ciało swoje?
Znowu znaczenie śmierci które nie koniecznie jest końcem życia oraz traktuje swoje ciało jak tylko część siebie.

Paweł za życia umartwiał swoje ciało, nie napisał tych słów po swojej śmierci. Mają one zastosowanie za życia tu na ziemi. Nie mówią nic o życiu po śmierci. List ten był skierowany do żywych ludzi. Przypominam, że rozmawiamy o tym co się dzieje po literalnej śmierci.

Ja również przypominam, że ważną częścią naszej dyskusji jest to czy w Biblii zawsze śmierć oznacza koniec istnienia, czy może jest inaczej. Co to znaczy śmierć literalna? Czy Paweł nie używa tutaj słowa śmierć? Dalej dlaczego Paweł napisał, że umartwia swoje ciało a nie siebie? Dla mnie odpowiedz jest oczywista co też widać w innych fragmentach, Paweł nie traktuje swojego ciała jako siebie ale raczej jako namiot w którym przybywa a resztę jako siebie a nie energię. W ogóle nie odnosisz się do mojej argumentacji tylko mnie zbywasz nie poruszając sedna sprawy.

Tematem dyskusji było "czy istnieje życie po śmierci" a nie rozważanie co śmierć oznacza w różnych fragmentach Pisma. Paweł w tych słowach nie pisał o literalnej śmierci. Napisałeś:"że Paweł umartwia swoje ciało a nie siebie" Czy rzeczywiście tak to należy rozumieć? Czy Paweł tak to rozgraniczał? "Wiem tedy, że nie mieszka we mnie, to jest w moim ciele dobro.." Rzym.7:18 Chyba komentarz jest zbędny!

Kolosan 3,3-5 ?Umarliście a życie wasze ukryte jest wraz z Chrystusem?

według jakiego przekładu to cytat? List do Kolosan nie był skierowany do umarłych, a do żywych, więc w tych słowach nie ma nic o stanie umarłych, a o tym jak za życia chrześcijanie mogą "umrzeć".

Brytyjka bez słowa ?bowiem? które pozwoliłem sobie nie przepisać. Czyli przyznajesz, że śmierć nie koniecznie oznacza koniec istnienia. Można umrzeć za życia w sensie negatywnym i pozytywnym. Negatywny sens to duchowa śmierć a pozytywny to śmierć ciała dla grzechu. Udowodnij, że w Biblii śmierć to koniec istnienia, bo do tej pory nie zrobiłaś tego argumenty medyczne mnie nie interesują, medycyna tak jak wy nie wierzy w istnienie ducha ludzkiego.

Przypominam, że nie rozmawiamy o symbolicznej śmierci, a tej związanej z końcem funkcjonowania ciała ludzkiego.

2 Kor. 4, 16-18 ?bo choć nasz zewnętrzny człowiek niszczeje, to jednak ten nasz wewnętrzny odnawia się każdego dnia? albowiem to co widzialne jest doczesne a to co niewidzialne jest wieczne?
Kolejny fragment w którym Paweł opisuje, że człowiek to nie tylko ciało i energia jakaś tam, ale nazywa to co w nas czyli wewnętrzny człowiek który jest wieczny.

Mój wewnętrzny człowiek żyje dopóki żyje moje ciało. Moje myślenie i działanie zakończy się z chwilą fizycznej śmierci. Wewnętrznym człowiekiem można nazwać to co nie materiale z związane z życiem czyli np. nasza osobowość, wartości którymi kierujemy się w życiu, nastawienie umysłu, które kieruje nas ku sprawom duchowym. To co widzialne czyli to co możemy zobaczyć literalnym wzrokiem inaczej mówiąc sprawy materialne... a to co niewidoczne, to koncentrowanie się na wartościach duchowych, to "gromadzenie sobie skarbów w niebie".

Polemizujesz z Pawłem a nie ze mną on pisze, że jego wewnętrzny człowiek odnawia się i że to co duchowe jest wieczne w przeciwieństwie togo co cielesne. Jak działa śmierć w ciele? Komórki ludzkie obumierają i nie odnawiają się. Ale jak tu przyjąć, że wewnętrzny człowiek to tylko to co uznaje psychologia i Ty, to Paweł napisał, że to co niewidzialne jest wieczne, jak morze istnieć nasza osobowość bez ducha którym jesteśmy?

Apostoł Paweł nie pisze tutaj nic o śmierci po której następuje pogrzeb. tak zewnętrzny człowiek to zwrot określający ciało, które z czasem słabnie fizycznie, a wewnętrzny może zyskiwać siłę od Boga, jeśli poświęcamy się sprawom duchowym.
Jaką odnowę miał Paweł na myśli? "macie się odnowić w sile pobudzającej wasz umysł" Ef 4:23 Siła ta czyli nastawienie umysłu kieruje ku sprawom duchowym.
Umysł człowieka przestaje funkcjonować z chwilą śmierci.

2 Kor. ?Jesteśmy więc pewni ufności i woleli byśmy raczej wyjść z ciała i zamieszkać u Pana?
Czyli ciało to tylko namiot w którym mieszkamy.
Filipian 1, 23-24 ?Pragnę się rozstać z życiem i być z Chrystusem bo to daleko lepiej. Lecz z drugiej strony pozostać w ciele?
Znowu rozstanie z życiem nie jest utratą świadomości ale oznacza bycie z Chrystusem a ciało jest tylko namiotem w którym przebywa człowiek.

2Koryntian 5:2-4 "w tym doczesnym namiocie wzdychamy pragnąc przyoblec się w domostwo
nasze, które jest z nieba.." Po raz czwarty powtórzę, że zgadzam się z tym że ludzie tacy jak np. apostoł Paweł mają powołanie niebiańskie - czyli żyją w niebie. Przecież pisałam już, że Chrystus otworzył taką możliwość - naprawdę nie doczytałeś tych moich słów? Ale te słowa nic nie wnoszą do tematu co się działo po śmierci z ludźmi przed Jezusem ani z całą resztą. Nie mówią o jakimś innym miejscu przebywania a konkretnie o niebie.

Znowu napisałaś nie na temat, gdzie ja o niebiańskim powołaniu napisałem? Odnieś się do moich wniosków. Jeśli człowiek to tylko ciało to dlaczego z ciała może wyjść? Nie energia tylko ja Paweł pragnę wyjść z ciała i być z Panem, czyli bez tego ciała istnieć przy Panu. Jak może żyć Paweł w niebie jeśli umarł i ciało jego zostało pogrzebane a Ty twierdzisz, że człowiek to tylko ciało i energia?

Paweł tak jak Jezus po zmartwychwstaniu otrzymał ciało duchowe a zachował swoją osobowość, swoje wnętrze, swego wewnętrznego człowieka. Paweł mógł o sobie tak napisać. Ale ja w przeciwieństwie do apostoła nie mam powołania do nieba i moja osobowość nie będzie funkcjonowała w ciele duchowym.

Apokalipsa 6, 9-11 ?widziałem pod ołtarzem dusze zabitych dla Słowa Bożego i dano każdemu z nich szatę białą? Dusze istnieją nie w pamięci Boga ale naprawdę.

Heh te słowa świadczą, że duszę można zabić. Zgadza się to więc z cytowanym przeze mnie fragmentem z Ezechiela 18:4 "dusza, która grzeszy ta umrze" BG, a że wszyscy ludzie są grzeszni więc wszystkie dusze umierają. Wiedział o tym również apostoł Paweł bo cytował wypowiedź z Rodzaju 2:7 BG "tak nawet jest napisane, że pierwszy człowiek Adam stał się duszą żyjącą" 1Koryntian 15:45. Martwe dusze, to martwi ludzie. Nie uważasz chyba, że w niebie leżą cielesne martwe ciała. Nie zapominaj, że w ostatniej księdze biblijnej jest wiele symboli. Zresztą omawianie jej treści to inny temat.

Dopiero co czytałaś o znaczeniu śmierci w Biblii. To wygląda jak rozmowa ze ślepym o kolorach. Cytuję "dusze zabitych" a nie zabite dusze, które zostały zabite za Jezusa czyli na ziemi ich ciała zostały zabite a nie dusze.

Kiedy się spełnia to co opisuje rozdział 6? Czy zawarty tam opis bierzesz dosłownie?
dusze czyli życie, więc to co się znajduje przy ołtarzu  w rzeczywistości wyobraża krew wiernych sług Jezusa pomordowanych za śmiałe głoszenie o Nim. "dusza czyli życie ciała jest we krwi" Kapłańska 17:11

Apokalipsa 7,9-17 ?to są ci co przychodzą z wielkiego ucisku ?dlatego są przed tronem Bożym??

Czy trzeba być w niebie, żeby stać przed tronem Boga?
"Pan jest w swym świętym przybytku, Pan, którego tron w niebie; oczy jego widzą, powieki jego badają ludzi" Ps11:4
"A gdy przyjdzie Syn Człowieczy... zasiądzie na tronie swej chwały. I będą zgromadzone przed nim wszystkie narody i odłączy jedne od drugich..." Mateusza 25:31-33
Nie myślisz chyba, że do nieba zostaną zabrane wszystkie narody na sąd?! One będą na ziemi w obliczu tronu, który jest w niebie.
"posłałem po ciebie, a ty dobrze uczyniłeś, że przyszedłeś. A teraz jesteśmy wszyscy zgromadzeni przed Bogiem..." Dzieje 10:33 To opis rozmowy dwóch żywych osób, które żyjąc na ziemi były przed Bogiem. Jak widzisz więc nie trzeba być w niebie, żeby być przed tronem Bożym.

Znowu rozmowa ze ślepym o kolorach. A gdzie ja tu o niebie i co za różnica gdzie ważne, że BYLI po śmierci BYLI.

Ale się zapędziłeś... Gdzie tu jest powiedziane, że to po śmierci się dzieje??? werset 14 mówi, że wychodzą z wielkiego ucisku" ten wielki ucisk przepowiedziany przez Jezusa ma mieć miejsce na ziemi. Mat 24:21

mtmtc napisał/a:

Picea napisał/a:

4- póki co widać, że nie do końca znałeś relację o Saulu, do której się wczoraj już nie odniosłeś, więc może zdobądź te podstawy Biblii, skoro się na coś powołujesz.

Już się odnosiłem do historii o Saulu, nie uważam jej akurat za podstawy Biblijne. Co tu więcej dodać napisałem o tym co robił Saul w kontekście Twoich argumentów jakoby Żydzi nie wierzyli w życie poza ciałem. Przy czym napisałem o tym, że był odstępcą nie polecałem naśladowania więc nie wiem po co się rozpisywałaś na jego temat. Ja uważam o czym można poczytać z historii i Biblii (choćby na przykładzie Saula czy faryzeuszów i słowa Szeol), że wielu Żydów wierzyło w życie po śmierci a Ty nie. Co ja mogę poradzić jak zaprzeczasz faktom, pisać mi się odechciewa. Oburzałaś się, że podaje historię o Saulu ale czy Saul nie wierzył w Jahwe czy są jakieś przesłanki o tym, że jego wierzenia odbiegały od normy reszty Żydów? Ja jestem pewien, że jego problem polegał nie na tym w co wierzył ale jak postępował i tyle w temacie.

Jednak nie czytasz uważnie, jeszcze raz podaję fragmenty, które świadczą o tym, że Saul zmienił swoje poglądy czyli wierzenia.
Gdy Saul był wierny Bogu to uwidoczniało się to w jego postępowaniu - sam usunął z kraju wywołujących duchy i wróżbitów.
W późniejszym okresie życia Bóg już nie chciał się z nim kontaktować - 28:6
"1Samuela 15:10,11 " I doszło do Samuela słowo Pana tej treści: Żałuję, że Saula posadziłem na królestwie, gdyż odwrócił się ode mnie i słowa mojego nie wykonał."
werset 26 "Samuel odrzekł Saulowi: Nie zawrócę z Tobą , gdyż wzgardziłeś rozkazem Pana, i Pan wzgardził tobą".
Co ciekawe Samuel już do śmierci nie chciał oglądać króla (15:35) Myślisz, że po śmierci zmienił zdanie?
Widzisz więc, że Saul przestał być Bogu wierny, posłuszny i zmienił swoje poglądy o czym świadczy jego postepowanie.
I co wówczas zrobił? Kazał poszukać medium. Kiedy się udał na to spotkanie czy w okresie wierności Bogu? Czy pamiętał słowa Samuela "posłuszeństwo lepsze jest niż ofiara" 1Sam.15:22? Czy okazał posłuszeństwo? Czy wierny Samuel postąpiłby wbrew woli Bożej i przyszedłby z nieba, że skontaktować się z niewiernym Bogu człowiekiem?
Czego się uczymy z tego przykładu?
Czy mamy naśladować Saula, który pod koniec życia stracił uznanie w oczach Bożych i postępował wbrew prawu Bożemu? Kto wierzy w życie po śmierci? Odstępcy tacy jak Saul.
Ta relacja znalazła się w Piśmie ku przestrodze. Wiernym trzeba pozostać do końca.

Paweł nie pisał o tym, że otrzyma ciało duchowe ale, że już jest tym co niewidoczne wieczne i odnawia się w Bogu. Masz typowe problemy Światków w kojarzeniu fragmentów, faktów, wniosków, czasu w którym są użyte bo nie czytasz Biblii tylko ?Strażnicę? a tekst w niej zawarty uważasz za święty i nienaruszalny.  Pogląd, że Jezus nie zmartwychwstał w ciele jest zwiedzeniem, podział na niebiańskich i ziemskich też. Gdzie jest napisane, że Paweł zmartwychwstał? Gdzie jest nauka o tym, że istnieje zmartwychwstanie bez ciała?

Picea napisał/a:

mtmtc napisał/a:

Już się odnosiłem do historii o Saulu, nie uważam jej akurat za podstawy Biblijne. Co tu więcej dodać napisałem o tym co robił Saul w kontekście Twoich argumentów jakoby Żydzi nie wierzyli w życie poza ciałem. Przy czym napisałem o tym, że był odstępcą nie polecałem naśladowania więc nie wiem po co się rozpisywałaś na jego temat. Ja uważam o czym można poczytać z historii i Biblii (choćby na przykładzie Saula czy faryzeuszów i słowa Szeol), że wielu Żydów wierzyło w życie po śmierci a Ty nie. Co ja mogę poradzić jak zaprzeczasz faktom, pisać mi się odechciewa. Oburzałaś się, że podaje historię o Saulu ale czy Saul nie wierzył w Jahwe czy są jakieś przesłanki o tym, że jego wierzenia odbiegały od normy reszty Żydów? Ja jestem pewien, że jego problem polegał nie na tym w co wierzył ale jak postępował i tyle w temacie.

Jednak nie czytasz uważnie, jeszcze raz podaję fragmenty, które świadczą o tym, że Saul zmienił swoje poglądy czyli wierzenia.
Gdy Saul był wierny Bogu to uwidoczniało się to w jego postępowaniu - sam usunął z kraju wywołujących duchy i wróżbitów.
W późniejszym okresie życia Bóg już nie chciał się z nim kontaktować - 28:6
"1Samuela 15:10,11 " I doszło do Samuela słowo Pana tej treści: Żałuję, że Saula posadziłem na królestwie, gdyż odwrócił się ode mnie i słowa mojego nie wykonał."
werset 26 "Samuel odrzekł Saulowi: Nie zawrócę z Tobą , gdyż wzgardziłeś rozkazem Pana, i Pan wzgardził tobą".
Co ciekawe Samuel już do śmierci nie chciał oglądać króla (15:35) Myślisz, że po śmierci zmienił zdanie?
Widzisz więc, że Saul przestał być Bogu wierny, posłuszny i zmienił swoje poglądy o czym świadczy jego postepowanie.
I co wówczas zrobił? Kazał poszukać medium. Kiedy się udał na to spotkanie czy w okresie wierności Bogu? Czy pamiętał słowa Samuela "posłuszeństwo lepsze jest niż ofiara" 1Sam.15:22? Czy okazał posłuszeństwo? Czy wierny Samuel postąpiłby wbrew woli Bożej i przyszedłby z nieba, że skontaktować się z niewiernym Bogu człowiekiem?
Czego się uczymy z tego przykładu?
Czy mamy naśladować Saula, który pod koniec życia stracił uznanie w oczach Bożych i postępował wbrew prawu Bożemu? Kto wierzy w życie po śmierci? Odstępcy tacy jak Saul.
Ta relacja znalazła się w Piśmie ku przestrodze. Wiernym trzeba pozostać do końca.

Zgadzam się, że Saul nie był wierny i posłuszny ale nie oznacza to, że zmienił poglądy. Saul nie oddawał czci innym bogom, kiedy usłyszał, że Bóg go opuścił wpadł w beznadzieję bo wiedział, że ratunek jest tylko u Boga. Nigdzie nie jest napisane, że zmienił poglądy a fragmenty które podajesz nie świadczą o tym, że zmienił poglądy.  Kiedy poszedł radzić się ducha Samuela zrobił to potajemnie bo wiedział, że robi źle.
Problem polega na tym, że to nie Saul opisał tą opowieść to autor opisuje, że przyszedł duch Saula a nie demon. Podałem ten fragment na Twoje argumenty w których przedstawiałaś, że Żydzi nie wierzyli w życie po śmierci. Nie odnosisz się do moich pytań w tej kwestii. Czy nadal uważasz, że Żydzi nie wierzyli w życie po śmierci i w związku z tym Jezus nie musiał wyjaśniać, że Łazarz i Mojżesz w rzeczywistości nie istnieją?

Rzymian 8,2-13 ?Chociaż ciało jest martwe z powodu grzechu, jednak duch jest żywy przez usprawiedliwienie? ?ożywi i nasze śmiertelne ciała ? ?tak więc bracia, nie jesteśmy dłużnikami ciała żeby żyć według ciała?
Tutaj masz wyraźnie pokazane, że ciało jest już martwe z powodu grzechu ale duch jest ożywiony. Rozróżnienie pomiędzy ciałem a duchem gdzie znaczenie śmierci nie jest tak oczywistą sprawą jak myślicie. Poza tym ciało może być martwe a duch żywy.
Podajesz argumentacje chybioną, ja nie napisałem, że Paweł adresuje list do ludzi martwych fizycznie. Znaczenie śmierci o której zwykle piszesz to jest definicja czysto medyczna i rozmija się z poglądami Biblijnymi. Tutaj masz wyraźnie napisane, że człowiek to ciało i duch. Udowodnij, że w Biblii duch to bezosobowa energia.

Naprawdę nie rozumiesz tego, że list do Rzymian był skierowany do żywych osób? Niby to wiesz, a jednocześnie twierdzisz, że Paweł odniósł te słowa do stanu po śmierci ciała.
Co apostoł miał na myśli?
Martwe ciało inaczej uczynki ciała Paweł opisał w liście do Galatów  5:19-21
"19 Jawne zaś są uczynki ciała, a są nimi: rozpusta, nieczystość, rozpasanie, 20 bałwochwalstwo, uprawianie spirytyzmu, nieprzyjaźnie, waśń, zazdrość, napady gniewu, swary, rozdźwięki, sekty, 21 zawiści, pijatyki, hulanki i tym podobne rzeczy. Co do nich przestrzegam was, jak już was przestrzegłem, że ci, którzy się czegoś takiego dopuszczają, nie odziedziczą królestwa Bożego."
A co napisał o duchu?
"22 Natomiast owocem ducha jest miłość, radość, pokój, wielkoduszna cierpliwość, życzliwość, dobroć, wiara, 23 łagodność, panowanie nad sobą. Przeciwko takim rzeczom nie istnieje żadne prawo. 24 Ponadto ci, którzy należą do Chrystusa Jezusa, zawiesili na palu ciało wraz z jego namiętnościami i pragnieniami."
Chrześcijanie zostali zachęceni by za życia umartwiać swoje ciała, czyli nie żyć według uczynków ciała a jeśli chodzi o ducha to człowiek może mieć ducha Bożego, może działać duchu miłości albo zazdrości...
Weź pod uwagę kontekst słów na które się powołujesz np. Rzymian8:5 "bo ci którzy żyją według ciała, myślą o tym co cielesne; ci zaś, którzy żyją według ducha, o tym co duchowe."
to była rada do żywych ówczesnych osób w zborze rzymskim. Żyjący na ziemi chrześcijanie mieli zaprzestać myślenia cielesnego a żyć według ducha. Jakiego ducha?
w wersecie 9 jest mowa od duchu Bożym i duchu Chrystusowym. W Biblii warszawskiej śródtytuł przed rozdziałem 8 brzmi "duch sprawiedliwości". Rozważenie kontekstu wyraźnie pokazuje, że Paweł nie pisał o jakiejś cząstce człowieka, która miałaby żyć oddzielnie.To były i są rady skierowane do chrześcijan. "jednakże wy nie jesteście w zgodzie z ciałem, lecz z duchem, jeśli duch Boży istotnie w was mieszka". Nie wyrywaj słów z kontekstu.

"Jednak duch jest żywy przez usprawiedliwienie? jaki duch według Ciebie jest żywy? Chodzi mi o to(kolejny raz tłumaczę),że człowiek posiada ducha oraz śmierć w Biblii nie oznacza to samo co w medycynie. W Biblii nie ma śmierci literalnej i dosłownej, po prostu śmierć nie zawsze oznacza to co myśli przeciętny lekaż lub Ty. Czy człowiek składa się z ducha, duszy i ciała jak naucza nas Paweł czy tak jak medycyna tylko z ciała? Nie pojmujesz prostych słów albo celowo udajesz, że nie rozumiesz.

Przypominam, że wątek dotyczy tego czy coś się dzieje po śmierci człowieka. O jaką śmierć chodzi? Czy symboliczną, duchowa? Nie. Chodzi o śmierć w dosłownym tego słowa znaczeniu. Co znaczy zwrot literalna śmierć? Literalny to dosłowny - antonimy to przenośny, niedosłowny.
Czy to rozumiesz? Wychodziłam z założenia, że to jest jasne od początku. Chodzi o taką śmierć jaką umierają ludzie w wyniku grzechu Adama. Śmierć, która jest zaprzeczeniem życia.

Co do powyższych wersetów, to nie dotyczą one takiej śmierci. Świadczy o tym kontekst - do którego się nie odniosłeś oraz odnośniki po wersetem 10 - 1 Piotra 4:6 " w tym celu bowiem i umarłym głoszona była ewangelia, aby w ciele zostali osądzeni na sposób ludzki, ale w duchu żyli na sposób Boży." Kiedy, gdzie i kto głosił umarłym, takim po naturalnej śmierci? Oczywiście nie należy tego brać dosłownie. Chodzi o tych którzy pod względem duchowym byli "martwi w wykroczeniach i grzechach", dopóki nie usłyszeli dobrej nowiny Efezjan 2:1 "i wy umarliście przez upadki i grzechy wasze, w których niegdyś chodziliście według modły tego świata...." Słowa te Paweł skierował do żywych chrześcijan w Efezie. Zanim usłyszeli dobrą nowinę byli duchowo martwi z Bożego punktu widzenia. Wyrywasz słowa z kontekstu i nie bierzesz pod uwagę co jeszcze autor powiedział w tym temacie.
Chyba żartujesz mówiąc, że w Biblii nie ma śmierci literalnej, dosłownej opisanej przez medycynę. Adam nie umarł? Abraham, Lot, Dawid? A Łazarz, którego Jezus wskrzesił?

Zauważ, że Twoje wypowiedzi  są tylko Twoim poglądem, nie uzasadniasz ich Pismem.

mtmtc napisał/a:

Apokalipsa 7,9-17 ?to są ci co przychodzą z wielkiego ucisku ?dlatego są przed tronem Bożym??

Picea napisał/a:

Czy trzeba być w niebie, żeby stać przed tronem Boga?
"Pan jest w swym świętym przybytku, Pan, którego tron w niebie; oczy jego widzą, powieki jego badają ludzi" Ps11:4
"A gdy przyjdzie Syn Człowieczy... zasiądzie na tronie swej chwały. I będą zgromadzone przed nim wszystkie narody i odłączy jedne od drugich..." Mateusza 25:31-33
Nie myślisz chyba, że do nieba zostaną zabrane wszystkie narody na sąd?! One będą na ziemi w obliczu tronu, który jest w niebie.
"posłałem po ciebie, a ty dobrze uczyniłeś, że przyszedłeś. A teraz jesteśmy wszyscy zgromadzeni przed Bogiem..." Dzieje 10:33 To opis rozmowy dwóch żywych osób, które żyjąc na ziemi były przed Bogiem. Jak widzisz więc nie trzeba być w niebie, żeby być przed tronem Bożym.

mtmtc napisał/a:

Znowu rozmowa ze ślepym o kolorach. A gdzie ja tu o niebie i co za różnica gdzie ważne, że BYLI po śmierci BYLI.

Picea napisał/a:

Ale się zapędziłeś... Gdzie tu jest powiedziane, że to po śmierci się dzieje??? werset 14 mówi, że wychodzą z wielkiego ucisku" ten wielki ucisk przepowiedziany przez Jezusa ma mieć miejsce na ziemi. Mat 24:21

mtmtc napisał/a:

Masz rację nie jest napisane, że to się dzieje po ich śmierci. Natomiast jest napisane, że przychodzą z wielkiego ucisku pod tron Boga i służą w jego świątyni ?nie będą już łaknąć i pragnąć i nie padnie na nich słońce ani żaden upał? Przychodzą z wielkiego ucisku(który nie oznacza końca)do tronu i świątyni która jest w niebie gdzie nie ma słońca itp..

Po co podajesz wersety które nie dotyczą stanu umarłych?
Pytanie poza tematem: czym jest/będzie zapowiedziany przez Jezusa wielki ucisk?

Picea napisał/a:

Przypominam, że nie rozmawiamy o symbolicznej śmierci, a tej związanej z końcem funkcjonowania ciała ludzkiego.

Przypominam rozmawiamy o śmierci w znaczeniu Biblijnym a nie ?śmierci symbolicznej? czy innej.

Przecież napisałam, że NIE rozmawiamy o symbolicznym znaczeniu śmierci. Uważasz, że "śmierć biblijna" jest inna niż ta, która obecnie ludziom odbiera życie (i jest opisana przez medycynę)?

Jest tu mowa o czasie po śmierci ciał tych konkretnych świętych i nie mam żadnego powodu żeby nie rozumieć, że oni są tam gdzie są i przeżywają to co przeżywają.

Cóż za precyzyjna wypowiedź! wszystko jasne "są tam gdzie są", dobrze że Biblia jest precyzyjna i na niej się opieraj.

Łukasz 12, 4.5 ??Nie bójcie się tych którzy zabijają ciało? Bójcie się Tego który po zabiciu ma moc skazać was na wieczne potępienie?.
Jak pewnie zauważyłaś słowo dusza i krew to nie to samo.

W tym fragmencie nie ma mowy ani o duszy ani o krwi. Oczywiście, że chrześcijanie nie muszą się bać ludzi, bo oni mogą im tylko odebrać życie ziemskie, a przyszłe życie zależeć będzie od Boga, który zapewnia, że posłusznych wskrzesi. Należy bać się Boga, który może skazać na wieczne potępienie. Fragment ten nie mówi o stanie umarłych.

mtmtc napisał/a:

Picea napisał/a:

Przypominam, że nie rozmawiamy o symbolicznej śmierci, a tej związanej z końcem funkcjonowania ciała ludzkiego.

Przypominam rozmawiamy o śmierci w znaczeniu Biblijnym a nie ?śmierci symbolicznej? czy innej.

Picea napisał/a:

Przecież napisałam, że NIE rozmawiamy o symbolicznym znaczeniu śmierci. Uważasz, że "śmierć biblijna" jest inna niż ta, która obecnie ludziom odbiera życie (i jest opisana przez medycynę)?

Oczywiście, że tak uważam. Ja uważam, że w Biblii śmierć nie jest końcem istnienia człowieka a człowiek nie jest tylko ciałem, większość(Przytłaczająca)chrześcijan tak uważa. Jeśli Ty tego nie zauważasz to chyba nie rozumiesz znaczenia słów. Medycyna nie bada ducha ludzkiego i nic o życiu po śmierci nie może wiedzieć.

Apokalipsa 7,9-17 ?to są ci co przychodzą z wielkiego ucisku ?dlatego są przed tronem Bożym??

Czy trzeba być w niebie, żeby stać przed tronem Boga?
"Pan jest w swym świętym przybytku, Pan, którego tron w niebie; oczy jego widzą, powieki jego badają ludzi" Ps11:4
"A gdy przyjdzie Syn Człowieczy... zasiądzie na tronie swej chwały. I będą zgromadzone przed nim wszystkie narody i odłączy jedne od drugich..." Mateusza 25:31-33
Nie myślisz chyba, że do nieba zostaną zabrane wszystkie narody na sąd?! One będą na ziemi w obliczu tronu, który jest w niebie.
"posłałem po ciebie, a ty dobrze uczyniłeś, że przyszedłeś. A teraz jesteśmy wszyscy zgromadzeni przed Bogiem..." Dzieje 10:33 To opis rozmowy dwóch żywych osób, które żyjąc na ziemi były przed Bogiem. Jak widzisz więc nie trzeba być w niebie, żeby być przed tronem Bożym.

Znowu rozmowa ze ślepym o kolorach. A gdzie ja tu o niebie i co za różnica gdzie ważne, że BYLI po śmierci BYLI.

Ale się zapędziłeś... Gdzie tu jest powiedziane, że to po śmierci się dzieje??? werset 14 mówi, że wychodzą z wielkiego ucisku" ten wielki ucisk przepowiedziany przez Jezusa ma mieć miejsce na ziemi. Mat 24:21

Masz rację nie jest napisane, że to się dzieje po ich śmierci. Natomiast jest napisane, że przychodzą z wielkiego ucisku pod tron Boga i służą w jego świątyni ?nie będą już łaknąć i pragnąć i nie padnie na nich słońce ani żaden upał? Przychodzą z wielkiego ucisku(który nie oznacza końca)do tronu i świątyni która jest w niebie gdzie nie ma słońca itp..

Po co podajesz wersety które nie dotyczą stanu umarłych?
Pytanie poza tematem: czym jest/będzie zapowiedziany przez Jezusa wielki ucisk?

Dotyczą bo trudno mi sobie wyobrazić, że znaleźli się w niebie uprzednio nie umierając a po prostu przyszli na piechotę z wielkiego ucisku.
Wielki ucisk tłumaczy sama nazwa i wersety na jego temat więc nie ma potrzeby komentować na tym wątku.

Łukasz 12, 4.5 ??Nie bójcie się tych którzy zabijają ciało? Bójcie się Tego który po zabiciu ma moc skazać was na wieczne potępienie?.
Jak pewnie zauważyłaś słowo dusza i krew to nie to samo.

W tym fragmencie nie ma mowy ani o duszy ani o krwi. Oczywiście, że chrześcijanie nie muszą się bać ludzi, bo oni mogą im tylko odebrać życie ziemskie, a przyszłe życie zależeć będzie od Boga, który zapewnia, że posłusznych wskrzesi. Należy bać się Boga, który może skazać na wieczne potępienie. Fragment ten nie mówi o stanie umarłych.

Ten fragment precyzyjnie mówi o tym, że Bóg ma moc zabić a po śmierci skazać na wieczne potępienie. Tak samo jak w Mateusza 25,46 ?i odejdą ci na kaźń wieczną? Objawienie Jana 14,10-11. W Biblii istnieją dwa słowa na ?dusza? i ?krew? nie oznaczają to samo.

Według jakiego przekładu cytujesz Łukasza 12:4,5?
w B.warszawskiej jest "GDY zabija", w gdańskiej "GDY zabije" I co się dzieje dalej? Sprawdź w oryginale jakie słowo jest użyte i jakie miało znaczenie za czasów Jezusa. Logika podpowiada, że jeśli ktoś zginie z wyroku Bożego, to już nie ma nadziei na zmartwychwstanie.

Znowu Mateusza 25:46 wyrywasz z kontekstu. Przecież te słowa będą miały spełnienie na ziemi, na to wskazuje kontekst werset 32 -"będą zgromadzone przed nim wszystkie narody" -omawiałam już ten werset -pamiętasz? Jeśli czytasz to co piszę to powinieneś.

Objawienie 14:10,11 - mamy wchodzić w temat piekła?

W Biblii śmierć to śmierć, jeśli jest napisane, że coś umarło to umarło. Adam umarł zaraz po tym jak zgrzeszył umarła jego dusza a potem ciało. Śmierć to odseparowanie od Boga a nie koniec istnienia.

A czy ja gdzieś twierdzę, że śmierć to nie śmierć? Ty uważasz, że po śmierci jest życie, nie ja.
Nie masz racji mówiąc, że Adam umarł zaraz po tym jak zgrzeszył. Według Biblii w raju nie miał dzieci, urodziły się one po wypędzeniu z raju.
"Adam żył sto trzydzieści lat i zrodził syna -Seta" Rodzaju 5:3 " po zrodzeniu Seta żył Adam osiemset lat i rodził synów i córki" Nie ma podstaw biblijnych by twierdzić, że umarł zaraz po grzechu.5:4

Co masz na myśli mówiąc "dusza"? co myślą katolicy wiem, według Ciebie co to?
według Biblii protestanckiej (gdańskiej) "Stworzył tedy Pan Bóg człowieka z prochu ziemi i tchnął w oblicze jego dech żywota i stał się człowiek DUSZĄ" Nie można więc powiedzieć, że w chwili śmierci umarła jakaś część Adama. Adam jako dusza przestał żyć gdy po prostu umarł. Ciało i dech życia to żywa dusza, gdy przychodzi śmierć umiera dusza i tak jest w przypadku wszystkich ludzi.

Gdyby dalej konsekwentnie tłumaczono wszystkie miejsca gdzie występuje słowo dusza, to łatwiej by ludziom było zrozumieć czym ona jest, ale to by było wbrew naukom różnych kościołów, dlatego w Bibliach stosuje się zamienniki np. "istota ludzka".

"osiem dusz ocalało z potopu" 1 Piotra 3:18 BW dusz czyli żywych ludzi, a nie jakiejś ich części.

"śmierć to odseparowanie od Boga" to kolejne Twoje twierdzenie nie poparte Pismem.

Co do powyższych wersetów, to nie dotyczą one takiej śmierci. Świadczy o tym kontekst - do którego się nie odniosłeś oraz odnośniki po wersetem 10 - 1 Piotra 4:6 " w tym celu bowiem i umarłym głoszona była ewangelia, aby w ciele zostali osądzeni na sposób ludzki, ale w duchu żyli na sposób Boży." Kiedy, gdzie i kto głosił umarłym, takim po naturalnej śmierci? Oczywiście nie należy tego brać dosłownie. Chodzi o tych którzy pod względem duchowym byli "martwi w wykroczeniach i grzechach", dopóki nie usłyszeli dobrej nowiny Efezjan 2:1 "i wy umarliście przez upadki i grzechy wasze, w których niegdyś chodziliście według modły tego świata...." Słowa te Paweł skierował do żywych chrześcijan w Efezie. Zanim usłyszeli dobrą nowinę byli duchowo martwi z Bożego punktu widzenia. Wyrywasz słowa z kontekstu i nie bierzesz pod uwagę co jeszcze autor powiedział w tym temacie.
Chyba żartujesz mówiąc, że w Biblii nie ma śmierci literalnej, dosłownej opisanej przez medycynę. Adam nie umarł? Abraham, Lot, Dawid? A Łazarz, którego Jezus wskrzesił?

Zauważ, że Twoje wypowiedzi  są tylko Twoim poglądem, nie uzasadniasz ich Pismem.

Wcześniej jest napisane ??który jest gotów sądzić żywych i umarłych? werset 5. Piotra. Jak można sądzić umarłych jeśli ich nie ma?  Jeszcze wcześniej w Piotra 3.19 ?w nim też poszedł i zwiastował duchom będącym w więzieniu?, Czyli ci co utonęli jeszcze za czasów Noego im zwiastował ewangelię. Czytaj cały kontekst a potem powołuj się na werset.
W Biblii nie ma śmierci na niby ani takiej która jest końcem istnienia.

Gdybyś uważnie przeczytał to co napisałam to wiedziałbyś, że nie chodzi o literalną śmierć.

Natomiast 3:19 mówi o duchach- stworzeniach duchowych, a nie o ludziach którzy zginęli w czasie potopu - na nich został już wydany i wykonany wyrok - temat zamknięty. Ale żyją wciąż zbuntowani aniołowie, którzy nie zginęli w potopie, to właśnie te duchy. 2Piotra 2:4,5 Judy6.

Pomyśl logicznie, ludzie za czasów Noego nie słuchali tego co wierny sługa Boży im głosił - ostrzeżenia przed potopem i zginęli z wyroku Bożego - Podważasz ten wyrok? Bóg im odbiera życie po to żeby po śmierci im głosić? To jest sprzeczne z treścią Biblii. Karą za grzech jest śmierć. "Dusza, która grzeszy ta umrze" Ezechiela 18:4 Nie ma już tych ludzi z potopu.

.... a ja jestem chińską księżniczką - wierzysz mi na słowo?
Tak samo podchodzę do udzielonych przez Ciebie odpowiedzi. Nie przytaczasz żadnych biblijnych argumentów, to ma być prawda tylko dlatego, że Ty tak odpowiadasz?
Twoje wnioski o mnie są dalekie od prawdy, nie podpisuję się pod nimi.
Usiłujesz poniżyć i obrazić rozmówcę więc chyba rozumiesz, że dalsza rozmowa nie ma sensu.

"Gdzie was ktoś nie przyjmie lub nie będzie słuchał waszych słów, wychodząc z tego domu albo tego miasta, strząśnijcie proch z waszych stóp" Jezus

Chciałabym jeszcze raz nawiązać do osoby króla Saula. Jest to postać biblijna. Jeden z rozmówców twierdzi, że osoba ta ?nie zmieniła swych poglądów i rozmawiała ze zmarłym prorokiem?. Warto zadać sobie trud i zbadać w jakim świetle Pismo przedstawia Saula i czy powinniśmy go naśladować.

Prawdą jest, że Saul został przez Boga wybrany na króla. Ale czy do końca pozostał wierny?

Pierwsza wzmianka o błędzie Saula:
?Samuel rzekł do Saula:' Postąpiłeś głupio. Nie zachowałeś przykazania, które ci nakazał Jehowa..? 1 Samuela 13:13 W konsekwencji Bóg zapowiada, że znajdzie sobie innego męża na wodza.

Dalej czytamy, że król zwrócił się do Boga z pytaniem, ale nie uzyskał odpowiedzi. ?I Saul zaczął pytać Boga: Czy mam wyruszyć za Filistynami? Czy wydasz ich w rękę Izraela? A On mu w tym dniu nie odpowiedział.? 1 Samuela 14:37. Dlaczego Bóg nie odpowiedział na zapytanie?  Czy Bóg nie odpowiadał swym wiernym sługom? Odpowiadał, ale Saul już nie był wierny.

Nieco dalej czytamy: ?I doszło do Samuela słowo Jehowy mówiące: Doprawdy żałuję, że sprawiłem by Saul panował jako król, gdyż odwrócił się od podążania za mną i nie wykonał moich słów.? 1 Samuela 15:10,11.
?Oto posłuszeństwo jest lepsze niż ofiara... Ponieważ ty odrzuciłeś słowo Jehowy, więc i on odrzuca ciebie, byś nie był królem.? 1 Samuela 15:22,23  Saul odrzucił słowo Boże, przestał się nim kierować ? czyli zmienił swoje poglądy i postępowanie. Czy powinniśmy naśladować tego króla? Jeśli zależy nam na uznaniu w oczach Boga, to na pewno nie.

Co dalej robił Saul? Nastawał na życie Dawida, którego w międzyczasie Bóg wybrał na kolejnego króla. 1 Samuela 19:1,10,11.
?Saul stale go (Dawida) szukał, lecz Bóg nie wydawał go w jego rękę? - 1 Samuela 23:14
Pozabijał kapłanów Jehowy - 1 Samuela 22:17,18
Czy takie postępowanie cieszyło się uznaniem w oczach Boga? Czy Saul jest pozytywną postacią do naśladowania?

Zarówno Saul, jak i Samuel wiedzieli, że Bóg potępia zwracanie się do mediów spirytystycznych. Co więcej, Saul wcześniej sam przewodził w wykorzenianiu z kraju wszelkich praktyk spirytystycznych! 1 Samuela 28:3.  Jako król znał Boże wymaganie z Kapłańskiej 19:31: ?Nie zwracajcie się do mediów spirytystycznych i nie radźcie się tych, którzy trudnią się przepowiadaniem wydarzeń, żebyście przez nich nie stali się nieczyści. Jam jest Jehowa, wasz Bóg?

Saul, któremu Bóg nie odpowiadał na pytania, postanowił udać się do medium spirytystycznego. Czy był to czyn godny pochwały? Z przepisów prawa Mojżeszowego wynika, że Bóg potępiał takie praktyki. Czy medium spirytystyczne mogło zmusić Boga do tego, żeby odpowiedział Saulowi? Oczywiście, że nie.

Jeśli nadal ktoś ma wątpliwości co do odstępstwa Saula, niech otworzy swoją Biblię na księdze 1 Królów 10:13,14 ?Tak zginął Saul za swą niewierność, w której postępował niewiernie wobec Jehowy, w związku ze słowem Jehowy, którego nie przestrzegał i za to, że się zwrócił do medium spirytystycznego, by się pytać. A nie pytał Jehowy. Toteż on go uśmiercił, a władzę królewską przekazał Dawidowi.?