Czy istnieje życie po śmierci? - Netkobiety.pl

Ale kiedy ma nastąpić ten wybór Emilko ? Co rozumiesz przez + i - ?:)

krótki test na wiarę w życie po śmierci

1. odczekać do czwartku 12-go
2. na krótko przed północą (czyli z 12 na 13-go) wyjść na cmentarz
3. po przejściu całego cmentarza sprawdzić puls
4. jeżeli puls powyżej 100 znaczy, że delikwent wierzy

To jest to coś niesamowitego co z jednej strony zachwyca, przeraża, powoduje że dreszcz emocji i wzruszenia przechodzi po plecach!I jak w takich sytuacjach nie wierzyć w  życie po śmierci? Babcia mojej znajomej wyśniła sobie śmiertć,śniło jej się że na cudnej łące spotkała znajomą, która zmarła dawno temu, jakby się witały! Kilka dni później ta babcia zmarła!

Życie po życiu...
Coś jest napewno ale co...Każdy z nas się przekona gdy przyjdzie jego czas.

Jeżeli ktoś chce poczytać o tym, co jest po śmierci to może. Bo jest taka książka, nie wiem jak sie nazywa, w której są zawarte opisy przeżyć ludzi, których dotknęła śmierć kliniczna. Ja tam czekam na tą śmierć, przecież kiedyś przyjdzie, mam nadzieję, że wszyscy pójdą do tzw NIEBA i utoną w miłości. Bo tym jest niebo w końcu.
Ale jak będzie... Tak naprawdę to strach się zastanawiać. Oby znaleźli się ludzie, którzy się za nas pomodlą po naszej śmierci...

Ja kiedyś przez wnikanie w głąb mojej duszy uzmysłowiłam sobie, że życie w sumie nie ma sensu, bo i tak kończy się śmiercią. Tkwimy więc w błednym kole. I od tego wszystkiego wpadłam w depresję. Cudem z tego wyszłam, więc nie wiem czy to takie dobre zastanawiać się w ogóle nad tym wszystkim. Jedno jest pewne. Teraz żyjemy tu i teraz, trzeba z tego życia brać ile tylko się da, przeżyć wszystko, co tylko jest możliwe. A po śmierci czeka nas nie znane, ale na pewno coś czeka.

Haniu, chodziło mi właśnie o to, że ta nieskończoność mnie przerosła i właśnie, jak to napisałaś, kontinuum Życia. Napiszę obrazowo, jak Ty to robisz... Jadę jednym samochodem i nagle koniec jazdy, bo trzeba przesiąść się w drugi. A potem w następny i następny. Wszystko się kończy. A Ty w kółko zmagasz się z życiem, a gdy się "przesiadasz", to nie pamiętasz nawet co było w Twoim poprzednim istnieniu. Nic też praktycznie po Tobie nie zostaje w poprzednim samochodzie, a jeśli już, to nie jest dla Ciebie ważne. I tak bez końca... Nie wiem, dostałam depresji od takiego myślenia, nie widziałam sensu życia, skoro i tak się wszystko kończy. Może i zaczyna nowe, ale ja nie pamiętam przecież, co było, kiedy mnie nie było. Na pewno byłam, ale co z tego. Nie wiem nic o tym...
Ale teraz cieszę się z życia, kocham to życie, nie wiem jakim cudem odkryłam jago sens, nie wiem co nim jest dokładnie, ale wiem, że chcę żyć. Kiedyś nie chciałam. I to najgorsze uczucie, jakie w życiu przeżyłam. Jeśli kiedykolwiek wróci, to drugi raz nie będę się z tym mierzyć, tylko się chyba po prostu... +
Ale póki co fajno jest:)
Pozdrowionka:*

Ja próbowałam wnikać w to wszystko głębiej, strasznie mnie to wszystko interesuje, ale już raz próbowałam, nie wyszło, dlatego nie myślę już o tym wszystkim, boję się. Cieszę się z tego, co mam.

Sama się czasem zastanawiam umrę i co dalej........... ale wierzę, że to będzie piękne życie w pięknym miejscu bez wojen, sprzeczek po prostu sama słodycz.........
Wydaje ni się, że to chyba w ludzkiej naturze jest strach przed nieznanym, przed czymś czego nie można zobaczyc, dotknąc,  Teraz wszystko możemy przeanalizowac zanim podejmiemy decyzję możemy sobie wyobrażic co będzie jutro na podstawie wiedzy jaką już mamy o życiu np. jutro pojadę z dziecmi na wesołe miasteczko, a życia po śmierci nie można sobie zaplanowac.

Ja wierze że istnieje życie po śmierci , bo jakby  nie istniało  to nasi zmarli  nie  śnili  by się  nam .
I też  nie przychodzili   by do nas żeby prosić  nas o modlitwę .

Jest taka książka autorstwa Raymonda Moody'ego, zatytuowana "Życie po życiu", opisująca doświadczenia ludzi, którzy przeżyli śmierć kliniczną. Muszę przyznać, że każdego człowieka rozmyślającego na tematy ostateczne jej lektura może podnieść na duchu. Jeśli wierzyć świadectwu tych, którzy powrócili do życia, świat  "po drugiej stronie" jest piękny i pozbawiony bólu. Istnieje w nim ponadto jakaś wyższa transcendencja, od której bije ciepło i dobro. Chyba warto się trzymać tak optymistycznych doświadczeń śmierci zwłaszcza, że nie wszyscy relacjonujący swoje wizyty w zaświatach koniecznie muszą być wariatami, jak to wielu sceptyków zwykło uważać.

Zapraszamy Państwa na
Seminarium Antropognozy

Czytaj więcej o antropognozie: Czym jest antropognoza? Antropognoza jako filozofia Problem śmierci

Seminarium prowadzi Paweł Karwat.

Jego program wygląda następująco:

    *

      Człowiek w filozofii Wschodu i Zachodu ? koncepcje antropologii filozoficznej od starożytności do czasów współczesnych
    *

      Jogiczny proces medytacji w tybetańskiej tradycji bon
    *

      Czakry i ciało energetyczne
    *

      Dusza i jej reinkarnacja
    *

      Bardo ? zagadnienie losów duszy po śmierci
    *

      Techniki medytacyjne (duża ilość, w tym na czakry)

Więcej na stronie domowej Seminarium - drugie wyniki w google na haśle "psionika"

Ja wierze w reinkarnację. W Doświadzcenie. W sumie jest na to sporo dowodów, czy tez relacji, ktore ciężko wytłumaczyć inaczej jak reinkarnacją. niew spomne już o regresach.
Na pewno nie wmówi mi nikt że istnieje coś takiego jak Niebo, piekło Czyściec. tego nie ma, sa tylko doświadczenia.
Wierzę też, ze po pewnym czasie dusza na powrót połączy się z Absolutem i stanie  się z nim jednym. napisałam zresztą o tym kiedys artykuł "Przypowieśc o chmurze" i jak ktoś chce podam link lub mozna sobie z wujkiem google poszukać.

Moje doświadzcenia oraz droga rozowju duchowego utwierdzają mnie, ze reinkarnacja istnieje i ma sens oraz logiczne uzasadnienie. A prawdę poznamy w swoim czasie.

Jest takie jakie sobie sami tworzymy. od nas zależy jakie będzie.

A kto powiedział, ze Biblia to jedyna słuszna prawda? jak dusza mozę umrzeć skoro to cześć Boga w nas?
Umiera tylko ciało, a dokłądniej nasze ciała, wszystkie poza duszą

O masz taki nick jak ja kiedyś używałam

Reinkarnacja to nie jest tylko wschodni wymysł. Wira w to była silna w wielu innych wyznaniach. Wciaż jest w szkołach chocby gnostycznych.
Poza tym są juz dosć dobre dowody na to, że faktycznie ona istnieje. W każdym razie nie da się pewnych rzeczy udowodnić inaczej jak tylko tym

ja też wierzę, że jest coś Po. życie jest za krótkie, żeby ot tak się kończyło...

Ja wierzę,że życie na ziemi to tylko taki stan przejściowy.Przedsmak lepszego życia,po śmierci.:)

życie jest za krótkie

Śmierć to przerwanie wszelkich funkcji życiowych. Po ustaniu oddychania, akcji serca i czynności mózgu siła życiowa komórek ciała stopniowo zamiera. Śmierć jest przeciwieństwem życia.

Poczytaj post 26 i 27 z poniższego wątku:
http://www.netkobiety.pl/t6343.html

Pozdrawiam.

Staraj się nie odsyłać użytkowników do innych stron, ponieważ takie działania zaciemniają temat i nie wnoszą niczego sensownego do dyskusji.
Moderatorka-apoteoza

Nikt też nie wie, jak wygląda życie po życiu. Wędrujemy po tym ziemskim padole, zwykle nie mając czasu na zastanawianie się, kiedy nasza wędrówka dobiegnie końca i co dalej dzieje się z duszą człowieka. Żyjemy tak, jakby nasze życie miało trwać wiecznie. Idziemy drogą życia nie zdając sobie sprawy, że ta droga ma swój kres. A kiedy nadchodzi śmierć zawsze wydaje nam się, że to jeszcze nie jest odpowiedni moment, że mamy w życiu jeszcze tyle do zrobienia i że nie możemy jeszcze umierać. Lecz niestety śmierć jest ostatnią i nieodzowną częścią życia człowieka, jest wpisana w życie każdego z nas. Więc idąc drogą życia pamiętajmy, że kiedyś nadchodzi śmierć, ale po niej istnieje inne życie, życie po życiu.

Czy możliwe jest poznać swoją datę śmierci? poznajdate na com.pl

Co jest po śmierci? Myślę, że ważniejsze jest pytanie jak godnie, mądrze i dobrze żyć. Tu przynajmniej jest szansa ustalenia odpowiedzi.

A swoją drogą, bardzo chciałabym poznać swoją Link usunięty z powodu naruszenia regulaminu. Mogłabym wtedy zrobić wszystko, co chciałam i wiedzieć ile mam na to czasu.

ostatnio edytowany przez: moderatorka-apoteoza

Mam za sobą cały wątek i chyba najlepiej będzie, jeśli zamiast odpowiadać, odeślę wszystkich do książek Raymonda Moody'ego: "Życie po życiu", "W stronę światła" i "Refleksje nad życiem po życiu" - to naprawdę wartościowa lektura, polecam. Bardzo dobrze zaznajomi Was z tematem życia po życiu. Polecam również adres w moim podpisie

czy to znaczy ,ze tylko chrzescijanin moze zyc wiecznie po smierci?? co bedzie z innowiercami?

po smierci ciała duch -nasza osobowosc opuszcza ciało i normalnie funkcjonuje w iinnym wymiarze .nie styty jest on niewidzialny a to dltego duch to pole kwantowe a te jako ,ze złozone z kwantow sa nie dostrzegalne dla ludzkiego oka. pozostaje jeszcze kwstia innych wymiarow bo one tez sa nie dostrzegalne.

Osobiście nigdy nie umarłem, więc nie powiem reszcie z Was czy "życie po życiu" to iluzja, czy fakt. Jednak wielokrotnie spotkałem się (prasa, radio, TV) z dyskusjami "popartymi konkretnymi dowodami" ZA lub PRZECIW, co jest tak zabawne, że wręcz żenujące. Nie dysponujemy wszak technologią mogącą choć w "jednej miliardowej" procenta coś KONKRETNIE ustalić na tej płąszczyźnie, a zachowujemy się tak, jakbyśmy "stali już u progu rozwiązania zagadki epok". Wszelkie rozmowy na ten temat powinny mieć charakter czysto filozoficznych hipotez, aniżeli NAUKOWYCH TWIERDZEŃ. To, że "ktoś kiedyś unosił się pod sufitem spoglądając na siebie z góry", nie może stanowić żadnego punktu wyjściowego do niczegokolwiek.

SCIO ME NIHIL SCIRE.

Na trzysta procent jednak wiem i gwarantuję Państwu, że człowiek MA OGROMNĄ SZANSĘ STAĆ SIĘ NIEŚMIERTELNYM w wymiarze "tu i teraz" (gdziekolwiek nasze "tu i teraz" zostało w wymiarach ulokowane) dzięki PROJEKTOWI "EDEN" - rozbudowanym pracom nad żywym embrionem, w skład którego wchodzi klonowanie komórek i zapłodnienie IN VITRO. To pozwoli za kilkaset lat opóźnić proces starzenia się komórek, zaś za kilkaset kolejnych owe zużywanie się materiału zatrzymać całkowicie.

ALE...

Jednak by człowiek stał się w pełni "boski, powracając do Domu Ojca swego", musi przejść szereg zmian natury fizjologicznej, mentalnej i intelektualnej. Musi całkowicie:

1) Odrzucić spożycie mięsa, tym samym ZABIĆ W SOBIE NATURĘ DRAPIEŻNIKA, definitywnie kończąc z antagonizmami. Prace nad embrionem będą kolejnym krokiem w ewolucji. Pozwolą stworzyć człowieka pozbawionego wad genetycznych, człowieka o podwyższonej wrażliwości (definitywny koniec "prostaka"), w pełni wykorzystującego możliwości własnego mózgu.

2) Darzyć z szacunkiem wszelkie organizmy na Ziemi (flora i fauna), zdając sobie wreszcie sprawę, że ISTNIEJĄ ONE SAME DLA SIEBIE, A NIE JAKO SUROWIEC DLA CZŁOWIEKA.

3) Definitywnie zerwać z dotychczasowymi ARCHAICZNYMI religiami, a przynajmniej z ich DOSŁOWNĄ INTERPRETACJĄ - "Zburzyć wszystkie małe świątynie poezji, na ich miejscu stawiając jedną wielką ŚWIĄTYNIĘ PIĘKNEGO UMYSŁU"...

                                                             ***
Wtedy to człowiek powróci do biblijnego Edenu, gdzie lew i jagnię na wspólnym posłaniu spoczną i z jednej misy strawę spożywać odtąd będą. I przyjrzy się temu wszystkiemu człowiek już tedy Bogiem będący i uzna, że to co uczynił, było słuszne.
                                                             
                                                             ***

Mamy szansę zatem "jako Mojżesz poprowadzić swe dziatki przez Morze Czerwone do Ziemi Obiecanej", jednakże sami już tego raju doświadczyć nie zdążymy i jako ten Mojżesz właśnie "na górze Nebo", u samego progu nieśmiertelności zemrzemy... Szkoda.

Raczej nie mogę się z tym zgodzić, ponieważ zbyt wiele dziwnych faktów składa się na to, że zmarli jednak potrafią kontaktować się z nami w snach. Podam kilka przykładów;
- moja prababcia miała liczne rodzeństwo, w domu panowała straszna bieda, ojciec nie żył już od kilku lat i przyszedł czas na schorowaną matkę, co powiązane było z pieniędzmi, bo jak wiadomo w tamtych czasach to rodzina grzebała zmarłych, nie było Zus-u, czy też Opieki Społecznej. No więc prababcia i jej rodzeństwo z bezradności rozkładali ręce. W pierwszą noc prababci przyśniła się jej zmarła matka i powiedziała: "Aniu, w sieni jest za szafą wnęka, w której znajdziesz pończochę, a w niej pieniądze na pochówek" Prababcia uznała, to za zwyczajny sen i że został on wywołany w skutek ciągłego rozmyślania o pieniądzach. Następnego ranka obudziła się zdziwiona, gdyż sen się powtórzył. Nie dało jej to spokoju, więc zawołała swojego brata i razem odsunęli szafę, a tam ku ich zdziwieniu była wnęka, pończocha i pieniądze.
Kolejny przykład:
Zmarł mój dziadek i 2 noce z rzędu śnił się mojej babci, żeby mu zdjęła krawat, bo się dusi. Dopiero na różańcu dostrzegła, że założono mu krawat na gumkę, którego nigdy nie nosił, bo nie lubił, jak twierdził dusiła go gumka.
A teraz kolejny, świeży przykład:
miesiąc temu zmarł tragicznie(utonął) mój eks mąż. Z tego związku zostało 2 dzieci(córka 14, syn 11 lat) Mąż mieszkał o 120 km od nas, dzieciaki miały z nim głównie kontakt telefoniczny. Tego tragicznego dnia, wieczorem ukazał się córce w jasnej poświacie. Mówił do niej, że to nie było specjalnie, że on tego nie chciał, aby uważała na siebie i wciąż ją za coś przepraszał, kazał opiekować się bratem i mi pomagać. Dokładnie, to samo mówił swojej siostrze tuż przed śmiercią, gdy jechali nad wodę, a co dziwne córka dokładnie opisała w co był ubrany, co potwierdziła jego siostra. Natomiast kolejna historia ze snami- jego matka, miała sen, w którym pytał jej o swój żel do włosów, w takiej dużej przeźroczystej butelce, ona nie wiedziała, żeby on kiedykolwiek używał żelu do włosów, a już na pewno nie mogła wiedzieć, że był i w jakiej butelce,bo razem nie mieszkali i rzadko u niej bywał, a taki żel faktycznie był, bo nie wychodził z domu bez nałożenia go na włosy. Siostra męża robiąc porządki w jego mieszkaniu po prostu go wyrzuciła.
Jest jeszcze sporo faktów na istnienie życia po życiu. Poza tym są jeszcze ludzie MEDIUM, którzy potrafią kontaktować się z ludźmi zza światów, ale to czy wierzymy w istnienie po śmierci jest kwestią już tylko naszej wiary... Ja wierzę, choć czasem chciałabym nie wierzyć- a Wy???

Święta prawda:) To jedyna zagadka, której nikt nigdy nie rozwiąże za życia:)

wez sobie do serca to powiedzenie: "nigdy nie mow nigdy"