Netkafejka 40+ ... czyli dla dziewczyn po czterdziestce - Netkobiety.pl

he he no i masz babo placek  ale porad      zeżrem je tak na żywca , dobre to jest  , dziś  kuchenne rewolucje  to na pewno Geslerka gdzieś , coś  kpiłam też sól himalajską różową i  kupe zielska, teraz będę zdrowo żyć  , za nim jestem sama   zrobiłam zielonego szejka ku zdrowotności , prost
   

Małgosia...wyrazy współczucia.
Marka...ano...lubie takie roboty...ale tak to jest jak się za dzieciaka z ojcem w garażu i warsztacie przesiadywało.
Dobrej nocy

....bry raniutko Dziewuszki

                   na caffe zapraszam   

Małgocha - przykre to jest

długo Ojciec chorował czy nagle ???

jak wyniki z biopsji ???

No i mamy piątek weekendu początek

Dzień doberek wszystkim netkom

Ha ha wszystkie Wasze filmiki i obrazki są przezabawne,fajnie,że mamy tego neta ale gdyby go nie było też byśmy dały rade

Miłego słonecznego dzionka życzę

Hej dziewczyny!
Dziękuję !
Ogarniam pomału wszystko,życie toczy się dalej.
Ba-Cha,chorował na POChP,ale zmarł nagle-zator.
Z biopsji g....o  wyszło.Pobrali za mało materiału,żeby cokolwiek stwierdzić.Za tydzień następna biopsja.
Jeśli ktoś Wam kiedyś powie,że pacjent z pakietem onkologicznym "zieloną kartą"jest szybciej leczony itd.---Zaśmiejcie mu się w twarz !!!
Nawet leków nie wypisał,bo stwierdził,że dopóki nie ma stwierdzonego raka-wyników biopsji, to lekarz rodzinny leczy.
Oni są od diagnozy
A i jeszcze jedno-jak ją mocno boli,że śpi na siedząco i te leki które bierze już nie pomagają to są Poradnie leczenia bólu!
Nic,tylko pistolet kupić.Normalnie obłęd .
Fajnie,że jesteście-mam komu poposioczyć 
Na razie tyle.
Pa!!! Pozdrawiam wszystkie.

To o mnie... przez cale życie...

ODWAGA BYCIA SOBĄ.

"Boimy się kochać, ale chcemy być kochani.
Boimy się odpowiedzi wprost, ale lubimy zadawać pytania.
Boimy się szczerości, ale zawsze żądamy jej w stosunku do siebie.
Boimy się zrobić pierwszy krok, ale czekamy, by ktoś zrobił go w naszą stronę.
Boimy się otwartości, ale nie mamy zahamowań, by zranić bliźniego.

Boimy się zaufać, ale obrażamy się, gdy ktoś nam nie wierzy.
Boimy się być niepotrzebni, ale lekceważymy ukochane osoby.
Boimy się podejmować decyzje, ale zrzucamy wszystko na los.
Boimy się odpowiedzialności i oskarżamy innych o swoje niepowodzenia.
Boimy się opinii tłumu, ale sami łatwo oceniamy innych.

Mówimy „nie kochasz mnie”, aby ktoś zapewnił nas, że to nieprawda.
Mówimy „zimno mi”, kiedy chcemy, by ktoś nas przytulił.
Mówimy „ja ciebie też” w odpowiedzi na słowa o miłości, jakbyśmy odpowiadali na czyjeś uczucie i nie brali odpowiedzialności za swoje własne.
Mówimy „wszystko mi jedno”, podczas gdy coś nas dotyka i rani.
Mówimy „zostańmy przyjaciółmi”, ale nie mamy zamiaru się przyjaźnić.

Mówimy „mamo, tato, nie wtrącajcie się w moje życie!”, ale zrzucamy na nich swoje problemy.
Mówimy „niczego już od ciebie nie potrzebuję”, gdy chcemy dostać to, na czym nam zależy.
Mówimy „kiedyś nie byłeś taki”, podczas gdy sami też byliśmy inni.
Mówimy „nie chcę żyć”, gdy chcemy, aby ktoś nas pocieszył.
Mówimy „dam sobie radę”, gdy potrzebujemy pomocy.
Mówimy „to nie jest najważniejsze”, gdy chcemy przekonać siebie do pogodzenia się.
Mówimy „jest mi dobrze bez ciebie”, podczas gdy na siłę szukamy kogoś, kto wypełni nasze życie.
Mówimy „ufam ci”, gdy jesteśmy targani brakiem zaufania.

Mówimy „robisz to specjalnie!”, podczas gdy sami robimy to samo.
Mówimy „już o tobie zapomniałem”, podczas gdy stale myślimy o tym człowieku.
Mówimy „to koniec”, kiedy chcemy, by to trwało, ale na naszych warunkach.
Mówimy „nie odebrałem telefonu, bo byłem zajęty”, podczas gdy po prostu baliśmy się rozmawiać.
Mówimy „zawsze”, „nigdy”, nie mając świadomości, co to oznacza, gdy chcemy nadać przekonującą siłę swoim słowom i nie jesteśmy w stanie dowieść tego czynami.

Tak wiele mówimy różnych wyrazów, ale kiedy potrzebne jest otwarte spojrzenie i zaledwie kilka ważnych słów – zaciskamy usta, połykamy słowa i milkniemy. Potem znów mówimy wszystkie te kosmiczne bzdury. Dopiero później, „w myślach” , układamy błyskotliwy monolog we własnej głowie ze wszystkimi istotnymi słowami, poglądami, jak w filmie, a następnie odpowiadamy sami sobie właściwymi zdaniami i właściwymi odpowiedziami… Nienaganny teatr jednego samotnego aktora.

Kpimy ze śmierci, ale boimy się latać samolotami.
Chcemy, by zostawiono nas w spokoju, ale stale sprawdzamy nieodebrane telefony i smsy.
Twierdzimy, że życie jest piękne, ale sami niszczymy je w sobie i wokół siebie.
Nie pijemy wody z kranu, bo to szkodzi, ale alkohol, papierosy i fastfoody wchłaniamy bez problemu.
Nie cierpimy chamstwa, ale sami łatwo wpadamy w złość i niezadowolenie w stosunku do świata i innych.
Mówimy o radości, ale własny uśmiech trzymamy pod kluczem.
Denerwują nas cudze wady, ale własne nazywamy „oryginalnością”.
Nie przywiązujemy wagi do opinii publicznej, ale stale pytamy „co ludzie powiedzą?”, „co pomyślą inni?”
Denerwuje nas cudze bogactwo, ale nie mamy nic przeciwko temu, by je dostać.

Zamykamy drzwi na trzy spusty, ale czekamy na cud.

Wiemy, jak zmienić świat, ale nie chcemy zmieniać siebie.

Denerwują nas cudze zalety, ponieważ czujemy się z nimi nieswojo.
Potrzebujemy stabilizacji, ale sami potrafimy niebezpiecznie rozbujać łódź przy najmniejszym podmuchu wiatru.
Jesteśmy uprzejmi wobec obcych, ale obcesowi wobec bliskich.

Widzimy w innych własne odbicie i to nas drażni.

Pragniemy zrozumienia, ale nigdy nie myślimy o motywach innych ludzi.
Obrażamy się, gdy ktoś sprawia nam przykrość, ale zapominamy o elementarnym dziękowaniu.
Ktoś bez przerwy jest nam coś winien, ale zapominamy o własnych długach.
Nie lubimy plotek, ale bez pytania ingerujemy w czyjeś życie.
Odchodzimy, by nas zawracano.
Prowadzimy dysputy o cierpliwości, ale nie potrafimy nawet słuchać bez przerywania.
Przechowujemy grube tomy cudzych grzechów, ale nigdy nie zaglądamy do notesu dobrych uczynków.
Panicznie boimy się śmierci, ale żyjemy tak, jakbyśmy byli nieśmiertelni.
Po prostu… jesteśmy dziećmi, które nie wyrosły…"

Tatyana Varukha

Cześć Netki,
dopiłam wprawdzie herbatę czytając bardzo interesujący Kodeks Pracy ale już mnie muliło przy tej lekturze więc weszłam Was poczytać.

Elu> walentynkowa kawa stawiasz już dziś?

Małgosiu> kondolencje składam.
Na temat służby zdrowia mam to samo zdanie. Sama sobie trafniej stawiam diagnozę niż te konowały. Gdybym tylko sama mogła recepty i skierowania wystawiać może bym się wreszcie wyleczyła jak trzeba.... a tak d**a. A mimo tego wiele osób się upiera, że jest ok, ale chyba mają wyjątkowe szczęście . Powodzenia Wam życzę.

Markadia> jeszcze się kiedyś na taki widok mówiło "radio wolna Europa" .

Bacha i Kamoa> fajne te filmiki, te z dzieciakami już kiedyś oglądałam.

Basiu> ale rozgadałaś się kobito

Sponi> jak zwykle wygrzebałaś coś mądrego.

Bulinko> zgadzam sie z tym nie szukaniem dobrych stron u innych. Ostatnio u mnie na topie sprawy mamy. Potrafię od ręki wymienić szereg jej wad.... a nad jedna zaletą zastanawiam się długo. Okrutne... oby moja córka tak nie miała wobec mnie .

Heloł,ale sie filma strasznego naoglądałam jacie nie będę spała chyba he he

Cichutko tu chyba śpicia ludzia juz co?

A,i jeszcze jedno-zawsze słucham cierpliwie ,bez przerywania
Na tym polega przyjazń(bez oceniania)
Każdy ma prawo do własnych wyborów-i nic Nam do tego.

witajcie kobitki w sobotni poranek ....
u nas mrozik

........ doberek sobotnio  Dziewuszki

witam Elę i Basię   .... masz racje rano trzeba pierdyknąć kawencje
bez niej nie ma startu do dnia 

pozdrawiam Wszyściutkie

zostawiam energetyczną piosenkę   

milo z wami kawusie pic

ja też się dosiadam wypiję kawkę i wyruszam na podbój sklepu pożywczego
miłego dzionka życzę...

Ja z herbatą dosiadam i witam się z Wami gorąco .
Faktycznie pusto jakoś... . 

Małgorzata> to gratuluje Ci z całego serca, że potrafisz wysłuchać cierpliwie do końca. Chyba nie trafiłaś jeszcze na taka osobę jak moja mama . Gdybyś musiała po raz setny cierpliwie wysłuchać historii jej życia; traumatycznej i okrutnej i w dodatku z najmniejszymi szczegółami... nie wiem czy byś to cierpliwie wysłuchiwała. Ja też jestem cierpliwa gdy mi ktoś opowiada raz... drugi... a nawet trzeci. Jednak nasty i dziesiętny raz to samo... zwłaszcza gdy to ponura i straszna opowiastka.... nie chce się już tego słuchać. Chyba, że ja za wrażliwa na to jestem. Poszłabym do tych co tak skrzywdzili daną osobę i nawrzucałabym, do telewizji poszła, na cały świat wykrzyczała jaka się dzieje krzywda, bo płakać się od tego chce... . Zbyt emocjonalnie to na mnie działa, zbyt dotkliwie takie rzeczy przeżywam. Może  jakaś dziwna jestem, ze nie umiem tak stanąć z boku i po prostu słuchać, tylko się identyfikuje z daną osobą.

2 Basie i Elka jak zwykle najwcześniej na nogach .

Bulinka> ja byłam w pracy, a potem na zakupach. Wreszcie biustonosze dostałam w esotiq. Jeden tani częściowo sztuczny, a drugi bawełniany sporo droższy. Jednak była walentynkowa promocja 30% taniej .

Tajemnicza-właśnie nie chodzi o to,żeby "stać z boku i po prostu słuchać"
Jeśli ktoś Ci coś powtarza setny raz to może właśnie woła o pomoc?
Chyba,że ma to podłoże chorobowe.
Słuchać,nie znaczy -stanąć z boku.
Moja mama też się często powtarza,więc kiedy kolejny raz zaczyna opowiadać historię,którą już słyszałam mówię"Mamuś,mówiłaś mi to już"
Starsi ludzie tak mają.Ja mam nadzieję,że taka nie będę 

Małgosiu> ja tez tak przecież mówię, a Twoja mama wtedy przerywa wątek, który zaczęła? Moja nie... musi skończyć, choćbym powtórzyła 3 razy, że to słyszałam . Po prostu ma potrzebę stale opowiadania tego samego. Kiedyś pytałam czemu tak jest, czy to jej przynosi ulgę w cierpieniu? Nie potrafiła odp. Podobno ma potok słów i nie panuje nad tym. A mój problem polega na tym, że nie mam już sił tego słuchać... to mnie dołuje i doprowadza mój stan psychiczny do ruiny . Przykro mi ale na razie nie znalazłam dobrego sposobu na to, by nie dołować się jej opowieściami .

Ela> a daj jego fotkę na forum . Jak sie wabi?

Tajemnicza-tak,przerywa.Do następnego razu 
Takie zachowanie-powtarzanie się,niekiedy powtarzanie pewnych czynności to chyba rodzaj natręctw.Ma to podłoże psychiczne.
Traumatyczne przeżycia--Bulinko,też odciskają swoje piętno(w mózgu).
Możemy tylko po cichu współczuć takim ludziom i w miarę możliwości pomóc.
Myślę,że wysłuchując kolejny raz tą samą historię też pomagamy(może się mylę).
Ci ludzie mają tylko nas z kim mogą pogadać.
Czy lepiej byłoby,gdyby całkiem zamilkli ???

Bulinko,jest wiele  zachowań,które przenosimy na swoje dzieci (nieświadomie)
I nieświadomie mamy takie właśnie wzorce.
Lubisz czytać.
Przeczytaj książkę "Gnój" Kuczoka.
Na jej podstawie powstał film "Pręgi",też warto obejrzeć.
Oglądając go pierwszy raz nie skojarzyłam o co chodzi.
Właśnie te wzorce mają ogromne znaczenie i rzutują na nasze dorosłe życie.
Tymczasem,pozdrawiam WAS wszystkie
Dziewczęta,dobrej nocki-spokojnej 

hey Dziewuszki
          witam walentynkowo
                  takich gorących miłośników Wam życzę i sobie też 
                                                                                                                                              >>>>

             caffa zapodana
                                                                                     zapraszam ...

dżises moja MAM to wiecznie żyje dzieciństwem i latami młodości
nie słucham tego ... bo mogłabym z minutowym wyprzedzeniem
powiedzieć wszystko i dokładnie przytoczyć zdania jakie użyje ....

najlepiej jak złapie słuchacza - to jak coś zmieni ... potrafię ją poprawić hii    znam to wszystko na pamięć

spokojnej niedzieli

Witam po krótkiej przerwie

Kamoa Wszystkiego Najlepszego,zdrowia,

Witam i z okazji walentynek życzę każdej wiele miłości i nie ważne od kogo (męża/dziecka/psa ).

Małgosia> ja to wiem i dlatego uważam, ze takie osoby powinny chodzić na terapie, szkoda, ze nie chcą . Ja chodziłam 2 lata i dzięki temu nie będę powielać tych samych błędów co matka (przynajmniej w większości bo całkiem się pewnie nie da wyeliminować). Podobnie jak bulinka, słyszałam od swojej matki takie okrucieństwa z jej dzieciństwa już w wieku 5 lat i wywarło na mnie traumę. Do dziś mam traumę z powodu traumy matki . Moze gdyby stale o tym nie mówiła, to jakoś by minęło, ale ja słyszę o tym nagminnie od 40 lat... nie daje o tym  zapomnieć. Do tego znienawidziłam swoich dziadków za to co mamie robili.... taki rezultat słuchania o cudzych traumach. Od tego jest psycholog, a nie rodzina. Rodzina ma wspierać i pomagać, ale nie własnym kosztem bo z czasem staje się takimi samymi osobami i już nic nie pomoże. A nie o to przecież chodzi. Podobnie jak bulinka w życiu bym dziecku nie opowiadała, że ojciec mnie zamknął na całą noc w piwnicy ze szczurami, że matka zamknęła mnie w komórce i głodziła przez tydzień, że molestował mnie brat, matka za to wyzwała od dziwek, a ojciec za kare kazał się rozebrać do naga i wyjść na podwórko, że przywiązał mnie do ławki i bił do krwi kablem od prodiża i że matka walnęła mnie szpilka od buta aż polała się krew z głowy i zemdlałam albo, że ojciec celował we mnie na polu wiatrówką. No błagam.... tego nawet dorosły nie chciałby ze szczegółami słuchać, a co dopiero dziecko!
Przykro to pisać, zwłaszcza, że dziś walentynki. Mimo wszystko kocham swoją matkę ale nie jestem z nią szczęśliwa bo ona sama ze sobą nie jest szczęśliwa.

Pozdrawiam serdecznie wszystkie bez wyjątku Netki.

Kamoa> masz dziś urodziny? To życzę wszystkiego co najlepsze .

Witajcie
Kamoa wszystkiego naj naj naj

Mamuśka, ja z mężem remontowaliśmy nasz 200letni dom, mam jakieś doświadczenie. Jeśli nie chcesz wymieniać próchniejącego legara, to spróbuj się do niego dostać i tą część najgorszą wzmocnij, przykręcając do niej jakieś (najlepiej metalowe) wsporniki. Sam legar smarnij unigruntem -będzie się trzymał kupy .

witajcie dziewczyny smacznej porannej kawusi

witam Dziewuszki   

                                            hii

  no to caffe stawiam 
                                         
                                                          trza jednak zacząć ten nowy tydzień 

Wind 200 letni dom ??? to z czego ma ściany ??? z beli ???

Ela faceci na obrazku niczego sobie ciasteczka
ale ten pocałunek obleśny .... 

Taja Ty tak zmyśliłaś dla potrzeb cafejki te swoje przeżycia z dzieciństwa ??? czy miałaś takie faktycznie ????

pozdrawiam WSZYŚCIUTKIE - MIŁEGO SPOKOJNEGO TYGODNIA  życzę

Kamoa spóźnione ale serdeczne rozkazy w Twoje dłonie składam Kruszynko Rozkazuję Tobie być sobą jak dotychczas

Są jak siostrzyczki Słońca

Dzień doberek,kawusi jeszcze nie piję bo kurde nie mam w domu ,idę kupić.
Buziaki dla wszystkich

Nevs
Hary wlazłbył do budy hehehe
Ale jazda
A na marginesie..przed chwilą zobaczyłam, że pożarł krzesło od kompletu wrrtrr...skończyło się chłopu babki sranie, już go na pokoje nie wpuszczę, no chyba że zmądrzeje z czasem

takasobiemamuśka to młody pies?że tak wszystko pożera?

Baśka...młodziutki...owczarek niemiecki...wyrasta teraz ze szczeniaka...schudł...dostaje długie łapy...zaczynają mu sterczeć uszy...gryzie wszystko uwielbiam szkodnika
Jutro pojadę z nim na trzecie szczepienie.
Mykam...cmokam wszystkie

hey kukam  wieczornie

Taja Mycho po takich przeżyciach MAM i ciągłym wspominaniu
można mieć truamę z traumy MAM  .... ssszkurde nie do uwierzenia 

Wind no proszę Cię wstaw fotkę tego swojego domku 
w opisie tyle nieznanych słów .... że musisz pokazać

Bulinka tortilla super danko   ... gdzie kupujesz te placki ??
moja Synowa często to robi na jakieś imprezki
też z kurczakiem "gyrosowym"   
jak to zwinie - to kroi na takie 3-4 cm paski z ukosa - i podaje to na przekąskę
najsmaczniejsze są w Netto - sprawdzane były już  wszystkie sklepy

pozdrawiam Basie- Sponi - Mamuśkę - Markadię i te podczytujące