On nie pomaga mi w domu - Netkobiety.pl

Czytam ten wątek z nie malejącym zaskoczeniem. Bo nie pojmuje jak to możliwe aby dorosły, nie upośledzony intelektualnie ani fizycznie czlowiek nie potrafił ogarnąc przestrzeni w której mieszka.

Serio nie potrafi gotowac? Co za bzdura! Obranie kilku kartofli to taki wyczyn intelektualny? Moze kiedys, jak i makaron trzeba bylo zagniesc samodzielnie, to gotowanie wymagalo nieco rozumu, ale teraz?! Ugotowac makaron i dorzucic sos ze sloika jest w stanie kogokolwiek przerosnac? To potrafi zrobic juz pieciolatek. A na poczatek to i taki sukces kulinarny cieszy. 

Tak chetnie narzekacie, jak to mamusie rozpuscily tych panow, a same robicie to samo. Nie zrobil zakupow? To nie bedzie obiadu. Nie pozmywal? To pozmywa jutro, pojutrze, czy kiedykolwiek tam naczynia sie skoncza. Nie posprzatal jak sie umawialiscie, to czemu robic za niego? Tez nie robic tego na co sie umowiliscie!

Jak zaczynalismy razem mieszkac z moim mezem (wtedy chlopakiem jeszcze), to on beztrosko mi oswiadczyl, ze nie umie gotowac. Wiec ja rownie beztrosko mu odpowiedzialam, ze w takim razie sie nauczy. I po paru miesiacach moj maz umial zrobic niemal wszystko to co ja. A sporo rzeczy lepiej Sprzata moze jeszcze nie tak idealnie jakbym chciala, ale caly czas robi postepy

Nie ma co sobie wmawiac, ze gotowanie i sprzatanie to jakas wiedza tajemna. Kazdy o IQ powyzej 60 jest w stanie te czynnosci ogarnąc.

Tegan, a gdzie ja powiedzialam, ze codziennie makaron z sosem? No ale na poczatek dla kogos o dwóch lewych rekach to chyba dobre mi sie wydaje.

Co do reszty Twojej wypowiedzi - juz wczesniej powiedzialam, ze po co on ma robic, skoro jak nie zrobi, to i tak jest zrobione?

Inna zupelnie sprawa, to to, ze wydaje mi sie, ze wiele to jest kwestia wiezi i wzajemnego podejscia do siebie. Moj maz tez moglby zyc niemal z totalnym chlewie i jesc chleb z parowka na przemian z kasza gryczana. Ale ja mam wyzsze wymagania. A on lubi jak ja jestem zadowolona, wiec sprzata az milo, gotuje cudowne rzeczy i świetnie robi zakupy. Choc on moglby bez tego życ. Ale dla niego jest oczywiste, ze skoro dla mnie to wazne, to dlaczego on nie mialby dac czegos z siebie, aby obojgu nam bylo lepiej?

No i wlasnie o to chodzi - moj facet uwaza ze jak on czegos chce to sobie robi a jak ja mam jakies wyzsze potrzeby to przeciez umiem gotowac i moge sobie to zrobic.

Jak chce mnie zadowolic to robi ta pizze bo wie ze lubie albo zaprasza do kina ale nie pomyli ze czasem o wiele bardziej wolalabym zeby sam z siebie poszedl do sklepu lub chociaz pozamiatal - ja mu to mowie wprost a on tego nie robi albo robi za dluzszy czas i to mnie wkurza. Moj ojciec jest taki sam.

Co do tego co piszesz, ze poco ma robić skoro ja zrobie to po prostu dla wlasnego komfortu czasem cos zaleglego zrobie bo ja nie potrafie tak zyc w syfie. Nie kumam tego czemu jednemu facetowi chlew przeszkadza i zrobi z tym porzadek, innemu nie przeszkadza ale zrobi porzadek zeby obojgu bylomilo a jeszcze inny w ogole sie tym nie zajmie i ma gdzies a twierdzi ze kocha i chce brac slub,

Wielokropek przyznam ze w ogóle nie rozumiem, mozesz wyjasnic co masz na mysli?

Ale co ja jeszcze moge zrobić skoro ja się staram a on o wiele mniej ode mnie?

Czyli co? Mam wszystko olać, nic od niego nie wymagać i się cieszyć?

1. Bo ja się dostosowuję do jego wymagań i robię dla nas wszystko co mogę, więc on powinien podobnie.
2. Nie wiem, ja próbuję ale on nie chce.