Czy też się boicie, że będzie same do końca życia? - Netkobiety.pl

Nie Mergi... nie tak pojmuję optymizm... tu nie chodzi o pojawianie się złych chwil i ich znikanie... Wg mnie definiuje to sposób podejścia do nich - nie tylko złych chwil ale w ogóle chwil w życiu. Więc jeśli spotkało Ciebie coś złego to sposób poradzenia sobie z problemem bardziej świadczy o sile psychiki lub charakteru (coś typu co Ciebie nie zabije to Ciebie wzmocni). Jednak sposób podejścia do problemów w życiu i radzenie sobie z pewną 'codziennością' to raczej dla mnie optymizm - nawet w złych chwilach (coś typu wyciągam naukę z porażek i wiem NAPRAWDĘ czego chcę w życiu i to powoduje, że jestem spójny w swoich myślach i postawie, czyli nie walczę na siłę optymizmem, on jest)
Więc TAK - jeśli jesteś optymistą to 24 godz na dobę Ot!

Optymista też ma "chwile załamania".
Może nie codziennie,ale ma.
Sęk w tym ,jak sobie z tym poradzi.
Optymista pozwoli myślom "przepłynąć" nie skupiając się na nich.
Pesymista zatrzyma się i się skupi.
Róźnica w podejściu do "złych chwil".(mam tu na myśli neg.myśli).
Ot!

Edit:nigdy nie rozumiałam fizyki.
A M.Musierowicz przeczytałam wszystko.

Optymista nic nie 'da przepłynąć' Optymista nie ominie tematu i nie da sobie myślom 'popłynąć' Nie ma chwil 'załamania', to nie jest takie podejście 'w ślepo' tylko on dopuszcza złe myśli. On bardziej koncentruje się na innych aspektach i równoważy sobie rozumienie rzeczywistości w też lepszą stronę. Z drugiej strony optymistą nie zawsze można być i nie zawsze można się tego nauczyć. Wiemy dobrze, że osoba realnie znajdująca się w złej sytuacji nie będzie optymistą bo nie ma czym zrównoważyć złego położenia. Tu też trzeba mieć opcje a nie tylko ich nie zauważać. I pesymista i optymista się zatrzymają i się skupią - przynajmniej powinni Ot!

PS. nie chodzi mi o zrozumienie a o zdolność do rozumienia

No się kłócą... niemiłosiernie... ale Pietruszka, 3 raz musisz mi rację przyznać, bo Mergi będzie do upadłego

Nie tak... Jest myślenie o złej sytuacji. Może być dobre myślenie? Chyba nie... sytuacja jest zła. Realnie - to się zdarza optymistom również! Pesymista, to racja, zgeneralizuje ją i nie będzie szukał zbytnio alternatyw. Jednak i u optymisty będą złe myśli. Nie łudźmy się. Jeśli da im przepłynąć to nie jest optymistą tylko osobą omijającą problemy, które pewnie życiowo się zwielokrotnią wtedy A tego nie chcemy, co? Więc optymista przyjmie do wiadomości, ze jest źle i że nie przekuje na jest dobrze. Jednak stwierdzi, że poważnie 'oberwał ale np. że z tej sytuacji wyniósł korzyść bo się czegoś nauczył albo, że jest to niewielki ubytek w jego życiu (tylko realnie) albo, że mogło być gorzej albo że będzie lepiej a on zapomni itp. Jednak zmaga się ze złą chwilą i co go charakteryzuje to nie to JAK poradzi sobie z nią bo pesymista może poradzić sobie lepiej a to co ta chwila spowoduje w jego obecnym nastawieniu do życia i co ona zostawi w jego świadomości... Nie 'lekkość' podejścia do tematu tu gra rolę a 'docenianie' swoich wartości gdy są one współmierne do problemów lub niewspółmiernie lepsze. Ot!

Zła sytuacja i reakcje ludzi w tym pesymistów i optymistów
Król podwyższa podatki i pyta się ministra skarbu, jak ludzie reagują, odpowiedź:
- jest spoko
Król dalej podwyższa podatki i pyta się ministra skarbu, jak ludzie reagują, odpowiedź:
- cicho coś wspominają o wyższych podatkach
Król dalej podwyższa podatki i pyta się ministra skarbu, jak ludzie reagują, odpowiedź:
- burzą się otwarcie
Król dalej podwyższa podatki i pyta się ministra skarbu, jak ludzie reagują, odpowiedź:
- dochodzi o strać w wojskiem, biedują
Król dalej podwyższa podatki i pyta się ministra skarbu, jak ludzie reagują, odpowiedź:
- ludzie chodzą przygnębieni, jest im już wszystko jedno
Król dalej podwyższa podatki i pyta się ministra skarbu, jak ludzie reagują, odpowiedź:
- Królu coś niesamowitego, wszyscy chodzą i się śmieją, jeden wielki brecht!
Król: no to znaczy, że teraz dopiero przesadziliśmy więc zmniejszamy i to są maksymalne podatki!

Inny eksperyment woli, co przypomina mi mocno ludzi (sorry za nutkę cynizmu):
Naukowcy zmniejszyli małpom racje bananów, małpy pokazały niezadowolenie, rzucały jedzeniem itp na razie pasywnie, po kolejnym zmniejszeniu racji bananów małpy były agresywne, i kolejne zmniejszenie racji. A małpy? Zaczęły strajkować i niewiele jeść lub w ogóle. To ponowne zmniejszenie i ... no niewiarygodne ale małpy zrozumiały, ze nic nie poradzą i przyjęły aktualny poziom zaprowiantowania jako normalny, bez kłótni i bez szemrania... Niezły mechanizm na podstawy tzw 'zamordyzmu' prawda?

Nie, optymista naprawdę nie odczepia od siebie złych myśli. Nie muzą szybko przepływać. To co robi to nie wraca do nich a więc, jak pisałem - on sobie je poukłada na przyszłość aby ważyły jednak jak najmniej. One nie odpłyną szybko, Mergi, gdyż złe myśli wiążą się z bólem który będzie trwał w czasie rekonwalescencji, więc złe myśli będą w tym czasie, nic tam nie odpłynie szybko. Co więcej - ten czas leczenia i dostęp do tych złych myśli wzmocni je mocno. I co? Optymista stanie się pesymistą... Pociągające i często tak jest. Nawet jak wiadomo, jak sobie poradzić ze złą sytuacją to ból i spowodowane tym cierpienia może zmienić człowieka. Pewnie, że optymista szuka szansy. A jeśli nie znajduje...? Też zostaje pesymistą? Nie nie zawsze.
Optymista to całość, to jego życie, przemyślenia a nie podejście do złych kwestii. To postawa typu ile zapłacę za dany problem i czy mnie stać i kiedy odbuduję swój potencjał. Pesymista twierdzi, że nie stać go na złe momenty i że on nie ma już wartości więc jest cały czas pod kreską.
Podsumowując, jeśli traktujesz jakieś wartości w życiu jako coś znaczące to możesz sporządzić z nich budżet. Jeśli jesteś 'nad kreską' to pewnie jesteś optymistą a jeśli 'pod kreską' to pesymistą lub realistą skłaniającym się do pesymizmu. Czysty realizm jest też możliwy ale najtrudniejszy bo bazuje na pewnych obiektywizmach. A ocena jest zwykle subiektywna co przeczy temu realizmowi. Ot!

Złe myśli wiążą się z bólem,ok.
...ale Często to NAWYK i posypywanie ran solą.
Trzeba to przerwać i szukać dobrego (czyt.pozytywnego,optymistycznego) leku zamiast trwać w tym błędnym kole.
Ot!

Moj ojciec zawsze twierdzil, ze jesli czlowiek sie nastawi, ze zawsze bedzie do bani, to bedzie do bani- i mowil o mechanizmie samospelniajacego sie proroctwa. Im jestem starsza, tym czesciej widze, ze sie to sprawdza. Dlatego wole myslec pozytywnie.

Samospełniająca się przepowiednia? Bardzo często działa... tylko bym wziął pod uwagę, że działa zwykle w jakiś kwestiach na które mamy wpływ, bo wtedy możemy w jakiś sposób decydować o wyniku... zażyczyć sobie trafienie w totka trudno Więc jak się nastawi człowiek, że coś będzie do bani to albo tak zostanie odebrany albo tak się 'podłoży' aby było bo już ma wymówkę. Co śmieszne ja sobie redefiniowałem ten mechanizm. U mnie jest tak śmiesznie, jakby los sobie ze mną igrał chociaż może tu chodzi o świadome nastawienie i stąd różnica. Nastawiam się pozytywnie - porażka częsta, nastawiam się negatywnie - no zwykle tam, gdzie mam jakieś szanse a jestem niepewny wyniku to bingo! Jest super. Więc sobie przewrotności funduję chociaż do złego nastawienia muszę się zmuszać...
Myślenie pozytywne = pewna postawa wynikła z optymizmu

Posypywanie ran solą to postawa pesymistyczna!

Nie wymagaj niemożliwego.
Zapomnieć nie da się.
....ale nie rozdrapywać ran już jest wykonalne.

Rh,ja Cię uduszę! Nadinterpretujesz !
Ty myślisz,że w takich syt. poradziłabym komuś z uśmiechem na twarzy, aby doszukiwał się pozytywów w swojej tragedii?
NIE! To  nie jest  optymizm,a...cynizm!
Trzeba wiedzieć gdzie jest granica i wykazać odrobinę empatii.
CO w takiej sytuacji może być pozytywnego?
Postawa...drugiej osoby.To,że jest obok,to że powie"Poradzimy sobie z tym razem".
Tylko tyle,albo aż tyle.
Trzeba dać sobie czas ,aby ból przeżyć,ale nie dać mu się stłamsić,rozumiesz?
Możesz nawet krzyczeć,płakać,wrzeszczeć..ale grunt abyś poruszał się DO PRZODU, jakkolwiek,nawet  na kolanach możesz iść,pełzać możesz ,aby do PRZODU.
Optymizm to nie uśmiech na twarzy 24h,a podejście do problemu.
I to ono definiuje kim jesteśmy,pesymistą czy optymistą.
Ot!

U kobiety działa instynkt.

I  na pewnym etapie życia jest to sprawa priorytetowa .

Jak jest i czy tak jest i u mężczyzn,nie wiem.

Niebawem będą roboty towarzyszące ludziom na starość więc gdy dzisiejsi 30 latkowie beda sie starzec to nie bedzie problemu samotności. Więc tym bardziej luz.

Nie wytrzymam! No uduszę!
Weź przeczytaj jeszcze raz mój post.
Czy ja gdzieś napisałam OD RAZU?
Napisałam przecież,że bólowi trzeba dać czas na żałobę.
I napisałam,ze zapomnieć się nie da,to niemożliwe.
Oszaleję!
Ty to specjalnie robisz?

Nie,nie wiem.
Ale dziękuję za poinformowanie mnie o tym

Nie! To Ty się ze mną zgadzasz nawet o tym nie wiedząc.Tylko Twoje MĘSKIE  EGO   nie pozwala tego przyznać nawet przed sobą samym .Dlaczego? A no dlatego,że  kobiecie rację byś musiał przyznać, a to takie niemęskie jest

To samo tak o sobie myślę tylko, że jestem chłopakiem i w dodatku mam problemy nawet umówić się z kimś , poznać kogoś na jakąś glupią kawę, przez to tylko lęk przed odrzuceniem bardziej mi sie pogłębia