Czy też się boicie, że będzie same do końca życia? - Netkobiety.pl

dzisiaj właśnie tak myślę  że zostanę do końca życia sama i strasznie się tych myśli boję , wiem że napiszecie że będzie dobrze,  że mam wychodzić spotykac się z ludzmi, znajomymi  robię to  że mam rozwijać swoje zainteresowania- robię to ale jakoś  strasznie dołuje mnie dzisiaj myśl że mogę zostać sama  i starsznie się tego boję  a dzień zapowiadał się taki piękny......................  cóż nie chwal dnia przed zachodem słońca

Nie ma co się licytować, kto by chciał ile mieć nieudanych związków. Nie ma w tym nic fajnego, a biorąc pod uwagę jaki niesmak, ból i gorycz zostają po nich to nie ma czego zazdrościć. Każda samotna osoba chyba kiedyś zastanawiała się nad tym czy kiedykolwiek kogoś pozna. Nie macie pojęcia ile razy stając przed lustrem pytałam siebie sama "Czy to już? To by było na tyle, co miłość miała mi do zaoferowania?". Czasami znajduję w sobie siłę, żeby wierzyć, że to taki stan przejściowy, że ciągle mam szanse na coś nowego i cudownego. Ale to tylko czasami. Niestety życie nie jest aż tak radosne.
Wiem na pewno, że więcej osób chętniej będzie chciało poznać uśmiechniętą kobitkę, która oddycha pełną piersią, niż marudzącego ponuraka. Dlatego pierś do przodu i uśmiech. Od razu poczujecie się piękniejsze, a przy okazji możne Ktoś się trafi
I pamiętajcie, nic na siłę. Tak się po prostu nie da.

Tez jestem bardzo młoda,  jednak mimo to wydaje mi się,że będę sama do końca życia. Niby miałam kilku chłopaków, ale związek w wieku 14 lat to brzmi jak żart   Może i dobrze, bo wtedy jakoś nie przeżywałam rozstań, teraz byłoby o wiele gorzej. Z jednej strony fajnie być z kimś, wiedzieć że komuś zależy na Tobie , tak jak Tobie na nim, jednak z drugiej wiadomo,że wszystko się kiedyś kończy i będzie się cierpieć.  Nasłuchałam się i naczytałam , jacy potrafią być mężczyźni więc chyba jednak wolę zostać sama, bez tych wszystkich cierpień. Chyba ze znajdzie się ten jeden jedyny , to nie będę miała nic przeciwko

Hej karpod   wiem chyba o co Ci chodzi ale jeśli wcześniej tkwiło się w toksycznym związku albo człowiek, którego sie kochało Cię zostawił mnożąc oskarżenia to wcale nie jest łatwo zacząć coś nowego. Osoba, która nie była nigdy w związku nie wie jak z kimś być ale osoba, która jest po rozstaniu ma często nieprzyjemne doświadczenia i one utrudniają zaangażowanie w inną relację. Jeśli partner winę za rozpad związku zrzucił na Ciebie mimo woli zastanawiasz się czy ma rację. Z jednej strony obwiniasz się, że nie udało Ci się uratować związku a z drugiej myślisz, że jesteś mało warta i do niczego -  dlatego nie mogł Cię kochać. Wchodząc w związek bez doświadczenia jesteś optymistką.

Takie obawy są w zupełności normalne,Ja też tak myslałam,byłam wymagająca,i kiedy ktoś sie mną interesował to mnie wogule nie obchodził,a moją uwage znów mało kto przyciągał,i tak w kółko,a kiedy juz  kimś byłam i myslałam,że to ten,to nie wychodziło.więc balam sie strasznie,bo latka leca,znajome wychodzą za mąż,a ja??szukam i szukam.....ale tak naprawde to nie musiałam wcale szukać,bo miłosc przyszła sama niespodziewanie,trzeba poprostu być cierpliwym nic na siłe.Miłośc sama zapuka do naszych drzwi w swoim czasie.niestety takie obawy będą zawsze,nawet kiedy ma się rodzinę,to obawy są dalej,czy tak będzie zawsze,czy zawsze będziemy razem,czy będziemy zdrowi,szczęśliwi.....bo zycie niestety plata nam rózne figle.

Niestety często o tym myślę, zwłaszcza w nocy jest najgorzej kiedy człowiek kładzie się do pustego łóżka...wszechogarniająca pustka...

Ja nawet tak nie myślę - ja to wiem
Nie jestem ładna a i charakter na dłuższą metę mam mało znośny. Nie chcę w przyszłości zakładać rodziny, nie chcę nikomu prać, sprzątać, gotować czy rodzić dzieci, inne rzeczy są dla mnie ważne.
Nie znoszę w mężczyznach wielu cech, nie rozumiem ich potrzeby zawsze bycia lepszym, zarabiania więcej, a broń boże żeby kobieta w jakiejś dziedzinie wiedziała więcej...
Przelotne romanse to też nie dla mnie. Pewnie, że chciałabym partnerskiego związku, ale jak się rozglądam wokół to widzę, że to raczej niemożliwe. Ja zmieniać się dla nikogo nie będę, bo ile można udawać?
W związku z tym wiem, że raczej nie dane mi będzie być z kimś w związku. Ale mam pytanie do was. Czy dla was bycie z kimś jest jedynym celem w życiu i jego sensem?

A ja myślę, że są osoby, które same za tym nie tęsknią, ale jak w pewnym wieku całe otoczenie zaczyna im wmawiać, że coś jest nie tak, to same się nad tym zaczynają zastanawiać. I szukają kogoś poniekąd dla świętego spokoju.
Nie każda kobieta chce mieć dzieci i męża. Tylko szkoda, że jest wytykana przez to palcami przez ludzi, którzy chcą ją uszczęśliwić na siłę.
Poza tym być samemu (bez partnera) nie oznacza bycia samotnym. Moim zdaniem problemem jest to, że wiele kobiet nie widzi nikogo poza swoim mężem/narzeczonym/chłopakiem i kiedy związek się rozpada wpadają w panikę. Myślę, że to nie jest strach przed brakiem związku, ale przed samotnością. Bo jeśli się przez lata zaniedbuje więzi z rodzeństwem czy przyjaciółkami to któż przy nas będzie, kiedy partnera zabraknie?
Bez sensu się zadręczać co wieczór brakiem partnera - w życiu jest wiele do zrobienia, a kiedy jest się aktywnym na takie myśli po prostu nie ma czasu... Oczywiście, problem zaczyna się, gdy ktoś w życiu chce się realizować przez macierzyństwo czy ojcostwo, chociaż w tych czasach.. dla chcącego nic trudnego

Każdego ranka, każdego popołudnia, każdego wieczoru boję się, że już nikt mnie nie pokocha... Co mogę z tym zrobić? Każdego ranka wstaję, uśmiecham się z nadzieją, rozmawiam z ludźmi, żartuję... i kładę się z myślą, że może jutro ktoś zakocha się w moim uśmiechu....

Tak tak, jestem młoda nic o życiu nie wiem, bla bla bla bla.
Nawet na tym forum wypowiadają się osoby, które są nieco wiekiem starsze a nadal myślą tak samo. W 'realnym świecie' również takie znam. Enni, nie wrzucaj wszystkich do jednego worka.

Oj skad ja to znam...mialam dokladnie to samo-nieudane malzenstwo,pozniej nieustannie przewijajacy sie faceci,i koniec zwiazku oczywiscie..juz stracilam nadzieje,balam sie samotnosci bardziej niz smierci.Pozniej juz sie z tym pogodzilam-powiedzialam -po co mam zyc w nieustannym strachu??/!! lepiej sie z tym po prostu pogodzic,w koncu nie kazdemu jest pisane isc w parze! I nagle,niespodziewanie zjawil sie On-cieply,dobry przyjaciel,:) Po jakims czasie pojawila sie milosc i jestesmy juz po zareczynach,jestem w ciazy i moge powiedziec ze nigdy jeszcze nie bylam tak szczesliwa,a mam 36 lat.
takze dziewczyny-warto czekac,naprawde! I zycze wam aby wszystko sie ulozylo po dobrej mysli.On sie zjawi napewno-ale nie wtedy kiedy my chcemy-on sie zjawia w najmniej oczekiwanym momencie Powodzenie!

Pewnie mnie obsmiejecie, ale....pare lat temu wybralam sie do jasnowidza (znane nazwisko). Pytalam miedzy innymi to zwiazki i odpowiedz jaka uslyszalam nie nastroila mnie optymistycznie

Mi kiedyś coś takiego samego powiedziała wróżka, że na mojej dłoni nic nie zapowiada związków.   Zastanawiałyście się kiedyś, dlaczego jedne kobiety tak łatwo znajdują miłość, a inne są ciągle same? Ja np. nie mam poczucia, żebym jakoś była zupełnie inna od moich koleżanek mających mężów. A jednak coś musi być na rzeczy, skoro ciągle jestem sama.

Może jeszcze zapytam - czy nie macie poczucia, że im dłużej człowiek jest sam, tym trudniej mu to zmienić? Ja mam takie poczucie, jakbym traciła jakieś umiejętności. Jeśliby teraz pojawił się w moim życiu ktoś, to musiałabym uczyć się bycia we dwoje, i to w bardzo wielu obszarach, praktycznie od zera, jak nastolatka. Tym bardziej mnie to stresuje i zawstydza.

Zojka, oba Twoje posty sa dokladnie takie, jak chcialabym to ujac..niestety

Nie jestem ani brzydka, ani glupia a to mnie omija. Nie wiem dlaczego, po prostu nie wiem. Byc moze cos zle robie, byc moze mam pecha, a byc moze rzeczywiscie nie jest mi dane...?

Mysle, ze tego sie nie zapomina..jesli spotkasz kogos, kogo polubisz bardziej to zaczniesz sie otwierac i uczyc na nowo

Myślę że każda kobieta przeżywa takiego rodzaju lęki . Boją się również że zrobią coś złego , lub potrafią o wszystko się obwiniać . Kobiety są delikatne i uczucia są dla nich bardzo ważne.
Ja staram się myśleć inaczej , mam chłopaka od roku i gdy nachodzą mnie nie miłe myśli, zagłuszam je myśląc , że i ta będzie chciał to odejdzie - Nikogo na smyczy to siebie nie przywiążemy.

tak się zastanawiałam coś chciałam napisać pozytywnego na pocieszenie ogólnie na podtrzymanie nas samotnych na duchu ale niestety nic mi nie przyszło do głowy bo myśli negatywne przeważyły ...

kolejny wieczór spędzam sama w domu gram w jakieś ogłupiające gierki czytam książki robię porządki etc wszystko to i tak złodzieje czasu ale chyba dlatego tak robię żeby nie myśleć jak mi jest ...

piszecie ze jest tyle rzeczy które można robić samej oczywiście zgadzam się z tym chodzę sobie po sklepach na saunę basen ale to ciągle nie to bo przecież nie będę zaczepiać obcych ludzi na ulicy żeby pogadać albo oglądając filmy czasem chce się przytulic a ile można tulić się do kota

to wszystko powoli dla mnie traci sens ...

odwieczne pytanie ludzi myslacych wiecej niz ustawa przewiduje bo jak tu dogodzic sobie i innym czy warto byc z kims dla bycia czy samemu sie meczyc?

a gdzie tu uczucia czy są w ogóle czy to tylko różowe okulary które później chcąc czy nie chcąc zdejmujemy ...

Aleś temat odgrzebała
Staram się tak nie myśleć, chociaż przychodzi mi TO czasem do głowy.
Jakby sie sprawdziło, to skończę otoczona psami i kotami.

Tak wiem. Tylko, że co innego być samą cały czas, co innego na "starośc" po 60 tce i dożyć 90ki samotnie.
A co innego na starość do 85 roku życia i być samą do 90 ki.

Nie wiem czy najgorsza. Na pewno gorsze jest zapadnięcie na jakąś chorobę albo jakieś ciężkie wypadki losowe.

No właśnie. Więc jeżeli będę sama, to będę i tyle. Mam nadzieję, że będę zdrowa, będę miała pracę, a moje dziecko będzie szczęśliwe.

Nie rozumiem, możesz jaśniej?

Niby tak. Ale skąd w takim razie te nieatrakcyjne kobiety mają mężów?  Tu musi być komBanacha wyglądu,  charakteru, szczęścia i gotowości na związek,  na samym wyglądzie daleko nie za jedziesz.  Jest ważny,  tak, ale trzeba jeszcze coś więcej.

Dziewczyny, jak Krejzolka tu swojego Faceta znalazła to i wy możecie tylko... więcej radości i energii pozytywnej wysyłajcie w "męskie" rejony Nikt smutasów nie lubi

Albo się umówcie z Santąpietruszkową na wódkę. Będzie prościej

Mężczyźni to wzrokowcy,ale my kobiety też,nie ma co ukrywać.
Wygląd przyciągnie,ale to charakter/osobowość zatrzyma.
Nie kocha się za wygląd...za stan konta....dobra materialne.

A co w niej jest?

A ja powodzenie miałam jak nikogo nie chciałam.
A teraz jak chcę, to jest "milowa Sahara".Puuuuuusto.:lol:
Można by rzec"Gdzie Ci mężczyźni?"
Paradoks

Masz dziecko, więc....nie takie od urodzenia

Nie wmawiaj mi rzeczy, których nie powiedziałam. Brać cokolwiek to akurat najmniej fortuna rzecz jaka można sobie wymyślić.

Byłaś w związku,  więc miałaś powodzenie u tego konkretnego mężczyzny. A nie ze sama całe życie,  nigdy nic i z nikim.

Rozumiem.
Masz dziecko,ciesz się tym.

Myślę,że taki strach nachodzi każdego singla.
Uważam,że to normalne, o ile nie siedzi w głowie 24h.
Też mnie takie myśli nachodzą...że będę sama,że nie założę rodziny,że nie zostanę matką.
Staram się je odsuwać,bo co one zmienią?
Nic.Pogorszą tylko mój nastrój,nic poza tym.