Czy powiedzieć mężowi kochanki mojego meża o jej romansie? - Netkobiety.pl

Powiedziec.

Jesli uwazasz, ze poinformowanie meza kochanki w czyms pomoze.... to hmmm
najlepiej wyslij mu poczta skopiowane i wydrukowane czaty, maile, listy, czy co tam masz, z dopiskiem np"przepraszam, ze przekazuje to Panu, ale dotyczy to rowniez mojego meza i sprawa jest dla mnie zalamujaca."
I dopisz numer swojej komorki.
Jesli masz watpliwosci czy list nie dostanie sie w niepowolane rece... dostarcz go osobiscie.

Tylko czy to cos pomoze?
Tylko slodka zemsta....

Ja myślę żebyś najpierw rozprawiła się ze swoim mężem a potem zobaczysz jak sytuacja się rozwinie.
A znacie się z tym mężem kochanki?

Ja bym tez powiedziala, czemu maja sobie w spokoju marzyc o przyszlosci? A niech jej maz wie, ty bys tez napewno chciala wiedziec..

Nie do końca rozumiem czemu chcesz się ładować z butami w czyjeś małżeństwo? To, że Twój mąż jest człowiekiem bez skrupułów, któremu ewidentnie nie przeszkadza cierpienie drugiej (i trzeciej - dziecka) osoby nie oznacza, że ty również masz się taka stać.
Czy naprawdę będziesz w stanie żyć ze sobą mając świadomość, że to ty poinformowałaś faceta o zdradzie jego żony? Czemu w ogóle uważasz, że to Ciebie dotyczy? Masz swoje małżeństwo - skoro taka skora jesteś do szczerości to zacznij od swojego męża. To jemu pokaż wydruki i powiedz, że albo koniec z kochanką albo koniec z wami.
Smutne to jest, że tak wiele kobiet musi się koniecznie odgrywać i mścić zniżając się tym samym do poziomu niemoralnych, egoistycznych osób które dla polepszenia własnego nastroju ruinują komuś życie. Uwierz mi, nie każdy zdradzany chce o tym wiedzieć. Jakkolwiek trudne jest to do zrozumienia dla wielu, bardzo wielu kobiet na tym forum to ja jednak jestem pewna, tego co mówię. Czasem mąż czy żona, którzy są zdradzani wolą żyć w niepewności nawet jeżeli mają powody do tego aby czuć, że coś jest nie tak (a zazwyczaj mają).

Zapamiętaj sobie, że co jest nie jest twoją sprawą to nie jest twoją sprawą - koniec kropka. Zajmij się sobą i jedyne na co możesz liczyć to to, że żona tamtego sama się przyzna - i oni będą naprawiać swoje małżeństwo we dwoje a nie z Tobą w roli mediatora.
Nie zapominaj też o tym, że w przypadku zdrad nie działa reguła aby nie strzelać do posłańca. Bądź pewna tego, że mąż tej kobiety obarczy winą CIEBIE. Zapytasz dlaczego? Dlatego, że swoją żonę kocha i jej będzie chciał wybaczyć - ty zaś będziesz obcą kobietą, na którą bardzo łatwo będzie zwalić winę. Czy naprawdę potrzebujesz mieszać się w tak toksyczne sytuacje?

Jeżeli naprawdę uważasz, że swojego małżeństwa nie chcesz ratować to spakuj manatki męża i wystaw za drzwi. Jeżeli chcesz ratować - to usiądź z nim i porozmawiaj. Więcej nic nie rób - dla własnego dobra.

poinformuj jej męża niech wie z kim mieszka i z kim traci czas

właśnie jej mąż ma prawo wiedzieć z kim traci swój czas i ma dzięki niej okazję zakończyć to coś co on nazywa związkiem, skoro ona wie o ich romansie a kochanka także o tym wie i skoro nic z tym nie robi to po co ukrywać to przed jej mężem? lepiej wiedzieć o czymś takim bo dzięki temu można przestać tracić czas i inwestować w coś co nie ma sensu!
kochanka od jakiego czasu wie że Ty wiesz o wszystkim?

to czyli sprawa jasna poinformuj jej męża, ma dylemat kogo wybrać to niech mąż wybierze za nią a ma do tego prawo po tym co jego żonka robi, tym bardziej że jak zajdzie w ciążę to mu pierwszemu wmówi ojcostwo więc niech facet nie zostanie wkopany w bagno, jego żona związek z nim przekreśliła wskakując z Twoim mężem do łóżka więc Ty masz teraz szansę uratować jednego człowieka przed gównem jakie chce mu zgotować jego najbliższa osoba czyt. żona.

Ja bym nie mówiła. Jakoś głupio by mi było wtrącać się w czyjeś życie..

Matko jakbym miała takiego męża to bym mu ucięła jego wielmożny wszędobylski interes... A temu biednemu człowiekowi nie wahałabym się powiedzieć, że żyje z lafiryndą...
A może to tamten mężczyzna jest Ci przeznaczony? Nigdy nic nie wiadomo

Jlo za kogo się uważasz żeby decydować o tym kto ma wiedzieć o zdradzie a kto nie?
Po raz kolejny powtórzę, że to nie jest twój mąż więc i nie twój biznes. Nie pakuj swojego nosa w cudze uczucia bo jeszcze ci go ktoś przytrze - i dopiero będzie Ci przykro. Zastanawiałaś się nad tym, że jej mąż może nie chcieć wiedzieć?
Wiem, że marzysz aby się na tej kobiecie odegrać ale mówiąc jej mężowi wcale jej nie zrobisz kuku. Ona się ucieszy - bo trudną rozmowę odwalisz za nią. Jej mąż za to będzie cierpiał - dzięki Tobie i twojej przesadnej "szczerości", która tak naprawdę jest egoistyczną chęcią zemsty.

Skoro nie chcesz ratować swojego małżeństwa, i skoro uważasz, że już nic Cię z mężem nie łączy to czy nie lepiej odciąć się od tej całej sytuacji? Co Ciebie obchodzi czy ona ma dziecko czy nie - ty, jak wnioskuję z twoich wypowiedzi, nie czujesz już do męża miłości a jedynie zawiść. Czy zdajesz sobie sprawę z tego jakim człowiekiem się stajesz? I jaki dajesz przykład swojemu dziecku?
Zemsta, złość, nienawiść wręcz, kłótnie, szarpaniny, złe słowa, wrogość - kim się stałaś? Było warto?

Nie było warto i teraz to widzę,ale wiesz nie powiedziałam Wam jeszcze jednego ...jak zaczynałam to wszystko odkrywać to rozmawiąłm już z jej mężem przez telefon ..z tym ze nie mialam konkretnych dowodów zdardy ...i On ( jej mąż) mówił,że tez dla niego to jest dziwne ze rachunki telefoniczne są coraz wieksze ,ze coraz wiecej czasu Ona spedza z moim mężem ale myslał ze to wszystko praca( Oni razem zaczeli pracowac ) ,powiedział ,mi jeszcze ze porozmawia sobie z żoną i wszystko wyjasni bo nie chce być cytuje jego słowa" przysłowiowym rogaczem", stwierdził równiez ,że stoi za mną i trzyma moją stronę....ale wiesz to było kilka miesiecy temu jak jeszcze Ona nie powiedziała mojemu mężowi ze się w NIM ZAKOCHAŁA  .....i wiem z doświadczenia ,że bedzie go kłamać do końca( SWOJEGO MĘŻĄ)...a to czy ja za Nią odwalę robote ..to mi wszystko jedno ..uwierz mi ....Moim zdaniem ,bardziej krzywdzące jest to że Ona gra jako przykładna żona i matka a przyprawia rogi swojemu mężowi dosyć solidnie...Zresztą w wiadomościach na Nk mowila mojemu męzowi ,że pytała się swojej coreczki czy chce miec innego tatusia i czy chce wyjechać do innego kraju .....Wiec pomyśl sama ....naprawde szkoda tego meża bo być może jest wartościowym człowiekiem ,który ufa bezgranicznie swojej niewierniej żonie...

penylane mam pytanie kto jest gorszy autorka tematu bo chce poinformować rogacza o wybrykach jego żony czy żona która swojego męża zdradza i jest z tego dumna? no która osoba jest tą dobrą?
bo naprawdę nie rozumiem jak można w tak ewidentnej sprawie milczeć i udawać że przecież nic się nie dzieje, ile ten facet ma być oszukiwany przez swą wspaniałą żonę? jak długo ma być mieszany z błotem przez nią? ma facet prawo wiedzieć co się dzieje, tym bardziej że jego żona nie ma zamiaru mu o tym sama powiedzieć i brnie w swój romans nie wiedząc kogo wybrać, ile on ma czasu z nią być jeszcze? autorka tematu wie o romansie i powinna powiedzieć, nie dlatego aby się zemścić ale dlatego aby tamten facet miał szansę na bycie szczęśliwym z kimś kto go będzie szanował!

Mars czy naprawdę uważasz, że całe życie jest czarne albo białe? I, że chodzi o to żeby ona pokazała, że jest lepsza od kobiety, która zdradza męża?
Mi się to wydaje tak oczywiste, że nie trzeba tego nikomu, w żaden sposób udowadniać.

Smutne, że tak wielu ludzi w naszym kraju jest zawistnych i skorych do zemsty. Naprawdę nie lepiej zająć się układaniem swojego życia na nowo?

Uważam że powinnaś powiedzieć jej mężowi,skopiować dowody jakie masz i mu wręczyć......
Czy osoba która tak bardzo stoi murem za kochanką,nie jest czasami lub była kiedyś sama nią??????????????

Hmm, Zazdrosc ma duzo racji, istnieje taka opcja zresztą najgorsza z mozliwych, że kochanka ma pod butem  obu panów i Twojego i swojego męża, wtedy mąż broniąc jej może zrobić z Twojego życia piekło.
Ta sprawa i tak wyjdzie z momencie gdy powiesz koniec, choćby w Sądzie,gdyż ta pani jest w to bardzo zamieszana, przemysl jeszcze ten krok, zawsze zdążysz powiedzieć.
To Twój mąż ma sam z siebie chcieć to zakończyć, inaczej będzie tęksnił, miotał się, wzdychał za utraconą miloscia a Ty będziesz na to patrzeć, porozmawiaj z mężem,  od tego powinnaś zacząć.

Hej. jlo,
samo sie nic nie zalatwi?
mowilas, ze nie zalezy Ci na malzenstwie....
ale zalezy Ci zeby on wrocil?
Jak zestawie te dwie Twoje wypowiedzi to wychodzi na to, ze go nie kochasz ale nie chcesz byc sama.
Zawsze jest drugie, glebokie dno w naszych wypowiedziach...
Czasem jestem ostra w wypowiedziach, ale to dlatego by pomoc z calego serca, bo dobrze Ci zycze.

Mam taka wade, ze zawsze po przeczytaniu czyjejs wypowiedzi widze to drugie dno, i zawsze czytam miedzy wierszami.
Wystarczy opisac mi swoja sytuacje a ja juz wyczuwam gdzie osoba piszaca ma problem... bo zazwyczaj nie lezy on tam gdzie staramy sie wszystkich przekonac, ze lezy

Z moich wypowiedzi czasami własnie wynika , tak jak piszesz....i powiem Ci ,że jakoś mam tak podświadomie nadzieje,że bedziemy razem ...Moze dlatego ze On cały czas tak do mnie mówi,że ze da mi czas ...zebym to przemyslała....Tak ,boję sie zostać sama ....ale przeraża mnie mysl ,że jak wroce bede mu wypowiadała to wszystko co wiem ....wiec jakie to ma być zycie??  znam siebie,bede wierciła i cały czas mu dogryzała a zarazem tak po cichu chcialabym z Nim być bo wiesz tyle lat i On tak pieknie mówi....o Boże chyba zgłupiałam ,że takie rzeczy piszę......

kroliczek69
Nie, nigdy nie byłam niczyją kochanką ani nigdy sama nie zdradziłam swojego partnera.

Smołka
Czyli rozumiem, że skoro tamta jest bezduszną krową to w ramach rewanżu jlo też ma się taką stać? Rozumiem, że pojęcie bycia "ponad to" jest dla Ciebie niewyobrażalne?

Do wszystkich:
Cieszę się, że wszystkie próbujemy pomóc autorce wątku. Wy macie takie podejście do sprawy - ja inne. Szansa, że się nawzajem do swojego stanowiska przekonamy jest zerowa. Dlatego też jedyne, co mogę poradzić Jlo to uważne przeczytanie wszystkich wypowiedzi i mając je na uwadze podjęcie ostatecznej decyzji.

Ja po prostu naprawdę uważam, że często w życiu chcąc się na kimś odegrać przyjemność z zemsty odczuwamy tylko przez chwilę. Bardzo to piękne co piszecie - "niech tamten wie jaką ma żonę!" "niech od niej odejdzie!" ale czy naprawdę którakolwiek z was wierzy w to, że Jlo powiedziałaby to mężowi kochanki tylko i wyłącznie dlatego, że dba o jego relację z ukochaną? No proszę, nie oszukujmy się. Zrobiłaby to tylko i wyłącznie z chęci, egoistycznej chęci, odegrania się. Skoro ja mam piekło w domu to niech i ona ma! Wredna krowa!
Sęk jednak w tym, że całe życie musimy mieć pełną świadomość naszych wyborów i zachowań. Ja nie dałabym sobie spokoju wiedząc, że wepchałam się do czyjejś relacji zupełnie tam nie proszona. Decyzja zdradzanej kobiety dotyczy tylko i wyłącznie jej i zdradzającego partnera. Albo się mu zdradę wybacza i próbuje od nowa albo się od niego odchodzi. Co on dalej - on, jego kochanka, mąż kochanki i cała reszta ludzi postanowi to jest ich decyzja. I nie dość, że my same możemy się wypalić w takiej pełnej jadu walce z wiatrakami to jeszcze możemy władować się niepotrzebnie w bardzo toksyczne sytuacje.

Pytałaś, króliczek, czy kiedyś zdradzałam. Tak jak odpowiedziałam - nie, nie robiłam tego.
Jednak mój były przyjaciel, czy może znajomy był z dziewczyną. Po 3 miesiącach zaszła w ciążę. On, bawidamek i typowy facet - dziecko, który kompletnie nie dorósł do roli ojca głównie balował i flirtował z panienkami. Zresztą na flirtowaniu się nie skończyło.
Nieraz mu mówiłam żeby się powstrzymał do robienia tego na moich oczach. Z jego dziewczyną się przyjaźniłam i ostrzegłam go, że jeżeli kiedykolwiek dowiem się o jego zdradzie to nie zawaham się jego kobiecie o niej powiedzieć.
Gdy jednak zdradził tą dziewczynę (zresztą z moja byłą przyjaciółką - to też jeden z powodów dla którego jest to już była przyjaciółka) poczułam się jak między młotem a kowadłem. Mimo, że nie dotyczyło to bezpośrednio mnie ani mojego związku.
Postanowiłam jej nie mówić wychodząc z założenia, że jeśli jest między nimi źle (a było bardzo, bardzo źle) to i tak się rozstaną.
Gdy jednak się rozstali - mój eks kolega winą oskarżył mnie.
Zaczął odgrywać się na mnie i na moim związku. Opisywałam tego kolegę niegdyś w jednym wątku i powiem wam, że jest to człowiek z niesamowitym talentem manipulatorskim. Szybciutko nastawił mojego chłopaka przeciwko mnie. Co drugi dzień wyciągał go z domu - najpierw do późnych godzin wieczornych, niedługo później na całe noce.
Zaczęłam się okropnie kłócić z moim chłopakiem - a gdy tylko kończyliśmy sprzeczkę on dzwonił do "najlepszego przyjaciela", który już gotowy był wyciągnąć go na imprezę. Nie umniejszam tu winy mojego chłopaka bo to i nie o tym temat ale odgrywanie się i zemsta mojego kolegi była niewątpliwa.

Wkrótce było już tak źle, że nie wiedziałam w co ręce włożyć. Koleżance próbowałam pomagać - a im bardziej jej pomagałam tym bardziej sypał się mój związek.
W końcu powiedziałam dość. Odbyłam z nią szczerą rozmowę - powiedziałam, że nie mogę się dalej mieszać w jej związek. Że muszę zająć się swoim. Że muszę odciąć się od jej eks - a siłą rzeczy także i od niej.

Efekt? Bardzo ją to zabolało. W zasadzie ze sobą nie rozmawiamy.
I na co mi było mieszanie się do czyjegoś życia? Cudem uratowałam swój związek. Straciłam bardzo dobrą koleżankę.

Jeżeli naprawdę uważacie, że tak należy - droga wolna. Zemsta, zawiść - byle tylko się komuś odgryźć. Niech też leży i się zwija z bólu.
Problem tylko, że gdzieś w drodze takiej permanentnej zawiści gubimy siebie. A ja wiem, że ja zemstą zajmować się nie muszę. Bo tak już jest ten świat zbudowany że wszystko co dajesz z siebie złego i tak prędzej czy później do Ciebie wróci.

Uwierzcie mi, że mój były kolega dostał w dupę za wszystko co zrobił. I wiem, że dostanie jeszcze bardziej - jak jego syn w wieku kilkunastu lat mu powie: "tato, jesteś sku...lem".
Wierzę też, że i kochanki nie ominie sprawiedliwość. Niekoniecznie jednak Jlo musi ją wymierzać.

To tyle z mojej strony.

Nie pennylane!! Nie chodzi o to, aby jlo uczyniła, to z zemsty. Absolutnie.. Ale po to, by pozwoliła zachować Mu resztki godności! Chciałabym, aby mąż tamtej kobiety dowiedział się o tym jak najszybciej. Każdy człowiek powinien być świadomy tego, co się w okół niego dzieje. A jeśli o mnie chodzi, to nigdy nie zmienię zdania i zdrada zawsze będzie dla mnie czymś podłym!

powiedz i zrób suce chociaż trochę nieprzyjemności!!! szkoda mi Ciebie i Dziecka ale na pewno jesteś warta dużo więcej:) trzymaj się

pięknie się ta dwójka dobrała, pani męża poinformowała o miłości do innego ale odejść nie odeszła wmawiając pewnie różne cuda bo wystraszyła się o swój tyłek że ktoś inny doniesie o romansie i powie to co ona ukryła przed swoim mężem a mąż autorki również ciekawy egzemplarz bawi się na boku i jeszcze warunki swego powrotu stawia (mimo że sam i tak będzie na boku dalej się bawił) no istna paranoja. autorko daj sobie spokój z tym panem, zbierz materiał dowodowy i przy okazji obdarz nim męża kochanki (tak aby miał czym walczyć w sądzie) a następnie idź i bierz rozwód z tym panem.

Śledzę wątek od pewnego czasu, wypowiadam się dopiero teraz, bo tak naprawdę z tej sytuacji nie ma dobrego wyjścia. Każde rozwiązanie kogoś skrzywdzi, ktoś będzie cierpiał. Dziewczyny - wszystkie macie racje, każda z Was chroni po prostu inne osoby przed cierpieniem... Jak dla mnie - najbardziej niewinne są dzieci i je powinno się chronić. W myśl tej zasady najlepszym rozwiązaniem byłoby, żeby jlo odeszła od męża, zabrała synka i nic nie mówiła mężowi kochanki - niech córka tamtego małżeństwa ma spokój. Ale nigdzie nie jest powiedziane, że taki krok będzie dobry. W tej sytuacji nic nie jest przewidywalne...

Jlo nie kieruje chęć uświadomienia niewonnego człowieka (męża kochanki). Jlo kieruje chęć zemsty i nadzieja, że jeśli tamten się dowie to być może jej mąż do nie wróci. Jlo - to straszne. Zupełny brak szacunku do siebie. Czy da Ci to satysfakcję, że niewierny małżonek wróci po tym, jak kochanka stanie się nieosiagalna (o ile się stanie - w co wątpię). Nie potrafisz sama wyjaśnić sytuacji z mężem, więc szukasz pomocy u człowieka, który Ci nie pomoże, bo sam będzie pomocy potrzebował po Twoich rewelacyjnych doniesieniach...

Reasumując - taka motywacja poinformowania męża kochanki - zdecydowanie nie. Ale generalnie ja bym mu powiedziała. Po to, żeby był świadomy sytuacji, żeby miał prawo wyboru, żeby sam mógł kształtować swój los, żeby nie był pośmiewiskiem, rogasiem...

Pennylane - mądrze piszesz, ale bierzesz pod uwagę to, żeby jlo nie narobiła sobie problemów, żeby nie komplikować sytuacji, która i tak jest skomplikowana. Ja mogę się wypowiedzieć z perspektywy osoby zdradzanej. Gdyby facet zrobił jednorazowy skok w bok, chwilowe zapomnienie, gdyby tego żałował i obiecywał sobie, że nigdy więcej tego nie zrobi - wolałabym nie wiedzieć o tej jednej zdradzie. Ale o romansie, czy kilkukrotnych zdradach - chciałabym wiedzieć. Dla osoby zdradzanej nie ma nic gorszego niż niepewność. Niby się domyślasz, że coś nie gra, podejrzewasz zdradę, ale partner uparcie zaprzecza, a ty nie masz dowodu. Psychologiczna prawidłowość jest taka, że aby osoba zdradzana pozostająca w emocjonalnym związku ze zdradzajacym w tą zdradę uwierzyła - dowody muszą być jasne i niepodważalne. Nie wystarczą poszlaki, małe dowodziki dla osoby, która w zdradę partnera uwierzyć nie chce, która woli trzymać się irracjonalnych zapewnień, że partner mówi prawdę i faktycznie do niczego nie doszło. Pennylane - ja marzyłam o tym, żeby ktoś mi pokazał jakieś jednoznaczne zdjęcie, fragment skopiowanych rozmów na gg czy powiedział, że widział mojego chłopaka obściskującego się z jakąś panienką... Ja widziałam tylko jego non stop przyczepionego do telefonu, wracającego rano (dużo pracy i impreza w barze wg niego), nr dziewczyn, od których nic konkretnego nie dało się dowiedzieć. Potrzebowałam mocnego dowodu, w miarę upływu czasu i coraz większej sieczki z mózgu - dowodu coraz mocniejszego, żeby uwierzyć w coś, przed czym broniła się cała moja podświadomość. Gdyby wtedy jakiś chłopak przyszedł do mnie i powiedział, że mój facet zabawia się z jego dziewczyną - to mogłoby być coś, dzięki czemu 4 lata mojego życia nie byłyby horrorem a moja psychika nie byłaby tak zniszczona jak jest teraz...

Mogę też się wypowiedzieć z drugiej perspektywy. Zadawałam się z zajętymi facetami. To niechlubny okres, na szczęście krótki, i nie jestem z niego dumna. Nie łączyły mnie z nimi żadne więzi uczuciowe - wyłącznie czysty seks. To co pamiętam najbardziej - moje myśli, że chciałabym, aby ich dziewczyny/żony dowiedziały się o drugim życiu swojego faceta... Nie o mnie konkretnie (byłam tylko jedną z wielu przecież), ale o tym, że ich partner wyznaje zasadę "kocham moją xxx, ale jestem tylko mężczyzną i w seksie ona jedna mi nie wystarcza". Postąpiłam zgodnie z zasadą pennylane - odcięłam się, pozostawiłam ich związki samym sobie. Ja mam spokój, ale nie wiem, czy one mają. Jeden z moich exkochanków, postać medialna - obecnie buduje dom ze swoją xxx, są szczęśliwi (?). Ale nie mam żadnej pewności, że ona nie ma przeczucia, że on nie jest jej wierny, że nie czeka na to, żeby ktoś jej powiedział to dobitnie, żeby mogła rzucić wszystko i rozpocząć życie z kimś, kto będzie znał właściwe znaczenie słów zawartych w przysiędze małżeńskiej...

jlo, mam wrażenie jakby diametralnie różne osoby zaczynały ten wątek, a teraz go prowadziły.

Zaczęłaś pełna złości, jadu, chciałaś by mąż (Twój) i kochanka ponieśli karę za swoje czyny. Życzyłaś im źle, chciałaś się odegrać. Wydawałaś się silna psychicznie i gotowa w każdej chwili odejść od męża. A teraz nagle wrak człowieka... jak jest tak źle, to chyba tylko psycholog.

Jlo - zakończ ten horror i zakończ swoje małżeństwo. Nie pozwól sobą tak poniewierać. Im dłużej to trwa, tym bardziej Cię niszczy.

Nie ma na to sposobu. Sama musisz do tego dojrzeć. Sama musisz zrozumieć, że zasługujesz na więcej niż na rolę którą wyznaczył Ci Twój mąż. Być może dojdziesz kiedyś do etapu, w którym obrzydzenie do męża i nienawiść staną się silniejsze niż Twoje przywiązanie i "miłość" do niego. Tylko, że wtedy może być za późno. Za późno dla Ciebie i za późno dla twojego dziecka na normalne i szczęśliwe dzieciństwo.

Etap uniezależniania się psychicznego może być długi, ale jestem pewna, że kiedyś go osiągniesz. I z perspektywy czasu zobaczysz, jaka byłaś naiwna i nierozumna. Mi ten etap zajął prawie 4 lata. A wydaje mi się, że byłam dużo silniejsza psychicznie od Ciebie. Nigdy takie teksty mi przez myśl nie przeszły jakie Ty wypisujesz, a i tak przez 4 lata nie umialam odejść

Tak ja wiem o tym,miałam kiedyś związek ale nie małżeński i też rozeszłam sie -rozpaczałam strasznie - w sumie do dzisiaj serce mi bije na widok tamtego mężczyzny....ale cóż ja założyłam rodzinę a On jest bawidamkiem co nie potrzebuje nikogo ....tak wiec 4 lata ..to dosyć długo...nie myślę ,żeby wytrzymała ...boje się tylko o złe myśli...

każdy mi to mówi,nie znalazła się jeszcze ani jedna osoba ,która by mi powiedziała inaczej ..a ja dalej nie chce słuchać..nie chciałam

doszły kolejne wątki...otóż owy zdradzony mąż ,jeszzcze wczoraj sie nie odzywał nic i przyjął ze spokojem to ,że jego  żona przyznała się do zakochania w moim mężu..ale już dzisiaj podobno zrobił jej awanturę ...wysyłal jakies obraźliwe smsy do mojego niewiernego meza....wszystko to piszą na NK...z tego co widzę ,moj mąz nie odbiera od Niej telefonów ,nie odpisuje na smsy..a na NK odpisał jej wiadomość -pustą- poprostu wysłał jej pustą tresć....ja do męża się nie odzywam ..On dzowni 50 razy i pisze na gg do mnie..ukryłam się...porpostu nie chce z Nim rozmawiać..a On tylko prosi mnie zebym napisala dlaczego tak sie zachwuje ,jaka jest przyczyna...mają pisać znowu wieczorem ..przynajmniej Ona tak mu napisalam .......

Jest, owszem i niestety. Z drugiej strony się nie dziwię. Natomiast ja zachęcam jlo, aby powiedziała zdradzanemu mężczyźnie o tym, tylko po to, aby był świadomy sytuacji w jakiej się znalazł. Zrobi, co uzna za słuszne. Dlaczego wszystko miałoby być rozegrane obok niego? Dlaczego trójka wie, a on jeden ma nie wiedzieć?? Przecież, to Jego dotyczy nie mniej niż pozostałych. Najlepiej by było, gdyby poinformowała Go o tym Jego żona, lecz Ona chyba nie ma takiego zamiaru.

teraz juz zorientowali sie kochankowie ze wiem chyba o ich wpisach na NK .....usuneli wszystko i konta też....nie mam dostepu co robić dalej .....czy powiedziec mężowi???? bo jużnie bede miala chyba wiecej dowodów...

Teraz już nie masz żadnych dowodów. Mężowi oczywiście należy powiedzieć - przynajmniej będziesz wiedziała, czy jest szczery, czy kłamie w żywe oczy. Wg mnie skłamie. powie, że nic takiego nie miało miejsca, ewentualnie wymyśli jakąś bardziej twórczą historyjkę...

Powiedz mu.. mam nadzieje ze chociaz drukowalas te wpisy na NK..  zeby miec jakis dowod...
Ja bym cicho nie siedziala.. tak jak napisala P&P.. to wystarczajace upokorzenie, ze w ogole cie zdradzil..