Mama mojego chce się rządzić naszym ślubem.. ;( - Netkobiety.pl

Jesli sie za cos placi, to oczywiste, ze ma sie wymagania...

Chcieliscie po swojemu, bylo za wlasne pieniadze wszystko sfinansowac i wtedy wszelkie pretensje zbywac usmiechem i stwierdzeniem: nasz slub, wiec robimy po naszemu.

Nocnalampka ma rację, trochę nie rozumiem Twoich pretensji do przyszłej teściowej, po co wojnę rozpoczynać o jakiegoś kamerzystę (filmu nawet nie musisz oglądać) i psuć sobie kontakt jak dopiero macie zacząć być rodziną. Porozmawiajcie na spokojnie, może jeszcze da się dogadać, powodzenia

Ja też na swoim weselu kamerzystę uważałam za zbytek i nadal tak uważam, ale rodzice tak sobie zażyczyli, zapłacili, więc proszę bardzo.
Czasami w pewnych kwestiach można sobie odpuścic i wrzucic na luz.

Jakbym czytała wypowiedź mojej siostry...

Dziwię się, jak czytam coś takiego.. Chcesz TWOJE wesele, żeby wszystko nawet w najdrobniejszych szczegółach było tak, jak TY sobie to wymarzyłaś, to TY i TWÓJ narzeczony za to zapłaćcie. Proste jak konstrukcja cepa.

Bierzesz ślub, potem wesele,  to taki symbol wejścia w dorosłe życie, dlaczego obciążać kosztami swoich decyzji i swoich przyjemności rodziców?

a co zrobić? odpuścić, co ten kamerzysta Ci tam przeszkadza? w pewnym wieku trzeba nauczyć się, że nie zawsze jak tupnie się nóżką to wszystko będzie po mojemu...

Dla sprostowania moi rodzice płacą za moich gości, jego rodzice za ich rodzinę.. Resztę czyli fotograf, orkiestra MY sami płacimy i nie chcemy kamerzysty.

Sama niedługo biorę ślub, więc wiem jak się czujesz - też chciałabym, by wszystko było po mojemu. Ale ze względu na to, że nie finansujecie wszystkiego sami, a teściowa posunęła się już do szantażu, chyba lepiej odpuścić w tej kwestii. Nigdy nie wiadomo, czy to było czcze gadanie z jej strony, by Cię nastraszyć, czy jest rzeczywiście zdolna zrealizować swoją groźbę. Poza tym, to chyba zbyt banalna kwestia, by narażać na szwank Wasze stosunki. Piszesz, że nie było Cię przy rozmowie. Może warto porozmawiać z nią osobiście. Jeżeli rozmowa nie pomoże, odpuść. Nie warto.

Oj jak ja Cię rozumiem! Rodzina, ach rodzina :-) Nie martw się,  z czasem nauczysz się różnić z teściową i nie będzie cię to stresować. To taki proces który czasem boli i to jest normalne. My tez postanowiliśmy zrezygnować z kamerzysty i chcieliśmy tylko piękny album z fotografiami. Takie to trochę staroświeckie ale chyba ponadczasowe. Wyobraziłam sobie jak siedzimy w fotelu mając lat xdziesiąt i przez lupę oglądamy album i to mnie przekonało. Znaleźliśmy z polecenia re-we-la-cyj-ne-go i co też ważne a rzadkie, rzetelnego fotografa, który przyjechał do nas z drugiego końca polski i udało się. Coś postanów, zrób, nie oglądaj sie wstecz a będzie dobrze:-) W sumie, jak pisały dziewczyny, to drobiazg.

Wesele nie jest Twoje. Płaca za nie rodzice jednej i drugiej strony. Więc musisz się nagiąć. Twoje bedzie jeśli w 100% pokryjesz wszystkie koszty. Proste.

W chwili gdy za wesele płacą rodzice to oni organizują wam przyjęcie na nową drogę życia. Wy się tylko dokładacie do tzw. kosmetyki.

Wesele jest Wasze i bez względu na to kto płaci, ma być tak jak Wy sobie życzycie. Jeżeli ktoś myśli że płaci Wasze wesele jest dla niego to Was stawia w roli aktorów. A to nie jest teatr. Zmieniam zdanie, ja by się uparła i wzięła fotografa. Dlaczego ktoś mam nie filmować kiedy ja sobie tego nie życzę? Bo ktoś z kasą mu zapłacił? I to wbrew mojej woli? ???

Dlaczego doszło aż do szantażu? Czy nie powiedziała na początku spokojnie? Czy kamerzysta na weselu będzie Ci przeszkadzał?

Szczerze mówiąc nie widzę, żebyś dorosła do samodzielnego życia i ślub uważam za bardzo zły pomysł.

No przepraszam bardzo, ale raczej bywa tak, że młodzi nigdy nie są w stanie SAMI WSZYSTKO opłacić.
Więc nie rozumiem oburzenia wszystkich o tym, że jeżeli rodzice płacą za gości ze strony SYNA, nie synowej, nie mogą wymagać od przyszłej synowej tego, żeby na JEJ weselu był kamerzysta.
Skoro za fotografa i kamerzystę sami zamierzają płacić.

ee taam...z tą wdzieznoscią za urodzenie syna bym sie wtrzymala,juz nie przesadzajmy z tymi pokłonami z tego powodu

Artemida, to się nazywa asertywność.
Jakie tam zabiera syna, do Australii go wywozi czy go zeżre w noc poslubną? Czasem mnie zaskakujesz, masz powiedzonka jak moja mama (z co najmniej przed poprzedniej epoki). Jak moja najlepsza koleżanka wychodziła za mąż to moja mama stwierdziła: no to już straciłaś koleżankę... Wiele lat po jej ślubie spotykalyśmy się co najmniej raz w tygodniu, częściej niż kiedykolwiek przedtem... przestałyśmy dopiero kiedy wyjechałam do Anglii.
Myślę że warto ustalić granice od razy bo potem się okaże że musza mieszkać blisko teściowej bo chce mieć blisko do syna, i że ma nie pracować, bo teściowa chce żeby zajmowała się wnukami, i że ich syn ma się nazywać Adaś a nie Piotruś... Niech ustali to z narzeczonym,to ich slub i ich kasa. W końcu to ich dzień ma być, i to oni mają się dobrze czuć a nie stresować że ich ktoś filmuje jak wcinają kotleta.

Powtarzam: jeśli nie ma pieniędzy, chce od rodziców, ale nie zostawia im przestrzeni, to zachowuje się jak smarkacz, który nie poradzi sobie z dorosłym życiem.

Mortisha, ile dzieci urodziłaś i wychowałaś? Ja dwójkę i nie podchodzę tak lekko.

Ot i sedno! A rzecz w tym, ze to nie jest ich kasa, tylko rodzicow. Wiec czyje (dla kogo) jest to wesele, skoro placa rodzice?
Nie podoba mi sie podejscie pt. "Wyskakuj mamuska z kasy, ale niczego nie oczekuj, ze cos bedzie zrobione zgodnie z Twoja wola. Bo to psi obowiazek rodzica kase dac i cicho siedziec."

Ależ czytajcie posty Autorki. Rodzice za gości mają płacić, a nie za wszystko!

No teraz tak jest, że wesele nie jest dla młodych, tylko dla rodziców, gości i często jest też tak, że młodzi nie mają nic do powiedzenia odnośnie WŁASNEGO wesela. Ma być, jak mamusie ustalą, bo to przecież ich kasa.

Idąc tym tokiem myślenia można pójść dalej i mówić-"Moje dziecko nie chce iść na prawo do Krakowa, tylko na filologię fińską do Poznania, ale to moja kasa i ja będę mówić, gdzie i co ma studiować."
"Nie chce pójść do LO V na biol.- chem. , tylko do LO III społ.- praw., ale za dojazdy ja płacę, więc ma iść tam, gdzie ja chcę."
"I jak nie zrobi tego, czego ja od niego/niej oczekuję, to znaczy, że jest smarkaczem. Ja wiem lepiej i już. Poza tym to moja kasa."

Tu chodzi o elementarną dojrzałość, która przejawia się w tym że potrafi się jasno wyartykułować swoje stanowisko. TO JEST ŚLUB MŁODEJ PARY czy tych którzy płacą?  Więc młoda para , nie może wymagać czegoś za co nie płaci, ale MOŻE POWIEDZIEĆ "NIE" czemuś za co ktoś inny chce nawet zapłacić. Przyjaciel mojego niedawno brał ślub i miał niemal identyczną sytuację, zeby nie brać kamerzysty. Byla ponoć zadyma ale zapomnieli już a zdjęcia fotek im robił rewelacyjne.

Baba Jaga, chyba jednak, pomimo niewielkiej różnicy wieku, nalezymy do innego pokolenia. Ja wyznaje zasade, że jesli ktoś finansuje moje atrakcje, a ja z jakis powodow sie na to godze, to zwykla grzecznosc z mojej strony wymaga, aby nie tupac nozka o pierdoly na ktorych temu  komus zalezy. A jesli nie sa to pierdoly, ale rzeczy podstawowe, to nie biore ani grosza i robie od poczatku do konca po swojemu. Tyle.

Mowisz, ze wiekszosc wesel sie zwraca? A to ciekawa teoria Ja slyszalam o bodaj dwóch ktore sie zwróciły - a to z wzieciem pod uwage tego, ze jedni mlodzi dostali od rodzicow kawal ziemii, a drudzy mieszkanie. Ale nawet jesli, to ja rozumiem, ze taki jest zwyczaj, ze skoro sie "zwraca", to te kase oddaje sie uczciwie rodzicom, tak?

PS. A ja na temat wesel wielokrotnie rozmawialam z moja mama i ona (bedac osoba starsza niz Artemida - skoro to jakis wyznacznik) uwaza podobnie jak ja, ze wesele co do zasady to idiotyzm w czystej postaci. I czego to dowodzi?

Babo Jago, a ja w tej konkretnej sytuacji uwazam, ze szarpanie sie o kamerzyste, ktorego to obecnosc ma uszczesliwic tesciowa, jest glupota. Tesciowie wyciagaja na te impreze naprawde sporo gotowki, wiec w ramach zwyklej wdziecznosci uwazam, ze mozna kamerzyste  "łyknąć". Szczegolnie, ze, jesli dobrze kojarze, tesciowa za niego sama chce zaplacic.

Fakt, ze spazmy i placze w takiej błahej sprawie sa nie na miejscu niezaleznie czyjego sa autorstwa. Choc mi sie wydaje, ze jest to jakis kolejny stopien do doroslosci, kiedy czlowiek potrafi stwierdzic, ze skoro pierdola, a dla kogos sprawa zycia i smierci, to mi nie ubedzie, jak ustapie, skoro to ma kogos uszczesliwic. Szczegolnie w takiej sytuacji - naprawde warto zaczynac swoje istniene w tej rodzinie od wojny o taka bzdure? I potem przez lata słyszeć, że "my Wam tyle kasy na wesele, a nawet teraz filmu nie mamy, choc chcielismy...". Nie uwazam, ze warto takie żale ciągnąć za sobą - rownież dlatego, że jakby nie bylo ta kasa rodzicow wlożona w wesele to nie jest sto czy dwieście zł, więc ich żal będzie potem tym większy, bo nikt nie lubi jak on od siebie daje naprawde dużo, a sam nie dostaje nawet drobiazgu na którym mu zależy.

Inna sprawa, ze nie jest to pierwszy wątek autorki. Poprzedni problem prezentowany przez nią był równie infantylny i wyolbrzymiony. Stąd i moje podejscie. Patrze na jej wątki jak na całość i one bynajmniej nie pokazują obrazu autorki jako osoby dojrzałej, zrównoważonej i potrafiącej swoje problemy rozwiązywać samodzielnie, ale za to silnie roszczeniowej i mylącej swoje wyobrażenia o świecie z rzeczywistością  - co skutkuje obrazaniem sie na rzeczywistość.

Najlepiej nie organizować wesela i tyle. Zrobić imprezę dla najbliższego grona i nie będzie problemu.

W ogóle po co się kłócić?

Z moich obserwacji (pracuję w branży ślubnej) wynika, że z tych kwestii finansowania ślubu, to zaczyna się robić niezły problem społeczny.
Ludziska są niesamowicie dziwaczni ze swoim podejściem.
Nie ma tu jednak reguły, kto częściej przegina podczas organizacji wesela - czy rodzice, czy ich dzieci.

Dla mnie zasada jest prosta: jest to dzień Młodych i oni mają sobie go zaplanować, jak chcą.
Dlatego też, moim zdaniem na ślub powinny decydować się osoby świadome, z pewnym stażem związkowym i niezależne od rodziców - ani finansowo ani mentalnie.

Jeśli pępowina nie odcięta, nie ma mowy o radosnych przygotowaniach.
Jeśli portfel wspólny z rodzicami, prawie stuprocentowa gwarancja sprzeczek i konfliktów przy organizacji.

Jasne, że można negocjować, licytować się i szukać wspólnej wizji. Jest to jednak bardzo trudne, a czasami wręcz niewykonalne. Poza tym, cóż to za przyjemność, zamiast wyszukiwać wymarzonej kiecki czy bukietu, siedzieć na niekończących się herbatkach pojednawczych z przyszłą teściową i przekonywać ją do swoich racji?

O ile fajniej jest planować wspólnie z partnerem, a tylko konsultować z rodzicami.
A kwestie finansowe? Zaplanować i zorganizować takie wesele, na które w budżecie jest miejsce.

Co do kwestii zwracania się za wesele, to dotyczy to ewentualnie zwrotów poniesionych kosztów za tzw. talerzyk. To nie są jednak wszystkie koszty wesela.

Ja też miałam milion pomysłów na nasze wesele. Miało się zacząć o jedenastej, pan młody miał być w białym fraku, miałam jechać karocą z dwukonnym zaprzęgiem...I mieć welon na długość kościoła... Jak teraz to wspomnę, zaczynam się rumienić. Życie zweryfikowało moje plany, a dokładniej finanse i upodobania mojego narzeczonego. Życie razem to sztuka kompromisu i naprawdę nie uważam by rzecz tak tendencyjna jak kamera na ślubie zasługiwała by kruszyć o nią kopię. Czy warto, bo to Twój dzień? No Twój, a może ona chce mieć z niego indywidualną pamiątkę. Pamiętaj, że bierzesz ten ślub z jej synem i jej zdanie jest drugorzędne ale nie bez znaczenia, tym bardziej, że chce to sfinansować. Pokażesz jej jeszcze w życiu kto tu rządzi, ale uwierz przed ślubem naprawdę nie warto psuć nastroju. Po co i o co?