Różnica libido - Netkobiety.pl

Miałam ten problem współczuję
Porozmawialiśmy, wiem w czym był problem. Wypracowaliśmy swoje oczekiwania, znaleźliśmy wspólny mianownik. Np skoro chcę codziennie a on raz na tydzień to szukamy średniej, robimy to co 3 dni. To jest przykład. Poskutkowało tym, że w sumie mam częściej niż chciałam, obudził się

Kilka razy, ten okaz jest uparty. Chyba po prostu przemówiło to, że się męczę a seks jest w związku bardzo ważny, dla mnie jest ważny. Wiem też że u Niego stres bardzo obniża libido

To brzmi totalnie jak mój partner, nie znam osoby bardziej upartej niż on
Mam wrażenie, że wciąż do niego nie dociera jak bardzo cierpię przez tą sytuację, a co jakiś kilka tygodni wraca ten temat…

Co do wieku, ja mam 26 lat a on 37, mieszkamy razem, obydwoje pracujemy hybrydowo (w jednej firmie), ale to ja częściej chodzę do biura żeby właśnie nie być za dużo przy nim bo bardzo się męczę jak jestem w domu i muszę udawać że wszystko jest okej. Generalnie to oprócz siłowni i pracy (niestresowa, bez nadgodzin) nic takiego nie robi. Kiedyś myślałam że jest przetrenowany i to przez to, ale temu zaprzeczył. Naprawdę zadawałam mu wiele pytań, bo chcę zrozumieć co stoi za tak drastyczną zmianę i mu pomóc, nie chcę go wiecie, oskarżać i wywierać presję, chcę być wyrozumiała i wspierająca, tylko że się po prostu boję że nie pociągnę tak całe życie, a bardzo, naprawdę bardzo go kocham.

Znudził się.. to znaczy że nie ma czegoś co napędza wasz związek na poziomie instynktu, czyli na linii męskosc- kobiecość
I nie ma to nic wspólnego z Twoją wartością jako kobiety .
Ale ma związek z atrakcyjnością dla niego.
Jeśli mężczyzna czuję się  męski wobec kobiety, czyli lubi to, jakim się przy niej czuję mężczyzną,  to będzie dążył do seksu, i z przywiązaniem czy miłością wiele Ti wspólnego nie ma
Jeśli jest przywiązanie czy miłość, pewnie coś tam można i na facecie wymóc,  ale to nie będzie już takie..pierwotne..
Chyba na Twoim miejscu autorko odpyscilanym trochę inicjatywę władną i skierowała swoje afekty na inny obiekt..
Czasami nie jest się dopasowanym, ale to tłumi, nie jest to dobra ścieżka.
Sama chyba nie potrafiłabym być z mezczyzną, który mnie nie pociąga z wzajemnością i którego do seksu trzeba namawiać..
To powinno być naturalne jak oddychanie..
Jeśli nie jest, to co będzie gdy spotkacie kogoś z kim bedzie taki flow? Albo On spotka?

To bardzo dużo udało Ci się wyciągnąć, ale obawiam się, że samo wychodzenie do biura tego tematu nie rozwiąże.
Są pary, które kiedy non stop przebywają ze sobą, to nie mając czasu, żeby za sobą zatęsknić, szybko zaczynają czuć przesyt i brak pociągu seksualnego. Ty być może masz inaczej, a on ma tak. Być może ktoś się oburzy, ale osobiście uważam, że większość z nas tak ma, co zresztą doskonale ukazała pandemia i ten okres, kiedy byliśmy pozamykani w domach - w tamtym czasie dużo się o tym mówiło.

Ola, zastanów się czy ty chcesz być takim facetem, który ci nie odpowiada.
On dba tylko o swój interes, nomen omen.
Można powiedzieć, że spotykacie się tylko na seks i to według jego grafiku.

Ludzie powinni się dobierać w parę według pewnych akceptowalnych przez siebie nawzajem reguł. Taka uniwersalna zasada/reguła to taka, że powinno im być ze sobą dobrze, związek powinien pomagać im rozwijać skrzydła, a nie je podcinać, no i najważniejsze; Poczucie bezpieczeństwa, ciepła i pewności. Ty nie masz z tych rzeczy doslownie niczego. Do tego "siada ci psychika" i jesteś po prostu nieszczęśliwa.

Też zadam ci to pytanie: Po co ci ten związek? Po co ci facet, który powoduje w twoim życiu takie spustoszenia? Chcesz go naprawić/zmienić/odratować?
Doskonale wiesz, że człowieka dorosłego nie da się zmienić w takiego, aby spełnial nasze oczekiwania. Daremny twój trud, więc raczej to sobie odpuść, zanim on ciebie zmieni w kogoś, z kim nie da się już żyć.

Różnica w poziomie libido jest tak naprawdę w większości związków. Kobiety cierpią bardziej gdy są tą stroną co chce częściej. Dlaczego? Dlatego że panuje stereotyp faceta,któremu zawsze się chce. Przez co bierzemy to bardziej do siebie. Gdyby ludzie się rozstawali z tego powodu, to większości związków by nie było. Mało tego, ale z wiekiem też to Się zmienia. I co, mamy zmienić faceta tylko dlatego że po 60r.z już nie nadąża? Nonsens. U Ciebie Autorko to tylko kwestia tego, lub aż tego, czy facet chce coś zmienić - dla Ciebie. I ile jesteś w stanie zaakceptować nie tracąc przy tym siebie. Frustracja seksualna przekłada się też na związek, psychikę, zdrowie. Należy szukać kompromisów. Powodzenia

Zgadzam się, ale Autorka pisała, że ten problem ma od jakiegoś czasu dopiero... Nie wiemy jak długo też są razem (chyba że coś przeoczyłam). Sytuacja się zmieniła nagle, dlatego bym faceta nie skreślała.

Oczywiście, dlatego ważne jest aby obie strony czuły się komfortowo przy wypracowanym kompromisie. U nas się sprawdziło, nawet sam wychodzi z inicjatywą aby częściej niz ustaliliśmy i nigdy nie powiem, że to wymuszone, pozbawione instynktu

Myślę że świetnym sposobem jest ustalenie Dnia/Wieczoru Seksu. Obojętnie czy osobą mającą mniejsze libido jest facet czy kobieta.
Po prostu ustalacie jakiś czasowy kompromis, typu raz czy dwa razy w tygodniu i ten wieczór spędzacie razem, np. na wspólnej kolacji czy filmach, ona zakłada pończoszki, on jest wyjątkowo miły. Po prostu razem się starają. Mało spontaniczne, ale pozwala utrzymać niezłą częstotliwość zbliżeń a do tego żadna ze stron nie musi prosić czy wykazywać inicjatywy, więc odchodzi to odczucie poniżania się.

PS. teraz doczytałam wątek i moim zdaniem nie chodzi o niższe libido Twojego faceta, tylko o inną kobietę. Skoro wcześniej było super, teraz jest *ujowo, a do tego on chce więcej przestrzeni dla siebie to przecież jest mega oczywiste.

Jak zmieniło się nagle, nie ma stresującej pracy ani innych czynników, to bym się przyjrzała gdzie on się rozładowuje w takim razie. Żeby się później nie okazało, że jakis ukryty onanista się trafił i do szczęścia potrzebne mu przede wszystkim pornosy. Albo inne portale erotyczne.
To, że spędzacie razem za dużo czasu, to strasznie debilny pretekst. Ogólnie dałabym se chyba spokój z kimś kto by mi tak uważał, po co komu związek gdzie musisz kombinować jak tu spędzać więcej czasu poza domem, bo inaczej chłop nie chce spać z tobą. Śmieszne.

No właśnie ja w życiu bym seksow nie negocjowala aż tak nisko nie upadlam

Facet wszystko robi na odwrót w porównaniu do kogoś, kto rzeczywiście kocha, komu rzeczywiście się podobasz. Do czego jeszcze będziesz w stanie się posunąć dla niego - do stania na rzęsach? Przecież on nie jest tobą zainteresowany.

No ja w mieszkaniu to wygladam jak postrach na wroble, tylko jak gdzies wychodze to wygladam jak człowiek. Najgorzej kiedy wygladam jak wiedzma i nietoperz w jednym a ktos niespodziewanie do drzwi zapuka 

Halina

Czy Ty zdajesz sobie sprawę że polemizujesz z czymś, czego nie napisałem?
Nie każę się autorce stroić. Próbowałem ją delikatnie podpytać, czy się nie zapuściła.
Czy gdyby Twój mąż się zapuścił w stroju, w formie i wyglądzie a co się z tym wiąże, w zachowaniu, nie wpłynęłoby to na Twój odbiór?
Nie twierdzę że tak tutaj jest, jednak warto przemyśleć.

O jej mężu było tu sporo, dlatego nie skupiam się na nim. Pokazuję inne możliwości.

Napisałaś jak to wygląda u Ciebie. Że czym więcej czasu razem, tym lepiej.
Mężczyźni mają inaczej, więc Twoja perspektywa nie musi pasować.
U nas kiedy jest zbyt dużo, pojawia się przesyt. Może nie na początku, ale w normalnej relacji facet musi mieć przestrzeń dla siebie.
Obecność kobiety 24/7 może być przytłaczająca.
Tyle, że wtedy sam powinien ruszyć dupę i znaleźć sobie coś swojego, jakieś hobby.

W tradycyjnych rodzinach tę funkcję spełnia garaż, gdzie niektórzy potrafią przesiadywać godzinami by nie słuchać trajkotania

Ja bym.nie dala rady żyć razem w jednym miejscu 24 na dobę.
Ale rozumiem też co pisze Halina, że czasem widuje się kogoś nie w formie, czy w dresie I nie powinno być to powodem do zniechęcenia.

Ujmę temat wyglądu jeszcze inaczej.
Dbałość o wygląd nie oznacza siedzenia w domu w garniturze. Niemniej dobrze dbać o schludność. Gdy spodziewamy się powrotu partnera do domu dobrze jest przeglądnąć się w lustrze. Czasem poprawienie włosów, obciągnięcie bluzeczki albo nawet zmiana poplamionej części ubioru podczas gotowania czy sprzątania mogą naprawdę wiele zdziałać. Obraz  kobiety jaki zobaczy po wejściu do domu powinien  go cieszyć.

Druga sprawa to pokazywanie się od czasu do czasu w wystrzałowej formie. Para powinna wychodzić do teatru czy kina, do opery, na koncerty czy nawet do kawiarni, do znajomych na imprezki albo na spędy rodzinne typu wesela/chrzciny/komunie itp. To okazja by pokazać się partnerowi z innej, niecodziennej  strony i wtedy tak się odstrzelić, żeby mu oczy rozbłysły i zobaczył w niej obiekt pożądania.

To trzeba było zapytać wprost czy się zapuściła a nie owijać w bawełnę. Co ja jestem, jasnowidz?
Autorka nie ma męża, tylko partnera z tego co zrozumiałam i mieszkają razem ale nie napisała jak długo są razem ogólnie. Jak po zamieszkaniu razem się zapuściła i przytyła 20 kg, to trudno sie dziwic, że przestało się chłopu chciec. Ale to by była prosta sprawa, bo zapuszczenie się nie wpływa na intelekt i raczej łatwo wywnioskować, ze to może być przyczyna. Pewnie by o tym wspomniała. A to ona częściej wychodzi z domu, więc siłą rzeczy pewnie też częściej siebie ogarnia na wyjście niż on. Może autorka dopowie.
Malo warte jest chłopskie mędrkowanie, zupełnie nie trafiłeś ze swoją stereotypową diagnozą. U mnie nie ma czym więcej czasu, tym lepiej. To ze strony męża jest większa potrzeba żeby razem spędzać czas i to on potrzebuje być dość blisko emocjonalnie. Mi wystarczy sam fakt, że jest w pobliżu, to ja u nas mam więcej hobbies i mogę godzinami się od nich nie odrywać. Po kilku dniach kiedy mało się widzimy, bo pomimo, że mieszkamy razem i pracujemy głównie zdalnie to mamy duży dom i możemy nie widzieć się godzinami, to mój maz bardziej dąży do kontaktu i potrzebuje więcej atencji. Ale ja go lubię jako czlowieka i szczerze mówiąc to nawet jak mieszkaliśmy w apartamencie to nie przeszkadzała mi jego obecność. To nie jest męska czy damska cecha czy ktoś czuje się przytłoczony, tylko to czy ktoś lubi się socjalizować i jaki ma charakter oraz jaki styl przywiązania. Najlepiej poszukać sobie kogoś kto nam pasuje i problem rozwiązany. Ja bym nie wytrzymała z kimś z kim trzeba spijać sobie z dzióbków ale też nie chciałabym mruka co by się wiecznie chował w garażu.

Halina

Najpierw próbujesz wykoślawiać moją wypowiedź, wkładając w moje usta coś, czego nie napisałem, zmieniać jej sens.

Teraz, kiedy sie odnoszę do Twoich słów, zaprzeczasz im:

Vs

Ty się zastanów i ustal spójną wersję, bo obecna Ci się rozjeżdża;)

Wreszcie:

Kiedy piszę wyraźnie powyżej-

Ja wiem że bywają dni w miesiącu, kiedy z kobietą trudno sie dogadać. Wiem, ale wciąż zapominam;)
Natomiast jeśli Ty chcesz sobie porozmawiać sama ze sobą, dać upust temu co w Tobie, to może mnie w to nie mieszaj.
A jeśli przyjdzie Ci ochota normalnie porozmawiać, to proszę o uważne czytanie cudzych, ale też własnych postów.

Stereotypowy męski powód może bardzo wiele wnieść do wątku, bo w końcu autorka chce się dowiedzieć dlaczego jej facetowi coś nie gra. Oczywiście poza wyglądem, który dla mężczyzn jest nie bez znaczenia, bardzo ważne są inne sprawy w związku.
Sama nieraz słyszałam o przypadkach, że  facet odchodził od ładniejszej do brzydszej czy mniej zadbanej. Wygląd to nie najważniejszy atut kobiety, pomimo tego  zaniedbanie potrafi skutecznie zniechęcić. I powiedzmy sobie szczerze - to działa w obie strony.

Niepokojące jest to, że on Ciebie nie całuje. Tak jakby zaspokajał tylko swoje potrzeby bez nawiązywania bliskości. Na filmach słyszy się o tym z ust prostytutek - one nie całują, robią usługę bez tej czułej strony. Jeśli dodatkowo chce mniej z Tobą przebywać to wszystko wygląda  niebezpiecznie dla związki.
Przyjrzyj się jego zachowaniu z dystansu. Jeśli wcześniej było dobrze i dopiero od kilku miesięcy nastąpiła zmiana spróbuj przeanalizować co w tym czasie uległo zmianie w Waszym życiu. Może przyczyna jest poza Tobą.

Jeśli między partnerami w czasie zbliżenia nie ma potrzeby bliskości i intymności, to co jest?

Ale ona nie ma ani pożądania ani pocałunków.
Znudziła mu się z wygladu, albo On ma romans.
Albo go czymś wkurza, albo On się na siebie wkurza
Temat chyba trollowy,  bo Autorka dawno się tu nie udziela.
Ci ona uzyska bodzcując go pod kątem wyglądu? Faceta, którego zainteresowanie znowu może zniknąć gdy np pojawi się ktoś bardziej kolorowy w jego realnym zasięgu?
Warto?
To identyczna sytuacja jak pieniądze u faxeta, każdy chce wierzyć że kobieta zostanie z nim jakby je stracił, bi to jest miłość.
Identycznie gdy kobieta przestanie być super łaską na co dzień, marzy by dalej być pożądana. 
Bo tylko to = miłość.
Do samego seksu można łatwo kogoś znaleźć.
Ja się z Tobą zgadzam, że stosując się do Twoich rad, może uzyskać efekt.
Tylko czy o to jej chodzi.

I dlatego uważam, że ten  wpis Autorki bardzo źle rokuje:

No tak, bo mój związek lepiej funkcjonuje jak spędzamy ze sobą więcej czasu. Taki jest fakt. Tyle, że ta potrzeba wychodzi bardziej od mojego męża niż ode mnie. Tak samo jak potrzeba bliskości emocjonalnej jest u niego większa niż u mnie. Przecząc temu co stereotypowo założyłeś.
Juz pomijając wszystkie inne ważne kwestie które spędzanie razem czasu ogarnia, jak np poznawanie siebie i takie tam.
A co do rozmawiania to imo rozmowa z tobą przypomina bardziej przepychankę gdzie starasz się koniecznie być górą nad rozmówcą, patronizujesz i rzucasz jakimiś prawdami objawionymi. Nie jestem tym jakoś specjalnie zainteresowana, pierwszy skomentowałeś mój post.

Różne potrzeby. Dla niektórych seks jest tylko seksem.

Ale się opisałam i wcielo , więc krotko:
Rozrabiaka, wiemy że mężczyźni lecą na blyskotki, opakowanie.
Można was nakręcić.
Przeciętnej urody babka może byc przez was oceniana jako super seksi z burza loków, sztucznymi rzęsami i sporym dekoltem.
My o tym wiemy że tak macie.
Ale mogą byc też inne źródła pożadania, z osobowisci, intelektu, sposobu bycia.
Tego szukamy w stałych związkach.
Bo to się zawsze odnawia, nie wypala.
I nie znaczy to z automatu, że jak wyznaję takie poglądy,  to muszę olewać wygląd.
Większość kobiet ma swoje rutyny, robi to dla siebie, nawet jak jestem sama w domu jakis poziom trzymam,  dla siebie, bo taką siebie lubię, spojrzeć w lustro e łazience z przyjemnością.
Większość kobiet Ci to powie.
I to, że jak zobaczy swojego mężczyznę z zadbaną fryzurą, zarostem, odstrzelonego przed wyjściem na koncert np, to będzie efekt wow, fajny ten mój facet.
Ale też jeśli są głębsze podstawy tej relacji, to widzisz takiego gościa jak biega po domu rozczochrany, nieogolony i w flanelowej koszuli i masz ochotę przytulić się do takiego dzikiego człowieka i ochotę na seks z nim, nawet jak przez tydzień nie wychodzicie z chaty bo tak się składa.
Nikt tu nie napisał że jesteś płytkim facetem, który każe kobiecie biegać w szpilkach i mini po domu.

Po prostu zwrócilysmy uwagę na inny aspekt.
Jak ludzie się dobrali w głębszych aspektach, to nie rozwali ich to, że ktoś 5 kg przytył czy schudł, albo że chwilowo stracił pracę, czy zachorował.
Ale czasami obie strony mogą wybrać partnera na podstawach niezbyt trwałych, i one padną.
I choćby ktoś później stawał na rzęsach, zrobił się na super łaskę czy skakał przy kobiecie,  to nic nie pomoże i tyle.
Ale to moje zdanie i ktoś może inaczej mieć.

to jest w takim stopniu to samo jak turkusowy jest niebieskim, wiec dyskusja bez sensu

Zgadza się, dla niektórych seks jest tylko seksem.

Czy na samym seksie można zbudować związek?
Moim zdaniem sam seks to zbyt mało. Jeśli w związku było dobrze, normalnie, i nagle seks staje się tylko seksem a bliskość i intymnośc znika, to w związku dzieje się bardzo źle.

Hej wszystkim

Temat nie jest „trollowy”, przez chwilę się nie udzielałam bo wyjechałam za granicę (bez partnera) i chciałam się troszkę zdystansować i odpocząć od tematu. Nie spodziewałam się, że w międzyczasie tyle osób się zaangażuje w rozmowę - dziękuję Wam za to.

W skrócie postaram się odpowiedzieć na pytania które gdzieś tam po drodze od was wyłapałam:
- jesteśmy razem niecałe dwa lata, temat współżycia pogorszył się około rok temu; w ciągu tego roku były lepsze fazy i gorsze fazy;
- odkąd jesteśmy razem nie „zapuściłam się”, ćwiczę na siłowni przynajmniej 3-4 razy w tygodniu, mam lepszą formę niż wtedy gdy się poznaliśmy ważę 63 kg przy 174 cm wzrostu, mam ładnie wyrzeźbiony tyłek i ramiona, dbam o siebie, w domu nie chodzę jak strach na wróble, zawsze staram się wyglądać schludnie, mieć czyste włosy ładnie pachnieć itd., makijażu minimalna ilość - mój chłopak lubi jak jestem naturalna, ja zresztą też
- inna kobieta nie wchodzi w grę, wobec jego wierności nie mam żadnych wątpliwości. Mój partner jest typem domownika, raczej jak ktoś ma wyjść z domu to ja; on jest obcokrajowcem i nie ma tu zbytnio znajomych, a do moich znajomych nie chce ze mną chodzić, jest typem samotnika i introwertykiem.
- ogólnie kilka razy dziennie jak gdzieś się miniemy to damy sobie buzi, raczej on jest uczuciowy tylko właśnie ta sfera seksualna leży i jak dochodzi do jakiejś aktywności seksualnej to po prostu wtedy mnie nie całuje i mi jest przykro bo to dla mnie też swego rodzaju oznaka czułości, nie lubię tego robić tak mechanicznie.
- jeśli chodzi o moje „humorki”, na szczęście nie mam PMS i zachowuje się w miarę cały czas tak samo, i nie „trajkotam mu” bo nie chce być taka ciężka babą przed którą facet się chowa w garażu jedyne co to faktycznie od tych kilku miesięcy co jest w kwestii seksu gorzej trochę przygasłam i czasem chodzę smutna i przygnębiona, on wie z czego to wynika ale nic z tym nie robi niestety mimo rozmów i próśb wypracowania jakiegoś kompromisu - ja poszłam do psychologa i szukam pomocy też na forum, bo ja jestem odpowiedzialna za swoje życie i mi zależy, żebym się czuła dobrze.

Jeśli chodzi o częstotliwość to tak - ja mogłabym to robić cały czas bo go kocham i też mi się fizycznie podoba, ale tak ogólnie to z raz na tydzień by mi wystarczyło myślę. A od dwóch-trzech miesięcy robimy to… raz na miesiąc

Nie mam już siły wiecie, pytałam go o wszystko dosłownie już, naprawdę chciałabym wiedzieć co się tam dzieje u niego w środku i móc odpowiednio zareagować, ale mam wrażenie że on sam nie wie o co mu chodzi… wydaje mi się że jakby więcej robił w życiu to może by się czuł lepiej i miał większą chęć do zbliżeń, a skoro jest cały czas na kanapie znudzony to nie ma ochoty na nic, taka stagnacja. W grudniu jak byliśmy na wakacjach było super. Wydaje mi się że ostatnio też jego praca go wkurza i zabiera mu energię, ale zaczął szukać nowej i może to coś zmieni. Chociaż wielkiej nadziei już nie mam. Postanowiłam więcej chodzić do biura (jak mówiłam wczesniej), w weekend znajduję sobie jakieś zajęcia żeby o tym nie myśleć i tak trwam… może jak zobaczy że chodzę do biura ładnie ubrana to się obudzi w nim jakaś zazdrość, chociaż troszkę to przykre że muszę się uciekać do takich rozwiązań. Zobaczymy ile tak wytrzymam, tyle dobrego że nie jesteśmy małżeństwem z dziećmi więc tak naprawdę w każdej chwili mogę odejść jeśli mi coś nie pasuje, ale nie chcę odchodzić bo go bardzo kocham i znaczy dla mnie dużo więcej niż seks

Miłego wieczoru Wam wszystkim

Tylko spójrzmy też z drugiej strony. Jeśliby autorka "zmusiła" partnera do częstszego współżycia, a on by to robił, ale tak trochę na siłę, nie, ze mu się również chce, ale specjalnie dla niej, bo wiedziałby, ze to jest dla niej ważne - pytanie ile tak wytrzyma? Miesiąc, pół roku?
To tak jakby autorka chciała raz dziennie i codziennie, a jej facet codziennie ale trzy razy. Ile wytrzyma "dla niego"?
Ktoś tu napisał, ze powinno się dobierać w pary (jeśli chodzi o obszar seksualny) będąc na podobnym poziomie częstotliwości. Wtedy (na polu seksualności), będzie panowała jakaś równowaga. A to ważne by była zbliżona, niż on i ona byli na całkiem przeciwnych biegunach. Tak powinno być, bo i tak w życiu przyjdą momenty, gdy owa dynamika będzie się zmieniała, stres w pracy, choroba, dziecko - nie ma tak, ze przez cały czas chce się na takim poziomie każdemu tak samo.
Po co więc dokładać sobie takiego problemu już na starcie?