Zaproszeniowe faux pas? Jak byscie się zachowaly? - Netkobiety.pl

Nie. Oczekuję szacunku. Po tym, jaką szopkę odwalili z dziećmi na weselu, oczekiwalabym, ze chociaż zadzwonią. Poza tym znowu jest to chęć upieczenia dwoch pieczeni przy jednym ogniu/ stole. Nie rozumiem takiego podejscia.

Ludzie zapraszają się na messengerze. Takie mamy czasy.

Ewika, kilka osób napisało tutaj, że niepotrzebnie przeżywasz. No to ja się odzywam, żeby napisać, że się z tym nie zgadzam. Też czułabym się potraktowana bez szacunku i nieprzyjemnie. To bardzo nie w porządku, że na weselu były dzieci jedynie ze strony pana młodego, a dzieci z rodziny panny młodej albo nie zostały zaproszone, albo zaproszenie wysłano tak późno, że realnie rodzina z zagranicy nie była w stanie zorganizować przyjazdu.

Sytuacje tego typu prawdopodobnie będą się powtarzać w przyszłości, "młodzi" będą robić po swojemu, minimalizować swój wysiłek, a jednocześnie żądać od innych: a to jaki prezent, a to jaki ubiór. Ja w tej sytuacji zastanowiłabym się pewnie, jak mogę wyznaczyć granice i jak na to reagować w przyszłości, żeby poczuć się lepiej.

Myślę, że w podobnej sytuacji ograniczyłabym maksymalnie wszelkie nakłady i wysiłek z mojej strony. Robią dwie imprezy w jednym czasie, żeby ograniczyć koszty oraz wysyłają zbiorowe zaproszenie przez MSN do wszystkich? Świetnie, może w takim razie wystarczy przynieść jeden skromny prezent dla dziecka, a "panu młodemu" złożyć po prostu życzenia? Jeśli nie lubisz zaproszeń przez MSN, to masz prawo i możesz takie wiadomości ignorować, jak nie dostaną odpowiedzi, to może zmienią formę komunikacji? Masz też prawo nie brać udziału w ogóle w takiej imprezie, jeśli czujesz niesmak. Mąż jeśli się czuje zobowiązany, niech idzie.

Nie musisz się podporządkowywać cudzym zasadom, zwłaszcza ze strony osób, które ignorują odczucia innych.

Jezu dziewczyno, jesteś tak paskudnie czepialska, że w końcu przestaną Cię zapraszać i będzie problem z głowy. Nikt nie lubi takich ludzi.

A dokładnie to w jaki sposób było sformułowane zaproszenie? Możesz przytoczyć?

Edit : znalazłam na poprzedniej stronie, że to było zaproszenie w grupie na FB.
Szczerze to też mam wrażenie, że  młodzi potrafią się ustawić. W ten sposób to sobie można zapraszać znajomych a nie chrzestnego na urodziny córki.

Wy też macie wybór - skoro takie zaproszenie Wam nie odpowiada to go nie przyjmować.  Prezent można dać chrześnicy niekoniecznie na przyjęciu.

Dziękuję, że niektóre z Was spojrzały na zaistniałą sytuację z mojej perspektywy. Omega, tak, problem nadal "aktualny". Mąż był dzisiaj i paczkomat nadal nieczynny. Nie wiem, czy cokolwiek da się zrobić, bo mąż mówił,  że w ogóle prądu nie ma...

"Paczkomaty InPost działają niezależnie od zasilania z sieci. Dzięki zastosowaniu nowoczesnych technologii, skrzynki są zasilane z własnych źródeł energii, co sprawia, że są dostępne nawet w czasie przerw w dostawie prądu. To oznacza, że nie musisz martwić się o utratę dostępu do swojej przesyłki, nawet gdy inne usługi pocztowe są wyłączone."

Dla mnie mozesz robić urodziny z polrocznym wyprzedzeniem albo opóźnieniem, jeśli Twoi goscie nie mają nic przeciwko. Nie kazdy jednak lubi być traktowany lekcewazaco. Tak, postąpili lekcewazaco juz podczas zapraszania na wesele, gdy jedne dzieci zaprosili, a drugich nie, bo to koszta (siostra męża,  a matka pani mlodej powiedziala to wprost). Oni swoje wydatki potrafią,  jak widać liczyc i skutecznie je zmniejszają, gdzie się da. Chętnie nie poszłabym na te urodziny. Idę ze względu na męża i fakt, że tak się sklada, że jutro mamy chrzciny z kolei u mojej rodziny (na szczęście już zadne z nas nie jest chrzestnym), więc nie chcę już toczyć bojów i przepychanek.

Zaproszeniowego faux pas ciąg dalszy. Po ponad dwóch latach chrześnicą mojego męża ma drugiego syna. Niedługo będzie miał roczek. Na szczęście żadne z nas nie jest chrzestnym/ą dziecko. Oczywiście poinformowani zostaliśmy około dwa tygodnie temu na Messengerze o imprezie. Odpisałam, że dziękujemy, ale nie pisałam, czy będziemy czy nie. Nie mieliśmy ochoty tam iść
zwłaszcza, że nasze "podejrzenia" co do męża chrzestnicy się w dużej mierze sprawdziły w ciągu tych dwóch lat- jest to człowiek nastawiony na materializm. Kilka dni temu cjrzestnica męża napisała, żebyśmy potwierdzili obecność (impreza to rodzinny grill, żadne restauracje).
.Powiedziałam mężowi, żeby coś jej odpisał, bo aj nie będę nic pisać. Napisał, że nie przyjdziemy, bo mamy wyjazd z dziećmi. Na to ona napisała, żebyśmy przyjechali w takim razie w sobotę. Mąż odpisał, że nie damy rady, bo pracujemy w polu. Zdziwiłam się, bo nie pisała nic o zmianie terminu imprezy. No ale spoko, stanęło na tym, że nie idziemy. A dzisiaj przyjechała siostra męża (marka chrzestnicy, która nas zapraszała na roczek) i mówi, że "Nooo, my to się nie będziemy widzieć na roczku, bo mamy w innym terminie imprezy. W niedzielę jest dla seniorów, a dla młodych w sobotę". Zrobiłam wielkie oczy i powiedzialam, że my byliśmy też zaproszeni na niedzielę, a dopiero potem na sobote (razem z dziadkami, mój  mąż zapewne jako chrzestny ich pierwszego syna), ale nie idziemy. Siostra męża nic nie powiedziała, też chyba była zaskoczona, że robią dwie imprezy na roczek i niezbyt jej się to podobało. Rozumiem, gdyby to była np. 18-tka- jedna impreza dla rodziny, druga dla znajomych, ale roczek? Oboje z mężem stwierdziliśmy, że dobrze, że nie idziemy. Kilka razy byliśmy u nich w "gościach" i wyglądało to tak, że mąż chrzestnicy siedzi sobie przy stole, zabawia gości i w ogóle nie pomaga przy dzieciach. Nawet nie weźmie ich na ręce, by cjrzestnica męża mogła sobie zdjęć. Z tego powodu wciska te dzieci po kolei wszystkim gościom, aż do przesady. I suma summarum więcej się obawimy ich dzieci niż ich własny ojciec. Był moment, że ich drugi syn  był malutki, ja miałam go na rękach, a on tarł oczy, był marudny, poplakiwal. Powiedziałam do chrzestnicy, że chyba mu się spać chce w nadziei, że chrzestnica męża zabierze swojego syna i go uśpi. A ona na to: przynieść ci Bujaczek? I nie czekając na odpowiedź przyniosła Bujaczek, postawiła i wróciła do stołu. Usypialam to dziecko z dala od stołu 40 min! Ale powiem szczerze, miałam dość.Ciesze się, że odmówiliśmy przyjscia na roczek ich syna. Nie pierwszy raz zresztą zachowują się nieco dziwne przy organizacji imprezy. To łączenie jednej imprezy z drugą, robienie urodzin i dzielenie ich na dwa dni- to dla mnie za wiele.